07:10:01

Pandeminin İstatistiksel Kör Noktası

ABD’de pandeminin ilk yıllarına dair yeni bir çalışma, resmi rakamların ardında kalan görünmez bir tabloyu gün yüzüne çıkarıyor. Science Advances dergisinde 2026 yılında yayımlanan araştırmaya göre, COVID-19’un 2020 ve 2021 yıllarındaki gerçek ölüm bilançosu, açıklanan verilerden çok daha ağır olabilir. Araştırmacılar, yalnızca bu iki yıllık dönemde yaklaşık 150 bin ölümün resmi kayıtlara COVID-19 kaynaklı olarak yansımadığını tahmin ediyor. Bu bulgu, pandeminin ilk evresinde ABD’deki toplam can kaybının neredeyse bir milyona yaklaştığını ve her beş ölümden birinin eksik ya da yanlış sınıflandırılmış olabileceğini gösteriyor…

Pandeminin başında kamuoyuna sunulan günlük ölüm tabloları, çoğu kişi için krizin boyutunu anlamanın tek yoluydu. Ancak bu yeni analiz, o tabloların gerçeğin yalnızca bir kısmını yansıttığını ortaya koyuyor. Özellikle sağlık sistemine erişimin sınırlı olduğu bölgelerde ve hastane dışında gerçekleşen ölümlerde, COVID-19’un etkisi çoğu zaman doğrudan kayda geçmedi. Bunun yerine, ölüm nedenleri zatürre, diyabet komplikasyonları veya kalp yetmezliği gibi farklı başlıklar altında sınıflandırıldı. Oysa araştırmacılara göre bu ölümlerin önemli bir kısmı, aslında virüsün dolaylı ya da doğrudan etkilerinin sonucuydu.

Çalışmanın dikkat çekici bir diğer boyutu ise bu eksik sayımın toplumun her kesimini eşit şekilde etkilememiş olması. Veriler, özellikle Alabama, Oklahoma ve Güney Carolina gibi güney ve güneybatı eyaletlerinde kayıtlara geçmeyen ölümlerin daha yoğun olduğunu gösteriyor. Bunun yanı sıra Hispanik kökenli bireyler, düşük gelir grubuna mensup kişiler ve evde hayatını kaybedenler arasında bu tür “görünmeyen ölümler”in daha yaygın olduğu tespit edildi. Bu durum, pandeminin yalnızca bir sağlık krizi değil, aynı zamanda derin bir eşitsizlik krizi olduğunu da bir kez daha gözler önüne seriyor.

Bu eşitsizliklerin arkasında birden fazla neden yatıyor. Pandeminin ilk dönemlerinde hastaneler dışındaki test imkanlarının son derece sınırlı olması, birçok vakanın hiç tespit edilememesine yol açtı. Özellikle kırsal bölgelerde yaşayan ya da sağlık hizmetlerine erişimi kısıtlı olan bireyler, semptomlar gösterse bile test yaptırma şansı bulamadı. Bunun yanı sıra ABD’deki ölüm soruşturma sisteminin eyaletler arasında farklılık göstermesi, veri toplama ve sınıflandırma süreçlerinde parçalı bir yapı oluşturdu. Bu da bazı ölümlerin yanlış kategorize edilmesine veya tamamen gözden kaçmasına neden oldu.

Araştırmanın metodolojisi de en az bulgular kadar dikkat çekici. Bilim insanları, Centers for Disease Control and Prevention (CDC) tarafından tutulan ölüm kayıtlarını Mart 2020’den Aralık 2021’e kadar detaylı biçimde inceledi. Ancak bu analiz klasik istatistik yöntemlerinin ötesine geçerek, makine öğrenimi tekniklerinden yararlandı. Öncelikle hastanelerde doğrulanmış COVID-19 ölümlerinin ortak özellikleri ve kalıpları belirlendi. Ardından bu kalıplar, hastane dışında gerçekleşmiş ve farklı nedenlerle kaydedilmiş ölümlere uygulandı. Böylece, resmi kayıtlarda COVID-19 olarak geçmeyen ancak benzer özellikler taşıyan vakalar tespit edildi.

Bu yaklaşım, pandeminin görünmeyen yüzünü anlamak açısından kritik bir pencere açıyor. Çünkü bir salgının gerçek etkisini ölçmek, yalnızca doğrulanmış vakaları saymakla mümkün değil. Dolaylı etkiler, sağlık sisteminin aşırı yüklenmesi, teşhis eksiklikleri ve sosyoekonomik faktörler gibi unsurlar da toplam tabloyu şekillendiriyor. Araştırma, tam da bu noktada devreye girerek, eksik kalan parçaları tamamlamaya çalışıyor.

Ortaya çıkan sonuçlar, yalnızca geçmişi anlamak için değil, gelecekte benzer krizlere nasıl hazırlanılması gerektiğini görmek açısından da önemli. Daha kapsamlı test altyapıları, standartlaştırılmış ölüm raporlama sistemleri ve dezavantajlı gruplara yönelik sağlık politikaları, bu tür eksik sayımların önüne geçmek için kritik rol oynayabilir. Aksi takdirde, istatistikler gerçeği yansıtmaya devam etmeyecek ve toplumun en kırılgan kesimleri görünmez kalmayı sürdürecektir.

Bu çalışma, pandeminin resmi rakamlarla sınırlı olmayan daha geniş ve karmaşık bir hikâyesi olduğunu hatırlatıyor. Görünmeyen ölümler, yalnızca sayılardan ibaret değil; aynı zamanda sistemdeki boşlukların, eşitsizliklerin ve hazırlıksızlığın bir yansıması. Bu nedenle, geleceğe dair en önemli ders belki de şu: Krizleri doğru yönetebilmek için önce onları doğru ölçmek gerekir.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

11:59:31

Kara Gözlü Junco’ların Gagaları

Bu şehir kuşları, Covid-19 karantinası sırasında daha uzun gagalar geliştirdi. Sonra tekrar eski hallerine döndüler. Araştırmacılar, Los Angeles’ta yaşayan kara gözlü junco kuşlarının, insanlar tarafından atılan yemek artıkları sayesinde uyum sağladığını düşünüyor…

2020 baharında, insanlar Covid-19 salgını nedeniyle büyük ölçüde evlerine kapanmışken, vahşi hayvanlar farklı davranmaya başladı. Puma, keçi, deniz aslanı ve diğer hayvanlar sessiz sokakları ele geçirdi.

