06:21:58

Araştırma: Covid Enfeksiyonları Beynin 'Kontrol Merkezini' İltihaplandırabilir

Covid ile hastaneye yatırılan kişilerin taramaları, bazı hastaların yaşadığı uzun süreli nefes darlığı ve yorgunluğu açıklayabilir. Araştırmacılar, şiddetli Covid enfeksiyonlarının beynin “kontrol merkezinde” iltihaplanmaya yol açabileceğini ve bazı hastaların yaşadığı uzun süreli nefes darlığı, yorgunluk ve anksiyeteyi açıklayabilecek hasara yol açabileceğini söylüyor…

Pandeminin başlarında, aşıların uygulanmasından önce Covid ile hastaneye kaldırılan 30 kişinin yüksek çözünürlüklü MRI taramaları, nefes alma, kalp atış hızı ve kan basıncı gibi yaşamı sürdüren bedensel işlevleri yöneten küçük ama kritik bir yapı olan beyin sapında iltihap belirtileri buldu.

Taramalar, şiddetli Covid enfeksiyonlarının beyin sapını iltihaplandıran bir bağışıklık reaksiyonunu tetikleyebileceğini ve ortaya çıkan hasarın hastalar taburcu olduktan sonra aylarca sürebilen semptomlara yol açabileceğini göstermektedir.

Cambridge Üniversitesi'nde nörobilimci ve çalışmanın ilk yazarı olan Dr. Catarina Rua, “Beynin nefes alma ile ilişkili bölümlerinde anormallikler görmemiz, uzun süreli semptomların Covid-19 enfeksiyonunu takiben beyin sapındaki iltihaplanmanın bir etkisi olduğunu kuvvetle düşündürüyor” dedi.

Proje, araştırmacılar ve halk sağlığı yetkilileri, İngiltere ve İskoçya'da 2 milyon, dünya genelinde ise on milyonlarca insanı etkilediği tahmin edilen kronik viral sonrası hastalık olan uzun Covid'i bilmeden önce başlatıldı. Ancak uzun Covid'li birçok kişi nefes darlığı ve yorgunluk bildiriyor ve bu da beyin iltihabının da semptomlarına dahil olabileceği ihtimalini artırıyor.

Rua, “Uzun Covid'li kişiler üzerinde çalışmadık, ancak bu kişilerde genellikle uzun süreli nefes darlığı ve yorgunluk etkileri görülüyor, bu da çok ciddi şekilde etkilenen bu kişilerin hastaneye kaldırıldıktan altı ay sonra yaşadıkları semptomlara benziyor” dedi. “Bu da bizi şu soruyu sormaya itiyor: Uzun Covid'li kişilerde beyin sapında herhangi bir değişiklik var mı?”

Rua ve meslektaşları hastaların beyinlerini görüntülemek için güçlü 7 Tesla MRI tarayıcıları kullandılar. Bunlar, beyin sapı dokusundaki enflamasyonu ve mikro yapısal anormallikleri görmek için yeterli ayrıntıyı ortaya çıkardı. Hastaların hepsi pandeminin başlangıcına yakın bir zamanda şiddetli Covid nedeniyle hastaneye kaldırılmıştı.

Taramalar, hastaların hastaneye yatırılmasından birkaç hafta sonra başlayan, beyin sapının birçok yerinde iltihaplanmaya bağlı anormallikleri vurguladı. Hasar, altı aydan daha uzun bir süre sonra yapılan taramalarda hâlâ belirgindi.

Beyin sapındaki hasar, bazı hastaların Covid enfeksiyonu sonrasında karşılaştıkları ruh sağlığı sorunlarına da katkıda bulunabilir. Çalışmadaki hastalar arasında en yüksek beyin sapı iltihabı seviyesine sahip olanlar en şiddetli fiziksel semptomlara ve en yüksek seviyeye sahipti

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

01:39:04

Uzun COVID, COVID-19’un Önemli Bir Halk Sağlığı Sonucudur

Bir çalışma, beyinde kalan COVID-19 proteinlerinin kortizol seviyelerini düşürebileceğini, bunun da inflamasyonun artmasına ve stres faktörlerine karşı abartılı bir tepkiye yol açabileceğini ortaya koyuyor. Bu keşif, Uzun COVID hastalarında görülen kalıcı nörolojik semptomları açıklayabilir…

Araştırmacılar, stres faktörlerini yönetmenin ve viral rezervuarları araştırmanın bu semptomları hafifletmeye yardımcı olabileceğini öne sürüyor.

Uzun COVID, COVID-19’un önemli bir halk sağlığı sonucudur ve çoklu nörolojik ve nöropsikiyatrik semptomlarla karakterizedir. SARS-CoV-2 antijenleri (örneğin, spike S1 alt birimi) Uzun COVID hastalarının dolaşımında bulunur, COVID hastalarının post-mortem beyninde tespit edilmiştir ve nöroinflamatuar özellikler sergiler.

Uzun COVID hastalarında kronik nöroinflamasyona ilişkin son gözlemler göz önünde bulundurulduğunda, bu çalışma SARS-CoV-2’den türetilen antijenlerin nöroinflamatuar süreçlerde uzun vadeli bir priming veya hassasiyet oluşturabileceği ve böylece gelecekteki inflamatuar hakaretlere karşı nöroinflamatuar yanıtın büyüklüğünü ve/veya süresini güçlendirebileceği fikrini araştırmaktadır.

Sıçanlara S1 veya araç intra sisterna magna uygulandı ve 7 gün sonra araç veya LPS ile meydan okundu.

LPS’ye karşı nöroinflamatuvar, fizyolojik ve davranışsal tepkiler LPS sonrası çeşitli zaman noktalarında ölçülmüştür. Önceden uygulanan S1 tedavisinin LPS’ye verilen bu tepkilerin çoğunu güçlendirdiğini tespit ettik, bu da S1’in bu süreçlerde uzun süreli bir priming oluşturduğunu düşündürmektedir. Ayrıca, S1 bazal beyin kortikosteroidlerinde uzun süreli bir azalma meydana getirmiştir.

Kortikosteroidlerin anti-enflamatuar özellikleri göz önüne alındığında, bu bulgular S1’in anti-enflamatuar dürtüyü azaltarak beyindeki doğuştan gelen bağışıklık süreçlerini engelleyebileceğini ve böylece nöroenflamatuar süreçleri hazırlayabileceğini düşündürmektedir.

Daha önce COVID proteini S1’e maruz kalan sıçan grubunun, yeme, içme, davranış, çekirdek vücut ısısı ve kalp atış hızında daha belirgin değişiklikler, daha fazla nöroinflamasyon ve glial hücrelerin daha güçlü aktivasyonu ile stresöre çok daha güçlü yanıt verdiğini buldular.

Frank, “İlk kez bu virüsün geride bıraktığı antijenlere maruz kalmanın beyindeki bağışıklık tepkisini değiştirebileceğini ve böylece sonraki stresörlere veya enfeksiyona aşırı tepki verebileceğini gösteriyoruz” dedi.

Çalışmanın hayvanlar üzerinde yapıldığını ve düşük kortizolün insanlarda Uzun COVID semptomlarına yol açıp açmayacağını ve nasıl yol açacağını belirlemek için daha fazla araştırma yapılması gerektiğini vurguluyor.

