07:09:05

Bildiklerinizi Unutun

Tuhaf bir şekilde, “bitkisel yağ” terimi çoğu zaman yanlış anlaşılır, çünkü sebzelerden elde edilen yağları değil, esas olarak soya fasulyesi, mısır, kanola, ayçiçeği ve aspir gibi tohumlardan çıkarılan yağların karışımını ifade eder. Bu nedenle kavram hem teknik olarak muğlaktır hem de halk tarafından çoğu zaman yanlış yorumlanır…

Bu yağlar genellikle heksan gibi çözücüler kullanılarak ekstrakte edilir ve yenilebilir, raf ömrü uzun bir ürün elde etmek için degumming, ağartma ve koku giderme gibi endüstriyel işlemlerden geçirilir. Bu süreç “kimyasal” olduğu için çoğu insanda olumsuz bir algı yaratır, ancak işlemlerin kendisi bu yağları otomatik olarak sağlıksız hâle getirmez.

Nitekim bilimsel veriler de bunu destekler. Bitkisel yağların başlıca örneklerinden biri olan kanola yağının etkilerini inceleyen 42 klinik çalışmayı kapsayan geniş bir meta-analiz, kanola yağının LDL-C, ApoB ve trigliseritleri düşürme açısından zeytinyağı ile benzer sonuçlar gösterdiğini, tereyağı gibi doymuş yağlara kıyasla ise belirgin şekilde daha olumlu olduğunu ortaya koymuştur. Yani bu yağların kolesterolü yükselttiği ve kalp-damar hastalığı riskini artırdığı yönündeki yaygın inanış bilimsel kanıtlarla örtüşmez; tersine, doymuş yağ yerine kullanıldıklarında kardiyovasküler belirteçleri iyileştirebilirler.

Bir başka yanlış kanı da tohum yağlarındaki omega-6 yağ asitlerinin iltihabı artırdığı yönündedir. Mevcut araştırmalar, omega-6 alımının CRP gibi inflamasyon belirteçleri üzerinde anlamlı bir yükseltici etkiye sahip olmadığını göstermektedir. Dahası, bu yağların ana bileşenlerinden biri olan linoleik asit, kalp hastalığı, felç, tip 2 diyabet ve meme kanseri risklerinde azalma ile ilişkilendirilmiştir. Omega-6’nın “zararlı” olduğu fikri bu nedenle aşırı indirgemeci bir yaklaşımdır.

Pişirme sırasında oksidatif stres yaratma konusundaki endişeler de çoğunlukla abartılır. Yağların yüksek ısıda ve tekrar tekrar kullanılması elbette oksidasyonu hızlandırabilir, fakat kontrollü kullanımda kanola gibi yağların insanlarda oksidatif stresi artırmadığını gösteren çalışmalar mevcuttur. Burada asıl dikkat edilmesi gereken, tüm yağların zamanla okside olduğu gerçeği nedeniyle, ürünün serin ve karanlık bir yerde saklanmasıdır.

Tohum yağlarının kilo aldırdığı iddiası da bilimsel dayanaklardan yoksundur. Yağ içeriği yüksek ultra işlenmiş gıdalar elbette kilo artışına yol açabilir, ancak bu yağların kendisi değil, bağlamdır. Sağlıklı yağlar -tohum yağları dahil- tokluk hissini destekler ve besin emilimine katkıda bulunur. Doymamış yağlardan zengin Akdeniz diyetinin kilo yönetiminde etkili olduğu defalarca gösterilmiştir.

Son olarak, bu yağların “endüstriyel olduğu için doğası gereği tehlikeli” olduğu fikri artık beslenme biliminde geçerli bir görüş değildir. Sorun yağların kendisinden ziyade, ultra işlenmiş gıdalarda aşırı miktarda kullanılmaları ve genel diyetin omega-3 bakımından yetersiz olmasıdır. Omega-6 ve omega-3 yağ asitleri arasında daha sağlıklı bir denge sağlamak için balık, keten tohumu ve ceviz gibi omega-3 kaynaklarını artırmak yeterlidir.

Genel tabloya bakıldığında, güncel beslenme kılavuzlarının doymuş yağların yerine zeytinyağı, kanola yağı veya ayçiçek yağı gibi doymamış yağların kullanılmasını tavsiye etmesi, mevcut bilimsel kanıtlarla uyumludur.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

13:43:57

Kaç Kez Isıtıldığı mı Geçen Zaman mı Önemli?