Şimdi, beş yıldan fazla bir süre sonra, araştırmacılar karantina nedeniyle hayvanlarda meydana gelen ilk fiziksel değişiklikleri belgelemiş olabilirler. Los Angeles’ta yaşayan koyu gözlü juncoslar (küçük, koyu gri bir serçe türü) pandemi sırasında daha uzun gagalar geliştirmiş gibi görünüyor, ancak bu durum son zamanlarda tersine döndü. 15 Aralık’ta Proceedings of the National Academy of Sciences dergisinde yayımlanan bulgular, insanların hayvanları ne kadar “hızlı ve güçlü” bir şekilde etkileyebileceğini gösteriyor.

Araştırmacılar, Covid-19 karantinası nedeniyle dünya çapında insan faaliyetlerinin yavaşlamasını genellikle “antropoz” olarak adlandırıyor.

Kara gözlü juncos, Kuzey Amerika’da bulunan minik kuşlardır. Kışın genellikle arka bahçelerdeki yemlikleri ziyaret ederler ve fırsat buldukça yere atılan yiyecekleri toplarlar. İlkbahar ve yaz aylarını iğne yapraklı ve karışık iğne yapraklı ormanlarda üreyerek geçirirler.

Yaklaşık 25 yıl önce, kara gözlü junco kuşları Los Angeles’ta, California Üniversitesi, Los Angeles (UCLA) dahil olmak üzere, kendilerine bir yuva kurmaya başladı. Bu kentsel kuşlar, yeni evlerine hızla uyum sağladılar ve yakınlardaki dağlık vahşi arazilerde yaşayan türdeşlerine göre daha kısa kanatlara ve daha kısa gagalara sahip oldular.

Vahşi doğada, kara gözlü junco kuşları çoğunlukla böcek ve tohumlarla beslenir. Ancak UCLA‘da, New York Times‘tan Emily Anthes‘in belirttiğine göre, bu kuşlar bulabildikleri her şeyi yerler: kurabiyeler, ekmek, pizza ve üniversite öğrencileri ve çalışanları tarafından bırakılan diğer yemek artıkları. Bilim insanları, bu abur cubur diyetinin kentsel junco kuşlarının daha kısa ve kalın gagaların gelişmesine katkıda bulunmuş olabileceğini düşünüyor.

Ancak pandemi başladığında ve üniversitede dolaşan insan sayısı azaldığında, kampüste yaşayan kara gözlü junco kuşları birdenbire kolayca bulabildikleri yiyecekleri kaybettiler ve bu durum sonraki nesilleri de etkilemiş gibi görünüyor, diyor araştırmacılar.

İlk karantina döneminin yaşandığı 2020 baharında kampüste doğan kara gözlü junco’ların gagaları, tipik, kısa ve kentsel tarzda bir şekle sahipti. Ancak 2021 ve 2022’de doğan kuşların gagaları daha uzun ve inceydi, daha çok vahşi doğada yaşayan türlerine benziyordu. Ancak 2023 ve 2024’te, daha kalın gagalar kampüs juncosuna geri döndü.

“Dürüst olmak gerekirse, bu değişimin ne kadar güçlü olduğunu gördüğümüzde oldukça şok olduk” diyor araştırmanın ortak yazarı Eleanor Diamant, UCLA‘da araştırmayı yürüten ancak şu anda Bard College‘da bulunan bir ekolojist.

Araştırmacılar, gaga şekli ve boyutundaki değişikliklerin tam olarak neye bağlı olduğunu belirleyemediler. Daha uzun ve daha ince gagaları olan şehir kuşlarının, insanlardan gelen besin kaynağı kuruduğunda doğal besinleri daha kolay yiyebildiklerini ve bu sayede hayatta kalma ve nihayetinde üreme şanslarının arttığını düşünüyorlar. Daha sonra bu yararlı özellikleri bir sonraki nesle aktardılar.

Diamant açıklamasında, “Kampüs kapandığında, farklı gaga şekillerine sahip junco’ların daha başarılı olduğunu düşünüyoruz” diyor. “Tohum aramada başarılarını artıran gagaları olanlar muhtemelen daha fazla yiyecek buldu ve daha fazla yavru yetiştirdi.”

Diğer bir olasılık ise, vahşi doğada yaşayan junco kuşlarının etrafta daha az insan ve araba olması nedeniyle kendilerini daha rahat hissetmeleri ve bu nedenle şehre göç ederek şehirde yaşayan kuşlarla çiftleşmeye başlamalarıdır. Ancak, aynı yazarlar ve diğer meslektaşları tarafından yapılan önceki bir araştırma, şehirde yaşayan junco kuşlarının karantina sırasında insanlardan daha fazla korkmadıklarını gösterdiğinden, bu senaryo daha az olası görünmektedir.

Açıklama ne olursa olsun, bu bulgular, insanların vahşi hayvanların fizyolojisini nasıl etkileyebileceğine dair bilim insanlarının artan anlayışına katkıda bulunmaktadır.

Örneğin, biberli güveler, Sanayi Devrimi sırasında artan hava kirliliği nedeniyle daha koyu renkli hale geldikleri ile ünlüdür. Daha yakın zamanda, Kaliforniya’da arka bahçelerde kolibri besleyicilerinin artan popülaritesi, Anna kolibrilerinin gagalarının daha uzun ve daha büyük olmasına neden olmuştur. Kentsel alanlardaki rakunlar daha kısa burunlara evrimleşirken, İtalya’da köylerin yakınında yaşayan kahverengi ayılar daha küçük ve daha az agresif hale gelmektedir. Bazı Afrika filleri ise fildişi kaçak avcılığına tepki olarak dişlerini büyütmeyi bıraktı.

UCLA‘nın kara gözlü junco kuşlarında görülen hızlı gaga değişiklikleri, insanların kentsel biyolojik çeşitlilik üzerinde uyguladıkları baskıyı gösteriyor, diyor İspanya’daki Doñana Biyoloji İstasyonu’nda ornitolog olan ve araştırmaya katılmayan Carlos Camacho, Science Media Center (İspanya) tarafından derlenen makaleye uzman tepkisi olarak. Ancak bu gözlemler aynı zamanda “[insanların] diğer türlerle daha uyumlu şehirler yaratma sorumluluğu ve fırsatı” olduğunu da gösteriyor, diye ekliyor.

Kara gözlü junco araştırması, evrimin ne kadar hızlı gerçekleşebileceğini de hatırlatıyor. Genel kanı, evrimin binlerce yıl boyunca kademeli olarak gerçekleştiği yönündedir. Ancak türler bundan çok daha hızlı adapte olabilirler. Ve bu değişiklikler genellikle gözle görülür şekilde gerçekleşir.