Ancak sürecin şu şekilde ilerleyebileceğini teorize ediyor: COVID antijenleri kortizolü düşürür ve bu da beyinde stres faktörlerine karşı enflamatuar tepkileri kontrol altında tutmaya yarar. Bir stres faktörü ortaya çıktığında – ister işte kötü bir gün, ister hafif bir enfeksiyon veya zorlu bir egzersiz olsun – beynin enflamatuar tepkisi bu sınırlar olmadan serbest bırakılır ve ciddi semptomlar çığlık atarak geri gelir.

Bunlar arasında yorgunluk, depresyon, beyin sisi, uykusuzluk ve hafıza sorunları sayılabilir.
Frank, kortizol tedavilerinin tek başına Uzun COVID için etkili bir tedavi olabileceğinden şüpheli olduğunu, çünkü bunların temel nedene ulaşamayacağını ve bir dizi yan etkiye sahip olacağını söyledi.

Bunun yerine bulgular, farklı stres faktörlerini tanımlamanın ve en aza indirmenin semptomları yönetmeye yardımcı olabileceğini düşündürmektedir.

Virüs parçalarının saklanmaya devam ettiği doku rezervuarları da dahil olmak üzere antijenlerin kaynağını ortaya çıkarmanın da keşfedilmeye değer bir yaklaşım olabileceğini öne sürüyor.

Çalışma, kâr amacı gütmeyen PolyBio Araştırma Vakfı tarafından finanse edildi. Daha fazla araştırma devam ediyor.

“Dışarıda bu zayıflatıcı sendromdan muzdarip pek çok kişi var. Bu araştırma bizi nörobiyolojik olarak neler olup bittiğini ve kortizolün nasıl bir rol oynuyor olabileceğini anlamaya yaklaştırıyor” diyen Frank, daha önce COVID proteini S1’e maruz kalan sıçan grubunun yeme, içme, davranış, çekirdek vücut ısısı ve kalp atış hızında daha belirgin değişiklikler, daha fazla nöroinflamasyon ve glial hücrelerin daha güçlü aktivasyonu ile stresöre çok daha güçlü yanıt verdiğini tespit ettiklerini söyledi.

Frank, “İlk kez bu virüsün geride bıraktığı antijenlere maruz kalmanın beyindeki bağışıklık tepkisini değiştirebileceğini ve böylece sonraki stresörlere veya enfeksiyona aşırı tepki verebileceğini gösteriyoruz” dedi.

Çalışmanın hayvanlar üzerinde yapıldığını ve düşük kortizolün insanlarda Uzun COVID semptomlarına yol açıp açmayacağını ve nasıl yol açacağını belirlemek için daha fazla araştırma yapılması gerektiğini vurguluyor.

Ancak sürecin şu şekilde ilerleyebileceğini teorize ediyor: COVID antijenleri kortizolü düşürür ve bu da beyinde stres faktörlerine karşı enflamatuar tepkileri kontrol altında tutmaya yarar. Bir stres faktörü ortaya çıktığında – ister işte kötü bir gün, ister hafif bir enfeksiyon veya zorlu bir egzersiz olsun – beynin enflamatuar tepkisi bu sınırlar olmadan serbest bırakılır ve ciddi semptomlar çığlık atarak geri gelir.

Bunlar arasında yorgunluk, depresyon, beyin sisi, uykusuzluk ve hafıza sorunları sayılabilir.

Frank, kortizol tedavilerinin tek başına Uzun COVID için etkili bir tedavi olabileceğinden şüpheli olduğunu, çünkü bunların temel nedene ulaşamayacağını ve bir dizi yan etkiye sahip olacağını söyledi.

Bunun yerine bulgular, farklı stres faktörlerini tanımlamanın ve en aza indirmenin semptomları yönetmeye yardımcı olabileceğini düşündürmektedir.

Virüs parçalarının saklanmaya devam ettiği doku rezervuarları da dahil olmak üzere antijenlerin kaynağını ortaya çıkarmanın da keşfedilmeye değer bir yaklaşım olabileceğini öne sürüyor.

“Dışarıda bu zayıflatıcı sendromdan muzdarip pek çok kişi var. Bu araştırma bizi nörobiyolojik olarak neler olup bittiğini ve kortizolün nasıl bir rol oynuyor olabileceğini anlamaya yaklaştırıyor” dedi.

Uzun COVID’de hipokortizolizmin gözlendiği göz önüne alındığında, benzer S1 kaynaklı doğuştan gelen bağışıklık hazırlama süreçlerinin Uzun COVID patofizyolojisinde rol oynayabileceğini öneriyoruz.SARS-CoV-2 S1 alt birimi, uzak bir bağışıklık mücadelesine karşı nöroinflamatuar, fizyolojik ve davranışsal tepkilerin uzun süreli bir şekilde hazırlanmasını sağlar: Kortikosteroidler için bir rol

Uzun COVID, COVID-19’un önemli bir halk sağlığı sonucudur ve çoklu nörolojik ve nöropsikiyatrik semptomlarla karakterizedir. SARS-CoV-2 antijenleri (örneğin, spike S1 alt birimi) Uzun COVID hastalarının dolaşımında bulunur, COVID hastalarının post-mortem beyninde tespit edilmiştir ve nöroinflamatuar özellikler sergiler.

Uzun COVID hastalarında kronik nöroinflamasyona ilişkin son gözlemler göz önünde bulundurulduğunda, bu çalışma SARS-CoV-2’den türetilen antijenlerin nöroinflamatuar süreçlerde uzun vadeli bir priming veya hassasiyet oluşturabileceği ve böylece gelecekteki inflamatuar hakaretlere karşı nöroinflamatuar yanıtın büyüklüğünü ve/veya süresini güçlendirebileceği fikrini araştırmaktadır.

Sıçanlara S1 veya araç intra sisterna magna uygulandı ve 7 gün sonra araç veya LPS ile meydan okundu.

LPS’ye karşı nöroinflamatuvar, fizyolojik ve davranışsal tepkiler LPS sonrası çeşitli zaman noktalarında ölçülmüştür. Önceden uygulanan S1 tedavisinin LPS’ye verilen bu tepkilerin çoğunu güçlendirdiğini tespit ettik, bu da S1’in bu süreçlerde uzun süreli bir priming oluşturduğunu düşündürmektedir. Ayrıca, S1 bazal beyin kortikosteroidlerinde uzun süreli bir azalma meydana getirmiştir.

Kortikosteroidlerin anti-enflamatuar özellikleri göz önüne alındığında, bu bulgular S1’in anti-enflamatuar dürtüyü azaltarak beyindeki doğuştan gelen bağışıklık süreçlerini engelleyebileceğini ve böylece nöroenflamatuar süreçleri hazırlayabileceğini düşündürmektedir.

Araştırma, uzun COVID’de hipokortizolizm gözlendiği göz önüne alındığında, benzer S1 kaynaklı doğuştan gelen immün priming süreçlerinin Uzun COVID patofizyolojisinde rol oynayabileceğini öneriyor.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

02:55:03

Lancet Psychiatry’de Yayımlanan Çalışma

Çalışmaya göre pandeminin erken dönemlerinde hastaneye kaldırılanlarda uzun süreli Covid sağlık sorunları devam ediyor. Önemli bir kısmı enfeksiyondan yıllar sonra bilişsel ve zihinsel sağlık sorunları yaşamakta ve bazı semptomlar kötüleşmektedir…

Araştırmacılar, pandeminin başlarında Covid nedeniyle hastaneye kaldırılan kişilerde sağlık sorunları ve beyin sisinin yıllarca devam edebileceğini, bazı hastalarda 12 ay sonra daha şiddetli ve hatta yeni semptomlar gelişebileceğini söylüyor.