Kızartma, yüksek ısının yağdaki doymamış yağ asitlerini okside ederek trans yağ ve zararlı aldehitler gibi kanserojen ve kardiyovasküler hastalık riskini artıran bileşikler oluşturması nedeniyle sağlıksız olarak tanımlanır. Evde patates kızartması gibi nişastalı, temiz gıdalar için kullanılan kızartmalık yağın “kaç kez” tekrar kullanılabileceği konusunda net bir sayı yok; ancak genel olarak 3–5 kez arasında güvenli sayıldığı kabul edilir. Bu sınır, aşağıdaki başlıca etkenlere dayanır:

1. Yağın maruz kaldığı ısı döngüsü sayısı

   • Her kızartma turunda yağın içindeki yağ asitleri ve fosfolipitler okside olur, renk koyulaşır ve dumanlanma noktası düşer. Bu da akrolein, aldehit ve polimerik yağ asitleri gibi zararlı bileşiklerin artmasına yol açar.

   • Evde fritöz yerine tencerede doğrudan ısıtma, endüstriyel derin yağ makinelerine göre daha hızlı bozulma demektir.

2. Yağın tipi ve başlangıçtaki kalitesi

   • Yüksek dumanlanma noktalı (pekan, ayçiçek, kanola) ve doymuşluk oranı düşük yağlar (zeytinyağı hariç) birkaç kullanım daha kaldırabilir. Palm yağı ve domuz yağı gibi doymuş yağlar ise teorik olarak daha fazla kez yeniden ısıya dayanır.

   • Zeytinyağı gibi tekli doymamış yağlar, hem lezzet hem sağlık açısından daha nazik olsa da, yüksek sıcaklıkta daha çabuk bozulur.

3. Kızartılan gıdanın türü

   • Sadece patates gibi nişastalı, kaplamasız gıdalar yağda daha az partikül bırakır. Pane veya hamurlu ürünler, kırıntı bırakarak oksidasyonu hızlandırır.

   • Kalan gıda parçacıkları yağın daha hızlı koyulaşmasına ve kötü koku/tat gelişimine neden olur.

4. Filtreleme ve saklama koşulları

   • Her kullanım sonrası ılıyan yağı ince bir tülbent veya kahve filtresi ile süzmek; hava, ısı ve ışıktan korumak ömrünü uzatır. Doğru saklama, yağın bozulma hızını takvimsel süreden daha çok etkiler.

   • Renk koyulaşmış, aşırı köpüren, ekşi/ruspi kokan veya normalden erken dumanlanmaya başlayan yağ mutlaka atılmalıdır.

---

“Kaç kez” mi, “ne kadar süre” mi daha kritik?

• Tekrarlanan ısıtma sayısı: Yağın her ısıtılıp soğutulması bir “stres döngüsü”dür. Bu döngüler sırasında zararlı oksidasyon ürünleri (aldehitler, polimerler) katlanarak artar. Dolayısıyla kaç kez ısıtıldığı, sağlık riski açısından en belirleyici faktördür.

• Geçen zaman: Eğer yağ hava, ışık ve nemden korunarak saklanırsa, haftalarca beklemesi tek başına bozulmayı hızlandırmaz. Ancak açığa maruz kalırsa, oksidasyon ve ransidite süreci zamanla da ilerler.

Sağlıksız bileşik birikimi açısından en önemli etken, yağın kaç defa ısıtıldığıdır. “Ne kadar süre beklediği” ise uygun saklama koşullarında ikincildir. Evde, temiz bir yağla 3–5 kez kızartma yaptıktan sonra yeni yağ kullanmak en güvenli yaklaşımdır.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

02:31:19

Haftalık Antrenman Sıklığı: Hedefe Uygun Planlama Rehberi

Kilo almak, zayıflamak, güçlenmek ya da mevcut formu korumak isteyen bireyler için haftalık antrenman sıklığı doğrudan elde edilecek sonuçlarla ilişkilidir. Egzersiz hedefi ne olursa olsun, haftada üç günden az yapılan direnç antrenmanları genel olarak yetersiz kalır. Düşük antrenman hacmi; kas gelişimi, güç artışı ya da kalori yakımı üzerinde sürdürülebilir etkiler bırakmakta zorlanabilir…

Ancak her hedefin kendine özgü bir program yaklaşımı vardır. Aşağıda bu hedeflere göre önerilen antrenman planlamaları yer almaktadır:

Yağ Kaybı ve Vücut Keskinliği

Yağ yakımı hedefleyen bireyler için önerilen antrenman sıklığı haftada 3 ila 4 gündür. Bu programlar genellikle tüm vücudu çalıştıran, büyük kas gruplarını içeren ve yüksek enerji harcatan egzersizlerden oluşur. Metabolizmayı harekete geçiren bu antrenmanlar, yoğun efor gerektirir. Bu nedenle toparlanma süresi kritik bir öneme sahiptir. Her direnç antrenmanı seansının ardından bir gün dinlenmek veya hafif kardiyo yapılması, performansın ve toparlanmanın artmasına katkı sağlar.

