21:10:18

BQ.1.1'den XBB'ye ve ötesine: Omicron varyantlarının parçalanması Covid'in bir sonraki aşamasını nasıl şekillendirebilir?

Amerika Birleşik Devletleri, Omicron varyantının BA.5 soyu tarafından yönlendirilen dalganın gerilemesiyle vakaların ve hastaneye yatışların azaldığı – göreceli – bir Covid-19 durgunluğu içinde. Ancak sanki beklenen sonbahar ve kış dalgasının bir habercisine ihtiyacımız varmış gibi, Covid bazı Avrupa ülkelerinde yükselişte. Farklı olan, en azından şimdilik, dalgayı iten tek bir varyant olmaması. Aksine, bilim insanları bir sonraki baskın tür olmak için birbirleriyle yarışan bir dizi yeni Omicron formunu takip ediyor. Dünya Sağlık Örgütü yetkilileri bu hafta yaptıkları açıklamada, bilim insanlarının Omicron'un 300'den fazla alt türünü izlediğini söyledi.

SARS-CoV-2 virüsünün evriminde şu anda neler oluyor?

Virologların izlediği suşlar – BA.2.75.2'den BQ.1.1'e XBB'ye ve ötesine (“İsimler gülünç hale geliyor” diyor Imperial College London'da bir virolog olan Thomas Peacock) – kendileri BA.2 ve BA.5 gibi daha önceki Omicron formlarının torunlarıdır. Bu, Omicron'un yaklaşık bir yıl önce ortaya çıkmasından bu yana, koronavirüsün evriminin, Alfa'dan Delta'ya ve orijinal Omicron'a kadar çok farklı varyantların daha önce art arda gelmesinden ziyade, influenza ile görülen “sürüklenme” ye nasıl daha çok benzediğinin bir örneğidir.

Peacock, “Bu biraz da birkaç yıllık gripte görmeyi beklediğimiz, ancak SARS-CoV-2 ile yaklaşık üç aya sıkıştırılmış bir durum” dedi.

Ancak Omicron soyları parçalanmaya devam etse bile, bilim insanları farklı alt soyların aynı mutasyonlardan bazılarını aldığını keşfettiler – buna “yakınsak evrim” deniyor. Bu örüntü, bu mutasyonların evrimsel bir avantaj sağladığını, virüsün aşıdan ve daha önceki Omicron soylarından gelen enfeksiyonlardan farklı koruma katmanlarına sahip insanlar arasında yayılmaya devam etmesine izin verecek bir avantaj sağladığını göstermektedir.

Ortaya çıkan alt varyantların ne kadar büyük ve zarar verici bir dalgaya yol açacağı tahmin edilemiyor. ABD'de, hangi dalga gelirse gelsin, şu an itibariyle günde ortalama 390 kişinin öldüğü bir temel üzerine inşa edilecektir. Ayrıca bir varyantın kuzenlerine üstün gelip gelmeyeceği ya da farklı kombinasyonların dünyanın farklı bölgelerinde yer edinip edinmeyeceği de belli değil. Burada yeni alt varyantların pandemiyi tamamen sıfırlayacak gibi görünmediğini not edelim: İnsanların aşılardan ve enfeksiyonlardan elde ettikleri bağışıklık, özellikle de takviyelerle güncel kalmışlarsa, çoğu kişi için ciddi sonuçlara karşı güçlü bir koruma sağlamaya devam edecektir.

Ancak bu yeni alt soylarla ilgili endişe sadece vakaları bir kez daha artırabilecek olmaları değildir. Halihazırda bazı monoklonal antikor tedavileri işe yaramaz hale gelmiş ve virüs evrimleştikçe terk edilmek zorunda kalınmıştır. Ve bazı laboratuvar deneylerinde, kalan antikor tedavileri – bebtelovimab ve Evusheld – bazı yeni varyantlara karşı koyamıyor. Daha Pazartesi günü, Gıda ve İlaç İdaresi, bağışıklık sistemi baskılanmış kişilere maruziyet öncesi tedavi olarak korumalarını güçlendirmek için verilen Evusheld'in belirli SARS-2 varyantlarını nötralize edemediği konusunda uyarıda bulundu. Bu durum, ağır Covid riski yüksek olan kişileri daha da savunmasız bırakabilir.

Peacock bir not ekliyor: Gelecekte karşılaşacağımız SARS-2 suşlarının Omicron'dan türemeye devam etmesi mümkün olsa da, Omicron benzeri başka bir olay meydana gelebilir. Yani, SARS-2'nin soy ağacının uzak bir bölümünden gelen bir varyant aniden ortaya çıkabilir ve tıpkı orijinal Omicron'un geçen yıl Şükran Günü'nde yaptığı gibi, manzaradaki diğer her şeyi geride bırakabilir.

Peacock, “Ayrıca Omicron'un birinci yıldönümüne yaklaşıyoruz, yani başka bir şey gelip diğer her şeyin neslini tüketebilir” dedi. “SARS-CoV-2'nin bunu bir kez yaptığını ve kesinlikle tekrar yapabileceğini asla unutmamalıyız. Herkes tüm bu alt soylardaki bu küçük değişikliklere bakıyor ve aniden Pi geliyor ve hepsini bombalıyor” diyen Peacock, Yunan alfabesindeki bir sonraki harfe atıfta bulunarak, bu harfin muhtemelen bir sonraki ana varyanta verileceğini söyledi.

Genel olarak, SARS-2'nin evriminde şu anda neler oluyor?

Diğer virüsler için değil ama SARS-CoV-2 için oldukça eşi benzeri görülmemiş bir yakınsak evrim görüyoruz. Başka bir deyişle, her şey farklı yerlerde başlamış olsa da – bazıları BA.2, bazıları BA.5 – her şey aynı yöne doğru geri dönüyor. Aynı mutasyonları alıyorlar, bu da şu anda ortamda çok güçlü bir seçici baskı olduğunu gösteriyor, bu da elbette insanların bağışıklığı ya da herkesin varsaydığı şey.

Yeni varyantlar ortaya çıktığında insanların duymuş olabileceği şeylerden biri de bunların “şimdiye kadarki en bağışıklıktan kaçan” varyantlar olduğudur. Tanım gereği, mevcut bağışıklık ortamımızda ortaya çıkan ve iyi yayılan herhangi bir varyantın, dolaşıma girmek için tüm bu bağışıklıktan kaçabilmesi gerekmez mi? Beklememiz gereken bu değil mi?

T. Peacock: Evet, kesinlikle bekleniyor. Sürüklenme böyle olur.

Beklenen bir şeyse, endişelenmek için bir sebep var mı? Tedaviler üzerindeki etkinin yanı sıra, bu alt soyların aşı etkinliği üzerinde ne tür bir etkisi olabileceğine dair bir fikir var mı? Avrupa ve ABD'deki ülkeler, Omicron'u açıklayan bu iki değerlikli güçlendiricileri piyasaya sürüyor, ancak Omicron'un önceki formları.

T. Peacock: Bunu söylemek çok zor çünkü tamamen eşleşmiş bir virüse karşı aşı etkinliğinin ne olacağını gerçekten bilmiyoruz. Bu veriler biraz zaman alır. Ancak muhtemelen her zaman olduğu gibi, enfeksiyona ve semptomatik hastalığa karşı korumada bir miktar düşüş olacaktır, çünkü şu anda bir uyumsuzluk var. Ancak ağır hastalık ve ölüm gibi durumlar çok daha iyi korunacak ve çok daha az dramatik bir düşüş yaşanacak, hatta belki de hiç yaşanmayacaktır.

Bu virüsün geçirdiği onca evrime rağmen hala yeni mutasyonlar bulması ve hala enfekte olabilmesi, çoğalabilmesi ve bunun gibi şeyleri yapabilmesi şaşırtıcı mı? Pandeminin başlarında uzmanların bir virüsün işlevini kaybetmeden önce tolere edebileceği çok fazla mutasyon olduğundan bahsettiklerini hatırlıyoruz. Henüz o noktaya gelmedik mi?

T. Peacock: İnsanlar geriye dönüp bazı mevsimsel koronavirüslere baktılar ve mutasyonlara karşı çok fazla toleransları olduğunu gördüler ve SARS-CoV-2 de açıkça çok fazla toleransa sahip olduğunu gösteriyor.