Araştırmacılar, uzun süreli Covid muzdaribi birçok kişinin zaman içinde iyileştiğini, ancak önemli bir kısmının iki ila üç yıl sonra hâlâ bilişsel sorunlar yaşadığını ve depresyon, anksiyete ve yorgunluk semptomlarının azalmak yerine kötüleştiğini tespit etti.

Bilim insanları, beyin sisi, yorgunluk ve zihinsel sağlık sorunlarının devam edip etmediğini veya ilk yılın ötesinde ortaya çıkıp çıkmadığını öğrenmek için aşılar mevcut olmadan önce virüsle hastaneye kaldırılan 475 kişide uzun Covid’i inceledi.

Araştırmacılar, katılımcıların Covid olmadan önceki düşünme becerileri hakkında hiçbir bilgiye sahip değilken, iki ila üç yıl sonra yapılan bilişsel testler, ortalama olarak hastaların IQ’larının yaş, eğitim ve diğer faktörlere göre beklenenden 10 puan daha düşük olduğunu gösterdi. Dokuz hastadan biri, beklenenden 30 puan daha düşük bir IQ’ya eşit olan “ciddi bilişsel eksiklik” belirtileri göstermiştir.

Katılımcılar tarafından doldurulan anketler, Covid’den iki ila üç yıl sonra birçoğunun orta ila şiddetli düzeyde depresyon (%47), yorgunluk (%40) ve anksiyete (%27) hissettiğini gösterdi. Zaman içinde iyileşmek yerine, semptomlar enfeksiyondan iki ila üç yıl sonra altı ila 12 ay öncesine göre ortalama olarak daha kötüydü.

Oxford Üniversitesi‘nden çalışmanın yazarlarından Dr. Max Taquet, “Çalışmayı yapmadan önce zaten bildiğimiz şey, Covid-19’un diğer solunum yolu enfeksiyonlarına kıyasla daha büyük bir bilişsel sorunlar, depresyon ve anksiyete riski ile ilişkili olduğuydu” dedi. “Kohortumuzda iki ila üç yıl içinde önemli bir nöropsikiyatrik yük olduğunu gördük.”

Çalışmaya katılan her dört kişiden biri virüse yakalandıktan sonra, genellikle işlerinin bilişsel taleplerini artık karşılayamadıkları için meslek değiştirdi.

Yıllar içinde daha kötü durumda olanlar genellikle enfeksiyondan altı ay sonra en hasta olanlar arasındaydı, ancak ilk hastalığın ciddiyetinin uzun vadeli sonuçlarını etkilemediği görüldü.

Depresyon, anksiyete ve yorgunluk bildiren hastaların oranı altı ay sonra artmış olsa da, bilişsel sorunların iyileştiği görülmüştür. Enfeksiyondan altı ay sonra hastaların %44’ünde objektif bilişsel eksiklikler görülürken, bu oran iki ila üç yıl sonra %33’e düşmüştür.

Lancet Psychiatry‘de yayımlanan çalışma, yazarların, insanların daha karmaşık bir bozukluk geliştirme riskini azaltmak için uzun Covid semptomlarını erken teşhis etmenin ve yönetmenin önemini vurgulamasına yol açtı.

Ulusal İstatistik Ofisi‘ne göre, İngiltere ve İskoçya’da semptomlar yaşayan 2 milyon kişiyle birlikte uzun Covid hastalarının sayısı artmaya devam ediyor. Yakın zamanda yapılan bir araştırmaya göre, birçok kişinin bildirdiği beyin sisi IQ’da altı puanlık bir düşüşe eşdeğerdir.

Çalışmada yer almayan Imperial College London‘da immünoloji profesörü Danny Altmann, bulguların “derin ve endişe verici” olduğunu söyledi ve insanları aşılar ve daha hafif Covid varyantları çağında kayıtsız kalmamaları konusunda uyardı.

Altmann, uzun Covid riskinin ilk enfeksiyon dalgasında yaklaşık %10’dan bugün yaklaşık %2,5’e düştüğünü, ancak bunun hâlâ “çok sayıda vaka” anlamına geldiğini söyledi. “Covid-19’un devam ettiğine ve hâlâ size korkunç şeyler yapabileceğine dair daha keskin bir uyarı olamazdı, bu yüzden güçlendirilmiş kalmaya ve yeniden enfeksiyondan kaçınmaya değer.”

Ancak bilim insanları sonuçlar konusunda dikkatli olunması çağrısında bulunuyor. Çalışmaya davet edilen 2.500 kişinin sadece %19’u katılmıştır ve eğer katılanlar daha geniş bir gruptan çok daha kötü ya da çok daha iyi sonuçlar elde ettiyse, bu durum sonuçları değiştirecektir. Ayrıca, pandeminin ilerleyen dönemlerinde, aşılamadan sonra ve hastaneye kaldırılmadan uzun Covid geliştiren kişilerin ciddi sağlık sorunları yaşayıp yaşamayacağı da belirsizdir.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

23:30:40

Haydut Antikorlar Bazı Uzun COVID Semptomlarına Neden Olabilir

Uzun COVID’in zararlı semptomlarından bazılarının sorumlusu haydut antikorlar olabilir. Doku hedefli antikorlar uzun süredir COVID’de önemli bir şüpheli olmuştur. Şimdi, iki çalışma hastalardan alınan antikorların farelerde semptomlara neden olabileceğini gösteriyor…

İki yeni çalışma, insanların kendi dokularına saldıran antikorların, hastalığa yakalanan milyonlarca insanı etkileyen nörolojik sorunlara neden olabileceğini öne sürüyor.

Araştırmacıların 31 Mayıs’ta ve 19 Haziran’da yayımladıkları rapora göre, bilim insanları bu antikorları uzun COVID’li insanlardan sağlıklı farelere aktardıklarında, ağrı da dahil olmak üzere bazı semptomlar hayvanlara da geçti.

Bilim insanları daha önce otoantikor olarak bilinen bu tür antikorları uzun COVID’de şüpheli olarak göstermiş olsalar da, yeni çalışmalar bunların zarar verebileceğine dair doğrudan kanıt sunan ilk çalışmadır. Kanada, Hamilton’daki McMaster Üniversitesi‘nde translasyonel immünolog olan ve çalışmaya dahil olmayan Manali Mukherjee, “Bu büyük bir olay” diyor. Makalelerin otoantikorları hedef alan tedaviler için iyi bir örnek oluşturduğunu söylüyor.

Mukherjee, bu çalışmanın aynı zamanda “uzun süredir tedavi gören bazı hastaların içini rahatlatabileceğini” söylüyor. Kendisi de uzun süre COVID geçirmiş biri olarak, hastaların çektikleri acının nedenini bilmemelerinin kaygılarını artırabileceğini anlıyor. “Benim neyim var böyle?” diye merak ediyorlar.” diyor.