Kas Hacmi (Hipertrofi) İçin Antrenman

Kas hacmini artırmayı amaçlayan programlarda, haftalık toplam antrenman hacmi ön plandadır. Bu tür hedeflerde kas gruplarının yeterli uyarıyı alması için haftada 4 ila 5 gün antrenman yapılması önerilir. Kas izolasyonuna dayalı “bölgesel” antrenman sistemleri bu amaç için oldukça etkilidir. Örnek bir bölünmüş program şu şekilde olabilir:

• 1. Gün: Sırt

• 2. Gün: Göğüs

• 3. Gün: Bacak

• 4. Gün: Omuz

• 5. Gün (isteğe bağlı): Kollar

Bu yapı, kasların yeterli uyarımı almasını ve hacimsel gelişimi destekler.

Güç (Strength) İçin Antrenman

Kuvvet geliştirmek isteyen bireyler için temel prensip, üç ana bileşene odaklanmaktır: squat (çömelme), deadlift (yerden kaldırma) ve bench press (yatarak itiş). Bu üç temel hareket, tüm vücut kas gruplarını kapsar. Haftada 4 gün yapılan antrenmanlar, bir gün de destekleyici izolasyon ve zayıf halkalara odaklanan çalışmalarla desteklenebilir.

Kuvvet antrenmanları genellikle yüksek ağırlıkla düşük tekrar sayılarını içerir. Bu nedenle sinir sistemi üzerinde büyük yük oluşturur. Bu da toparlanma süresini daha kritik hale getirir.

Antrenman Dışındaki Faktörler

Elbette, yalnızca ağırlık çalışmaları değil, aralıklı kardiyo antrenmanları ve dengeli bir diyet de sonuçlar üzerinde etkili rol oynar. Özellikle yağ yakımı ve hacim kazanımı süreçlerinde doğru beslenme ve dinlenme düzeni başarıyı pekiştirir.

Aşırı Antrenmanın Tehlikeleri

Her bireyin toparlanma kapasitesi farklıdır. Antrenman sıklığı ve şiddeti bireyin kapasitesinin üzerine çıktığında, bazı uyarıcı belirtiler görülebilir. Aşırı antrenman belirtileri arasında:

• Güç düşüşü

• Uyku kalitesinin azalması

• Sürekli yorgunluk hissi

• Yağ ve su tutulumunda artış

• Soğuk algınlığına ve sindirim sorunlarına yatkınlık gibi durumlar yer alır.

Herhangi bir hedef doğrultusunda ilerlerken, yalnızca antrenman yoğunluğu değil, toparlanma ve denge de dikkate alınmalıdır. Dinlenmek, çoğu zaman antrenmanın kendisi kadar önemlidir. Doğru planlanmış bir haftalık egzersiz rutiniyle, bireyler hem sağlıklarını koruyabilir hem de hedeflerine sistemli bir şekilde ulaşabilirler.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

14:18:40

Yaşlı Sıçanlarda 3 Günlük Yüksek Yağlı Beslenmenin Ardından Hafıza Zayıflıyor

Çalışmada metabolik değişiklikler olmaksızın diyete bağlı beyin iltihabı tespit edildi. Sıçanlarda yapılan yeni bir araştırmaya göre, doymuş yağ oranı yüksek bir diyetle sadece birkaç gün beslenmek, yaşlı yetişkinlerde hafıza sorunlarına ve buna bağlı beyin iltihabına neden olmak için yeterli olabilir…

Araştırmacılar genç ve yaşlı sıçanlardan oluşan ayrı grupları üç gün ya da üç ay boyunca yüksek yağlı diyetle besleyerek sağlıksız beslenmenin beyinde ve vücudun geri kalanında ne kadar hızlı değişikliklere yol açtığını karşılaştırdı. 

Önceki diyabet ve obezite araştırmalarına dayanarak beklendiği gibi, üç ay boyunca yağlı yiyecekler yemek, normal yemek yiyenlere kıyasla tüm sıçanlarda metabolik sorunlara, bağırsak iltihabına ve bağırsak bakterilerinde dramatik değişimlere yol açarken, sadece üç günlük yüksek yağ, büyük metabolik veya bağırsak değişikliklerine neden olmadı.

Beyindeki değişiklikler söz konusu olduğunda ise araştırmacılar, ister üç ay boyunca ister sadece üç gün yüksek yağlı diyet uygulansın, sadece yaşlı sıçanların hafıza testlerinde kötü performans gösterdiğini ve beyinde olumsuz enflamatuar değişiklikler olduğunu tespit etti.

Ohio Eyalet Üniversitesi Davranışsal Tıp Araştırmaları Enstitüsü'nde araştırmacı olan kıdemli çalışma yazarı Ruth Barrientos, sonuçların yaşlanan beyinde diyete bağlı iltihaplanmanın obeziteden kaynaklandığı fikrini ortadan kaldırdığını söyledi. Yağlı ve işlenmiş gıdaların beyin üzerindeki etkileri üzerine yapılan araştırmaların çoğu obeziteye odaklanmıştır, ancak obeziteden bağımsız olarak sağlıksız beslenmenin etkisi büyük ölçüde keşfedilmemiştir. 