En azından Avrupa'nın bazı bölgelerinde şu anda bazı vakaların yeniden canlandığını görmeye başlıyorsunuz, ancak bunu yönlendiren yepyeni bir varyant gibi değil. Peki şu anda iletimle ilgili neler oluyor ve bu yeni varyantlar çığ gibi büyürken ve BA.5 gerilemeye devam ederken neler olabilir?

T. Peacock: İnsanlar, yayılma konusunda yeni alt soylardan daha az iyi olan ancak yine de bazı antijenik mutasyonlara sahip olan bazı varyantların – örneğin birkaç Avrupa ülkesinde oldukça yüksek olan BA.4.6, BF.7 – kış boyunca alacağımız bu varyant dalgasının öncüsü olabileceğini, ancak gerçekten kötü olanların hâlâ yüzde bir veya birkaç yüzde puan yaygınlıkta olduğunu söylüyorlar. Yani dalga geldiğinde ilk gelenlerin yerini şu anda daha düşük prevalanslı olan bu daha kötü olanlar alacak. Sonunda bir karışım elde edebiliriz ve farklı ülkeler farklı karışımlara sahip olabilir.

Avrupa'da okulların açılması, ani bir soğuk hava dalgası – belki biraz mevsimsellik söz konusudur – ve bağışıklığın azalması da buna eklenebilir. Her şey aynı anda oluyor ve her bir katkının ne olduğu belli değil. Ancak şu anda değişkenler buna neden olmuyorsa, birkaç hafta içinde olacaklarını düşünüyoruz.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

15:22:38

Yeniden enfeksiyon dönemi, Omicron varyantının dünyaya ilk yayıldığı geçen kış ciddi bir şekilde başladı…

Sırbistan’da yakın zamanda yapılan bir araştırma, pandeminin ilk yirmi ayında enfekte olan kişilerde yeniden enfeksiyon riskinin istikrarlı ama yavaş bir şekilde arttığını ortaya koydu: altı ayda yaklaşık yüz kişiden biri yeniden enfekte olmuştu; on iki ayda yirmi kişiden biri; ve on sekiz ayda beş kişiden biri. Ancak Omicron yeniden enfeksiyonların hızla artmasına neden oldu. Tüm yeniden enfeksiyonların yaklaşık yüzde doksanı çalışmanın son ayı olan Ocak 2022’de meydana gelmiştir. (Araştırmacılar, her yüz yeniden enfeksiyondan birinin hastaneye yatışa yol açtığını ve binde birinin ölümle sonuçlandığını tespit etti). Bazı tahminlere göre, ilk Omicron salgını, daha önceki Delta varyantından on kat daha fazla yeniden enfeksiyona neden olmuştur. Ve Omicron şimdi BA.4 ve BA.5 gibi daha da bulaşıcı alt varyantlar şeklinde dolaşımda…

Koronavirüs şu anda bizi ne sıklıkla yeniden enfekte ediyor? Oregon Sağlık ve Bilim Üniversitesi‘nde enfeksiyon hastalıkları doktoru olan Marcel Curlin, “Muhtemelen hepimiz her zaman yeniden enfekte oluyoruz” dedi. “Eğer beni covid hastası biriyle aynı odaya koyarsanız ve küçük bir virüs burnuma girip bir hücreyi enfekte eder ve yeni virüsler üretirse, ama sonra bağışıklık sistemim onu hemen temizlerse, ben de enfekte olmuşum demektir. Sadece bu klinik olarak bir enfeksiyon olarak tanınmıyor.” Bu şekilde bakıldığında, enfeksiyonlar bir spektrumdan ziyade bir ikili olarak düşünülebilir: virüs, semptomlara neden olmasa veya daha az hassas testlerde görünmese bile vücudumuzda çoğalabilir. Curlin, “Bahse girerim her dört günde bir herkese PCR testi yapsaydık, çok yüksek bir yeniden enfeksiyon oranı görürdük” dedi.

Temel olarak, yeniden enfeksiyon riskimiz üç ana faktöre bağlıdır: bağışıklığımızın ne kadar azaldığı, virüsün ne kadar değiştiği ve ne kadarıyla karşılaştığımız.

Kolektif bağışıklığımız enfeksiyonlar, yeniden enfeksiyonlar ve aşılarla artar. güçlendirici aşılar bağışıklığımızdaki düşüşü yavaşlatmak içindir ve Omicron BA.4 ve BA.5 alt varyantlarını hedef alan yakın zamanda onaylanan bivalan aşılar özellikle yararlı olabilir. Ancak bağışıklık sistemi mantıklı olmak zorundadır: sayısız tehditle karşılaşır ve her biri için devasa ordular kuramaz. Zamanla vücudumuz savunmasını azaltır ve yeniden enfekte olup olmadığımız kısmen bir sonraki karşılaşmada ne kadar hızlı ve yoğun bir şekilde yeniden harekete geçtiklerine bağlıdır.

Bağışıklık korumalarımız aynı zamanda virüs üzerinde de evrimleşmesi için baskı oluşturur. Virüsler o kadar çok değişebilir ki vücut onları tanımakta ve bastırmakta zorlanır. Orijinal Omicron varyantının spike proteininde en az otuz mutasyon vardı – Delta’nın iki katı kadar – ve son aylarda alt varyantları çok daha fazlasını biriktirdi.

sars-CoV-2, kuzeni koronavirüslerin herhangi birinden daha hızlı mutasyona uğruyor – hatta dünyanın baskın grip türünden bile daha hızlı.

Son olarak, yeniden enfekte olma olasılığınız “viral dozun” bir fonksiyonudur. Bu bir sayı oyunundan daha fazlasıdır: bağışıklık hücrelerimizin doğru yerlerde konuşlanmış olması gerekir. Mount Sinai Tıp Fakültesi‘nde virolog olan Florian Krammer, “Bu Manhattan’daki gayrimenkuller gibi” diyor. “Konum gerçekten önemli.” Kaslara enjekte edilen Covid aşıları kanda ve akciğerlerde nispeten yüksek seviyelerde antikor üretir, ancak koronavirüsün genellikle girdiği burun, ağız ve üst solunum yollarında değil. Doğal enfeksiyon burun boşluğunda daha uzun süreli bir bağışıklık tepkisi üretiyor gibi görünüyor. Bu nedenle bilim insanları burundan ya da ağızdan uygulanan mukozal aşılarla bu derece yakından ilgileniyor. Hindistan ve Çin yakın zamanda bu tür aşılara izin verdi, ancak ne kadar etkili olacakları hâlâ net değil.

Bu üç faktör bir tür denge içinde bulunur, ancak denge bazen dramatik bir şekilde değişebilir. Omicron, önceki varyantlara kıyasla insanları enfekte etme konusunda daha becerikli olduğundan, bize bulaşmasını engellemek için çok daha yüksek seviyelerde dolaşımdaki antikorlara ihtiyacımız var. Harvard‘da immünolog olan Dan Barouch, “Omicron’un kendine özgü bulaşıcılığı oyunun kurallarını değiştirdi,” dedi – eğer kazanmaktan kastımız yeniden enfeksiyondan tamamen kaçınmaksa, muhtemelen kazanmamızı imkansız hale getirecek bir şekilde. “sars-CoV-2’ye karşı antikor titrelerini sürekli olarak enfeksiyonu tamamen engelleyecek seviyelere yükseltmeye çalışırken kendi kuyruğumuzu mu kovalıyoruz acaba?” Barouch soruyor, “Bu durumda, enfeksiyonu önlemek gerçekçi bir hedef mi?”

Michigan Üniversitesi‘nde epidemiyolog olan Aubree Gordon, zaman içindeki Covid risklerini anlamak için Nikaragua’daki yüzlerce haneyi takip ediyor. Gordon‘un çalışması, ortalama olarak, ilk enfeksiyonun ikincisinin, ikincisinin de üçüncüsünün şiddetini azalttığını göstermiştir. Ancak bazıları için Covid, anlamlı sağlık riskleri oluşturmaya devam ediyor. Gordon, “Bir ya da iki yeniden enfeksiyonun bizi covid’in diğer koronavirüsler gibi bir şey olduğu bir yere götüreceğini umuyordum” diyor. “Görünüşe göre bu daha uzun sürecek. Ama yine de oraya ulaşacağımızı umuyorum.”

