19:17:57

“Ultra İşlenmiş” Gıdalar Gerçekten Sağlığınız İçin O  Kadar Zararlı mı?

Bu gıdalar kalp hastalıkları ve diğer sağlık sorunlarıyla ilişkilendirilmiştir. Yeni bir federal rapora göre, ortalama bir Amerikalı kalori alımının yarısından fazlasını ultra işlenmiş gıdalardan alıyor. Bu şaşırtıcı değil, çünkü ultra işlenmiş gıdalar her yerde ve en ucuz market ürünlerinin çoğunu oluşturuyor…

Bu nedenle, ultra işlenmiş gıdaların kalp hastalığı, diyabet, ruh sağlığı bozuklukları ve herkesin en sevdiği, tüm nedenlere bağlı ölümler dahil olmak üzere çeşitli sağlık sorunlarıyla bağlantılı olması endişe vericidir.

Peki, ultra işlenmiş gıda nedir? Bu konuyu derinlemesine inceleyelim ve belki de bu süreçte bazı varsayımları sorgulayalım.

Hastalık Kontrol Merkezleri'nin yeni araştırması, yetişkinler için en yaygın ultra işlenmiş gıda kaynağının “sandviçler” olduğunu, bunu tatlı unlu mamuller, şekerli içecekler, tuzlu atıştırmalıklar ve “ekmek, rulolar ve tortillalar”ın izlediğini ortaya koydu. Çocuklar için de bulgular benzerdi; pizza ve tuzlu atıştırmalıklar şekerli içecekleri geride bıraktı. Çocuklar için ekmek ilk beşe girmedi. Çalışma ayrıca, ultra işlenmiş gıda tüketiminin 2017'den 2023'e, yani verilerin mevcut olduğu son yıla kadar aslında biraz düştüğünü ortaya koydu.

Konuyu fazla derinlemesine incelemeden önce, hatırlamaya değer önemli bir uyarı var: Araştırmalar, ultra işlenmiş gıdalar tüketen ve tüketmeyen kişilerin sağlığını incelediğinde, gıdaların ultra işlenmiş olması gerçeğini mutlaka araştırmıyor. Şekerleme barları açısından zengin bir diyetin sağlığa zararlı olduğunu kesin olarak söyleyebiliriz, ancak bunun nedeni şekerleme barlarının ultra işlenmiş olması mı, yoksa şekerle dolu olması mı? Bu, mevcut araştırmaların gerçekten çözebileceği bir soru değil, ancak dikkate alınması gereken önemli bir soru. Ultra işlenmiş gıdalar her zaman zararlı mıdır, yoksa sadece daha az tüketmemiz gereken birçok gıdayı içeren bir kategori midir?

Ultra işlenmiş gıdalar nasıl tanımlanır?

Bu terim, gıdaları dört gruba ayıran NOVA adlı bir sınıflandırma sisteminden gelmektedir:

NOVA ölçeği, gıdaların işlenme düzeylerine göre sınıflandırıldığı bir sistemdir. 2010’lu yıllarda Brezilyalı beslenme uzmanları tarafından geliştirilmiştir. Temel amacı, bir gıdanın ne kadar işlenmiş olduğunu belirlemek ve buna göre sağlık üzerindeki olası etkilerini değerlendirmektir. Bu sistemde gıdalar dört ana gruba ayrılır:

1. Grup 1 – Doğal ya da minimum düzeyde işlenmiş gıdalar:
Taze meyve, sebze, süt, et, yumurta, baklagiller gibi gıdalar bu gruba girer. Bu ürünler sadece temizlenmiş, dilimlenmiş, dondurulmuş veya fermente edilmiş olabilir ama kimyasal katkı içermezler.

2. Grup 2 – İşlenmiş mutfak malzemeleri:
Bitkisel yağlar, tereyağı, tuz, şeker gibi evlerde ya da restoranlarda yemek pişirmek için kullanılan ama doğrudan tek başına tüketilmeyen ürünler bu gruptadır. Bunlar genelde Grup 1 gıdalardan elde edilir.