“Sağlıksız beslenme ve obezite birbiriyle bağlantılıdır, ancak birbirinden ayrılamaz. Biz aslında diyetin doğrudan beyin üzerindeki etkilerini araştırıyoruz. Ve obezite ortaya çıkmadan çok önce, üç gün içinde muazzam nöroinflamatuar değişimlerin meydana geldiğini gösterdik,” diyor aynı zamanda Ohio State Tıp Fakültesi'nde psikiyatri ve davranışsal sağlık ve sinirbilim doçenti olan Barrientos.  

“Tüm hayvanlarda vücuttaki değişiklikler daha yavaş gerçekleşiyor ve aslında hafıza bozukluklarına ve beyindeki değişikliklere neden olmak için gerekli değil. İki zaman çizelgesini karşılaştırmadan, beyin iltihabının yüksek yağlı diyete bağlı hafıza bozukluklarının birincil nedeni olduğunu asla bilemezdik.” 

Araştırma geçtiğimiz günlerde Immunity & Ageing dergisinde yayımlandı.

Barrientos'un laboratuvarında yıllarca süren araştırmalar, yaşlanmanın beynin enflamatuar profilinde uzun süreli “hazırlanma” ile birlikte geri dönmek için beyin hücresi rezervinin kaybına neden olduğunu ve sağlıksız bir diyetin yaşlı yetişkinlerde beyin için işleri daha da kötüleştirebileceğini öne sürdü. 

Çalışmada kullanılan yüksek yağlı diyette kalorilerin %60'ını yağ oluşturuyor ve bu da bir dizi yaygın fast-food seçeneğine eşit olabilir: Örneğin, beslenme verileri McDonald's'ın peynirli double smoky BLT quarter pounder'ında ya da Burger King'in peynirli double whopper'ında kalorinin yaklaşık %60'ını yağın oluşturduğunu göstermektedir. 

Hayvanlar üç gün ya da üç ay boyunca yüksek yağlı diyetler uyguladıktan sonra, araştırmacılar demanslı yaşlı insanlarda yaygın olan ve beynin farklı bölgelerine dayanan iki tür hafıza sorununu değerlendiren testler yaptılar: hipokampüsün (beynin birincil hafıza merkezi) aracılık ettiği bağlamsal hafıza ve amigdaladan (beynin korku ve tehlike merkezi) kaynaklanan işaretli korku hafızası. 

Yemek yiyen kontrol hayvanları ve yüksek yağlı diyet uygulayan genç sıçanlarla karşılaştırıldığında, yaşlı sıçanlar sadece üç gün yağlı yemek yedikten sonra her iki hafıza türünün de bozulduğunu gösteren davranışlar gösterdi ve bu davranışlar üç ay boyunca yüksek yağlı diyete devam ettiklerinde de devam etti. 

Araştırmacılar ayrıca, üç günlük yağlı yemekten sonra yaşlı sıçanların beyinlerinde sitokin adı verilen ve düzensiz bir enflamatuar tepkiye işaret eden bir dizi protein seviyesinde değişiklikler gördü. Yüksek yağlı diyetten üç ay sonra, bazı sitokin seviyeleri değişmiş ancak düzensiz kalmaya devam etmiş ve davranış testlerinde bilişsel sorunlar devam etmiştir. 

Barrientos, “Temel enflamatuar belirteçlerden sapma olumsuz bir tepkidir ve öğrenme ve hafıza işlevlerini bozduğu gösterilmiştir” dedi. 

Normal yemek yiyen sıçanlarla karşılaştırıldığında, genç ve yaşlı hayvanlar daha fazla kilo aldı ve yüksek yağlı diyette üç ay sonra metabolik işlev bozukluğu belirtileri (zayıf insülin ve kan şekeri kontrolü, yağ (adipoz) dokusunda inflamatuar proteinler ve bağırsak mikrobiyomu değişiklikleri) gösterdi. Genç sıçanların hafıza ve davranışları ile beyin dokusu yağlı yiyeceklerden etkilenmemiştir. 

“Bu diyetler hem genç hem de yaşlı hayvanlarda obeziteye bağlı değişikliklere yol açıyor, ancak genç hayvanlar yüksek yağlı diyetin hafıza üzerindeki etkilerine karşı daha dirençli görünüyor. Bunun büyük olasılıkla yaşlı hayvanların sahip olmadığı telafi edici anti-enflamatuar tepkileri aktive etme yeteneklerinden kaynaklandığını düşünüyoruz” dedi.

“Ayrıca, hem genç hem de yaşlı hayvanlarda glikoz, insülin ve yağ iltihabı arttığından, sadece vücutta neler olduğuna bakarsanız, sadece yaşlı hayvanlarda hafıza bozukluğuna neyin neden olduğunu ayırt etmenin bir yolu yoktur. Hafıza tepkisi için önemli olan beyinde neler olduğudur.” 