Gordon, sars-CoV-2’nin bir gün bizi şu anda olduğundan çok daha az enfekte edeceğine inanıyor. Nature Medicine dergisinde yayımlanan ve insanların diğer koronavirüsler tarafından ne sıklıkla enfekte edildiğini inceleyen bir makaleye işaret ediyor. Neredeyse herkesin insanları etkileyen diğer dört koronavirüse karşı antikorları vardır ve bunlar genellikle sadece hafif soğuk algınlığı semptomlarına neden olur. Araştırmacılar on sağlıklı kişiyi onlarca yıl boyunca takip etmiş ve yeniden enfeksiyonların önceki bir enfeksiyondan altı ay sonra ortaya çıkabilmesine rağmen, yeniden enfeksiyona kadar geçen ortalama sürenin yaklaşık üç yıl olduğunu bulmuşlardır. Gordon, “Ve bu herhangi bir enfeksiyon için, semptomatik enfeksiyon için değil,” dedi. “Benim en iyi tahminim – ki bu sadece bir tahmin – semptomatik covid enfeksiyonlarının eninde sonunda her beş yılda bir ortaya çıkacağıdır.” Bu dengeye beş yıl içinde ve muhtemelen daha erken ulaşabiliriz, diyor. Ancak bu yine de birçoğumuzun hayatımız boyunca on kez ya da daha fazla Covid’e yakalanabileceği anlamına geliyor.

ABD’li gaziler üzerinde yapılan yeni bir analize göre, virüsün yeniden bulaştığı kişilerin sonraki aylarda kalp krizi, felç, solunum problemleri, ruh sağlığı sorunları ve böbrek rahatsızlıkları da dahil olmak üzere bir dizi tıbbi sorun yaşama olasılığı çok daha yüksektir. Yeniden enfekte olmayanlarla karşılaştırıldığında, bu kişilerin ölme olasılığı iki kat daha fazladır. Çalışmanın başyazarı ve V.A. St. Louis Sağlık Bakım Sistemi araştırma ve geliştirme şefi Ziyad Al-Aly, “Bu çalışmayı yaptık çünkü ABD’deki çoğu insan için ilk enfeksiyon artık geçmişte kaldı” dedi. “Bir kez geçirdim, aşılandım, güçlendirildim diye düşünüyorlar. Yine de kendimi korumak için fazladan çaba göstermeli miyim? Yeniden enfeksiyon gerçekten önemli mi? Kısa cevap: evet, kesinlikle önemli.”

Bazı uyarılar var. Çalışma henüz hakemli bir dergide yayınlanmamıştır ve gazilerin çoğu birden fazla tıbbi rahatsızlığı olan yaşlı erkeklerdir, bu nedenle genel nüfusa göre daha yüksek bir risk seviyesine sahiptirler. Yeniden enfekte olan kişilerin olmayanlardan bir şekilde farklı olması da mümkündür. Al-Aly, ikinci bir enfeksiyonun mutlaka ilkinden daha kötü olmadığını, aksine hiç yeniden enfekte olmamaktan daha kötü olduğunu belirtmeye dikkat etti. Al-Aly, “Ancak yeniden enfeksiyonla birlikte gelen bazı yüksek riskler olduğu fikrinin genelleştirilebilir olduğunu düşünüyorum” diyor. “Herhangi bir enfeksiyonun sağlık riskleri azaldığında bile, birçok enfeksiyonun kümülatif riskleri bizi endişelendirmelidir.”

Al-Aly, insanların virüsü kapmaktan ve bulaştırmaktan kaçınmak için yine de ellerinden geleni yapmaları gerektiğini söylüyor: toplu taşıma araçlarında maske takmak, hasta olduklarında evde kalmak, açık hava etkinliklerini kapalı alan etkinliklerine tercih etmek. Bu arada, politikacıların yapması gereken daha çok şey var: test ve tedavi programlarını sürdürmek, yeni nesil aşıları finanse etmek, halk sağlığı departmanlarına yatırım yapmak, havalandırma sistemlerini iyileştirmek, ücretli tıbbi izni desteklemek.

Al-Aly, “Hafifletici önlemler alınmazsa, çoğu insanın yeniden enfekte olması kaçınılmaz” dedi. “Normale doğru ilerlemek için ödediğimiz bedel bu. Ve bu fahiş bir bedel.”

Covid yeniden enfeksiyonlarının yaygın, tehlikeli ve kaçınılmaz olduğu gerçek bir gelecek. “Böyle söylediğinizde kulağa çok kötü geliyor,” diye itiraf ediyor Krammer. “Ama ben aslında bu şekilde görmüyorum.” Koronavirüsün özel bir yanı olmadığını savunuyor. Evet, sars-CoV-2 küresel bir pandemiye neden oldu, ama Krammer bunun esas olarak yeni olmasından kaynaklandığını düşünüyor. Virüsü benzersiz olarak algılıyoruz çünkü ona çok odaklanmış durumdayız – insanlık tarihinde en yakından incelenen patojenlerden biri – ancak o da diğer virüslerle aynı genel kurallara uyuyor.

Virüsler her zaman çeşitli ani ve kalıcı sağlık sorunlarına neden olmuştur. Krammer sadece “çoğu insanın dikkat etmediğini” söyledi. Örneğin bu pandemiden çok önce viral enfeksiyonlar diyabet, kanser, kalp sorunları ve otoimmün hastalıklarla ilişkilendiriliyordu. Beş yıl önce gazeteci Laura Spinney, 1918 grip salgınıyla ilgili kitabında uzun süreli halsizlik, yorgunluk, beyin sisi, uykusuzluk ve ruh hali değişiklikleri yaşayan insanlar hakkında yazdı. Bir kadın, “Haftalar boyunca ayaklarımız yere basmıyordu,” diye hatırlıyor. “Beş dakika bile olsa basit bir şeyi hatırlamak çok zordu.” Bir tren makinisti hastalığından sonra “asla eskisi gibi olamadı”, araba kullanırken bayıldı ve bir kazaya neden oldu. Afrika’nın bazı bölgelerinde, çiftçiler arasında viral sonrası sendromlar o kadar yaygındı ki, bunların bir kıtlığı tetiklediği düşünülüyordu. Son araştırmalar, pandemik olmayan gribin bile uzun süreli semptomlarla ilişkili olabileceğini gösteriyor: Oxford‘daki araştırmacılara göre, bugün grip virüsüne yakalanan insanların yaklaşık üçte biri uzun Covid’e benzeyen semptomlar bildiriyor ve “uzun grip” olarak adlandırılabilecek bir durum yaşıyor olabilir.

Bu, ileriye dönük olarak daha yüksek bir hastalık tabanı hakkında endişelenmemiz gerektiği anlamına gelmez mi –Coronavirüs yeniden enfeksiyon riskleri pandemi öncesi bir hastalık seviyesinin üzerine katlanacak mıdır? Krammer “Şart değil” diyor. “Aslında, pandemi öncesindeki durumumuza aşağı yukarı geri döneceğimizi düşünüyorum.” Krammer, solunum virüslerinin genellikle birbirleriyle rekabet ettiğini; bir tür enfeksiyonun, en azından kısa vadede, diğerlerini daha az olası hale getirebileceğini savundu. (2020-21 grip sezonunda, grip vakaları o kadar hızlı düştü ki, C.D.C. virüsün yükünü hesaplayamadı). Bir enfeksiyondan sonra, solunum yolunuzdaki hücreler bir süre antiviral bir durumda kalır ve bu da diğer virüslerin yerleşmesini zorlaştırır. Ayrıca, bir hastalık sırasında ve sonrasında insanların davranışlarını değiştirmesi de muhtemeldir. İşten eve dönüyorlar, arkadaşlarıyla akşam yemeğine gitmiyorlar, konser ve konferanslardan vazgeçiyorlar. Krammer, “Uzun vadede sars-CoV-2 sadece başka bir solunum yolu virüsü olacak” öngörüsünde bulundu.

Al-Aly daha az iyimser. Covid risklerinin mutlaka grip seviyesine düşmesi için çok az neden görüyor ve her halükârda henüz o noktada değiliz. “Normalleşme ihtiyacı ile halkın sağlığını koruma ihtiyacını dengelememiz gerekiyor” dedi. Yine de Krammer ve diğer uzmanlarla bir konuda hemfikir: üçüncü, dördüncü veya beşinci enfeksiyonun ek yükü muhtemelen birinci veya ikinciden daha düşük olacaktır. Her yeni enfeksiyon, azalan marjinal ağrılarla birlikte gelebilir. Al-Aly, “Yeniden enfeksiyonun daha fazla risk yaratmayacağı bir nokta gelecektir” dedi. “Bunun altıncı mı, yedinci mi yoksa dokuzuncu enfeksiyon mu olduğunu henüz bilmiyoruz.”