Belgelenmiş 200’den fazla semptomun sonsuz gibi görünen karışımlarla bir araya gelebildiği uzun COVID, çözülmesi özellikle zor bir hastalık. Mukherjee, “Bu semptomlara yol açan mekanizmaları ortaya çıkarmak asıl zorluk oldu” diyor.

Şimdiye kadar bazı ipuçları otoantikorlara işaret etti. Bunlar SARS-CoV-2 enfeksiyonu sırasında kanda yükselebilir, ancak kişi iyileştikçe seviyeleri genellikle geri döner. Bununla birlikte, bilim insanları uzun COVID’li kişilerde, otoantikorların ilk hastalık geçtikten sonra uzun süre kalabileceğini göstermiştir.

Amsterdam Üniversitesi Tıp Merkezi‘nden Hung-Jen Chen ve meslektaşları, şimdiye kadar yapılan araştırmaların “bu otoantikorların sadece seyirci mi yoksa uzun COVID semptomlarına aktif katkıda bulunanlar mı olduğunu” ortaya koymadığını belirtiyor.

“Bu semptomlara yol açan mekanizmaları ortaya çıkarmak asıl zorluk olmuştur.”

Manali Mukherjee, translasyonel immünolog Chen‘in ekibi ve immünolog Akiko Iwasaki‘nin Yale Üniversitesi‘ndeki grubu bağımsız olarak çalışarak, uzun COVID’li olan ve olmayan düzinelerce insandan antikor topladı, bu antikorları farelere enjekte etti ve ardından hayvanların davranışlarını test etti.

Iwasaki, baş dönmesi bildiren hastalardan gelen antikorların farelerde gözle görülür bir denge kaybına neden olduğunu buldu. Ve her iki grup da uzun COVID antikorlarının fareleri ağrıya karşı daha duyarlı hale getirebileceğini keşfetti. Iwasaki’nin grubunun hayvanların sıcak bir tabak üzerinde durmayı tolere etme becerilerini test ettiği bir deneyde, uzun COVID hastalarından antikor alan fareler, sağlıklı insanlardan antikor alan farelerde yaklaşık 10 saniye ile karşılaştırıldığında, yaklaşık yedi saniye sonra ağrı belirtileri gösterdi.

Iwasaki‘nin grubunun bildirdiğine göre, ağrıya karşı ekstra duyarlı hale gelen bu fareler büyük ölçüde kendileri de kronik ağrı çeken hastalardan antikor almışlardı. Bu artan hassasiyet, sinirlere zarar veren antikor saldırılarından kaynaklanıyor olabilir. Enjeksiyondan sonra farelerin derisinde hasarlı sinir lifleri gelişti.

Bilim insanları, uzun COVID’e neyin neden olduğuna dair, dokularda kalan SARS-CoV-2 virüsü ve uykuda olan herpes virüslerinin yeniden uyanması da dahil olmak üzere birçok hipotez öne sürdü. Bu unsurlar bazı insanların uzun COVID semptomlarında hâlâ bir rol oynayabilir, ancak en azından ağrı için, haydut antikorlar semptomu kendi başlarına başlatmak için yeterli görünüyor. Bu, otoantikorlar için beklenmedik bir rol değil; bilim insanları, fibromiyalji ve miyaljik ensefalomiyelit/kronik yorgunluk sendromu da dahil olmak üzere insanlara ağrı veren diğer durumlarda da rol oynayabileceklerinden şüpheleniyor.

Aynı zamanda Howard Hughes Tıp Enstitüsü araştırmacısı olan Iwasaki, doktorlar hangi COVID hastalarının ağrıya bağlı otoantikorlara sahip olduğunu tespit edebilirlerse, kanda dolaşan miktarı azaltmaya çalışabileceklerini söylüyor. “Bence bu, bu özel hasta grubu için gerçekten ezber bozan bir şey olurdu.”

Atlanta’daki Emory Üniversitesi‘nde immünolog olan Ignacio Sanz, bu çalışmanın otoantikorların uzun COVID’li kişilerde zarara yol açabileceğine dair “çok güçlü bir kanıt düzeyi” olduğunu söylüyor. Hem o hem de Mukherjee, bulguların daha geniş katılımcı gruplarında doğrulandığını görmek istiyor. Sanz‘a göre asıl önemli bulgular daha uzun süreli çalışmalarla elde edilebilir. Eğer bilim insanları bu haydut antikorların zaman içinde kaybolmasıyla hastaların semptomlarının hafiflediğini gösterebilirlerse, bu onların suçluluğuna dair daha da kesin bir işaret olacaktır.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

03:21:47

Paxlovid Umduğumuz Uzun COVID Tedavisi Olmayabilir

Yakın zamanda yapılan bir çalışma, antiviral Paxlovid almanın, ilk koronavirüs enfeksiyonundan sonra aylarca sürebilen bir dizi semptomla karakterize bir durum olan Uzun COVID semptomlarını iyileştirmediğini ortaya koymuştur…

Stanford Üniversitesi araştırmacıları tarafından yürütülen çalışmada, 15 günlük Paxlovid kürünün yorgunluk, beyin sisi ve nefes darlığı gibi Uzun COVID semptomlarını hafifletmediği tespit edildi.

Ortalama 16 aydır Long COVID ile yaşayan 155 katılımcının yer aldığı çalışma 7 Haziran 2024 tarihinde yayımlanmıştır. Katılımcılar rastgele olarak 15 günlük Paxlovid veya plasebo almak üzere atanmıştır. Sonuçlar, iki grup arasında semptomlar açısından önemli bir fark olmadığını göstermiştir.

Çalışmanın bulguları, Paxlovid’in semptomlarında rahatlama sağlayacağını uman Long COVID ile yaşayan milyonlarca insan için bir darbe niteliğindedir. Çalışma, Paxlovid’in gelecekte Uzun COVID tedavisinde etkili olma olasılığını dışlamasa da, ilacın 15 günlük bir kürünün semptomları iyileştirmede etkili olmadığını göstermektedir.

Çalışmanın baş yazarı Dr. Upinder Singh, Uzun COVID için Paxlovid’in daha fazla incelenmesi gerektiğine inanıyor. Uzun süredir hasta olmayan hastalarda daha uzun süreli tedavi veya tedavinin daha etkili olabileceğini öne sürüyor. Çalışmanın bulguları ayrıca Uzun COVID’in nedenleri ve etkili tedavilerin geliştirilmesi konusunda daha fazla araştırma yapılması gerektiğini vurgulamaktadır.

COVID-19 için yaygın olarak reçete edilen Paxlovid, Uzun COVID için birçok kişinin umduğu uzun vadeli çözüm olmayabilir. Çalışmanın bulguları hayal kırıklığı yaratırken, Uzun COVID’in nedenleri ve tedavisine yönelik araştırmaların devam etmesinin önemini de vurgulamaktadır.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

06:22:47

Tekrarlayan COVID Enfeksiyonları Ne Kadar Riskli? 