“Antarktika’ya, Nepal’in dağlarına veya Afrika’nın ovalarına gitmenize gerek yok,” diyor UCLA‘da evrimsel biyolog ve çalışmanın ortak yazarı Pamela Yeh. “Arka bahçenize çıkıp… oldukça şaşırtıcı bir şeyin gerçekleştiğini görebilirsiniz.”

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

19:54:09

'Umut Verici Bir Strateji'

Nature Communications dergisinde yayımlanan yeni bir araştırma, viral bulaşmada rol oynayan sivrisinek tükürük faktörlerini hedef almanın, virüsün neden olduğu iltihabı hafifletmek ve sivrisinekler tarafından hızla yayılan virüslerin yayılmasını potansiyel olarak azaltmak için yeni bir tedavi stratejisi sunabileceğini öne sürüyor…

Bu yaklaşım, sivrisineklerden insanlara viral bulaşmayı kolaylaştıran biyolojik mekanizmaları engelleyerek, dang humması, Zika ve diğer hastalıklarla mücadelede umut verici yeni bir yönelim sunuyor.

Araştırma henüz erken aşamalarda olsa da, yalnızca virüsün kendisine değil, konak-vektör etkileşimlerine odaklanmanın potansiyelini vurgulamaktadır. Bu strateji, enflamatuar yanıtı ve vektör kaynaklı patojenlerin bulaşma etkinliğini azaltarak mevcut antiviral ve aşı çabalarını tamamlayabilir.

Bu çalışma, sivrisinek tükürüğündeki unsurların, özellikle de tükürüğüne özgü proinflamatuar bir peptit olan sialokininin, sivrisinek kaynaklı virüslerin “erken viral yayılmasını kolaylaştırmada ve konakçı bağışıklığını modüle etmede” önemli bir rol oynadığı sonucuna varmıştır.

COVID sonrası dünyada, umarız hepimiz mikroplar, hastalıklar ve virüsler hakkında eskisinden çok daha fazla bilgi sahibi ve duyarlı hale gelmişizdir.

Bilim insanları, COVID-19'un gelecekteki bir dizi pandeminin sadece ilki olabileceğini öne sürdükleri için, virolojiye olan bu artan ilgi muhtemelen çok yararlı olacaktır. Ancak neyse ki, araştırmacılar bu mikroskobik tehditlere karşı her zaman ilerleme kaydetmektedirler.

Araştırmacılar, makalelerinin girişinde “Sivrisinek tükürüğündeki belirli bağışıklık modülatörlerini hedeflemek, terapötik geliştirme için yeni bir ufuk sunmaktadır” diye yazmışlardır.

Bu potansiyel atılım, daha iyi bir zamanda gerçekleşemezdi. Gelecekteki pandemilerin sadece olası değil, kaçınılmaz görünmesinin nedenlerinden biri, 21. yüzyılda dünyanın genel çevre koşullarıdır.

Dünya genelinde aşırı ısınma devam ederken, sıcak ve nemli koşullar yaygınlaşmakta ve kötüleşmektedir. Küresel sıcaklıkların yükselmesi, sivrisineklerin birçok yeni bölgede çoğalmasına olanak tanıdı ve bu da dang humması ve sıtma gibi hastalıkların tipik yayılma alanlarının ötesine yayılma riskini artırdı. Bu, hem bilim insanları hem de siviller için tam anlamıyla keşfedilmemiş bir alan.

Ancak, uygulanabilir bilimin teorik araştırmaları yakalaması birkaç yıl daha sürebilir, yine de bu ilerlemenin her zamankinden daha fazla ihtiyaç duyulan bu anda kaydedildiğini bilmek güzel.

Çalışmanın sonuç bölümünde, “İklim değişikliği ekosistemleri yeniden şekillendirmeye devam ettikçe, sivrisineklerin yaydığı enfeksiyonların yaygınlığı ve coğrafi dağılımının genişlemesi ve küresel sağlık yükünün daha da artması beklenmektedir” denilmektedir. “Bu faktörleri hedef almak, geleneksel yaklaşımları tamamlayıcı ve daha sıcak bir dünyada sivrisineklerin yaydığı hastalıkların artan tehdidiyle mücadele etmek için yeni yollar sunan umut verici bir strateji sunmaktadır.”

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

09:43:39

DSÖ Üye Devletler Anlaşması

16 Nisan 2025 tarihinde DSÖ Üye Devletleri, COVID-19 pandemisinden çıkarılan dersleri ele alarak dünyanın gelecekteki pandemilere nasıl hazırlanacağı konusunda önemli bir anlaşmaya vardı. Pandemi Anlaşması olarak bilinen bu anlaşma, önleme, hazırlık konularında küresel işbirliğini güçlendirmeyi amaçlamaktadır…

Anlaşma, DSÖ‘nün maske ve aşı gibi tıbbi malzemelerin küresel tedarik zincirleri hakkında genel bir bakışa sahip olmasını sağlamak ve bir pandemi sırasında aşıların ve diğer tedavilerin daha fazla yerel üretimini mümkün kılmak gibi önlemleri içermektedir.

Anlaşma, Mayıs ayında DSÖ Asamblesi‘ne götürülecek ve burada anlaşma metni kabul edilebilecektir. Bununla birlikte, Patojen Erişimi ve Fayda Paylaşımına ilişkin anlaşmanın bir eki üzerinde henüz mutabakata varılmamıştır ve daha fazla müzakere gerektirecektir Asamble tarafından onaylandıktan sonra, görüşmelere katılan üye devletlerin anlaşmayı onaylaması gerekmektedir.

Sağlık uzmanları, anlaşmanın küresel sağlığa yönelik fon kesintilerinin ortasında pandemiye hazırlık için daha fazla hükûmet yatırımını teşvik edeceğini ummaktadır. Liderler, başka bir pandemiyi önlemek için pandemiye hazırlık ve acil durum müdahalesine şimdi yatırım yapmaya teşvik edilmektedir.

Bu, DSÖ‘nün 75 yıllık tarihinde üye ülkelerin bağlayıcı bir anlaşmaya vardığı sadece ikinci seferdir; sonuncusu 2003 yılında tütün kontrolü anlaşmasıdır.

Anlaşma, Uluslararası Sağlık Tüzüğünü (UST) güçlendirmek ve COVID-19 pandemisine küresel müdahaleden çıkarılan dersler üzerine inşa etmek için daha büyük bir çabanın parçasıdır.