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

Önce hapşıran hamsterlar vardı, şimdi hapşıran kediler…

Tayland'daki bir ekip, bir evcil kedinin bir kişiyi SARS-CoV-2 ile enfekte ettiğine dair ilk somut kanıtı bildirdi ve virüsü insanlara bulaştırabilecek hayvanlar listesine kedigilleri ekledi.

Araştırmacılar sonuçların ikna edici olduğunu söylüyor. Aslında salgının ölçeği, virüsün hayvan türleri arasında geçiş yapabilme yeteneği ve kedilerle insanlar arasındaki yakın temas göz önüne alındığında, bulaşmanın gerçekleşebileceğini belirlemenin bu kadar uzun sürmesine şaşırıyorlar. Fort Collins'deki Colorado Eyalet Üniversitesi'nde bulaşıcı hastalık araştırmacısı Angela Bosco-Lauth, “Bunun iki yıldır mümkün olduğunu biliyorduk” diyor.

Pandeminin başlarında yapılan araştırmalar, kedilerin bulaşıcı virüs parçacıkları saçtığını ve diğer kedilere bulaşabileceğini göstermişti. Ve pandemi boyunca ülkeler düzinelerce evcil kedide SARS-CoV-2 enfeksiyonu bildirdi. Ancak kediden insana veya insandan kediye viral yayılmanın yönünü belirlemek zor. Hollanda, Rotterdam'daki Erasmus Üniversitesi Tıp Merkezi'nden bir virolog olan Marion Koopmans, Tayland araştırmasının “ilginç bir vaka raporu ve iyi bir temas takibinin neler yapabileceğine dair harika bir örnek” olduğunu söylüyor.

Güney Tayland'daki Hat Yai'deki Prince of Songkla Üniversitesi'nde bulaşıcı hastalık araştırmacısı ve doktoru olan ortak yazar Sarunyou Chusri, 6 Haziran'da Gelişen Bulaşıcı Hastalıklarda yayınlanan kedi bulgusunun tesadüfen ortaya çıktığını söylüyor. Ağustos ayında, SARS-CoV-2 testi pozitif çıkan bir baba ve oğul, üniversite hastanesindeki bir izolasyon koğuşuna transfer edildi. On yaşındaki kedilerinden de sürüntü alındı ve neticede test pozitif çıktı. Kedi, sürüntü alınırken maske ve eldiven takan ancak göz koruması olmayan bir veterinerin yüzüne hapşırdı.

Üç gün sonra veteriner ateş, burun çekme ve öksürük geliştirdi ve daha sonra SARS-CoV-2 için pozitif test sonucu aldı, ancak yakın temaslarından hiçbiri COVID-19 geliştirmedi, bu da kedi tarafından enfekte olduğunu düşündürdü. Genetik analiz ayrıca veterinerin kedi ve sahipleri ile aynı varyantla enfekte olduğunu ve viral genomik dizilerin aynı olduğunu doğruladı.

DÜŞÜK RİSK
Araştırmacılar, bu tür kediden insana bulaşma vakalarının muhtemelen nadir olduğunu söylüyor. Hong Kong Üniversitesi'nden virolog Leo Poon, deneysel çalışmaların enfekte kedilerin çok fazla virüs yaymadığını ve sadece birkaç gün boyunca saçtığını gösterdiğini söylüyor.

Yine de Chusri, enfekte olduğundan şüphelenilen kedilerle ilgilenirken ekstra önlem almaya değer olduğunu söylüyor. İnsanlar “kedilerini terk etmemeli, onlara daha fazla özen göstermeli” diyor.

İnsanları enfekte ettiğinden şüphelenilen diğer hayvanlar arasında Avrupa ve Kuzey Amerika'daki çiftlik vizonları, Hong Kong'daki evcil hamsterlar ve Kanada'daki vahşi, beyaz kuyruklu geyikler yer alıyor. Poon, kedileri listeye eklemek “bu virüsün zoonotik potansiyeli hakkındaki anlayışımızı da genişletiyor” diyor.

Ancak araştırmacılar, bunların hepsinin nadir görülen olaylar olduğunu ve hayvanların virüsün yayılmasında henüz önemli bir rol oynamadığını söylüyor. Bosco-Lauth, “İnsanlar açıkça virüsün ana kaynağıdır“ diyor.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

• Bilim insanları kasıtlı olarak insanlara koronavirüs bulaştırdı.

• İşte olanlar: Türünün ilk örneği bir insani meydan okuma çalışmasında, gönüllüler maruz kaldıktan sadece 2 gün sonra semptomlar geliştirdiler.

Birleşik Krallık'taki araştırmacılar dün, sağlıklı genç gönüllülere pandemik koronavirüsün erken bir türü ile kasıtlı olarak enfekte edildiği türünün ilk örneği bir çalışmanın sonuçlarını yayımladılar. Umulduğu gibi, katılımcıların hiçbiri ciddi şekilde hastalanmadı ve bilim insanları semptomlarını yakından takip ederlerken bir yandan da enfeksiyon sırasında hem SARS-CoV-2 seviyelerinin hem de semptomların baştan sona nasıl değiştiğine dair benzersiz bir fikir edindiler.

Araştırmacılar, bu ilk “insanlı meydan okuma” çalışmasının başarısının, ileriye dönük COVID-19 tedavilerini, aşıları ve viral varyantları test etmek için bir strateji sağladığını söylüyor. Çalışma aynı zamanda bilim insanlarının pandemik koronavirüsün neden bazı insanların bağışıklık savunmasını tahrip edip diğerlerini etmediğini anlamasına yardımcı olabilir.

Çalışmada, 18 ila 29 yaşları arasındaki 34 sağlıklı gönüllüye az miktarda virüs içeren burun damlası verildi. Polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) testlerine göre gönüllülerin 18'i ya da başka bir deyişle %53'ü enfekte oldu. Gönüllülerin çoğunda hafif ila orta şiddette semptomlar gelişti, ancak hiçbiri hastaneye ya da tedaviye ihtiyaç duymadı, bu da onu yürüten araştırmacılara göre çalışmanın güvenli bir şekilde yapılabileceğini gösteriyor. Çalışma ayrıca enfeksiyonun ilk 1 ila 2 gününden sonra hızlı antijen testlerinin virüsün varlığını güvenilir bir şekilde gösterdiğini tespit etti.

Bir ön baskı sunucusunda yayımlanan sonuçlar henüz hakem tarafından gözden geçirilmemiştir, ancak Nature dergisinde incelenmektedir.

Johns Hopkins Halk Sağlığı Okulu'nda bulaşıcı hastalık epidemiyoloğu olan David Dowdy, “Bu çok önemli bir çalışma' diyor. 'Dışarıdaki diğer araştırmaların hiçbiri, bilinen bir enfeksiyon zamanında hem semptomları hem de immünolojiyi izleyemiyor.'”

Yale Üniversitesi'nde bir immünolog olan Akiko Iwasaki, “Enfeksiyonun en başından itibaren neler olduğuna gerçekten ilk bakış” diye ekliyor. “Neyse ki, enfekte olan tüm bu insanların hafif hastalığı vardı. Bu iyi birşey. Çünkü bu zorlu deneyler her zaman ciddi hastalık geliştirme riskine sahiptir.”

Bilim insanları, uzun zamandır influenza virüsü de dahil olmak üzere çeşitli patojenler için insanlı meydan okuma çalışmaları yürüttüler, ancak ciddiye dönüşen bir enfeksiyon için yerleşik tedaviler yoksa etik sorular ortaya çıkıyor.

SARS-CoV-2 için insani meydan okuma çalışmaları pandeminin başlarında ilgi topladı, ancak başarılı COVID-19 aşıları geliştirildiğinden, ABD Ulusal Sağlık Enstitülerinde (NIH) bir ekip de dahil olmak üzere çeşitli gruplar planlarını terk etti.

Denemelerini 2021'in başlarında – salgının ilk zamanları – Temmuz 2020'de Birleşik Krallık'ta dolaşan viral bir suşla başlattılar. 26 erkek ve sekiz kadın gönüllüden hiçbiri aşılanmamış veya doğal Sars-CoV-2 enfeksiyonuna sahip değildi. Gönüllüler, Londra'daki Royal Free Hastanesi'ndeki yüksek muhafazalı karantina ünitesinde, en bulaşıcı oldukları zamanlarda bir damla burun sıvısındaki virüs miktarına eşdeğer düşük bir dozla enfekte oldular. Araştırmacılar semptomlarını izlediler ve hızlı antijen, PCR ve antikor testleri ile yoğun bir şekilde test ettiler.