3. Grup 3 – İşlenmiş gıdalar:
Konserve sebzeler, peynir, tuzlanmış et ürünleri, ekmek gibi bazı katkı maddeleri ve işlemlerle hazırlanmış ama hâlâ gerçek gıda bileşenlerinden oluşan ürünlerdir.

4. Grup 4 – Ultra işlenmiş gıdalar (Ultra-processed foods – UPFs):
Paketli atıştırmalıklar, şekerli gazlı içecekler, hazır çorbalar, dondurulmuş pizzalar, aromalı yoğurtlar, bazı kahvaltılık gevrekler gibi bol katkı maddesi, aroma verici, renk, tat artırıcı ve raf ömrü uzatıcı içerik barındıran ürünlerdir. Genellikle orijinal gıdayla ilişkisi oldukça azdır ve yoğun endüstriyel işlemlerden geçmiştir.

NOVA ölçeğinin önemi şurada yatar:
Beslenme araştırmalarında, sadece kalori ya da yağ değil, gıdanın işlenmişlik düzeyinin de sağlık üzerinde ciddi etkileri olduğu anlaşılmıştır. Ultra işlenmiş gıdaların fazla tüketimi; obezite, diyabet, kalp hastalıkları ve bazı kanser türleri ile ilişkilendirilmektedir.

Sonuç olarak, NOVA ölçeği, gıdanın ne kadar doğal kaldığını ve sağlığa potansiyel etkilerini değerlendirmeye yarayan modern bir sınıflandırma sistemidir.

NOVA ölçeği son yıllarda oldukça yaygın kullanılsa da, çeşitli eleştiriler de almıştır. Eleştiriler hem bilimsel hem de pratik boyuttadır. İşte bazı temel eleştiri noktaları:

1. Kategoriler çok genel ve bazen belirsiz:
Eleştirmenler, dört grubun bazı gıdaları sınıflandırmakta yetersiz kaldığını ya da gri alanlar oluşturduğunu savunur. Örneğin:

* Yoğurt sade mi, şekerli mi, aromalı mı? Hangi kategoriye girecek?
* Tam tahıllı ekmek nerede yer almalı?
Bu gibi örneklerde sınıflandırma yoruma açık hale gelir.

2. İşlenmiş gıdayı otomatik olarak “zararlı” görmek bilimsellikten uzak olabilir:
Her işlenmiş gıda sağlıksız değildir.

* Dondurulmuş sebzeler genelde Grup 1’de sayılır ama bazı yorumlara göre işlenmiş grubuna da girebilir. Oysa bu gıdalar genellikle besin değerini korur ve pratik bir seçimdir.
* Zenginleştirilmiş kahvaltılık gevrekler, bazen düşük besleyici görülse de, bazı ülkelerde demir, B12 gibi eksikliği yaygın besinleri sağlar.

3. Besin değerini göz ardı edebilir:
Bir ürün ultra işlenmiş olsa bile (Grup 4), yüksek protein, düşük şeker, lif oranı yüksek olabilir. NOVA sistemi bunları dikkate almaz.
Yani iki gıda da “ultra işlenmiş” olabilir ama sağlık etkileri çok farklıdır.

4. Endüstriyel nefretine dayalı bir refleksle ele alınıyor olabilir:
Bazı araştırmacılar, NOVA sisteminin, “ne olursa olsun endüstriyel üretime karşı bir önyargıyla” geliştirildiğini savunur. Hâlbuki gıda bilimi tarafında endüstri sayesinde mikroorganizmalardan arınmış, raf ömrü uzun, dengeli ürünler üretmek de mümkündür.

5. Politika oluşturmak için henüz yetersiz:
Beslenme rehberlerinde kullanılması yönünde öneriler yapılsa da, bazı sağlık otoriteleri bu sistemi “politika yapımı için henüz yeterince sağlam temelli” bulmaz. Nedeni:

* Henüz çok az uzun vadeli epidemiyolojik araştırma doğrudan bu ölçeği kullanarak yapılmıştır.