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

09:00:52

Meyvenin Hangi Saatte Yenileceğine Dair Yanılgı

Akşamları meyve yemenin vücutta doğrudan yağlanmaya neden olduğu iddiası genellikle bir yanlış anlamaya dayanır. Aslında, meyve tüketimi her zaman kan şekerini etkiler. Ancak akşamları metabolizma ve aktivite düzeyi nedeniyle bu etkinin sonuçları (örneğin, insülin direnci olan bireylerde kan şekerinin daha fazla yükselmesi) daha belirgin hale gelebilir…

Diyabet veya insülin direnci olan kişiler için tüketim miktarını ve zamanını dikkatli planlamak önemlidir. Bu konuyu detaylıca açıklayalım:

Meyve Şekerleri ve Yağlanma

Meyveler, doğal şeker olan fruktozu içerir. Ancak meyve tüketiminin zamanlaması yerine, toplam kalori alımı ve harcanan enerji dengesi yağlanma üzerinde daha belirleyicidir. Vücut, enerji ihtiyacını aşan kalorileri yağ olarak depolar. Bu, akşam tüketilen meyveyle sınırlı değildir; gün boyunca alınan tüm kaloriler önemlidir.

Metabolizmanın Akşamları Yavaşlaması

Gece saatlerinde metabolizma biraz yavaşlar, bu nedenle sindirim süreci daha uzun sürebilir. Ancak bu, meyve yemenin doğrudan yağ olarak depolanacağı anlamına gelmez.

Meyvenin Sağlık Üzerindeki Olumlu Etkileri

Meyveler lif, vitamin ve antioksidan bakımından zengindir. Akşamları meyve yemek, tatlı isteğini sağlıklı bir şekilde karşılamanın iyi bir yolu olabilir. Örneğin, lif içeriği kan şekerinin hızlı yükselmesini engelleyebilir.

Kimler Dikkat Etmeli?

Diyabet veya insülin direnci olan kişiler: Akşam saatlerinde meyve tüketimi, kan şekerini etkileyebilir.
Aşırı meyve tüketimi: Kalori miktarı yüksek meyvelerin (örneğin muz, üzüm) fazla tüketimi, enerji fazlasına neden olabilir.

Akşam Saatlerinde Metabolizmanın Durumu

Daha Az Fiziksel Aktivite: Akşamları çoğu kişi daha az hareket eder ve dinlenir. Bu durumda, alınan şekerin enerji olarak harcanması zorlaşabilir ve kan şekeri seviyelerinde dalgalanmalar yaşanabilir.
Hormon Salgısı: Gece saatlerinde insülin duyarlılığı biraz azalabilir, bu da alınan şekerin hücreler tarafından kullanılmasını zorlaştırabilir.

Kan Şekerindeki Dalgalanma ve Uyku Kalitesi

Akşam meyve tüketimi kan şekerini etkileyerek gece boyunca dalgalanmalara yol açabilir. Bu durum:
Gece boyunca sık acıkmaya,
Uyku düzeninin bozulmasına yol açabilir.

Günün Diğer Saatlerindeki Durum

Gün boyunca daha aktif olduğumuz için meyveden alınan şekerin enerjiye dönüşme olasılığı daha yüksektir. Örneğin, sabah veya öğle saatlerinde yenilen bir meyve, o sırada yapılan aktivitelerde enerji kaynağı olarak kullanılabilir.

Meyve tüketimi, zamanlamadan çok miktarına ve genel beslenme alışkanlıklarına bağlıdır. Akşamları ölçülü miktarda meyve tüketmek genellikle sorun yaratmaz ve yağlanmaya doğrudan neden olmaz. Eğer kilo kontrolü hedefliyorsanız, günlük toplam kalori alımınıza dikkat etmeniz daha önemlidir.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

00:16:34

Kilo Verdiğinizde Yağlara Ne Olur?

Kilo aldığınızda ne olduğunu kesinlikle biliyorsunuz. İnatla kalçalarınıza, kollarınıza, karnınıza ve sırtınıza yapışır. Peki kilo vermeye karar verdiğinizde, o zaman yağa ne olur?

Bazı insanlar kaslara dönüştüğünü söyler. Diğerleri ise görünmez hale geldiğini, ancak aylar sonra spor salonuna gitmeyi bıraktığınızda yeniden ortaya çıktığını söylüyor. Diyet ve egzersiz zorlayıcı görünebilir, ancak yağ yakma yöntemleri göründüğünden çok daha kolaydır.

Vücut Yağı Nedir?
Yağ, fazla kaloriden oluşur. Kaloriler vücudunuz için enerji sağlayan yakıt kaynağınızdır. Yediğiniz yiyecek ve içeceklerden kalori alırsınız.