Düşük dozlu virüs, gönüllülerin güçlü bağışıklık sistemleri veya her ikisi nedeniyle burun damlası alan 16 kişide tamamen enfeksiyon oluşturmayı başaramadı. Gönüllülerin hepsine aynı virüs aynı şekilde ve aynı küçük dozla verildiğinden, bulgular bazı insanların neden ve nasıl enfeksiyona direnmeyi başardığını araştırmak için bir kapı açıyor.

Sonuçlar ayrıca vücutta viral seyahatin net bir zaman dilimini çizdi. Burun damlaları verildikten ortalama 2 gün sonra semptomlar başladı ve boğaza virüs saçıldı. Semptomlar yaklaşık 5 günde pik yaptı. Bu aynı zamanda, viral yükün boğazdakinden çok daha büyük olduğu burunda aktif virüs seviyelerinin zirve yaptığı zamandır. Bulaşıcı virüs, enfeksiyondan ortalama 10 gün sonra gönüllülerin burunlarından izole edilmeyi bıraktı.

Doğrulanmış enfeksiyonu olan sadece iki gönüllü tamamen asemptomatikti. Diğer 16 hastada burun tıkanıklığı, boğaz ağrısı, kas ağrıları ve ateş gibi hafif ila orta şiddette semptomlar gelişti. Kısa bir süre sonra, 12 gönüllü koku alma duyusunda bozulmalar geliştirdi ve dokuzu geçici olarak koku alma duyusunu tamamen kaybetti. Birinde 6 ay sonra hala küçük koku anormallikleri vardı.

Özellikle, enfekte olan ancak hiçbir semptomu olmayan iki gönüllüdeki viral yük, hasta olan diğerlerinden daha düşük değildi. Imperial College'da bir immünolog olan Chris Chiu, “İnsanlarda hiçbir belirti olmasa bile hepsi son derece büyük miktarlarda virüs ürettiler, bu da gerçekten – virüsün – bulaşıcılığına işaret ediyor ve pandeminin nasıl bu kadar hızlı yayıldığını açıklıyor” diyor.

Bununla birlikte, bazı bilim insanları, çalışmada kullanılan erken virüs türünün, Delta ve Omicron gibi daha bulaşıcı olan daha yeni varyantlardan muhtemelen farklı davrandığını belirtiyorlar ve araştırmacılar bunu kabul ediyor. Iwasaki, “Farklı varyantlar farklı deneyler gerektirir” diyor. “[Virüs] replikasyonunun kapsamı ve [semptomların] süresi biraz farklı olabilir. Ve potansiyel olarak [viral yükün] konumu bile farklı olabilir.”

Planlanan NIH meydan okuma deneyini geliştiren ABD Ulusal Alerji ve Bulaşıcı Hastalıklar Enstitüsü'nde doktor ve virolog olan Matthew Memoli, birden fazla varyanta sahip gelecekteki insan meydan okuma çalışmalarının, SARS-CoV-2'nin çeşitli suşlarına ve hatta diğer koronavirüslere karşı geniş ölçüde koruyucu olacak şekilde tasarlanmış aşıları test etmek için kullanılabileceğini söylüyor. “Sorun şu anda bu aşıları yaparken kör bir şekilde uçuyor olmamız,” diyor.

Memoli ayrıca Birleşik Krallık araştırmasının temel biyoloji üzerindeki bir perdeyi kaldırdığını söylüyor. Örneğin, enfekte olmamış gönüllülerin kanlarında SARS-CoV-2 antikorları geliştirmediği görüldü. Bu, Memoli'nin 10 yıldır yürüttüğü, maruz kalmış ancak enfekte olmamış kişilerin antikor geliştirdiği grip mücadelesi çalışmalarının aksine bir durum. Memoli, bu farkın, özel mukozal antikorların, mevcut çalışmanın enfekte olmamış gönüllülerinin burunlarında SARS-CoV-2'yi kapatmasından kaynaklanabileceğinden şüpheleniyor.

Bazı eleştirmenler, gönüllülere yönelik risklerinin, toplumun geneline olan faydalarından daha ağır bastığını öne sürerek, insani meydan okuma çalışmalarına karşı çıkıyorlar.

Ancak, ICL'de solunum doktoru ve immünolog olan ortak araştırmacı Peter Openshaw, basın brifinginde bunu reddetti: “Yapılabiliyorsa, bu çalışmaları yapmamak etik mi? Benzersiz içgörüler elde ederiz. Öne çıkan gönüllülerin fedakarlıklarını kabul etmemiz ve teşekkür etmemiz gerekiyor.”

O ve meslektaşları bir sonraki hamlelerini planlıyorlar: İlkbaharda, aşılanmış gönüllülerde standart bir Delta varyantı kullanarak Wellcome Trust tarafından finanse edilen bir insan mücadelesi çalışması başlatmayı umuyorlar.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

Y akın zamanda yayımlanan yeni bir araştırmaya göre, çocukların koronavirüs ile enfekte olma olasılığı yetişkinler kadar, ancak semptom gösterme olasılıkları daha düşük. JAMA Pediatrics dergisinde yayımlanan yeni çalışma, Utah ve New York'ta yaşayan yetişkinlerin ve çocukların benzer koronavirüs bulaşma risklerini paylaştığını buldu. Ancak çocukların sadece yarısı kadarında semptomlar vardı.

Texas Çocuk Hastanesi'nde pediatrik bulaşıcı hastalık uzmanı ve doçent olan Dr. Flor Munoz, “Çalışma, bebekler ve küçük çocuklar da dahil olmak üzere her yaştan çocukların yetişkinlere kıyasla benzer bir SARS-CoV-2 enfeksiyonu riskine sahip olduğunu gösteriyor -SARS-CoV-2, COVID-19'a neden olan koronavirüsün adıdır.”

Çalışmaya dahil olmayan Munoz, “Çocukların ve özellikle küçük çocukların SARS-CoV-2'yi bulaştırabileceği gerçeği artık kanıtlanmış ve daha net anlaşılmıştır” diye yazdı. Yeni bulguların pandemi kontrol çabalarının yanı sıra aşı ve tedavi araştırmalarında da dikkate alınması gerektiğini de sözlerine ekledi.

Eylül 2020'den Nisan 2021'e kadar yürütülen yeni araştırma, New York City'de ve Utah'taki belirli ilçelerde bir veya daha fazla çocuğu olan 310 farklı haneden 1.236 kişiye ilişkin verileri içeriyordu.

ABD Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezlerinden Dr. Fatimah Dawood ve meslektaşları, COVID-19 insidansını yakından incelediler ve bir veya daha fazla kişinin enfekte olduğu haneler arasında, bu hanelerdeki ortalama enfeksiyon riskinin %52 olduğunu buldular. Bu durum, hanelerin virüsün yayıldığı ortak bir yer olmaya devam ettiğine dair kanıtlıyor

COVID-19 insidansını yaş grubuna göre analiz ettiklerinde, 1000 kişi-hafta başına oranların genel olarak benzer olduğu görüldü: 4 yaşına kadar olan çocuklar için 6.3; 4.4 5 ila 11 yaş arası çocuklar için; 12 ila 17 yaş arası çocuklar için 6.0; ve yetişkinler için 5.1.

Genel olarak, “Bulgularımız, çocukların ve yetişkinlerin benzer SARS-CoV-2 enfeksiyonu insidans oranlarına sahip olduğunu ve aşı endikasyonlarını daha genç yaş gruplarına genişletmek için çocuklarda aşı etkinliğinin ve güvenliğinin hızlı bir şekilde değerlendirilmesi gerektiğinin altını çiziyor” diye yazdılar.

Araştırmacılar, her bir yaş grubundaki kaç kişinin hiçbir belirti yaşamadığını analiz ettiğinde, 4 yaşından küçük çocukların %52'sinde asemptomatik enfeksiyon buldular; 5 ila 11 yaş arasındakilerin %50'si; 12 ila 17 yaş arasındakilerin %45'i; ama yetişkinlerin sadece %12'sinde.