DSÖ Genel Direktörü Dr. Tedros Adhanom Ghebreyesus, Üye Devletlere ve müzakere ekiplerine öngörüleri, bağlılıkları ve yorulmak bilmeyen çalışmalarıyla tarih yazdıkları ve dünyayı daha güvenli hale getirecek nesiller boyu sürecek bir anlaşmayı hayata geçirdikleri için teşekkür etti.

Anlaşma, hem salgınları önlemek için gereken araçlara erişimde hem de tüm insanların sağlık hizmetlerine erişiminde eşitliği sağlamayı amaçlamaktadır.

Pandemi Anlaşması müzakereleri daha önce 2024 Dünya Sağlık Asamblesinden önce bir sonuca ulaşamamıştı, ancak üye devletler pandemi anlaşmasını sonuçlandırmak için zamanlama, format ve süreç üzerinde anlaşmaya varmak amacıyla müzakereler için sonraki adımları tartışmaya devam etmeyi kabul ettiler.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

23:46:26

Yeni Covid Varyantı Yeniden mi Ortaya Çıkıyor?

Başka Bir Pandemi İçin Alarm Veriliyor. Çinli bilim insanları, insanları enfekte edebilen yeni bir yarasa koronavirüsü olan HKU5-CoV-2'yi tespit etti ve gelecekteki potansiyel salgınlarla ilgili yeni endişelere yol açtı…

Çinli bilim insanları, insanları enfekte edebilen yeni bir yarasa koronavirüsü olan HKU5-CoV-2'yi buldu ve başka bir potansiyel pandemiye ilişkin endişeleri artırdı. Bu virüs, Covid-19'un yayılmak için kullandığı aynı insan hücre reseptörüne (ACE2) bağlanabiliyor ve uzmanların dikkatini çekiyor.

Keşif, yarasa virüsleri üzerine yaptığı çalışmalarla “yarasa kadın” olarak tanınan Shi Zhengli liderliğindeki bir ekip tarafından yapıldı. Cell dergisinde yayımlanan çalışmada, aralarında Wuhan Viroloji Enstitüsü'nün de bulunduğu üst düzey araştırma enstitülerinden bilim insanları yer aldı.

HKU5-CoV-2 Nedir?

HKU5-CoV-2, MERS virüsünü de içeren merbecovirus ailesinin bir parçasıdır. İlk olarak Hong Kong'daki yarasalarda bulunmuştur ve şimdi insan hücrelerine bağlanabilen yeni bir tür olarak tanımlanmıştır.

Virüs aynı zamanda çeşitli hayvanlardaki hücrelere de bağlanarak türler arasında sıçrama şansını arttırabiliyor. Ancak South China Morning Post'un haberine göre, bilim insanları virüsün insanları enfekte etme kabiliyetinin Covid-19'a kıyasla çok daha zayıf olduğunu söylüyor.

Başka Bir Pandemiye Neden Olabilir mi?

Uzmanlar, bu yeni virüsün insan hücrelerini enfekte edebilmesine rağmen, Covid-19 kadar tehlikeli görünmediği konusunda uyarıyor -en azından henüz değil. İnsanlar arasında geniş çapta yayılma riskinin düşük olduğu düşünülüyor, ancak araştırmacılar bunun gibi virüslerin zaman içinde gelişebileceği konusunda uyarıyor.

Araştırmada, “Potansiyel bir risk olsa da paniğe kapılmaya gerek yok” denildi.

Tetikte Olmak Neden Önemli?

HKU5-CoV-2 acil bir tehdit olmasa da, bu virüsün keşfi hayvanlarda bulunan ve sonunda insanlara bulaşabilecek virüslerin izlenmesinin önemini vurgulamaktadır. Covid-19 pandemisi bize bir virüsün erken yakalanmadığı takdirde ne kadar hızlı yayılabileceğini öğretti.

Bilim insanları, devam eden araştırmaların ve küresel sağlık takibinin gelecekteki salgınları önlemenin anahtarı olduğunu vurguluyor.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

08:32:02

Çalışmaya Göre Yaşlı Yetişkinler Pandemi Sırasında Mücadele Etti ve Geliştiler

Bu yaz yayımlanan küçük bir araştırmaya göre, koronavirüs salgını bakım tesislerinde yaşayan yaşlılar üzerindeki baskıyı artırsa da, onların dayanıklılıklarına da ışık tuttu. Araştırmacılar, çalışmadaki yaşlıların da dayanıklılık gösterdiğini söylüyor. Bazıları yeni yaratıcı arayışlara girdi ve çevrimiçi sosyalleşmeyi benimsedi…

Journal of Gerontological Nursing dergisinde yayımlanan çalışmada, Güney Florida’da sürekli bakım hizmeti veren bir emeklilik topluluğunun 98 sakinine pandemi sırasında yaşadıkları deneyimler hakkında anket uygulandı. Yaşları 67 ila 99 arasında değişen sakinlerin yüzde 78’i kadındı; toplulukta ortalama 7,1 yıl yaşamışlardı ve hepsi covid-19’a karşı aşılanmıştı.

Sakinlerin hatırladıkları zorluklar arasında Tıbbi bakıma erişim azaldı; yüzde 29’u doktorlarını göremediğini ve yüzde 59’u yüz yüze ziyaretler yerine tele-sağlığı kullandığını söyledi. Yüzde 14’ü pandemi sırasında tıbbi durumlarının kötüleştiğini söyledi.

Ankete katılanların çoğu, bir noktada covid-19 teşhisi konmuş bir arkadaşı veya aile üyesi olduğunu ve yüzde 43’ü bakım tesisinde kronik sağlık sorunları, covid-19 veya diğer nedenlerle ölen birini tanıdığını söyledi.

Sakinlerin yüzde 57’si sosyal veya psikolojik zorluklarını pandemi önlemlerine bağlarken, sosyal izolasyon, maske takma gibi pandemi kısıtlamaları ve yalnızlık, anksiyete ve depresyonu özellikle stresli olarak belirtmiştir.

Ancak araştırmacılar, bölge sakinlerinin aynı zamanda direnç gösterdiğini de belirtiyor. Bazıları yeni yaratıcı uğraşlar edinmiş ve çevrimiçi sosyalleşmeyi benimsemiş. Diğerleri ise arkadaşları ve aileleriyle olan bağlarının derinleştiğini belirtmiştir. Sakinler, kişisel güç ve güvenlerinin arttığını, ruhsal gelişim gösterdiklerini ve hayata daha fazla değer verdiklerini bildirdiler.