Özetle, NOVA ölçeği, işlenmiş gıda tartışmasını gündeme taşımak açısından önemli ve yararlı bir araçtır. Ancak her gıdayı sadece bu ölçekte değerlendirmek, bazen yanıltıcı olabilir. Eleştiriler genellikle daha detaylı, içerik odaklı ve bağlamı dikkate alan yeni sistemlerin geliştirilmesi gerektiği yönündedir.

Ultra işlenmiş gıdalar her zaman kötü müdür?

Paketlenmiş atıştırmalık keklerin ultra işlenmiş olduğunu öğrendik, 20 malzeme içeren fabrikada pişirilmiş ekmek de öyle. Tadı değiştirilmiş portakal suyu da bu kategoriye girer. Coca-Cola ve Diet Coke de bu kategoriye girer. Bu tür gıdaları daha az tüketmemiz mantıklı görünüyor.

Ancak bu gıdaların asıl sorununun genellikle şekerli ve yüksek kalorili olmaları olduğunu ve bu kategorideki daha az sağlıklı ürünlerin çoğunun, aç olduğumuzda ve yanımızda öğle yemeği getirmediğimizde bizi cezbeden otomatlarda ve marketlerde satıldığını iddia edebilirsiniz. Bu gıdaların sorunu, içerdikleri veya içermedikleri besinler nedeniyle, bunlarla dolu bir diyetin dengesiz olmasıdır. Sorun işleme süreci değildir.

Bu nedenle, ultra işlenmiş gıdalar hakkında konuşurken, bunun gıdaların besin değerini sadece genel olarak ifade eden belirsiz bir kategori olduğunu unutmamalıyız. BMI'nın hesaplamayı kolaylaştırmak için kaslı sporcuları obez kişilerle bir araya getirmesi gibi, NOVA kategorileri de besin değeri açısından büyük farklılıklar gösteren gıdaları bir araya getirir.

İşleme seviyesi neden her zaman en önemli şey değildir?

Yukarıdaki noktayı örneklemek için, USDA ultra işlenmiş gıdalardan sağlıklı bir diyet oluşturmanın yollarını gösteren kendi araştırmasını yayımladı. Örneğin, ev yapımı bir kahvaltı burritosu konserve fasulye, sıvı yumurta akı, rendelenmiş peynir ve mağazadan satın alınan tortilla içerebilir. Bu malzemeler ultra işlenmiş olabilir, ancak besin değeri açısından işe giderken aldığınız bir Cinnabon ile hiçbir ilgisi yoktur.

En çok eleştirilen şey, NOVA sınıflandırmasının bazen besin değeri açısından gerçekten farklı olmayan şeyler arasında ayrım yapmasıdır. Şarap, peynir ve taze ekmeğin yanında 3. grupta yer alırken, kokteyller Twinkies ile birlikte 4. grupta yer almaktadır. Sert içkiler damıtılmış olduğundan ultra işlenmiş sayılır.

Konserve sebzeler grup 3'te (işlenmiş) yer alırken, taze sebzeler grup 1'de yer alır. Ancak konserve sebzeler besin değeri açısından daha az değildir. Öte yandan, kurutulmuş meyveler grup 1'de (çok sağlıklı!) yer alır, ancak kek veya kurabiyelerden daha şekerli olabilirler.

Sağlıksız(?) gıdalar ile ultra işlenmiş gıdalar arasında çok fazla örtüşme vardır, bu yüzden bilim insanlarının ultra işlenmiş gıdaları bir grup olarak incelemelerini anlaşılabilir. Ancak UPf'yi (bazen bu şekilde adlandırılırlar) şeytanlaştırmak, genellikle en ucuz ve en yaygın gıdaları en utanç verici kategoriye sokmakla sonuçlanır. Bu adil mi, yoksa taze yeşil fasulye yerken konserve alan insanları küçümsemek bazılarını daha mı iyi hissettiriyor?