Pandeminin üzerinden dört yıl geçmesine rağmen birçok kişi birden fazla kez COVID geçirdi; ancak tekrarlayan enfeksiyonların sağlık üzerindeki etkileri henüz net değil. COVID’in hayaleti dört yıldır dünyanın peşini bırakmıyor; hastalık dünya çapında en az yedi milyon insanın ölümüne neden oldu. Yine de pandeminin uzun vadeli etkileri hâlâ belirsiz; çünkü COVID’e neden olan SARS-CoV-2 gibi yeni bir virüs söz konusu olduğunda, bilim insanlarının hâlâ öğrenecek çok şeyi var…

Bildiğimiz tek şey, COVID’in kalıcı olduğu ve bu virüse yakalanmanın insanlara kalıcı bir bağışıklık kazandırmadığı. Pandeminin üzerinden dört yıl geçmesine rağmen, araştırmacılar ve klinisyenler insanların birden fazla enfeksiyon geçirdiğini biliyor, ancak virüsü tekrar tekrar kapmanın uzun vadeli sonuçları henüz net değil. Neyse ki, hem bireylerin hem de hükûmetlerin bazı enfeksiyonlardan kaçınmak için – eğer kullanmak isterlerse – stratejileri var.

Louis’deki Washington Üniversitesi‘nde klinik epidemiyolog olan Ziyad Al-Aly, “Hangi uzun vadeli sağlık etkisine bakarsanız bakın, – yeniden enfeksiyondan kaynaklanan – risk sıfır değildir” diyor. “Gerçek şu ki, evet, virüsten bıktık ve usandık, pandemiden bıktık ve usandık – ama hâlâ burada. Hâlâ insanlara zarar veriyor.”

Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezlerine göre, pandemi başladığından bu yana milyonlarca insan COVID nedeniyle hayatını kaybetti. Kurum artık enfeksiyonları toplum düzeyinde takip etmiyor, ancak Ocak ayı ortasında ülke çapındaki ölümlerin yaklaşık yüzde dördünün COVID kaynaklı olduğunu bildirdi.

Kış enfeksiyon dalgası azalıyor gibi görünse de, dünya COVID’i ortadan kaldırma şansını kaçırdı. Al-Aly, “Bu çirkin misafir yakın zamanda bizi terk etmeyecek,” diyor. “Muhtemelen on yıllar boyunca burada olacak.”

Pandeminin başlarında bilim insanları, COVID’in aşı veya enfeksiyonun yıllarca veya ömür boyu süren bir bağışıklık yarattığı türden bir hastalık olacağını umuyordu. Ancak SARS-CoV-2 virüsünün başka planları vardı. Aşı ve daha az ölçüde enfeksiyon, virüse yakalanma ve ağır bir vaka geçirme konusunda sizi daha az savunmasız hale getirir, ancak bu koruma zamanla azalır.

Dünya Sağlık Örgütü‘nün klinik yönetim ekibinden bir doktor olan Jamie Rylance, “Bir enfeksiyon sizi gelecekteki enfeksiyonlara karşı korur” diyor ama tamamen değil. SARS-CoV-2 virüsü hızla mutasyona uğradığından, bir kişinin bağışıklık sistemi yakın zamanda farklı bir türle karşılaşmış olsa bile yeni bir enfeksiyonla tam olarak mücadele edemez. Aynı durum aşılar için de geçerlidir: ilk aşılar ve takviyeler kişinin bağışıklık sisteminin bir enfeksiyona daha etkili bir şekilde yanıt vermesine ve ciddi bir COVID vakası olasılığını azaltmasına yardımcı olsa da, mevcut COVID aşıları enfeksiyonu tamamen önleyemez.

İşleri daha da karmaşık hale getiren COVID, genellikle asemptomatik enfeksiyonları tetikliyor ve bu da hükûmetlerin nispeten sıkı koruma protokolleri oluşturduğu yerlerde bile virüsün pandeminin başlarında yayılmaya devam etmesine yardımcı oldu. Pandeminin üzerinden dört yıl geçmesine rağmen pek çok kişi COVID testlerini daha seyrek yaptırıyor ve testler pek çok asemptomatik vakayı gözden kaçırarak bunların tespit edilmesini daha da zorlaştırıyor. Dolayısıyla insanlar muhtemelen bildiklerinden daha fazla kez enfekte olmuşlardır.

DSÖ‘nün Salgın ve Pandemiye Hazırlık ve Önleme Departmanı‘nın geçici direktörü Maria Van Kerkhove, “Ne sıklıkla yeniden enfekte olduğumuzu bilmiyoruz çünkü aşıdan ve hatta geçmiş enfeksiyondan bir miktar korunuyoruz” diyor. Ancak bunun rehavete kapılacak bir şey olduğunu düşünmüyor. “Virüs vücudumuza girdiğinde birden fazla organ sistemini etkilediğini biliyoruz” diyor.

COVID ile ilgili kanıtlar ve diğer virüslerin uzun vadeli etkilerinin birleşimi, düzenli COVID enfeksiyonları yaşamanın ne anlama gelebileceğine dair korkunç bir tablo çiziyor.

Ulusal Sağlık Enstitüleri‘nde uzun COVID ve diğer postviral durumlar üzerine araştırmalar yürüten bir nörolog olan Avindra Nath, “COVID ile her enfekte olduğunuzda, vücuda bir şekilde zarar verir” diyor. Örneğin, bir akciğer enfeksiyonu akciğerlerde yara izleri bırakabilir veya kan pıhtılarını tetikleyebilir. Nath, COVID’in bağışıklık sisteminin kendisine de müdahale edebileceğini söylüyor. Nath, birçok virüsün koruyucu kılıflarının bağışıklık sistemine müdahale edebilecek bölgeler içerdiğini belirtiyor. Ayrıca, grip enfeksiyonundan sonra katılımcıları takip eden bir çalışmada, insanların yaklaşık yüzde 30’unda bağışıklık sisteminin iki ay sonra da bir miktar bozuk kaldığı tespit edilmiştir.

Ve COVID hâlâ nispeten yeni olduğu için, bilim insanları gerçekçi bir şekilde, birden fazla nöbet bir yana, bir enfeksiyondan 10, 20 ve hatta 30 yıl sonra ne olacağı hakkında hiçbir fikre sahip değiller. Van Kerkhove, “İzleyebilmemiz gereken şey, bundan beş yıl sonra, bundan 10 yıl sonra akciğer fonksiyonu ve kalp fonksiyonundaki komplikasyonlardır” diyor.

San Antonio’daki Texas Üniversitesi Sağlık Bilimleri Merkezi‘nde bulaşıcı hastalıklar uzmanı olan Sunil Ahuja, sinir bozucu bir şekilde, COVID yeniden enfeksiyonlarının neden olduğu hasarı asla net bir şekilde anlayamayabileceğimizi söylüyor. Ahuja, tekrarlanan COVID vakalarının uzun vadedeki potansiyel sonuçları hakkında “Sebep-sonuç ilişkisi kurmak çok zor” diyor. Enfeksiyonlar arasında geçen süre zarfında, “başlarına başka pek çok şey de gelmiştir.”

Bazı virüsler vücutta saklanabilir ve ilk enfeksiyondan onlarca yıl sonra ortaya çıkarak yeni sorunlara neden olabilir. Örneğin su çiçeğine neden olan virüs, yıllar sonra zona hastalığını tetikleyebilir. Ve bilim insanları yakın zamanda yaygın Epstein-Barr virüsü enfeksiyonunun bir kişinin otoimmün bozukluk multipl skleroz geliştirme riskini ciddi şekilde artırdığını öğrendi. Al-Aly, SARS-CoV-2’nin uzun vadeli etkileri hakkında “Bu filmin sonunu henüz gördüğümüzü sanmıyorum” diyor.