Araştırmacılar, çalışmanın küçük boyutuna rağmen, yaşlı yetişkinlerin travmaya yanıt olarak gelişme yaşayabileceğini öne sürüyor. Florida Atlantik Üniversitesi Christine E. Lynn Hemşirelik Yüksekokulu‘nun eş yazarı ve geçici dekanı Patricia Liehr bir haber bülteninde, “Bu deneyimleri yaşamak, çalışma katılımcılarımızın içsel güçlerini kullanmalarına ve uyum sağlama ve geri dönme becerilerini toplamalarına yardımcı oldu” dedi.

Araştırmacılar, yaşlı yetişkinlerin “sürekli kişisel gelişime katkıda bulunan esnek, güvenli ve sosyal olarak ilgi çekici yaşam düzenlemelerine” ihtiyaç duyduklarını belirterek, stresli zamanlarda bile gelişmenin devam edebileceğini belirtiyor.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

08:26:04

ABD Bir Sonraki Pandemiyi Engellemek İçin Kendi Küresel Stratejisini Oluşturdu

Dünyanın öbür ucundaki uzak bir bölgede ortaya çıkan bir hastalık 72 saat gibi kısa bir sürede ABD’ye ulaşabilir. ABD yönetimi, ABD’nin küresel sağlık tehditlerini önleme, tespit etme ve bunlara yanıt verme yeteneğini geliştirmek için yeni bir çaba başlattı. Biden Yönetimi bir sonraki pandemiyi önlemeyi amaçlayan yeni bir program açıkladı. Bazı uzmanlar yeni stratejinin yeterince ileri gitmediğini söylüyor…

Bu nedenle Biden yönetimi, ABD’nin bulaşıcı hastalıkların yayılmasını önleme, tespit etme ve müdahale etme kabiliyetini geliştirmek için yeni bir çaba başlattı.

ABD uzun zamandır sağlık güvenliği konusunda küresel lider konumundayken, Beyaz Saray’ın bugün açıklanan yeni Küresel Sağlık Güvenliği Stratejisi, ülkeyi nerede meydana gelirse gelsin gelecekteki pandemilere, salgınlara ve biyolojik tehditlere karşı daha da hazırlıklı hale getirmeyi amaçlıyor. Ancak konunun uzmanları yeni stratejinin yeterince ileri gitmediğinden ve mali gerçeklerin bu çabanın etkisini sınırlayacağından endişe ediyor.

Yeni stratejinin bir parçası olarak ABD, sağlık güvenliği ortaklıklarını Afrika, Asya, Karayipler, Doğu Avrupa, Latin Amerika ve Orta Doğu’da 19 ülkeden 50 ülkeye genişletiyor. ABD bu ülkelere, gelişmiş test, gözetim, laboratuar kapasitesi ve aşılama da dahil olmak üzere, hastalıkları tespit etme ve bunlara müdahale etme kapasitelerini arttırma konusunda yardımcı olacak.

Duyuru öncesinde düzenlenen basın toplantısında konuşan üst düzey bir yönetim yetkilisi, ABD’nin halihazırda Demokratik Kongo Cumhuriyeti’ne mpox salgını konusunda yardım ettiğini belirtti. Yetkili, G7’nin en az 50 ülkeyi daha desteklemeyi taahhüt etmesini umduklarını söyledi.

Yeni strateji aynı zamanda ABD hükûmeti genelindeki çabaları daha iyi koordine etmeyi ve diğer ülkeleri ve uluslararası kuruluşları pandemiye hazırlık konusunda ciddi mali ve siyasi taahhütlerde bulunmaya ikna etmeyi amaçlıyor. Beş yıl boyunca uygulanacak olan yeni plan, milyonlarca can alan ve küresel ekonomiyi altüst eden COVID salgınından çıkarılan derslere dayanıyor.

Başkan Joe Biden yaptığı açıklamada “Bu plan, ulusumuzun ve dünyanın dört bir yanındaki insanları, özellikle bulaşıcı hastalıkların yol açtığı güvenlik tehditlerinden korumaya yardımcı olacak” dedi. “Amerika Birleşik Devletleri’ni her zamankinden daha güçlü, daha güvenli ve daha sağlıklı kılacaktır.”

Ancak Lawrence Gostin bunun övgüye değer bir an olduğunu düşünse de, yeterli olacağından emin değil.

Georgetown Üniversitesi‘nde küresel sağlık hukuku profesörü olan Gostin, yeni stratejide büyük boşluklar görüyor.

“Aşılar için araştırma ve geliştirmeye yatırım, finansman, hesap verebilirlik ve uygunluk gibi çok ama çok önemli konulardan bazıları – tüm bunların yanı sıra, aşılar, bilim ve halk sağlığı hakkındaki tüm dezenformasyon ve yanlış bilgilere yönelik herhangi bir strateji de yok” diyor.

Küresel sağlık güvenliği için 2024 mali yılında ayrılan federal paranın 200 milyon dolar azaltıldığına dikkat çekiyor.

“Ben bunu şöyle görüyorum: Beyaz Saray son derece kısıtlı bir siyasi ve ekonomik ortamda elinden gelenin en iyisini yapıyor,” diyor Gostin.

Arka planda konuşan üst düzey yönetim yetkilisi, Amerikalıların bu çalışmanın ne kadar önemli olduğunu gördükçe Kongre’nin gelecek yılki bütçe için daha fazla parayı onaylayacağını umduklarını söylüyor. Pandemiye hazırlık konusundaki küresel çabanın yıllık 30 milyar dolara mal olduğu tahmin ediliyor.

ABD bu stratejiyi uygulamaya koyarken, Dünya Sağlık Örgütü de dünyayı bir sonraki pandemiye daha hazırlıklı hale getirmeyi amaçlayan kendi anlaşmasını hazırlamakla meşgul. DSÖ‘nün pandemi anlaşmasının son taslağının bugün ilerleyen saatlerde üye ülkelere dağıtılması planlanıyor. Ülkeler bilgi ve aşıların nasıl paylaşılacağını ve finansmanın nasıl işleyeceğini müzakere ettikleri için bu anlaşmanın müzakere ve taslak hazırlama süreci sıkıntılı geçti.