Kaloriye ihtiyacınız var. Vücudunuzun yaptığı her şey kalori gerektirir. Kalbinizin atmasına ve ciğerlerinizin nefes almasına yardımcı olmak için bile kalori yakar. Vücudunuzun tüm bu işlevleri ve daha fazlasını desteklemek için belirli miktarda kaloriye ihtiyacı vardır.

Kaç kalori? İhtiyacınız olan kalori miktarı yaş, cinsiyet, kilo ve boy dahil olmak üzere çeşitli faktörlere bağlıdır. Ayrıca fiziksel olarak aktifseniz daha fazla kaloriye, hareketsizseniz daha az kaloriye ihtiyacınız vardır.

Yetişkin kadınlar genellikle günde 1.600 ila 2.400 kaloriye, yetişkin erkekler ise genellikle 2.000 ila 3.000 kaloriye ihtiyaç duyar. Daha uzun boylu, daha kilolu veya daha aktif kişiler her iki aralığın da üst sınırında yer alacaktır.

Çok fazla kalori yağ demektir. Her gün çok fazla kalori aldığınızda, fazla kalorinin (veya enerjinin) bir yere gitmesi gerekir. Vücudunuz bu kalorileri vücut yağına dönüştürerek depolar.

Daha az kalori daha az yağ anlamına mı gelir? Bu o kadar basit değil. Vücudunuz bir kez yağ depoladıktan sonra, sadece kalorileri azaltırsanız bu yağı yakmayacaktır. Vücudunuza depolanan enerjiyi kullanması için bir neden vermelisiniz.

Yağ Nasıl Yakılır?
Kilo vermek ve vücut yağını yakmak için vücudunuzun enerjiyi kullanması gerekir. Bu, diyet ve egzersiz yoluyla gerçekleştirilir.

Diyet tarafı: Çok fazla kalori vücudunuzda yağ oluşturur. Yağ yakmanın ilk adımı uygun miktarda kalori almaktır. Bu eşit bir değişim yaratır: vücudunuz günlük kalorilerinizi kullanır ve depolayacak fazladan kalori kalmaz.

Egzersiz tarafı: Artık kalori alımınızı kontrol altına aldığınıza göre, egzersiz yoluyla vücudunuzun ihtiyaç duyduğu kalori miktarını artırmanın zamanı geldi. Daha fazla hareket etmek, vücudunuzun daha fazla enerjiye ihtiyaç duyduğu anlamına gelir.

Kalori alımınızı artırmazsanız, vücudunuz yağlarınızda depolanan enerjiyi yakmaya başlar. Yeterli zaman ve özveri ile yağ depoları yok olacaktır.

Yağlar Nereye Gider?
Yağları “yakmak” ne anlama geliyor? Bilim, enerjinin yaratılamayacağını veya yok edilemeyeceğini söylemiyor mu?

Kilo verdiğinizde, yağ bir dizi metabolik süreçten geçer. Egzersiz yaptığınız için vücudunuzun yaptığı tüm hareketleri beslemek için kullanılır.

Yağ enerji için parçalandığında geriye iki yan ürün kalır: su ve karbondioksit. Yağınızdaki diğer tüm iyi, enerji verici moleküller vücudunuz tarafından kullanılır.

Yağlarınızdan arta kalan su cildinizden ter olarak çıkar veya idrar olarak atılır. Karbondioksit akciğerlerinizden dışarı atılır.

Egzersiz sadece yağlarınızda depolanan artık enerjiyi tüketmekle kalmaz, aynı zamanda geride kalan izlerden de kurtulmanızı sağlar. Egzersiz daha fazla nefes almanızı sağladığından, akciğerler etkili bir yağ yakıcıdır.

Yağ Nasıl Daha Kolay Yakılır
Yağ yakma süreci kulağa basit geliyor. Ancak birçok insan için diyet ve egzersiz gerçek bir zorluktur.

Ne kadar kaloriye ihtiyacınız olduğunu belirlemek için hesap yaptıktan sonra, fazla yağı yakmak için yaşam tarzı değişiklikleri üzerinde çalışmaya başlayabilirsiniz.

Alışkanlıklarınızı gözlemleyin: Bir not defteri veya takip uygulaması kullanarak mevcut yeme ve egzersiz alışkanlıklarınızı izleyin: Bu size mevcut yaşam tarzınız hakkında farkındalık sağlayacak ve sizi bilinçli bir değişime yönlendirmeye yardımcı olacaktır.

En sevdiğiniz egzersizi bulun: Koşmak ya da ağırlık kaldırmak zorunda değilsiniz. Aşağıdakiler de dahil olmak üzere birçok aktivite yaparak egzersiz yapabilirsiniz:

• Yüzme
• Dans etmek
• Rekreasyonel sporlar
• Fiziksel olarak etkileşimli video oyunları
• Çocuklarınızla veya evcil hayvanlarınızla oynamak

Önemli olan bunu eğlenceli hale getirmektir.