NOVA ölçeği tamamen yararsız değildir: Araştırmacıların gıdalarımızın ne kadarının büyük ölçekli üreticilerden geldiğini takip etmelerine yardımcı olur. Ancak market poşetlerimizde veya tabaklarımızda ne olduğunu değerlendirmek için iyi bir yol değildir diyenlerin sayısı da az değildir.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

01:14:10

Araştırma: Ultra İşlenmiş Gıdalardaki Katkı Maddesi Kümeleri Tip 2 Diyabetle İlişkilendirildi

Yeni bir araştırma, ultra işlenmiş gıdalarda bulunan katkı maddelerinin tip 2 diyabet riskini artırabileceğini ve bu katkı maddelerinin birlikte tüketildiğinde, tek başlarına olduğundan daha zararlı olabileceğini ortaya koydu…

ABD’deki marketlerde satılan gıdaların yaklaşık %70’i ultra işlenmiş sınıfına giriyor. Bu tür gıdalar; tat, renk, doku ve raf ömrünü artırmak için kullanılan katkı maddelerini içeriyor. Ancak şimdiye dek katkı maddelerinin sağlık üzerindeki etkileriyle ilgili çok az araştırma yapılmış durumda ve bu çalışmalar genellikle tek tek katkı maddelerinin zararlarını inceliyor.

Ancak bu yeni çalışmada, belirli katkı maddelerinin kümeler hâlinde tüketilmesinin tek başlarına olduklarından daha büyük zarar yaratabileceği tespit edildi. Araştırma, iki farklı katkı maddesi grubunun, küçük ama anlamlı bir şekilde tip 2 diyabet riskini artırdığını gösterdi.

Brezilya São Paulo Üniversitesi’nden halk sağlığı profesörü Carlos Monteiro’ya göre, “Katkı maddelerinin sağlık üzerindeki etkilerinin yalnızca tek tek değerlendirilmesi hatalı; çünkü insanlar bu katkıları genellikle bir arada tüketiyor.” Monteiro, katkı maddelerinin işlenme düzeyine göre gruplandığı NOVA sınıflandırma sisteminin yaratıcısı.

Katkı maddesi grupları nelerdir?
Ultra işlenmiş gıdalarda sık kullanılan katkı maddeleri şunlardır:

• Küf ve bakterilere karşı koruyucu maddeler (koruyucular)

• Birbirine karışmayan maddeleri karıştırmak için kullanılan emülgatörler

• Yapay tatlandırıcılar ve renklendiriciler

• Köpük önleyiciler, hacim artırıcılar, beyazlatıcılar, jelleştiriciler, cilalar

• Değiştirilmiş şekerler, tuzlar ve yağlar

Sanayi genellikle bu katkı maddelerini belirli tür gıdalarda aynı şekilde tekrar tekrar bir araya getiriyor. Örneğin bir diyet kola; aspartam, asesülfam potasyum (Ace-K), sitrik asit, karamel boyası gibi katkıları bir arada içeriyor. Aynı durum, tatlandırılmış yoğurtlar ve hazır ekmekler için de geçerli.

Fransa’daki Ulusal Sağlık ve Tıbbi Araştırmalar Enstitüsü’nden Mathilde Touvier liderliğindeki araştırmada, 108.000 yetişkinin beslenme ve sağlık verileri incelendi. Katılımcılar, yediklerini marka marka bildirerek katkı maddelerine ne kadar maruz kaldıklarını belirtti.

Veriler 2023 sonuna kadar takip edildi ve tip 2 diyabet gelişimi analiz edildi. Araştırma, besin kalitesi ve yaşam tarzı gibi faktörlerden bağımsız olarak iki katkı maddesi kümesinin diyabet riskini artırdığını ortaya koydu.

1. Katkı maddesi kümesi:

• Modifiye nişastalar

• Pektin

• Guar gamı

• Karagenan

• Polifosfatlar

• Potasyum sorbat

• Zerdeçal (kurkumin)

• Ksantan gamı

Bu grup; hazır sütlü tatlılar, peynir sosları ve bazı çorbalar gibi gıdalarda bulunur. Bazı araştırmalar bu maddelerin zararsız olduğunu gösterse de, bazıları da bağırsak florasında bozulma ve iltihaplanma riski olduğunu belirtiyor.