Üst düzey yönetim yetkilisi, ABD’nin yeni küresel sağlık güvenliği stratejisinin DSÖ‘nün çabalarını baltalamak için değil, küresel sahnede ne olursa olsun ABD’nin bir sonraki pandemiyi önlemeye kararlı olduğunu göstermek için olduğunu söyledi.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

21:12:09

‘Hastalık X’: DSÖ Gelecekteki Pandeminin Covid’den 20 Kat Daha Ölümcül Olabileceği Uyarısında Bulundu

Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) Başkanı Tedros Ghebreyesus, gelecekte olası bir pandemi tehdidi olan “Hastalık X” konusunda uluslararası bir pandemi anlaşmasının yapılması çağrısında bulundu. DSÖ, bu varsayımsal virüsün Covid-19’den 20 kat daha ölümcül olabileceğini belirtiyor…

Ghebreyesus, 17 Ocak Çarşamba günü Davos’ta düzenlenen Dünya Ekonomik Forumu‘nda yaptığı konuşmada, üye ülkeleri sağlık örgütünün pandemi anlaşmasını imzalamaya ve “Hastalık X” tehdidiyle başa çıkabilmek amacıyla birlikte çalışmaya davet etti. Mayıs ayına kadar bir pandemi anlaşmasına varılmasını umduğunu ifade etti.

“Hastalık X“e karşı hazırlıklı olmak için DSÖ‘nün önerdiği anlaşma, gelecekte ortaya çıkabilecek potansiyel pandemilere karşı önlem almayı amaçlamaktadır. DSÖ, 2022’de “Hastalık X“i içeren varsayımsal bir virüsün, ciddi bir uluslararası salgına neden olabilecek patojenler listesine eklendiğini duyurdu.

Ghebreyesus, pandemiye karşı hazırlık konusunda şu ana kadar atılan adımlara dikkat çekerek, pandemi fonu oluşturulduğunu ve bazı ülkelerin bu fondan faydalandığını belirtti. Ayrıca, aşı eşitsizliğine karşı mücadeleyi vurgulayarak, Güney Afrika’da mRNA teknoloji transfer merkezinin kurulduğunu ve bu sayede yerel üretimin arttırılmasının hedeflendiğini söyledi.

Ghebreyesus, gelecekteki pandemilere karşı çözümler geliştirmek amacıyla bir pandemi anlaşmasının hayati önem taşıdığını ve bu anlaşmanın deneyimleri, zorlukları ve çözümleri bir araya getirerek dünyayı geleceğe hazırlamak için kullanılabileceğini vurguladı. WEF‘teki bir tartışmada, çocukların ve torunların geleceği için öğrenilen derslerin bu anlaşmaya dönüştürülmesi gerektiğini belirtti.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

23:27:32

1918 Grip Salgını Kurbanlarının Kalıntılarının Analizi

Grip, özellikle de İspanyol gribi, o yıl hem dünya hem de Amerikan tarihinde yıkıcı bir iz bıraktı. Mikroskobik katil dört ay içinde tüm dünyayı dolaşarak kimine göre 21 milyon kimine göre 50 milyon insanın hayatına mal oldu. Amerika Birleşik Devletleri 1918 yılında 675.000 kişiyi İspanyol gribinden kaybetti; bu rakam Birinci Dünya Savaşı, İkinci Dünya Savaşı, Kore Savaşı ve Vietnam Savaşı'nın toplamından daha fazlaydı. İlaç şirketleri İspanyol gribine karşı bir aşı bulmak için gece gündüz çalıştılar ama çok geç kalmışlardı. Virüs daha izole bile edilemeden ortadan kayboldu.

Amerika'nın Unutulmuş Salgını: Alfred Crosby'nin yazdığı The Influenza of 1918, dünyanın en ölümcül grip salgınının tüyler ürpertici hikayesini ABD perspektifinden anlatıyor ve salgının uluslararası erişimine dair birçok ayrıntı sunuyor. Kitap ilk olarak 1990 yılında yayımlanmıştı, ancak bu yılın başlarında şiddetli akut solunum yolu sendromunun (SARS) ortaya çıkmasının ardından, Eylül ayında yeni bir önsözle birlikte ciltsiz olarak yeniden yayımlandı.

Mayıs 1918'e gelindiğinde grip Amerika Birleşik Devletleri'nde azalmaya başladı. Ancak çile hiçbir şekilde sona ermemişti. Fort Riley'de savaşa hazır olan askerler, Fransa'ya yaptıkları uzun ve sıkışık yolculuk sırasında virüsü kuluçkaya yatırdılar. Fransız kıyılarına vardıklarında virüs patladı ve Müttefik kuvvetler ile Merkezi Güçleri eşit güçte vurdu. Amerikalılar “üç gün ateşi” ya da “mor ölüm” hastalığına yakalandı. Fransızlar “pürülan bronşit“e yakalandı. İtalyanlar “kum sineği ateşi“ne yakalandı. Alman hastaneleri Blitzkatarrh ya da “Flanders ateşi” kurbanlarıyla doldu.

Adını ne koyarlarsa koysunlar, virüs herkese benzer şekilde saldırıyordu. Diğer grip vakaları gibi boğaz ağrısı, titreme ve ateşle başladı. Sonra ölümcül viraj geldi: Virüs kurbanının akciğerlerini harap etti. Bazen birkaç saat içinde hastalar tamamen solunum yetmezliğine yenik düşüyordu. Otopsilerde sıvı içinde kalmış sert, kırmızı akciğerler görüldü. Hastalıklı akciğer dokusuna mikroskobik bir bakış, akciğerlerin normalde hava dolu hücreleri olan alveollerin sıvıyla o kadar dolu olduğunu ve kurbanların kelimenin tam anlamıyla boğulduğunu ortaya çıkardı. Yavaş boğulma, hastaların benzersiz bir belirti göstermesiyle başladı: elmacık kemiklerinin üzerinde maun rengi lekeler. Saatler içinde bu hastalar siyanozun ya da oksijen eksikliğinin göstergesi olan mavimsi siyah bir renge dönüştü. Hemşireler çok sayıda yeni hastayı sıralarken genellikle önce hastaların ayaklarına bakarlardı. Ayakları simsiyah olanlara yardım edilemeyeceği düşünülür ve ölmeleri için götürülürlerdi.

Bu gribi sağlık çalışanları için özellikle şaşırtıcı kılan şey, en çok sağlıklı, güçlü yetişkinlere saldırmasıydı. Normalde grip yalnızca yaşlılar, küçük çocuklar ve bağışıklık sistemi zayıf olan kişiler için hayati tehlike oluşturur. Birçok yetişkin hastalanır ama çok azı ölür. İspanyol gribi bu durumu tersine çevirdi. Orantısız sayıda erkek ve kadın, özellikle de hamile kadınlar öldü ve geride yetim çocuklarını bıraktı.

