Bir Konser Özellikle Öne Çıkıyor…

07:46:50

“100 metreyi 19 Saniyede Koşabildiğimi Biliyor muydun?”

Sir Rod Stewart, fiziksel yetenekleriyle övünüyor. Neden övünmesin ki? 80 yaşında olmasına rağmen, hâlâ dünyayı dolaşıyor, biletleri tükenen konserler veriyor, yeni müzikler kaydediyor ve hatta sevdiği model tren seti hakkında bir kitap yazıyor…

Bu hafta sonu, Glastonbury’nin Pyramid sahnesinde herkesin imrendiği “efsaneler” bölümünde sahne alacak, ancak eski başrol oyuncusu, bu durumdan %100 memnun değil.

“Keşke buna çay saati bölümü demeselerdi,” diye şikayet ediyor.

“Bu, pipo ve terlik gibi algılanıyor, değil mi?”

Ayrıca organizatörleri setini uzatmaya ikna ederek, başlangıçta 75 dakika teklif edilen süreyi bir buçuk saate çıkardı.

“Genellikle iki saatten fazla söylüyorun, bu yüzden hala seslendiremeyeceğimiz bir sürü şarkı var” diyor.

“Ama bunun üzerinde çalışıyoruz. Şarkılar arasında herhangi bir duyuru yapmayacağım. Bir şarkıyı söyleyeceğim, ‘sıradaki’ diye bağıracağım ve hemen bir sonrakine geçeceğim.

“Mümkün olduğunca çok şarkı söyleyeceğim.”

Yıldız, Elton John (namı diğer Sharon) tarafından takılan lakap sayesinde sevgiyle “Phyllis” olarak bilinir.

Repertuarının az olduğu söylenemez. Sir Rod, Faces ile Stay With Me ve Ooh La La gibi erken dönem hitlerinden, Maggie May ile solo kariyerinde yaptığı atılımdan, Do Ya Think I’m Sexy gibi akıcı pop şarkılarından ve Downtown Train ve Have I Told You Lately gibi şarkılarla yeniden keşfettiği crooner tarzına kadar, tüm zamanların en klasik şarkı repertuarlarından birine sahiptir.

2002’de Glastonbury’de son kez sahneye çıktığında, The White Stripes, Coldplay ve Orbital gibi grupların yanında garip şekilde yer alan bir davetsiz misafir olarak görülüyordu.

BBC‘den Ian Youngs, konserin incelemesinde, “kalabalık, kendini fazla ciddiye alan” müzisyene karşı “önceleri temkinliydi” diyor.

Ancak eşsiz bir şarkı listesi ile kalabalığı kendine hayran bıraktı. Gecenin sonunda, 100.000 kişi Sailing şarkısı eşliğinde sanki Atlantik’in dalgaları üzerinde gerçekten sürükleniyormuş gibi sallanıyordu.

Şaşırtıcı bir şekilde, Rod bununla ilgili hiçbir şey hatırlamıyor.

“Hiçbir şey hatırlamıyorum,” diye itiraf ediyor. “O kadar çok konser veriyorum ki, hepsi birbirine karışıyor.”

Ancak bir konser özellikle öne çıkıyor. 1994 yılının yılbaşı gecesinde Sir Rod, Brezilya’nın Copacabana Plajı’nda ücretsiz bir konser verdi ve üç milyondan fazla insanı bir araya getirdi.

Ancak bu konseri unutulmaz kılan rekor kıran sadece seyirci sayısı değildi.

“Sahneye çıkmamdan yaklaşık bir saat önce şiddetli bir şekilde hastalandım,” diye itiraf ediyor.

“Kötü bir şey yemiştim ve tuvalette ‘huerrrgurkurkbleaggggh’ diye bağırıyordum.

“Başarabileceğimi sanmıyordum ama şans eseri bir doktor bulup beni iyileştirdiler.”