Dahası, COVID, zayıflatıcı yorgunluk, nefes alma sorunları, düşünme güçlüğü, sindirim sorunları ve çok çeşitli diğer semptomları içerebilen uzun COVID şeklinde kalıcı zarara neden olma potansiyelini zaten göstermiştir. 2023 yılı ortası itibariyle uzun COVID, bir önceki yıla göre kayda değer bir düşüşle, daha önce enfeksiyon geçirdiğini bildiren Amerikalıların yüzde 11’ini etkilemiştir. Bilim insanları hâlâ uzun COVID’i neyin tetiklediğini belirlemek için çalışıyor, ancak insanların COVID ile ilk karşılaşmalarından değil, birkaç enfeksiyondan sonra bu durumu geliştirebilecekleri açık.

Rylance, “Her COVID geçirdiğinizde, sonrasında COVID sonrası durum yaşama şansınız var” diyor, ancak “bireysel düzeyde hâlâ oldukça öngörülemez” diye de ekliyor.

Uzmanlar, bilim insanlarının COVID’in gelecek yıllarda bir kişinin sağlığını nasıl şekillendirebileceğini daha iyi anlamak için daha fazla veriye ihtiyaç duyduğunu, ancak şu anda mevcut olan ipuçlarının endişe verici olduğunu söylüyor. Nath, “Burada, tekrarlanan enfeksiyonlara yakalanan insanların uzun vadeli sonuçlara sahip olabileceğine dair büyük bir endişe var” diyor. “Ortaya çıkan veriler de bu olasılığa işaret ediyor.”

Van Kerkhove ve Al-Aly, COVID şu anda endemik ve yaygın bir şekilde dolaşımda olsa da, hem insanların hem de toplumların enfeksiyon olasılığını en aza indirmek için çalışabileceğini söylüyor. Bireyler için aşı olmak ve kamusal ve kalabalık alanlarda maske takmak, COVID’den kaçınmak veya enfeksiyonun şiddetini azaltmak için en etkili stratejiler olmaya devam ediyor. CDC‘ye göre, aşıların ilk analizleri JN.1 olarak bilinen en son alt değişken de dahil olmak üzere enfeksiyonlara karşı yaklaşık yüzde 50 etkili olduklarını gösterse de, örneğin ABD’deki her beş yetişkinden sadece biri Ocak ayı ortası itibariyle güncellenmiş 2023-2024 COVID aşısını yaptırmıştır. Kendinizi iyi hissetmediğinizde COVID testi yapmak ve Paxlovid gibi antiviral ilaçlar kullanmak da hastalık riskini azaltmak için hayati araçlar olmaya devam ediyor.

DSÖ‘den Van Kerkhove, maskelerin, aşıların, testlerin ve tedavilerin mevcut ve uygun fiyatlı olmasını sağlamak da dahil olmak üzere hükümet eyleminin kilit önem taşıdığını söylüyor. Ancak hükümetleri, binalardaki havalandırma gereksinimlerini güçlendirmek ve virüsün bir kişinin vücuduna girdiği solunum yollarında COVID’e karşı daha etkili bir şekilde önleyebilecek bir oral veya nazal aşı da dahil olmak üzere daha iyi aşıların geliştirilmesini desteklemek gibi daha cesur adımlar atmaya da çağırdı. Al-Aly ayrıca, birkaç yıl boyunca anlamlı bir koruma sağlayacak daha uzun ömürlü bir aşıya ihtiyacımız olduğunu, böylece insanların her yıl aşı olmak zorunda kalmayacağını söylüyor.

Al-Aly, bu tür yeni nesil aşılar için “Teknolojiyi gerçekten geliştirmek ve bu çözümleri sunmak ABD tıbbının gücünün ötesinde değil” diyor. Bu yatırımın, COVID’in çabucak ortadan kaldırabileceğimiz bir sorun olmadığını anladığımız ve tekrarlanan enfeksiyonların zararları konusunda endişelerin arttığı şu günlerde özellikle önemli olduğunu söylüyor.

Al-Aly, “Bunlar uzun vadeli, sürdürülebilir çözümler olacak” diyor. “İnsanlardan önümüzdeki 100 yıl boyunca maske takmalarını istemek sürdürülebilir değil.”

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

23:02:11

Uzun Covid ve Kanındaki Bağışıklık Düzensizliği Belirtileri İçin Tanı Testi Araştırması

Bilim insanları, uzun Covid hastalarının kanında belirli proteinlerin varlığını tespit ederek, bu proteinlerin bir tanı testine ve potansiyel tedavi hedeflerine yol gösterebileceğini öne süren bir araştırma gerçekleştirdi…

Araştırmanın Temel Bulguları ve Yöntemi:
Uzun Covid hastalarının kanında, kompleman sistemi olarak adlandırılan bağışıklık sisteminin bir parçası olan belirli proteinlerin düzensiz olduğu tespit edildi.

Bu proteinler, uzun Covid semptomları olan kişilerde bozulmuştu, ancak ilk Covid-19 enfeksiyonundan sonra iyileşenlerde veya altı ay sonra uzun Covid semptomlarından kurtulanlarda bozulmamıştı.

Araştırmacılar, 40 uzun Covid hastası ve 113 Covid enfekte kişinin kan serumunda bulunan 6.500'den fazla proteinin yüksek verimli analizlerini gerçekleştirdi.

Analizde, uzun Covid hastalarında belirli kompleman bileşenlerinin düzensizleştiği ve bunun uzun Covid'in nedeninin bir ipucu olabileceği ortaya çıktı.

Araştırma Ekibinin Değerlendirmesi ve İleri Adımlar:
Araştırma ekibi, kompleman sistemi aktivasyonundaki değişikliklerin, uzun Covid hastalarının kanındaki belirli proteinler aracılığıyla tanımlanabileceğini ve bu temelde bir tanı testi geliştirilebileceğini umuyor.

Testin, yaş, vücut kitle indeksi ve inflamasyonla birlikte anormal kan pıhtılaşması belirtilerine de bakacağı belirtiliyor.
Araştırmacılar, uzun vadeli izleme ve daha büyük ölçekli denemelerle bu bulguları doğrulamak ve tedavi seçeneklerini keşfetmek için çalışmalara devam etmeyi planlıyor.

Bilim İnsanlarının ve Diğer Uzmanların Yorumları:
Uzmanlar, bu tür bir testin, uzun Covid tanısı koymada ve tedavi seçeneklerini belirlemede önemli bir adım olabileceğini, ancak daha fazla doğrulama ve araştırmaya ihtiyaç olduğunu vurguluyor.
Compleman sistemi düzensizliğinin uzun Covid'e özgü bir patolojik özellik olup olmadığını ve tedavi edilebilir bir hedef olup olmadığını belirlemek için daha fazla çalışmanın gerektiği ifade ediliyor.

Sonuç ve Öneriler:
Bu araştırma, uzun Covid'in altında yatan biyolojik mekanizmaları anlamak ve daha etkili tanı ve tedavi yöntemleri geliştirmek adına önemli bir adım olabilir.

Ancak, uzun vadeli izleme ve daha büyük ölçekli çalışmaların yapılması, bu bulguların güvenilirliğini doğrulamak ve klinik uygulanabilirliklerini değerlendirmek önemlidir.