İspanyol Leydi
Bazen “İspanyol Leydi” olarak da adlandırılan İspanyol gribi, yanlış ismini büyük ölçüde savaş zamanı sansürü sayesinde almıştır. Hem Müttefik Kuvvetler hem de Merkezi Güçler İspanyol gribi nedeniyle büyük kayıplar vermişti, fakat savaşan taraflar düşman için değerli olabilecek bilgileri gizlemek için raporları sümen altı etti. Ancak İspanya'daki sansürsüz gazeteler, 1918 yılının Mayıs ve Haziran aylarında milyonlarca İspanyol'un gripten öldüğünü açıkça bildirmiş ve bu haberler tüm dünya medyasında yer almıştır. Bu çirkin yakıştırmaya öfkelenen İspanya, hastalığın savaş alanlarından geldiğini ve rüzgârla Pirene dağlarının üzerinden uçup gittiğini söyleyerek Fransa'yı işaret etti. Ancak yanlış isimlendirme devam etti.

Avrupa'nın savaş alanlarından kuzeye Norveç'e, doğuya Çin'e, güneydoğuya Hindistan'a ve güneye Yeni Zelanda'ya kadar yayılan salgın hızla bir pandemiye dönüştü. Adalar bile güvenli değildi. Donanma gemilerine ve taşıyıcılarına, ticari gemilere ve trenlere binen virüs dünyanın dört bir yanına seyahat etti. 1918 yazına gelindiğinde Porto Riko, Karayipler, Filipinler ve Hawaii'yi vurmuştu. Salgın Porto Riko'yu kasıp kavurdu ama şaşırtıcı bir şekilde o dönemde dünyanın kavşak noktası olan Panama Kanalı Bölgesi'ne neredeyse hiç dokunmadı. Harold Walker adlı buharlı gemi, İspanyol gribini Meksika'nın Tampico kentine getirmekle suçlanmaktadır. Dört ay gibi kısa bir süre içinde virüs dünyayı dolaşmış ve bir kez daha ABD kıyılarına geri dönmüştür.

İspanyol gribinin ikinci ve üçüncü dalgaları 1918'in soğuk havalı aylarında Amerika Birleşik Devletleri'ni vurdu. Bu kez siviller bağışık değildi. Ülkenin yerli halkı, özellikle de Alaska yerlileri orantısız bir şekilde acı çekti. Grip Alaska'daki bazı köyleri tamamen yok etti ve diğerleri yetişkin nüfuslarının çoğunu kaybetti. Büyük şehir sakinleri de kötü etkilendi. New York şehri 33,000 kurbanını toprağa verdi. Philadelphia birkaç hafta içinde yaklaşık 13.000 kişiyi kaybetti. Cesetlerle dolup taşan birçok şehirde kısa sürede tabut kalmadı ve bazıları talebi karşılamak için tramvayları cenaze arabalarına dönüştürmek zorunda kaldı.

Amerika Birleşik Devletleri'nin bazı bölgelerinde hayat durma noktasına geldi. Boston yetkilileri devlet okullarını, salonları ve içecek dükkanlarını kapattı. Chicago polis memurlarına toplum içinde hapşıran ya da öksüren herkesi tutuklamaları emredildi. Nashville'de sinema salonları, dans salonları ve bilardo salonları da dahil olmak üzere tüm halka açık toplantılar yasaklandı. Papazlara bile kilise ayini yapmamaları emredildi.

Crosby çaresizliği ayrıntılarıyla anlatıyor: “Özellikle gecekondu mahallelerindeki pek çok ailenin yemek hazırlayacak kadar iyi bir yetişkini yoktu ve bazı durumlarda eve ekmek getiren kişi hasta ya da ölü olduğu için hiç yiyecekleri yoktu.”

ABD Silahlı Kuvvetleri Patoloji Enstitüsü'nde hücresel patoloji ve genetik şefi ve İspanyol gribi araştırmalarında dünyaca tanınmış bir lider olan Jeffery Taubenberger, ABD nüfusunun yaklaşık üçte birinin İspanyol gribine yakalandığını tahmin ediyor. “Her türlü tıbbi bakımda büyük bir eksiklik vardı” diyor. Birçok şehrin sağlık hizmetleri savaş nedeniyle zaten aşırı yüklenmişti. Örneğin, Nashville'deki doktorların üçte biri, İspanyol gribi ortaya çıktığında denizaşırı ülkelerdeki askerleri tedavi ediyordu. Kalan doktorlar hızla bunaldığı ve çoğu durumda kendileri de İspanyol gribine yakalandığı için hemşireler toplumlar için paha biçilmez bir varlık haline geldi.

Dünya çapında tahminen 50 milyon kişinin ölümüne yol açan 1918 grip salgını kurbanlarının kalıntıları üzerinde yapılan yeni analizler, gribin orantısız bir şekilde sağlıklı genç yetişkinleri etkilediği yönündeki yaygın inanışla çelişiyor.

Dünya her yıl yeni bir grip virüsüne yakalanıyor. Birçok insan enfekte olur ve birçoğu ölür. Peki 1918 pandemisini bu kadar ölümcül yapan neydi? Diğer virüsler gibi influenza virüsü de sürekli değişir. Bu mutasyon veya antijenik sürüklenme normalde sadece küçük değişikliklere neden olur, bu nedenle ilaç şirketleri her yıl uygun grip aşısı ile suşa karşı koyabilir. Ancak, 1700'lerden kalma tarihi kayıtların gösterdiği gibi, her 10 ila 40 yılda bir dünya, büyük bir antijenik sürüklenmenin sonucu olan küresel bir grip pandemisine maruz kalmaktadır. Virüs o kadar çok mutasyona uğrar ki insan vücudu artık onu tanımaz ve savunmasız kalır. Ortaya çıkan salgın, bilim adamlarının bir aşı izole edip üretip dağıtabileceğinden daha hızlı yayılır. İşte 1918'de olan da buydu.

Çok sayıda insan çok çabuk hastalandığı için, o dönemde doktorlar sağlıklı kişilerin gripten ölme olasılığının, zaten hasta ya da zayıf olanlar kadar yüksek olduğuna inanıyordu. Ancak çok sayıda tarihsel anlatıya rağmen, bu inancı destekleyecek somut bir bilimsel kanıt olmadığı ortaya çıktı.

McMaster Üniversitesi ve Colorado Boulder Üniversitesi'nden, kurbanların ölüm yaşlarını analiz eden ve kemiklerindeki lezyonları inceleyen araştırmacılar, gripten ölmeye en yatkın kişilerin daha önce çevresel, sosyal ve beslenme stresinin belirtilerini gösterdiğini bildiriyor.