Krem rengi bir ceket ve ayak bileklerinin üstünde biten siyah kot pantolon giymiş, böylece yeni alınmış zebra desenli spor ayakkabılarını sergiliyor. Beyaz gömleğinin düğmeleri, sevdiği futbol kulübü Celtic‘in armasıyla süslenmiş elmaslarla bezeli kolyesini gösterecek kadar açık.

Ve sonra saçları var. Rüzgarda dalgalanan, ağartılmış sarı saçları o kadar ünlü ki, şarkıcının otobiyografisinde ona bir bölüm ayrılmış.

The Small Faces grubunun üyesi Steve Marriott, Sir Rod‘un bu yerçekimine meydan okuyan saç stilini, mayonezi kafa derisine sürüp havluyla ovuşturarak elde ettiğini iddia etmişti.

Müzisyen ise bunun tamamen “saçmalık” olduğunu söylüyor.

“Hayır, hayır, hayır. Saç spreyi çıkmadan önce şekerli sıcak su kullanırdım. Zaten saç spreyi almaya param yetmezdi.”

Ama Sir Rod‘u gerçekten farklı kılan şey sesi.

Boğuk, duygulu, ham ve ifade gücü yüksek olan Marriott, rock and roll’un en iyi yorumcu şarkıcılarından biri. Cat Stevens‘ın First Cut Is The Deepest veya Crazy Horse‘un I Don’t Wanna Talk About It şarkılarının cover’larının orijinallerini gölgede bırakmasının bir nedeni var.

Bu yüzden, onun sesinden değil, armonika çalma becerisinden dolayı keşfedildiğini öğrenmek şaşırtıcıdır.

1964’teki o kader gecesinde, Twickenham’daki Eel Pie Island’da bir konserdeydi ve eve giden treni beklerken sarhoş bir şekilde Holwin’ Wolf‘un Smokestack Lightnin‘ şarkısının riffini çalıyordu, o sırada etkili blues müzisyeni Long John Baldry onu duydu.

“Onun anlattığına göre, dokuz numaralı peronda yürürken, burnu dışarıda duran bir yığın moloz ve giysi fark etti,” diye hatırlıyor Sir Rod.

O zamanlar, şarkı söyleme yeteneğinden “pek emin değildi”. Ancak Baldry‘nin teşvikiyle, kendine özgü sesini geliştirmeye başladı.

“Her zaman Sam Cooke ve Otis Redding gibi ses çıkarmak istedim, bu yüzden bu yolu seçtim” diyor. “Sanırım diğerlerinden farklı olmaya çalışıyordum.”

Sir Rod, Jeff Beck Group ve Faces ile yıldızlığa yükselişine başladı. Faces, hem sahnede hem de sahne dışında Rolling Stones‘tan büyük ölçüde esinlenen gürültülü bir blues-rock grubuydu.

O, düzenli olarak o kadar sarhoş olduklarını, kendi şarkılarının sözlerini bile unuttuğunu itiraf ediyor. ABD’de grup, odalarını mahvederek 11.000 dolarlık bir fatura biriktirdikten sonra Holiday Inn otel zincirinden 40 yıl boyunca yasaklandı.

<iframe width=”819″ height=”461″ src=”https://www.youtube.com/embed/rabgw9QwXok?si=G0Liru8qEcjTMXW&end=5314 &rel=0″” title=”YouTube video player” frameborder=”0″ allow=”accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share” referrerpolicy=”strict-origin-when-cross-origin” allowfullscreen></iframe>

AVO Session Basel 2012 Konseri – 1080p HD

“Bunu sadece Holiday Inn otelleri bize çok kötü davrandığı için yaptık, sanki biz dünyanın pisliğiymişiz gibi,” diyor.

“Bu yüzden otelleri parçalayarak intikamımızı aldık. Bir keresinde birkaç kaşık alıp duvarları kazıyarak birbirimizin odalarına geçtik.

“Ama rezervasyonları Fleetwood Mac olarak yapardık, böylece suç onlar üstüne kalırdı.”

Neden çağdaşlarının çoğu gibi alkol ve uyuşturucuya kapılmadı?