Uyku: Uyku iki kat daha fazla çalışır. Vücudunuza gerekli enerjiyi sağlar ve kalori yakar.

Dikkatli yiyin: Yemeklerinizi aktif olarak yaptığınız bir şey haline getirin. Yemek yerken zaman ayırın ve yemeğin – her bir lokmanın – ve tüm öğünün – farkında olun.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

14:25:43

Japonya'daki gezi treninin yakıtı kullanılmış yemeklik yağ ve ramen çorbasından atılan domuz yağı…

Bir Japon şirketi geçen ay açık hava gezi trenine güç sağlamak için kullanılmış tempura pişirme yağından ve ramen çorbasından atılan domuz yağından elde edilen biyodizel yakıt kullanmaya başladı. Japonya'nın Miyazaki Eyaletine bağlı Takachiho kasabasında faaliyet gösteren Takachiho Amaterasu Railway Co. adlı tren şirketi, 1 Ağustos'ta nakliye şirketi Nishida Shoun tarafından geliştirilen yakıtı kullanmaya başladı.

Demiryolu, açık hava gezi treni için yakıt testini Haziran ayı ortasında, ramen suyundan çıkarılan ve kimyasallarla rafine edilen 9:1 oranında kullanılmış tempura yağı ve domuz yağı kullanarak gerçekleştirdi.

Test sırasında şirket, trenin yokuşlarda çalışmasında herhangi bir sorun olmadığını tespit etti. İlginç bir şekilde, 1 Ağustos'ta trene yakıt ikmali yapan şirket çalışanı, platformun bir Çin restoranının içindeki aromaya benzer şekilde kızartılmış yağ gibi koktuğunu keşfetti.

Fiyat dizele yakın olsa da şirket, trenden çıkan siyah duman ya da dizelle çalışan motorlarda yaygın olarak bulunan güçlü egzoz gazı kokusuna benzer hiçbir sorun yaşamadığını belirtti.

Atık yağı tam zamanlı olarak geri dönüştürme fikri, Nishida Shoun'un 74 yaşındaki başkanı Masumi Nishida için 2007 yılında başladı. Nishida, dönemin Başbakanı Junichiro Koizumi'nin Okinawa'da şeker kamışından elde edilen biyoyakıtı “yeşil petrol tarlasına” benzetmesinden ilham aldığını belirtti.

Nishida ramen suyu konusuna 2013 yılında müşterilerinden birinin “müşteriler tarafından bırakılan tonkotsu suyunun artık sanayi artığı olarak atılmasına rağmen geri dönüştürülüp dönüştürülemeyeceğini” sormasına kadar yönelmedi.

Elden çıkarılan et suyunun kullanımını merak eden Nishida, çorba örneklerini incelemeye başladı. Nishida, gereksiz bileşenleri eriterek et suyundan çıkarmanın bir yolunu geliştirmiş olsa da, kamyon şirketi başkanı yöntem için doğru su sıcaklığını belirleyemiyordu.

Çözümü bir gün “shabu-shabu” güveç yemeği yerken, doğru sıcaklığa ulaştıktan sonra yağ kabarcıklarının nasıl aniden kaybolduğunu fark ettiğinde buldu. Bulduğu şey karşısında şaşıran Nishida'nın, domuz yağını eritmek için doğru sıcaklığı belirlemek üzere yanında bir termometre getirdiği bildirildi.

Keşiften kısa bir süre sonra Nishida'nın domuz yağını çorbadan geri kazanabilecek bir ekipman geliştirdiği ve birkaç restoranın mutfaklarına kurdurduğu bildirildi.

Okayama Bilim Üniversitesi Mühendislik Fakültesi'nde makine mühendisliği doçenti olan Chihiro Kongo, basına verdiği demeçte “Çorbadan sadece yağ elde etme çabası çığır açıcıdır.

“Aynı zamanda insanların atıkların etkin kullanımı ve evlerde çorba arıtımı ile ilgilenmeleri için de iyi bir fırsat sunacak. Yağ ve katı yağın verimli bir şekilde geri kazanılması yöntemin yaygınlaşması için bir zorluk olmaya devam ediyor, ancak ülke çapında kullanılması ideal olacaktır.”

Fukuoka Şehrindeki Shingu'da bulunan Nishida Shoun şirketi, tempura yağı ve ramen suyundan günde 3.000 litre biyodizel rafine ediyor ve bunu Japonya'nın batısındaki Kyushu ve Chugoku bölgelerinde faaliyet gösteren 170 kamyona güç sağlamak için kullanıyor.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

Pandeminin başlangıcından itibaren, koronavirüs fazla kilo taşıyan insanları hedef alıyor gibi görünüyordu. Aşırı kilolu veya obez olan hastaların ciddi Covid-19 geliştirme ve ölme olasılıkları daha yüksekti. Bu hastalar genellikle diyabet gibi risklerini artıran sağlık sorunlarına sahip olsalar da, bilim insanları, savunmasızlıklarının obezite ile bir ilgisi olduğuna giderek daha fazla ikna oldular.