McMaster Antropoloji Bölümü'nde yardımcı doçent olan ve PNAS'ta yayımlanan çalışmanın başyazarı Amanda Wissler, “Koşullarımız -sosyal, kültürel ve immünolojik – iç içe geçmiştir ve uzak geçmişte bile insanların yaşamını ve ölümünü her zaman şekillendirmiştir” diyor.

“Bunu, sosyal geçmişimizin ve kültürel geçmişimizin kimin ölme, kimin hayatta kalma olasılığının daha yüksek olduğunu etkilediği COVID-19 sırasında gördük” diyor.

1918'deki salgınla ilgili araştırmaların çoğu, hayati istatistikler, nüfus sayımı verileri ve hayat sigortası kayıtları gibi tarihsel belgelere dayanıyor; bunların hiçbiri önceden var olan rahatsızlıklar veya kişinin yaşamı boyunca genel sağlığını etkileyebilecek genel çevresel, beslenme veya diğer kronik stres faktörleri hakkında bilgi içermiyor.

Çalışma için araştırmacılar, Cleveland Doğa Tarihi Müzesi'nde bulunan Hamman-Todd Belgeli iskelet koleksiyonundan 369 bireyin iskelet kalıntılarını inceledi. Hepsi 1910 ile 1938 yılları arasında ölmüştü. Örneklem iki gruba ayrıldı: pandemiden önce ölen bir kontrol grubu ve pandemi sırasında ölenler.

Yaşayan bir insanın iskelet yapısı, kötü sağlık koşulları nedeniyle kalıcı değişikliklere uğrayabilir ve bu da boy kısalması, düzensiz büyüme, gelişimsel diş kusurları ve diğer göstergelerle sonuçlanabilir.

Ekip, pandemi kurbanlarının kaval kemikleri üzerinde lezyonlar veya stres göstergeleri aradı. Yeni kemik oluşumu, örneğin fiziksel travma veya enfeksiyonun neden olduğu iltihaplanmaya yanıt olarak ortaya çıkar. Araştırmacılar, bir lezyonun aktif olup olmadığını, iyileşmenin ortasında olup olmadığını veya tamamen iyileşip iyileşmediğini belirleyebilirler; bunların hepsi altta yatan koşullara dair kanıt sağlar.

“Kimlerde lezyon olduğunu ve bu lezyonların ölüm sırasında aktif mi yoksa iyileşmekte mi olduğunu karşılaştırarak, kırılganlık dediğimiz şeyin veya kimin ölme olasılığının daha yüksek olduğunun bir resmini elde ediyoruz. Çalışmamız, bu aktif lezyonlara sahip kişilerin en kırılgan kişiler olduğunu gösteriyor,” diyor Colorado Boulder Üniversitesi'nde biyolojik antropolog olan ve çalışmanın ortak yazarlarından Sharon DeWitte.

Astım veya konjestif kalp yetmezliği gibi önceden var olan tıbbi durumlar, grip gibi bulaşıcı hastalıkların kötü sonuçlarına katkıda bulunabilecek yaygın risk faktörleridir.

Araştırmacılar, ırkçılık ve kurumsal ayrımcılığın, COVID-19 pandemisinde de görüldüğü gibi, bu etkileri artırabileceğini söylüyor. Örneğin, Londra'daki Kara Ölüm sırasında, daha önce çevresel, beslenme ve hastalık stresine maruz kalmış bireylerin vebadan ölme olasılığı, daha sağlıklı akranlarına göre daha yüksekti.

Wissler, “Çalışmamızın sonuçları, o zamanki anlatılara ve anekdotlara ters düşüyor” diyor. “Bu, 1918 pandemisi sırasında yaşam ve ölüme dair çok karmaşık bir tablo çiziyor.”

Araştırmacılar gelecekteki çalışmalarında sosyoekonomik durum ve ölüm oranı arasındaki ilişkiyi incelemeye devam etmeyi planlıyor.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

11:21:13

Pandemi Yönetiminde Durum Bundan İbaret mi?..

Yeni bir kitap, Donald Trump’ın COVID-19 koronavirüs pandemisi sırasında, enfeksiyon için etkili aşı ve tedavilerin geliştirilmesinden önce bile neden neredeyse hiç maske takmadığını ortaya koyuyor…

Trump‘ın Beyaz Saray özel kalem müdürü olarak görev yaptığı dönemde Mark Meadows‘un yardımcısı olan Cassidy Hutchinson‘a göre Trump makyajı konusunda endişeliydi.

The Guardian‘ın haberine göre Hutchinson, “Enough” adlı kitabında Trump‘ın Mayıs 2020’de Arizona’daki bir Honeywell tesisine yaptığı ziyareti anlatıyor.

Hutchinson, etkinlikten önce beyaz bir maske denediğini, ardından çalışanlara fikirlerini sorduğunu yazdı.

“Yavaşça başımı salladım. Başkan maskeyi çıkardı ve neden takmaması gerektiğini düşündüğümü sordu,” diye yazdı. “Elimdeki N95’in kayışlarını işaret ettim. Maskenin kayışlarına baktığında, bronzlaştırıcı ile kaplı olduklarını gördü.”

Bu durumdan hiç memnun değildi.

“Neden bunu bana başka kimse söylemedi?” dedi. “Bu şeyi takmayacağım.”

Trump o günden sonra birkaç istisna dışında neredeyse hiç gözlük takmaz oldu.

The Guardian‘a göre, “Basın onu maske takmadığı için eleştiriyordu, kibrinin derinliğinin maskeleri reddetmesine neden olduğunu bilmeden – ve sonra milyonlarca hayranı da aynı şeyi yaptı” diye yazdı.

Trump maske takmayı reddetmesinin farklı bir nedeni olduğunu iddia etmişti.

Washington Post gazetecileri Carol Leonnig ve Philip Rucker, 2021 yılında Trump‘ın kendilerine “güçlü görünmenin, sağlıklı görünmenin, aşılmaz görünmenin zihnindeki önemiyle” ilgili olduğunu söylediğini aktardı.

“Enough” 26 Eylül’de yayımlanacak, ancak Hutchinson‘ın Trump‘ın Kongre’ye saldırısından önceki 6 Ocak 2021 mitinginde sahne arkasında Rudy Giuliani tarafından elle taciz edildiğini anlatmasıyla şimdiden manşetlere çıktı.

Giuliani olayı inkar etmişti.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…