Uzun Covid'in karmaşıklığı göz önüne alındığında, çoklu faktörlü bir yaklaşımın gerekliliği vurgulanmaktadır.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

21:12:33

Yeni Tanımlanan Amino Asit, Uzun COVID'in Sonuçlarını ve Tedavisini Tahmin Etmede Kilit Rol Oynayabilir

Alberta Üniversitesi araştırmacıları, kötü klinik sonuçların öngörülmesinde ve uzun COVID tedavisinde kilit rol oynayabilecek bir amino asit belirledi. Cell Reports Medicine'de bugün yayımlanan araştırmada ekip, COVID-19'lu hangi hastaların daha uzun süreli semptomlar geliştireceğini belirlemek için öngörücü bir test geliştirdiğini söylüyor ve potansiyel bir tedavi olarak halihazırda onaylanmış bir takviyenin klinik denemesini öneriyor…

“Bu araştırma, uzun COVID'li kişilerin vücutlarında neler olduğunu anlamamıza yardımcı oluyor ve gelecekte onlar için daha iyi tedaviler ve testler yapılmasını sağlayabilir.”

Gavin Oudit, baş araştırmacı, U of A Tıp ve Diş Hekimliği Fakültesi'nde tıp profesörü ve Mazankowski Alberta Kalp Enstitüsü'nde Kalp Fonksiyon Kliniği direktörü.

Çalışmada ekip, akut COVID-19 ile hastaneye kabul edilen 117 Alberta hastasını takip ederek, kabul sırasında ve altı ayda bir kan örnekleri aldı ve 18 ay boyunca klinik kayıtlarını inceledi. Hastaların elli beşinde ciddi COVID sonrası durum veya uzun COVID gelişti.

Araştırmacılar hastaların kanlarını proteinler ve metabolitlerin yanı sıra enflamasyon belirtileri açısından analiz etti. Daha sonra makine öğrenimini kullanarak sonuçları gözden geçirdiler ve 20 molekülden oluşan bir tahmin modeli geliştirdiler. Geliştirdikleri modelin, akut enfeksiyondan taburcu olduktan sonraki olumsuz klinik sonuçları yüzde 83 doğrulukla öngördüğünü tespit ettiler.

Araştırmacıların hastalar arasında buldukları en çarpıcı fark, amino asit taurinin plazma seviyeleriydi.

Oudit, “Düşük taurin seviyelerine sahip hastalarda çok daha fazla semptom vardı, daha fazlası hastaneye yatırıldı ve ölüm riski arttı” diyor. “Yüksek taurin seviyelerine sahip olan ve kanlarında yüksek taurin seviyelerini koruyan hastalarda devam eden semptomlar çok daha azdı ve daha iyiydi.”

Taurin, et ve balıkta bulunan ve insan karaciğeri tarafından da üretilen bir amino asittir. Bağışıklık sistemi de dahil olmak üzere çeşitli fizyolojik işlevlerin düzenlenmesine yardımcı olur. İnsanlarda taurin takviyesinin etkisinin daha fazla araştırılması gerektiğini söyleyen Oudit, ekibinin şimdi COVID-19 hastalarında uzun COVID'i en aza indirip indiremeyeceklerini test etmek için bir Faz 3 klinik araştırması başlatmak üzere harekete geçtiğini söylüyor.

Oudit, taurinin bir dizi uzun COVID semptomu yaşayan insanlara fayda sağlayacak çoklu sistem etkilerine sahip olduğunu kanıtlayacağını umuyor. Bu arada sabırlı olunmasını tavsiye ediyor.

“Hastalar uzun COVID'e yardımcı olmak için hemen dışarı çıkıp yüksek seviyelerde taurin tüketmeye başlamamalı” diyor. “Taurin takviyeleri nispeten güvenlidir, ancak bu kanıtı klinik bir çalışmadan elde etmemiz gerekiyor.”

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

14:36:50

Hastane Sonrası Bazı Hastalarda Daha Uzun Süreli Organ Anormallikleri Tespit Edilmiştir

Hastanede yatan bazı COVID hastalarında daha uzun süreli organ anormallikleri doğrulandı. COVID-19’un uzun vadeli etkilerini inceleyen bir çalışma, hastaların yaklaşık üçte birinin enfeksiyondan beş ay sonra birden fazla organda anormallikler gösterdiğini ve bunların bazılarının doku hasarının kanıtı olduğu önceki çalışmalarla gösterilmiştir…

Denemedeki hastaların manyetik rezonans görüntüleme (MRI) taramaları, kontrollere kıyasla akciğerler, beyin ve böbrekleri içeren daha yüksek anormal bulgu yükü gösterdi. COVID-19 nedeniyle hastaneden taburcu edilen hastalarda akciğer anormallikleri kontrol grubuna göre önemli ölçüde daha yüksek – neredeyse 14 kat daha yüksek – iken, beyin ve böbrekleri içeren anormal bulgular sırasıyla üç ve iki kat daha yüksekti.

MRG’deki anormalliklerin boyutu genellikle hastaların geçirdiği COVID-19 enfeksiyonunun ciddiyetinden, yaşlarından ve eşlik eden hastalıklardan etkilenmiştir.

The Lancet Respiratory Medicine dergisinde yayımlanan bulgular, C-MORE – Capturing the MultiORgan Effects of COVID-19 – çalışmasının bir parçasıdır. Hastaneye yatırılan 500 COVID-19 hastası üzerinde yapılan çok merkezli bir MRG takip çalışması olan C-MORE, Leicester Üniversitesi liderliğinde yürütülen ve COVID-19’un hastaneye yatırılan hastalar üzerindeki uzun vadeli etkilerini araştıran ulusal PHOSP-COVID platformunun önemli bir unsurudur. Bu makale, hastanede yatan 259 COVID-19 hastası ve 52 kontrol grubunun ara analiz sonuçlarını sunmaktadır.

C-MORE çalışması Oxford Üniversitesi Radcliffe Tıp Bölümü‘nden araştırmacılar tarafından yürütülmekte ve NIHR Oxford Biyomedikal Araştırma Merkezi (BRC) ve NIHR Oxford Sağlık BRC‘nin yanı sıra BHF Oxford Araştırma Mükemmeliyet Merkezi ve Wellcome Trust tarafından desteklenmektedir.

Birleşik Krallık’taki 13 merkezden toplanan katılımcılara, hastaneden taburcu olduktan ortalama beş ay sonra kalp, beyin, akciğerler, karaciğer ve böbrekleri kapsayan MRI taramaları yapıldı. Ayrıca kan testleri yapıldı ve anketler dolduruldu.

C-MORE çalışmasına liderlik eden Dr. Betty Raman şunları söyledi: ‘Her üç hastadan birinin kontrollere göre MRG’de aşırı multiorgan anormallik yüküne sahip olduğunu tespit ettik. COVID-19 nedeniyle hastaneden taburcu olduktan beş ay sonra, hastalar COVID-19 olmayan kontrollerimize kıyasla akciğerleri, beyni ve böbrekleri içeren yüksek bir anormallik yükü gösterdi. Bireyin yaşı, akut COVID-19 enfeksiyonunun şiddeti ve eşlik eden hastalıklar, takipte kimin organ hasarı olduğunu belirlemede önemli faktörlerdi.