Şimdi araştırmacılar, koronavirüsün hem yağ hücrelerini hem de vücut yağındaki belirli bağışıklık hücrelerini enfekte ettiğini ve vücutta zararlı bir savunma tepkisine yol açtığını buldular.

Dallas'taki UT Southwestern Tıp Merkezi'nde yağ hücreleri üzerinde çalışan ve araştırmaya dahil olmayan bilim insanı Dr. Philipp Scherer, “Sonuç olarak, 'Aman Tanrım, gerçekten de virüs yağ hücrelerini doğrudan enfekte edebilir'” dedi.

“Yağda olan her şey yağda kalmaz” diye ekledi. “Komşu dokuları da etkiliyor”.

Araştırma henüz hakemli bir incelemeden geçmedi veya bilimsel bir dergide yayımlanmadı, ancak Ekim ayında çevrimiçi olarak yayımlandı. Bulgular doğruysa, sadece fazla kilolu hastaların virüse karşı neden savunmasız olduklarına değil, aynı zamanda başka hiçbir riski olmayan bazı genç yetişkinlerin neden bu kadar hasta olduklarına da ışık tutabilir.

Çalışmanın yazarları, kanıtların vücut yağını hedef alan yeni Covid tedavilerine işaret edebileceğini öne sürdüler.

Yale Tıp Okulu'nda karşılaştırmalı tıp ve immünoloji profesörü Dr. Vishwa Deep Dixit, “Belki de bu, virüsün koruyucu bağışıklık tepkilerimizden kaçmak için kullandığı Aşil topuğudur – burada saklanarak” dedi.

Bulgu, özellikle dünyadaki en yüksek obezite oranlarından birine sahip olan Amerika Birleşik Devletleri ile ilgilidir. Amerikalı yetişkinlerin çoğu aşırı kilolu ve yüzde 42'sinde obezite var. Siyahi, Hispanik, Yerli Amerikalı ve Alaska ABD'deki yerli insanlar, beyaz yetişkinlerden ve Asyalı Amerikalılardan daha yüksek obezite oranlarına sahiptir; onlar da salgından orantısız bir şekilde etkilendiler ve ölüm oranları beyaz Amerikalılarınkinin kabaca iki katı.

Stanford Üniversitesi Tıp Merkezi'nde profesör ve raporun iki kıdemli yazarından biri olan Dr. Catherine Blish, “Bu, ciddi hastalıklara katkıda bulunabilir” dedi. “Gerçekten hastalanan kişilerin kanında gördüğüm aynı inflamatuar sitokinlerin, bu dokuların enfeksiyonuna tepki olarak üretildiğini görüyoruz.”

Vücut yağı, bir tür depolama olan inert olarak düşünülürdü. Ancak bilim insanları artık dokunun biyolojik olarak aktif olduğunu, diğer hücreler üzerinde etki eden hormonlar ve bağışıklık sistemi proteinleri ürettiğini ve enfeksiyon olmadığında bile düşük dereceli iltihaplanma durumunu teşvik ettiğini biliyorlar.

Enflamasyon, vücudun bir istilacıya verdiği tepkidir ve bazen o kadar şiddetli olabilir ki, onu tetikleyen enfeksiyondan daha zararlı olabilir.

Yağ dokusu çoğunlukla yağ hücrelerinden veya adipositlerden oluşur. Ayrıca yağ hücrelerine olgunlaşan ön adipositler ve adipoz doku makrofajları adı verilen bir tür de dahil olmak üzere çeşitli bağışıklık hücreleri içerir.

Dr. Blish, Stanford, Almanya ve İsviçre'deki meslektaşlarıyla birlikte, obezite cerrahisi hastalarından elde edilen yağ dokusunun koronavirüs ile enfekte olup olamayacağını görmek için deneyler yaptı ve çeşitli hücre türlerinin nasıl tepki verdiğini takip etti.

Bilim insanları yağ hücrelerinin kendilerinin enfekte olabileceğini, ancak çok fazla iltihaplanmadığını buldular. Ancak makrofaj adı verilen bazı bağışıklık hücreleri de enfekte oldu ve güçlü bir inflamatuar yanıt geliştirdiler.

Daha da tuhafı, ön-adipositler enfekte olmadı, ancak inflamatuar yanıta katkıda bulundu – Bilim insanları belirli varyantların bu konuda diğerlerinden daha yıkıcı olup olmadığını incelemediler.

Araştırma ekibi ayrıca, Covid'den ölen ve çeşitli organların yakınındaki yağlarda koronavirüsü keşfeden Avrupalı ​​hastaların vücutlarından da yağ dokusu elde etti.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…