2. Katkı maddesi kümesi:

• Sitrik asit

• Sodyum sitrat

• Fosforik asit

• Karamel boyası (sülfitle amonyaklı)

• Ace-K, aspartam, sukraloz (yapay tatlandırıcılar)

• Arap zamkı, malik asit, karnauba mumu, paprika özü, antosiyaninler

• Guar gamı, pektin

Bu grup genellikle şekerli ve yapay tatlandırılmış içeceklerde bulunur.

Araştırmacılar, bu katkı maddesi karışımlarının metabolizma üzerindeki etkilerinin daha derinlemesine anlaşılması için çok daha fazla araştırma yapılması gerektiğini vurguluyor.

North Carolina Üniversitesi’nden beslenme uzmanı Elizabeth Dunford ise, çalışmayı “katkı kombinasyonlarının olası zararlarını vurgulamak adına iyi bir ilk adım” olarak değerlendirdi.

Markette Ultra İşlenmiş Gıdayı Nasıl Ayırt Edeceğiz?

“Ultra işlenmiş” ibaresi ambalajda yasal olarak zorunlu değil, çünkü bu bir bilimsel sınıflandırma ama hukuki bir tanım değil. Yani üreticiler buna uymak zorunda değil. Ama dikkat ederseniz bazı ipuçlarıyla ayırt etmek mümkün:

İçindekiler Listesine Bakın
Eğer aşağıdakilerden birden fazlası varsa, büyük ihtimalle ultra işlenmiştir:

– Emülgatörler: lesitin, mono ve digliseritler, polisorbate 80
– Tatlandırıcılar: aspartam, sukraloz, asesülfam-K
– Renklendiriciler: E100–E199 arası maddeler (örneğin, E150c – karamel boyası)
– Koruyucular: sodyum benzoat, potasyum sorbat
– Yapay aromalar veya “aroma verici” ibaresi
– Modifiye nişasta, maltodekstrin
– Endüstriyel trans yağlar veya “kısmen hidrojene edilmiş yağ”

İçerik Listesi Uzunsa ve Tanımadığın Kelimelerle Doluysa
– “Sütlü tatlı” gibi masum gözüken ürünlerin arkasına bakın: Eğer liste 7-8 satırı aşıyorsa, muhtemelen ultra işlenmiştir.
– Gerçek yemek yapımında kullanılmayan maddeler varsa (gliserin, karagenan, propilen glikol gibi), uzak durulmalı.

Ürün Gerçekten Evde Yapılabilir mi?
Şu üç soruyu sorun:
– Bu ürünü mutfakta yapabilir miyim?
– Tüm içerikleri marketin normal reyonlarından bulabilir miyim?
– Üretim şekli endüstriyel işleme mi dayanıyor?

Eğer “hayır” cevabı çoğunluktaysa, muhtemelen ultra işlenmiş üründür.

Neden Üzerinde “Ultra İşlenmiş” Yazmıyor?

Çünkü:
– Yasal tanım yok: Ülkelerin gıda yasalarında “ultra işlenmiş” diye bir kategori yok.
– Endüstri baskısı: Bu tür etiketleme yapılırsa, birçok büyük üretici zarar görecek. Yani politik ve ekonomik baskı var.
– Yeterli kamuoyu baskısı yok: Tütün ürünlerinde olduğu gibi halk baskısı henüz yeterince büyümedi.

Bazı ülkelerde (örneğin Brezilya, Şili) bu konu tartışılıyor ama çoğu yerde etiketlere yansımış değil.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

14:21:30

Ultra işlenmiş gıdalar Ne kadar kötüler?

Ultra işlenmiş gıdalar gıda arzının büyük bir bölümünü oluşturuyor ve farkında olsunlar ya da olmasınlar, insanların pek çoğu ultra işlenmiş gıdalar yemeden bir gün bile geçirmiyor – ya da çoğu zaman tek bir öğün bile…

Kahvaltıda şekerli mısır gevreklerinden akşam yemeğinde dondurulmuş pizzalara ve aralarda atıştırılan patates cipsi, gazlı içecekler ve dondurmaya kadar, çok işlenmiş gıdalar diyetin yaklaşık %60’ını oluşturmaktadır. Çocuklar ve gençler için bu oran daha da yüksektir – yediklerinin yaklaşık üçte ikisi.