Çalışma, bazı organa özgü semptomların organ hasarının görüntüleme kanıtlarıyla ilişkili olduğunu ortaya koyarken – örneğin, akciğer MRG anormallikleriyle birlikte göğüste sıkışma hissi ve öksürük – tüm semptomların MRG’de tespit edilen anormalliklerle doğrudan ilişkilendirilemediğini ortaya koymuştur.

Daha önce hastanede yatan COVID-19 hastalarında kalp ve karaciğerdeki hasar seviyeleri kontrol grubundakilerle benzerdi.

Makale ayrıca, daha önce PHOSP-COVID çalışması araştırmacıları tarafından tanımlandığı gibi, COVID-19 sonrası ciddi şekilde bozulmuş fiziksel ve zihinsel sağlık bildiren hastane sonrası hastalar arasında çoklu organ MRG anormalliklerinin daha yaygın olduğunu doğruladı.

“Gördüğümüz şey, MRG’de multiorgan patolojisi olan kişilerin – yani ikiden fazla organı etkilenmiş olan kişilerin – ciddi ve çok ciddi zihinsel ve fiziksel bozukluk bildirme olasılığının dört kat daha fazla olduğudur. Bulgularımız ayrıca, özellikle COVID-19 nedeniyle hastaneye yatırılanlar için akciğer ve akciğer dışı sağlığa – böbrekler, beyin ve ruh sağlığı – odaklanan uzun vadeli multidisipliner takip hizmetlerine duyulan ihtiyacı vurgulamaktadır.”

Dr. Raman sözlerini şöyle sürdürdü: “Bu bulgular, Birleşik Krallık genelindeki araştırmacıların yoğun işbirliği çabalarının bir sonucudur. Bu çalışmaya katılan hastalara ve halka inanılmaz derecede minnettarız.”

PHOSP-COVID çalışmasını yöneten NIHR Leicester BRC‘den Profesör Chris Brightling şunları söyledi: “Tüm vücut görüntülemesine ilişkin bu ayrıntılı çalışma, COVID-19 nedeniyle hastaneye yatırıldıktan aylar sonra birden fazla organda değişiklik görüldüğünü doğrulamaktadır. PHOSP-COVID çalışması, bunun neden olduğunu ve uzun COVID için nasıl testler ve yeni tedaviler geliştirebileceğimizi anlamaya çalışıyor.”

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

16:03:26

Bu Veriler, Uzun COVID Koşullarını Anlamaya Yönelik Büyük Bir Harekete Katılıyor

Bilim insanları bazı testlerin gelecekte uzun süreli COVID semptomlarının belirteçlerini tespit edebileceğini söylüyor. Bir kişinin uzun COVID yaşayıp yaşamadığını belirleyecek spesifik bir test olmasa da, Nature dergisinde yayınlanan yeni bir çalışma, milyonlarca Amerikalı tarafından bildirilen bu gizemli koşullar koleksiyonuyla hangi biyolojik belirteçlerin ilişkili olduğuna dair yeni bilgiler bulmak için kan testlerini kullandı…

Araştırmacılar, Mount Sinai ve Yale Üniversitesi'ndeki 273 yetişkin katılımcıda bağışıklık belirteçlerini ve hormon seviyelerini analiz etmeye yardımcı olmak için makine öğrenimini kullandılar ve COVID-19 geçirdikten en az bir yıl sonra uzun COVID semptomları olan ve olmayanları karşılaştırdılar.

Bu çalışmada enfeksiyondan 6 haftadan daha uzun süre sonra kalıcı semptomlar olarak tanımlanan uzun COVID, kortizol adı verilen bir hormonun daha düşük seviyeleriyle ilişkilendirildi ve kanda dolaşan bazı bağışıklık hücrelerinde ve enflamatuar belirteçlerde bazı belirgin farklılıklar gösterdi.

Bu seviyeler kan testleriyle belirlenir, ancak bu özellikle uzun COVID'i test eden bir kan testi değildir.

“Bu sonuçlar uzun COVID'e yol açan ve tedaviye uygun olabilecek bazı potansiyel mekanizmalar önermektedir. Ayrıca uzun COVID'li hastaların belirlenmesine de yardımcı olabilir.” Pittsburgh Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde akciğer, alerji, yoğun bakım ve uyku tıbbı bölüm şefi olan Dr. Alison Morris şunları söyledi

Morris, “Bence makalenin en önemli bulgularından biri, sağlıklı kontrollerle aralarında biyolojik farklılıklar bularak insanların sahip olduğu semptomları doğrulamasıdır” dedi.

Çalışmada yer almayan COVID-19 araştırmacısı ve New York Üniversitesi Langone Sağlık Sistemi'nde akciğer, yoğun bakım ve uyku tıbbı bölümünde yardımcı doçent olan Dr. Shari Barnett Brosnahan, verdiği bir demeçte, “Bu gerçekten dikkate değer bir çalışma” dedi. Brosnahan, “bu yaptıkları araştırmanın sınırlı bir analiz olduğunu ve hâlâ yapılması gereken daha çok iş olduğunu düşünüyorum” dedi.

Bu çalışma nispeten az sayıda insan üzerinde yapıldı, bu nedenle araştırmacılar bu sonuçların önemini daha iyi anlamak için daha fazla çalışmaya ihtiyaç olduğunu söylüyorlar. Yine de, bu çalışmanın bilim insanlarının uzun covid hakkında daha fazla bilgi edinmeye bir adım daha yaklaşmalarına yardımcı olduğunu söylüyorlar. Uzun COVID'e özgü biyolojik belirteçler varsa, bir tanıyı doğrulamaya veya tedavileri hedeflemeye yardımcı olabilir.

Bu araştırma, kısa bir süre önce yeni bir Uzun COVID Araştırma Ofisi'ni duyuran Biden yönetiminin çabaları da dahil olmak üzere, uzun COVID koşullarının daha iyi anlaşılması ve etkilenenlere hizmet sağlama çabaları ile büyük bir harekete katılıyor.

Uzun covid, ABD Sağlık ve İnsan Hizmetleri Bakanlığı tarafından geliştirilen çalışma tanımına göre, COVID-19 ile enfekte olduktan sonra en az 4 hafta boyunca devam eden ve aylar ila yıllar sürebilen belirti, semptom ve koşulları tanımlamak için kullanılan bir terimdir.

Bu semptomların şiddeti değişebilir ve vücuttaki birden fazla organ sistemini etkileyebilir. CDC'ye göre yaygın şikayetler arasında yorgunluk, beyin sisi, uyku sorunları, nefes almada zorluk veya nefes darlığı, ayakta dururken baş dönmesi ve mide sorunları yer almaktadır.

Temmuz 2021'de uzun covid, “önemli yaşam aktivitelerini önemli ölçüde sınırlaması” halinde Engelli Amerikalılar Yasası kapsamında engellilik olarak nitelendirilebilecek bir durum olarak kabul edildi. Doktorların teşhis koymasına yardımcı olabilecek araştırmalar, bu durumdan en ağır şekilde etkilenenlerin gerekli hizmetleri alabilmesi için çok önemli olabilir.

Brosnahan, “Ayrıca, objektif kanıtlar sunan bu çalışmaların devam etmesinin, insanları doğrulamaya ve uzun süreli hastalıklarını anlamaya yardımcı olmasını umuyorum” dedi. “Ve tıp camiası olarak uzun covid hastalığını biraz daha doğrulamamıza yardımcı olur.”

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…