Araştırmacılar, “Her yaştan yetişkin ve çocuk benzer SARS-CoV-2 enfeksiyonu risklerine sahipti, ancak çocuklar arasındaki SARS-CoV-2 enfeksiyonlarının yaklaşık yarısı, yetişkinler arasında çok daha küçük bir kesire kıyasla asemptomatikti” diye yazdı.

Araştırmacılar, semptomlarla ilgili verilerin çocukların kendisinden değil, çocukların ebeveynlerinden toplandığından, küçük çocuklar arasındaki bazı semptomların gözden kaçmış olabileceğini de kaydetti.

Munoz başyazısında, genel olarak, çocukların solunum yolu enfeksiyonlarının bulaşmasında oynadığı rolün, çocuklar için COVID-19 aşısına duyulan ihtiyacın yanı sıra pandemi kontrol çabalarında da göz önünde bulundurulması gerektiğini yazdı. “Kolektif deneyimlerimizden dersler çıkarılacaksa ve çocukların solunum yolu viral enfeksiyonlarının bulaşmasındaki rolünü kabul edersek, bebeklerden ergenlere kadar pediatrik popülasyonlar pandemiye hazırlık, hastalık yükü değerlendirmesi, zamanında aşı ve terapötik araştırmalar ile salgın ve pandemilerin kontrolüne yönelik strateji ve politikalara 1. günden itibaren gecikmeden dahil edilmelidir,” diye not düştü.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

A BD Tarım Bakanlığı oldukça rahatsız edici bazı haberler yayımladı: vahşi geyik popülasyonları üzerinde yapılan bir araştırma, çok sayıda hayvanın COVID-19’a neden olan virüs olan SARS-CoV-2’ye maruz kaldığını ortaya çıkardı. Bulgu, insan popülasyonu içindeki dolaşımını kontrol altına alsak bile, örneğin Kuzey Amerika’da virüs için bir rezervuar görevini yerine getirecek çok büyük bir vahşi hayvan popülasyonu olduğunu gösteriyor.

Muhtemelen bir hata değil

Neden ilk etapta geyikler kontrol edildi? USDA‘nın Hayvan ve Bitki Sağlığı Denetim Servisi, ‘virüs için rezervuar veya konak görevi görebilecek türleri tanımlamak, ayrıca virüsün kökenini anlamak ve yaban hayatı üzerindeki etkilerini ve türler arası bulaşma risklerini tahmin etmek için’ çeşitli türleri inceliyor. Bu, virüsün 2020’de vahşi bir vizon popülasyonunda yayılmasını tanımlayan grupla aynıdır.

Vahşi hayat dışından bir geyik popülasyonunu kullanan USDA, herhangi bir semptom göstermemesine rağmen, geyiklerin virüs tarafından enfekte olabileceğini zaten belirlemişti. Bu nedenle, geyik ve insanlar arasındaki doğrudan etkileşimler nispeten sınırlı olsa da, vahşi popülasyonları kontrol etmek mantıklıydı. ABD Tarım Bakanlığı, dört farklı eyalette toplam 32 ilçedeki popülasyonları kontrol etti ve SARS-CoV-2’ye özgü antikorları aramak için kan örnekleri aldı.

Antikorlar oldukça yaygındı, Illinois’deki örneklerin %7’si düşükken Michigan’daki %60’ı kadarı yüksekti. Elde edilen tüm sonuçlara göre, test edilen geyiklerin üçte birinde SARS-CoV-2’ye karşı antikorlar vardı.

USDA ayrıca verilerin doğru olduğundan emin olmak için gerekli önlemleri aldı. Bilim insanları hatalı pozitiflik oranının düşük olduğunu doğrulamak için pandemi öncesindeki örnekleri test ettiler. Araştırmacılar ayrıca, sonucun bir tür donanım probleminden kaynaklanmadığından emin olmak için iki farklı makine kullanarak antikor testleri de yaptılar. Bu nedenle, büyük olasılıkla, çok sayıda geyiğin virüse maruz kaldığı tespit edilmiş oldu.

Bu ne anlama geliyor?

Şimdiye kadar SARS-CoV-2’nin nasıl yayıldığını incelemek için çok zaman harcadık ve solunum damlacıklarına uzun süreli maruz kalmanın en etkili görülen yöntem olduğunda hemfikir olundu. İnsanlar ve vahşi geyikler arasında bu tür bir maruz kalmanın gerçekleşmesi için muhtemelen pek fazla ilişki yoktur. Bu sayıların, popülasyondaki geniş yayılmanın ardından gelen nadir bir geyik iletimi tarafından üretilmiş olması mümkündür. Ya da başka bir tür, muhtemelen evcilleştirilmiş bir tür, virüsü insanlar ve geyikler arasında taşıyor olabilir.

Bulaşmanın nasıl gerçekleştiğini anlamak, geyiklerde büyük bir viral rezervuarın varlığının insanlar için bir tehdit oluşturup oluşturmadığını belirlemek için kritik öneme sahip olacaktır. Bir insanın geyikten enfeksiyon kaptığına dair bir belirti olmamasına rağmen, virüs ABD popülasyonunda o kadar yaygındır ki, herhangi bir vaka için alternatif bir açıklama olarak insandan insana bulaşmayı dışlamak zor olacaktır. Yine de ABD virüsün yayılmasını kontrol etmeyi başarırsa, herhangi bir alternatif enfeksiyon yolunun da olduğunu farkında olmak akıllıca bir düşünce olacaktır.

Diğer bir konu ise virüsün konakçı olarak geyiğe uyum sağlamasına yardımcı olan mutasyonları yakalayabilmesi ve ardından virüsün insanlara geri dönmesi halinde insanlar için tehlikeli olduğunu kanıtlayabilmesidir. Şimdiye kadar, bunun SARS-CoV-2 ile ilgili olarak incelendiği bir vaka, vizonlara adapte olan bir suştur. Bu virüs insan hücrelerini enfekte etmede daha az etkili hale geliyor, ancak aşılar veya önceki enfeksiyonlar tarafından üretilen bağışıklık tepkisine daha az duyarlı hale getirecek şekilde de değişiyor. Elbette, geyiğe uyarlanmış bir SARS-CoV-2’nin benzer bir yörüngeyi izleyeceğini düşünmek için hiçbir neden yoktur.

Her hâlükârda, bu sorunların her ikisi de -kontrol edilmesi zor bir rezervuarın varlığı ve virüsün daha fazla evrimi olasılığı – virüsün geyik popülasyonuna nasıl ulaştığını ve geyikler arasında yayılıp yayılmadığını anlamanın önemli olacağı anlamına gelir.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

2 020'nin başlarında Chris Wilhelm, Johns Hopkins kros takımının bir üyesi olarak haftada 70 mil koşuyordu. Ardından, Haziran ayında 20 yaşındaki genç, hafif bir COVID-19 vakasına yakalandı, ancak birkaç hafta içinde kendini daha iyi hissetti ve koşmaya geri döndü. Ancak Temmuz ayında öksürüğü geri döndü ve kötüleşti. Koşarken başının döndüğünü hissediyordu.

Bugünlerde, kalp atış hızı dakikada 170 vuruşa kadar fırlamadan 15 dakikalık bir yürüyüşü yapabiliyorsa kendini şanslı görüyor. Geçen yılın çoğunu Florida'daki ebeveynlerinin evinde kanepesinde oyun oynayarak ve video akışı yaparak geçirdikten sonra, Ağustos ayında ekibini kenardan desteklediği kampüse geri döndü.

Wilhelm'in deneyimi benzersiz ve tek değil.

Pandeminin başlangıcından bu yana Amerika Birleşik Devletlerinde 5 milyondan fazla çocuk ve gencin COVID-19 testi pozitif çıktı. Hayatta kalan yetişkinlerin yaklaşık %30'u uzun vadeli semptomlar bildirirken, COVID-19'dan kurtulan gençlerin %2 ila %10'unun kalıcı semptomlar yaşadığı tahmin ediliyor – bazıları sadece 9 yaşında. Araştırmacılar, etkili tedaviler bulmak ve durumun ne kadar yaygın olduğunu daha doğru bir şekilde belirlemek için çabalıyorlar.

Johns Hopkins Uzun COVID Çalışmasının ortak lideri epidemiyolog Priya Duggal, “Bunun sadece ölümden daha fazlası olduğuna dikkat çekmek istiyoruz – aylarca vücutlarında kalan ve aileleri ve bireyleri en az onlar kadar yıkıcı olabilen semptomları olan insanlarımız var” diyor.