“Asla uyuşturucu bağımlısı olmadım, çünkü sürekli futbol oynuyordum ve maçlara hazır olmam gerekiyordu” diyor.

“Uyuşturucuyu denedim, ama artık denemiyorum.”

Belki de daha yıkıcı bir güç, şarkıcının kadın düşkünlüğüydü.

Bond kızı Britt Ekland için You’re In My Heart şarkısını yazdı, ama iki yıl sonra, onun sürekli sadakatsizliği nedeniyle ayrıldılar.

Alana Stewart ile evliliği ve model Kelly Emberg ile ilişkisi de aynı şekilde sona erdi.

“Güzel kadınlar söz konusu olduğunda, ben yorulmak bilmeyen bir deneyim arayıcısıydım,” diye yazıyor anılarında.

“Nasıl direneceğimi bilmiyordum. Ayrıca… bunun yanıma kalacağını düşünüyordum.”

1990’da model Rachel Hunter ile evlendikten sonra yerleşik bir hayata geçtiğini düşünmüştü, ama dokuz yıl sonra kadın, ilişkide “kimliğini kaybettiğini” hissettiğini söyleyerek onu terk etti.

Bu ayrılık Sir Rod‘u çok etkiledi.

“Sürekli üşüyordum” dedi. “Gündüzleri kanepede yatmaya başladım, üzerime battaniye örtüp göğsüme sıcak su torbası tutuyordum.

“O zaman neden buna kalp kırıklığı dediklerini anladım: Bunu kalbinde hissedebiliyorsun. Dikkatim dağınıktı, neredeyse deliye dönmüştüm.”

Ancak 2007’den beri yıldız, TV sunucusu / polis memuru Penny Lancaster ile mutlu bir evlilik sürdürüyor.

Geçen hafta, 2005 yılında tanıştıkları Paris’ten, düğün törenlerini ortaçağ manastırında gerçekleştirdikleri Portofino’daki La Cervara’ya Orient Express ile yaptıkları bir geziyle 18. evlilik yıldönümlerini kutladılar.

Sir Rod, bugünlerde ailesinin önceliği olduğunu söylüyor.

“Toplamda sekiz çocuğum var, bu yüzden bazen sabah uyanıp tüm bu mesajları görüyorum: Stewart, Stewart, Stewart, Stewart… Hepsi de çocuklarımdan geliyor. Bu çok güzel bir şey.”

En küçüğü Aiden şu anda 14 yaşında ve babasının çalışmalarının tarihçisi oluyor.

“Geriye dönüp yaptığım her şeyi dinledi, Tanrı onu korusun,” diyor yıldız. “Benim kaydettiğimi bile hatırlamadığım şarkıları biliyor!”

Glastonbury’deki konseri, 20. en iyi şarkılar albümünün çıkışıyla aynı zamana denk geliyor. (“Gerçekten mi?” diye hayretle soruyor Sir Rod. “Aman Tanrım.”)

Peki, bu 50 yıllık müzik kariyerine geriye dönüp bakmak nasıl bir duygu?

“Oh, muazzam bir duygu,” diyor. “Yapmak istediğin şeyi başardığın hissi.

“Kendimi özellikle iyi bir şarkı yazarı olarak görmüyorum,” diye ekliyor. “Bununla mücadele ediyorum. Bir şarkı sözü yazmak benim için çok zaman alıyor.

“Bu yüzden kendimi doğal bir şarkı yazarı olarak görmüyorum. Ben sadece bir hikaye anlatıcısıyım, hepsi bu. Mütevazı bir hikaye anlatıcısı.”

Belki –ama bu mütevazı hikaye anlatıcısı, Pazar öğleden sonra Pyramid Stage‘de sahneye çıktığında binlerce kişiyi kendine çekecek.

“Biliyorsunuz, bu harika,” diyor. “Sesim iyi olacak. Keyif alacağım. Artık eleştirmenlerin ne düşündüğü umurumda değil.

“Orada insanları eğlendirmek için olacağım.”

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…