Bu durum endişe vericidir çünkü ultra işlenmiş gıdalar obezite ve diyabetten kalp hastalığı, depresyon, bunama ve daha fazlasına kadar bir dizi olumsuz sağlık etkisiyle ilişkilendirilmiştir. Yakın zamanda yapılan bir çalışma, bu gıdaları tüketmenin erken ölüm riskini artırabileceğini öne sürmüştür.

Ancak beslenme bilimi karmaşıktır ve şimdiye kadar yapılan araştırmaların çoğu bu gıdaların sağlık üzerindeki etkilerine ilişkin kanıtlar değil bağlantılar bulmuştur.

Gıda üreticileri, işlemenin gıda güvenliğini ve tedarikini artırdığını ve çeşitli ve besleyici bir diyet sağlamak için ucuz ve uygun bir yol sunduğunu savunuyor.

Bilim net olsa bile, bir araştırmaya göre örneğin ABD gıda arzının %73’ünü ultra işlenmiş gıdalar oluşturuyorken nasıl bir pratik tavsiye verileceğini bilmek zor.

Ultra işlenmiş gıdalar nelerdir?

Çoğu gıda dondurma, öğütme, fermantasyon, pastörizasyon veya başka yollarla işlenir. Brezilyalı epidemiyolog Carlos Monteiro ve meslektaşları ilk olarak 2009 yılında gıdaları besin içeriğine göre değil, geçirdikleri işlem miktarına göre sınıflandıran bir sistem önermişlerdir.

Ulusal Sağlık Enstitüleri‘nde metabolizma ve beslenme konularına odaklanan araştırmacı Kevin Hall, dört kademeli ölçeğin en üstünde endüstriyel işlemlerle üretilen ve katkı maddeleri, renklendiriciler ve koruyucular gibi ev mutfağında kopyalayamayacağınız bileşenler içeren gıdalar olduğunu söyledi.

Hall, “Bunlar, gördüğünüz paketli gıdaların hepsi olmasa da çoğu” dedi.

Bloomberg Philanthropies Gıda Politikası Programı Direktörü Dr. Neena Prasad, bu tür gıdaların genellikle hem ucuz hem de dayanılmaz derecede lezzetli olacak şekilde üretildiğini söyledi.

Prasad, “Şeker, tuz ve yağın doğru kombinasyonuna sahipler ve onları yemeden duramıyorsunuz” dedi

Ancak Hall, bir gıdanın sağlıksız olup olmadığını tek başına işleme düzeyinin belirlemediğini belirtiyor. Örneğin tam tahıllı ekmek, yoğurt, tofu ve bebek mamalarının hepsi yüksek oranda işlenmiştir, ancak aynı zamanda besleyicidirler.

Ultra işlenmiş gıdalar zararlı mıdır?

İşte işin zor kısmı. Birçok çalışma, bu tür gıdalardan yüksek oranda içeren diyetlerin olumsuz sağlık sonuçlarıyla bağlantılı olduğunu öne sürmektedir. Ancak bu tür çalışmalar, olumsuz etkilerin nedeninin bu gıdalar olup olmadığını ya da bu gıdaları yiyen insanlarda sorumlu olabilecek başka bir şey olup olmadığını söyleyemez.

Aynı zamanda, ultra işlenmiş gıdalar, bir grup olarak, daha yüksek miktarda sodyum, doymuş yağ ve şekere sahip olma eğilimindedir ve lif ve protein bakımından daha düşük olma eğilimindedir. Etkilerin sadece bu besinlerden kaynaklanıp kaynaklanmadığı da net değildir.

Hall ve meslektaşları, ultra işlenmiş ve işlenmemiş gıdalardan oluşan benzer diyetleri yemenin sonuçlarını doğrudan karşılaştıran küçük ama etkili bir deney yapan ilk kişilerdir.