CDC tarafından tanımlanan COVID sonrası koşullar, enfeksiyondan dört veya daha fazla hafta sonra ortaya çıkan geniş kapsamlı sağlık sorunlarıdır. Semptomlar solunum problemleri, ishal, eklem ağrısı, uyku problemleri, ruh hali değişimleri, kızarıklıklar ve vücudu zayıf düşüren bir yorgunluk içeriyor.

“Bu COVID hastalarından Lyme gibi enfeksiyon sonrası komplikasyonları olan hastalara uygulanabilecek dersler çıkarabiliriz.”

Wilhelm'i tedavi eden MD Peter Rowe, pandeminin başlarında bir viral sonrası hastalık dalgasının geleceğinden şüpheleniyordu. Mayıs 2020 civarında, Wilhelm gibi hastalardan randevu talepleri gelmeye başladı ve şimdi onlardan yedisini tedavi ediyor.

Çoğunun hafif solunum yolu hastalıkları vardı. Johns Hopkins Çocuk Merkezi'ndeki Kronik Yorgunluk Kliniği direktörü Rowe, “Akciğerleri ve kalpleri neredeyse mükemmel bir şekilde kontrol edildi – ancak “yorgunluk, bilişsel işlev bozukluğu ve baş dönmesi ile tamamen benzer semptomları gösteriyorlar” diyor. “Bunlar, kronik yorgunluk sendromunun başlıca semptomlarından bazıları ve uzun süreli COVID'nin ana semptomları olduğu ortaya çıkıyor.”

25 yılını kronik yorgunluk sendromu üzerinde çalışan Rowe, genç mononükleoz hastalarında bu post-viral semptomları sıklıkla görmüştü. Ancak mono ile, ilk hastalığın şiddeti kronik semptomları öngörebilir. COVID-19 ile, başlangıçta hafif enfeksiyonları olan hastalar, sonunda bir tür kronik yorgunluk sendromu olan postural taşikardi sendromu kriterlerine sahip olabilir.

Rowe ile birlikte çalışan Wilhelm, sodyum klorür (sofra tuzu), beta blokerler ve uyku hapları da dahil olmak üzere iki düzine tedaviyi eşit olmayan bir başarı ile denedi.

İyi günlerinde Wilhelm, “Büyük bir bebek miyim?” Diye düşünüyor. kalbi hızla çarptığında ve koltuktan kalkamadığında, cevabın hayır olduğunu anlıyor.

Washington, DC'de açılan Milli Çocuk Hastanesi COVID-19 Bakım Kliniği'nde bulaşıcı hastalıklar uzmanı ve yönetici olan Alexandra Yonts,un hastalarından biri olan 17 yaşındaki Alison Grant için, annesi 2020 baharında COVID-19'dan kurtulduktan hemen sonra işler değişmeye başladı. Bir futbol kalecisi olan Grant, sürekli uyuklamaya ve yediği yiyecekleri reddetmeye başladı. Onun için artık biftek, soğan, domates – hatta su – tadı bayattı. Bir koku testinde limonla benzini birbirine karıştırdı. Temmuz ayına kadar testler, Alison'ın her iki ebeveyni ile birlikte SARS-CoV-2 antikorlarına sahip olduğunu doğruladı, ancak ikiz kardeşinde yoktu.

Ağustos ayına gelindiğinde, dersler yeniden başladığında: “Ne kadar uyursam uyuyayım, okuldan sonra yine iki saat şekerleme yapıyorum” diyor Grant.

Katı Flonase rejimi ve duyusal sinir hasarını yeniden eğitmek için günde iki kez koku eğitimi ile bazı gıdalar yavaş yavaş tekrar tolere edilebilir hale geliyor. Geçenlerde bir biftek yedi ve bunu bir zafer olarak gördü. Haziran ayından beri enerji seviyeleri gelişmeye başladı.

Bu özellikle gençler için büyük bir endişe: Bunlar gelişim yıllarıdır. Bir epidemiyolog ve bulaşıcı hastalık uzmanı olan Kelly Gebo, “Bunun büyümelerini ve gelişmelerini nasıl etkileyeceğini bilmiyoruz” diyor .

Johns Hopkins Tıp Fakültesi'nde tıp profesörü ve Bloomberg Okulu'nda Epidemiyoloji profesörü Gebo, çocuklar ve uzun süreli COVID hakkında değerli küçük araştırmalar yapıldı, bu nedenle yanıtlanacak çok sayıda büyük cevapsız soru var, diyor. 12 haftadaki COVID klinik tablo nedir? 6 ayda mı bitecek? Hastaların zaman içinde iyileşmesine veya iyileşmemesine hangi faktörler katkıda bulunuyor? Konaktaki genetik faktörler mi? Virüsün kendisiyle mi yoksa ilk enfeksiyonun tedavisiyle mi ilgililer?

Araştırma daha fazla meyve verene kadar, doktorlar her hastanın bireysel semptomlarını ve hedeflerini yönetmeye odaklanıyor. Yonts'un kliniğinde 11 yaşındaki bir çocuk oyun alanına geri dönmek istiyor. Diğerleri için, gelecek okul yılını atlatmalarına yardımcı olmak için özel akademik planlar düzenliyor.

Yonts, tedaviye ihtiyacı olan tüm savunmasız çocukların tedavi gördüğünden emin olmak istiyor. Hastalarının çoğu – şu ana kadar sadece yedi tane var – kliniğe kişisel bağlantılar yoluyla ulaştı. Daha birçok çaresiz ailenin hala cevap aradığından emin.

“'Üşütmüşsün, yaz geldi, sen bir gençsin' demek, iki ay önce atletizm koşusu yapan birinin şimdi neden yataktan zar zor kalkabildiğini açıklamıyor.” diyor Yonts.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

T üm dünyada, COVID-19 hastalığına neden olan koronavirüs olan SARS-CoV-2’ye karşı bağışıklığın, aşı olduktan sonra çok uzun sürmediğine dair işaretler var gibi görünüyor. İsrail, nüfusunun çoğunluğunu aşıladıktan yaklaşık beş ay sonra dünyanın en kötü COVID-19 dalgalanmalarından birini yaşıyor. Ve ABD’de sağlık yetkilileri, orijinal aşı takviminden sekiz ay sonra destekleyici bir doz yapılmasını tavsiye ediyor.

Peki, iki doz aşıdan sonra bağışıklık ne kadar sürer? Altı ay mı? Ve bu noktada, ne kadar korumanız kaldı?

Louis’deki Washington Üniversitesi’nden immünolog Ali Ellebedy, her şeyin ne tür bir bağışıklıktan bahsettiğinize bağlı olduğunu söylüyor. Aşınızdan altı ay sonra vücudunuz koronavirüsle savaşmaya düşündüğünüzden daha da hazır olabilir.

Ellebedy, “Altı ay önce aşı olduysanız, bağışıklık sisteminiz altı aydır antrenman yapıyor – bir COVID-19 enfeksiyonuyla savaşmaya daha hazırsınız” diyor.

Ellebedy liderliğindeki Pfizer-BioNTech ve Moderna gibi mRNA aşılarının ikisi de dahil olmak üzere bir dizi yeni çalışma, bağışıklık sistemini, şiddetli COVID-19’a karşı muhtemelen birkaç yıl sürecek uzun süreli korumayı sağlamak için tetiklediğini öne sürüyor.

Neden bahsettiğini anlamak için, diyelim ki altı ay önce ikinci Moderna veya Pfizer aşısını oldunuz. Hemen bağışıklık sisteminiz çalışmaya başlayarak antikor üretmeye başladı.

Bu antikorlar bir kalenin hendeğinin (burun dokunuz) dışındaki okçulara benziyor. Burnunuzun ve boğazınızın mukozasında, hendeğe girmeye çalışan herhangi bir SARS-CoV-2 partikülünü vurmaya (nötralize etmeye) hazır olarak yerleşirler.

Arizona Üniversitesi‘nden biyoimmünolog Deepta Bhattacharya, bu antikorların enfeksiyonu önleyebileceğini söylüyor. Virüsün hücrelere girmesini ve orada adeta bir mağaza kurmasını engellerler. Onlar vücudun ön hat savunmasıdır.

Ancak aşılamadan hemen sonra, bu ilk antikor turunun birkaç sorunu vardır. Antikorlar biraz zayıftır. Bhattacharya, SARS-CoV-2’yi öldürme konusunda o kadar iyi eğitilmediklerini ve çok dayanıklı olmadıklarını söylüyor. İkinci mRNA atışından yaklaşık bir ay sonra, kandaki antikor sayısı en yüksek seviyeye ulaşır ve sonra azalmaya başlar. 

Ancak aşılamadan hemen sonra, bu ilk antikor turunun birkaç sorunu vardır. Antikorlar biraz zayıftır. Bhattacharya, SARS-CoV-2’yi öldürme konusunda o kadar iyi eğitimli olmadıklarını ve çok fazla dayanıklı olmadıklarını söylüyor.

Kısacası, ikinci mRNA dozundan yaklaşık bir ay sonra kandaki antikor sayısı doruk noktasına ulaşır ve ardından azalmaya başlar.

Bhattacharya, bunun COVID-19, grip veya kızamık gibi her aşıda olduğunu söylüyor. “Her bir bağışıklık tepkisinde, antikorlarda keskin bir artış ve ardından keskin bir düşüş periyodu vardır. Ve sonrasında en düşük bir seviyede ama istikrarlı bir şekilde sisteme yerleşmeye başlıyor.”

Medya büyük ölçüde antikorların bu düşüşüne ‘bağışıklığın azalmasının‘ nedeni olarak odaklanmıştır. Bhattacharya, antikorlardaki bu düşüşün, bu yıl birçok ülkeye hükmetmeye başlayan Delta varyantının yüksek gücüyle birleştiğinde, büyük olasılıkla tamamen aşılanmış insanlarda da görülen enfeksiyon oranının artmasının nedeni olduğunu söylüyor

“Varyantın sıklıkla yaptığı gibi, yüksek doz Delta’ya maruz kalırsanız, virüs ilk antikor duvarını geçebilir” diyor. “Bu nedenle bunun bazı işaretlerini görebileceğimizi düşünüyorum. Ancak – çığır açan enfeksiyonların seviyesi – muhtemelen sanıldığı kadar dramatik olmayacaktır.”

Çünkü medya, aşıdan sekiz ay sonra ortaya çıkan antikorlarla ilgili birkaç önemli gerçeği büyük ölçüde gözden kaçırdı. Bhattacharya, yeni varyantların aşı tarafından tetiklenen orijinallerden daha güçlü olduklarını söylüyor.

İlk okçular (antikorlar) kalenizin hendeğini (solunum yolu) korumakla meşgulken, bağışıklık sistemi bu askerlerin yeterli olacağını umarak boş boş oturmakla kalmıyor. Bunun yerine, daha iyi okçuları ve bir sürü piyadeyi eğitmekle meşgul oluyor.

Nature dergisinin Haziran ayındaki haberine göre; ikinci dozunuzdan sonra bağışıklık sistemi, özel hücrelere nasıl daha güçlü antikorlar yapılacağını öğretmek için lenf düğümlerinde bir eğitim merkezi kuruyor.

“Antikorun kalitesi zamanla artar. Sizi korumak için bu yeni antikorlardan çok daha azı gerekir,” diyor Bhattacharya. “Bu yüzden antikor düşüşü konusunda endişelenmenin akılcı bir şey olmadığını düşünüyorum,” diye ekliyor.

Aynı zamanda, bu takviye edilmiş antikorları yapan hücrelerin kendilerinin de hazır hale geldiğini ekliyor. Eğitim merkezinde, son derece güçlü antikorların büyük bir miktarını nasıl yapacaklarını öğreniyorlar.

Bhattacharya, “Bu hücreler dikkat çekici” diyor. “Saniyede 10.000 antikor molekülü gibi bir şey tükürdükleri tahmin ediliyor. Bu nedenle, sizi gelecekteki bir enfeksiyona karşı korumak için bu hücrelerin çoğuna ihtiyacınız yok. Bir fareyi ölümcül bir enfeksiyondan korumak için bu hücrelerden kaçının gerekli olduğunu bulmak için arka planda bazı hesaplamalar yaptık. Üç,” diyor Bhattacharya. “Elbette, biz farelerden daha büyüğüz. Ama iyi bir koruma sağlamak için çok fazla antikor gerekmediğini düşünüyorsunuz.”

Bunun da ötesinde, bu hücreler eğitim merkezinde dikkate değer bir şey öğreniyorlar: nasıl ısrarla devam edilir. İmmünolog Ellebedy, “Aslında onlara sonsuzluk armağanı verildi” diyor.

O ve meslektaşları, aşılamadan yaklaşık altı ay sonra, antikor üreten bu hücrelerin, on yıllarca, hatta belki bir ömür boyu yaşayabilecekleri kemik iliğine girdiğini buldular. 2008 yılında yapılan bir çalışmada, araştırmacılar, 90 yıl önce virüse maruz kalan insanların kanındaki 1918 gribini nötralize edebilecek antikorlar belirlediler.

Ellebedy, “Kemik iliğine baktık ve bu hücreleri daha önce SARS-CoV-2 ile enfekte olmuş insanlarda gördük” diyor. “Artık bu hücrelerin aşılamadan sonra kemik iliğinde de ortaya çıktığını gösteren araştırmaları sonlandırıyoruz.”

Ellebedy, insanlara SARS-CoV-2’ye karşı sürekli, uzun vadeli koruma sağlayarak, uzun ömürlü plazma hücreleri olarak adlandırılan bu hücrelerin muhtemelen on yıllarca kana antikor pompalayacağını söylüyor – ama burada bir uyarı var: Virüs çok fazla değişirse, bu antikorlar o kadar etkili olmayacaktır.

Ellebedy, “Antikorlar çok düşük seviyelerde tutulur, ancak bir enfeksiyona karşı ilk savunma hattıdır” diyor. “SARS-CoV-2 sizi şaşırtırsa, bu antikorlar virüsün çoğalmasını yavaşlatacaktır” – takviye gelene kadar.

Ve takviyeler muhtemelen gelecek!

Çeşitli araştırmalar, daha iyi okçular (antikorlar) ve onları oluşturmak için fabrikalar (plazma hücreleri) üretmenin yanı sıra, bağışıklık sisteminin aynı zamanda piyadelerin eşdeğerini de eğittiğini de gösterdi. Bu piyadelere bellek B hücreleri ve bellek T hücreleri denir ve bunlar büyük ölçüde SARS-CoV-2 ile enfekte olmuş diğer hücreleri arayan bir gözetim sistemi görevi görürler.

Ellebedy, bir hücrenin içinde SARS-CoV-2 olup olmadığını kontrol ederek, Her yerde devriye geziyorlar, diyor, bir hücrede SARS-CoV-2 saklanıp saklanmadığı kontrol ediliyor. Sanki mahallede ev ev dolaşıp temiz olduğundan emin olmak gibi.’

Toronto Üniversitesi‘nden immünolog Jennifer Gommerman, bu piyadelerin başlangıçta bir enfeksiyonun oluşmasını engelleyemediklerini, ancak bir kez ortaya çıktıktan sonra hızla durdurabileceklerini söylüyor. “SARS-CoV-2 spike proteininin aşı tarafından oluşturulan ‘hafızası’ nedeniyle, çok hızlı bir hücresel bağışıklık tepkisi alırsınız.”

Aşılardan yaklaşık altı ay sonra kandaki antikorlar, beklenildiği gibi düştü. Ayrıca delta varyantına karşı biraz daha az etkilidirler.

Ancak aşılı kişilerde, bağışıklık sistemi sıfırdan başlamadığı için bu enfeksiyonlar büyük olasılıkla hafif veya orta şiddette olacaktır. Çünkü aylardır hücreleri ve antikorları eğitiliyordur.

Gommerman, “Vücudunuzun içinde hâlâ tüm bu bağışıklığa sahipsiniz ve daha sonra ‘Tamam, bir ihlal oldu ve hücresel bağışıklığı getirme ve bu tehdide yanıt verme zamanı’ diyecek” diyor. “Ve aşı sayesinde, bunu gerçekten hızlı bir şekilde yapabilen hücreleriniz var.”

Ve genel olarak, aşılanmamış olmanıza göre çok daha az hasta olacaksınız ve hastanede kalma olasılığınız çok daha düşük olacak, diyor.

Gommerman, “Aşıların gerçekten yapması için tasarlandığı şey bu – bağışıklık sistemine bir enfeksiyon meydana gelirse bu istilacı ile başa çıkmayı öğretmek” diyor. “Ve aşılar bunu oldukça iyi yapıyor.”

Okuduğunuz için teşekkürler. Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…