2019 yılında yayımlanan araştırma, bir ay boyunca bir NIH merkezinde yaşamaya giden 20 yetişkini içeriyordu. Her birine iki hafta boyunca kalori, şeker, yağ, lif ve makro besinler açısından eşleştirilmiş ultra işlenmiş ve işlenmemiş gıdalardan oluşan diyetler verildi ve istedikleri kadar yemeleri söylendi.

Araştırmacılar, katılımcıların ultra işlenmiş gıdalarla beslendiklerinde, işlenmemiş gıdalarla beslendiklerine kıyasla günde yaklaşık 500 kalori daha fazla tükettiklerini ve çalışma süresi boyunca ortalama 1 kilogram aldıklarını tespit etti. Aynı süre boyunca sadece işlenmemiş gıdalarla beslendiklerinde ise yaklaşık 1 kilogram kaybetmişlerdir.

Hall şu anda daha ayrıntılı bir çalışma yürütüyor, ancak süreç yavaş ve maliyetli ve sonuçların gelecek yılın sonlarına kadar alınması beklenmiyor. O ve diğerleri, ultra işlenmiş gıdaların tüketimi nasıl etkilediğini tam olarak belirlemek için böyle kesin bir araştırmaya ihtiyaç olduğunu savunuyor.

“Eğer zararlı sağlık sonuçlarına yol açıyorlarsa, hangi mekanizmalarla yol açtıklarını anlamak daha iyi olacaktır” dedi.

Ultra işlenmiş gıdalar düzenlenmeli mi?

Prasad gibi bazı savunucular, ultra işlenmiş gıdaları kötü sağlık koşullarıyla ilişkilendiren çok sayıda araştırmanın, hükûmeti ve endüstriyi politikalarını değiştirmeye teşvik etmek için fazlasıyla yeterli olması gerektiğini savunuyor. Prasad, şekerli içeceklere uygulanan vergilerin artırılması, üreticiler için daha sıkı sodyum kısıtlamaları getirilmesi ve tütün pazarlamasının engellendiği gibi bu tür gıdaların çocuklara pazarlanmasının engellenmesi gibi önlemler alınması çağrısında bulunuyor.

“Bu mükemmel kanıtın ortaya çıkmasını beklerken çocuklarımızın daha da hastalanması riskini almak istiyor muyuz?” diyor Prasad. Bu yılın başlarında FDA Komiseri Robert Califf, gıda politikası uzmanlarının katıldığı bir konferansta ultra işlenmiş gıdaların “şimdiye kadar ilgilendiğim en karmaşık konulardan biri” olduğunu söyleyerek konuyu ele aldı.

Ancak, “Bilimsel bir temele sahip olmalıyız ve sonra da bunu takip etmeliyiz” dedi.

Tüketiciler evde ultra işlenmiş gıdaları nasıl yönetmeli?

Gıda politikalarını savunan Center for Science in the Public Interest‘in bilim direktörü Aviva Musicus, ABD gibi ülkelerde yüksek oranda işlenmiş gıdalardan kaçınmanın zor olduğunu ve hangilerinin hedef alınması gerektiğinin net olmadığını söyledi.

“Ultra işlenmiş gıdaların yelpazesi çok geniş” dedi.

Bunun yerine, gıdaların içeriğine dikkat etmek daha iyidir. Etiketleri kontrol edin ve mevcut ABD Beslenme Kılavuzuna uygun seçimler yapın, diye önerdi.

“İlave şekerin bizim için iyi olmadığına dair gerçekten iyi kanıtlarımız var. Yüksek sodyumlu gıdaların bizim için iyi olmadığına dair kanıtlarımız var” dedi. “Minimum düzeyde işlenmiş meyve ve sebzelerin bizim için gerçekten iyi olduğuna dair büyük kanıtlarımız var.”

Belirli gıdaları kötülememenin önemli olduğunu da sözlerine ekledi. Birçok tüketicinin çoğu yemeği sıfırdan pişirecek zamanı ya da parası yok.

Musicus, “Bence gıdalar neşeli ve lezzetli olmalı ve ahlaki yargı içermemelidir” diyor.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…