15:11:31

Yeni Bir Hayalet Köpekbalığı Türü

“Hayalet köpekbalıkları beni her zaman şaşırtıyor!” Avustralyalı Dar Burunlu Hayalet Balığı’nın keşfine yardımcı olan bir bilim insanı Salı günü NBC News‘e konuştu…

Bilim insanları Salı günü yaptıkları açıklamada, yalnızca Avustralya ve Yeni Zelanda açıklarındaki sularda yaşayan yeni bir hayalet köpekbalığı türü keşfettiklerini duyurdu.

Auckland merkezli Ulusal Su ve Atmosfer Araştırmaları Enstitüsü‘ne (NIWA) göre, Avustralya Dar Burunlu Hayalet Balığı, Yeni Zelanda’nın doğusunda okyanus tabanının bir bölgesi olan Chatham Yükseltisi’nde yapılan araştırmalar sırasında bulundu.

Chimaeras olarak da bilinen hayalet köpekbalıkları, köpekbalıkları ve vatozlarla yakından ilişkili bir grup kıkırdaklı balıktır. Yeni keşfedilen tür, uzun ve dar bir burun, geniş göğüs yüzgeçleri, pulsuz deri ve gaga benzeri dişler gibi çeşitli ayırt edici özelliklere sahiptir.

Büyük ölçüde 2,600 metre derinliğe kadar okyanus tabanıyla sınırlıdırlar ve karides ve yumuşakçalar gibi kabuklularla beslenirler.

Harriotta avia bilimsel adı NIWA Balıkçılık bilimcisi Brit Finucci tarafından büyükannesinin anısına verilmiştir.

Önceleri, küresel olarak dağılmış tek bir türün parçası olduğu düşünülüyordu. Ancak daha sonra yapılan araştırmalar genetik ve morfolojik olarak kuzenlerinden farklı olduğunu gösterdi.

“Hayalet köpekbalıkları beni her zaman şaşırtıyor!” Finucci Salı günü NBC News’e verdiği demeçte. “Bu durum okyanuslarımız, özellikle de derin denizler hakkında ne kadar az şey bildiğimizi gösteriyor.”

Hayalet köpekbalıkları, uzak yaşam ortamları ve gizemli doğaları nedeniyle “yeterince incelenmemiştir” dedi. Finucci, bu uzun burunlu hayalet balığının, araştırma anketlerinde sıklıkla gözlemlendiği ve ticari balıkçılıkta tesadüfen yakalandığı için kendi türü arasında daha iyi araştırıldığını söyledi.

Ancak Finucci, bu türün yaşam süresini, nüfus büyüklüğünü ya da ekosistemdeki rolünü hâlâ bilmediğimizi belirtti. “Hayalet köpekbalıkları hakkında hâlâ öğrenecek çok şey var!”

Finucci, bu türün diğer bölgelerdekilerden farklı olabileceğinden şüphelenildiğini, ancak bunu doğrulamak için yeterli bilgi toplamanın zaman aldığını söyledi.

“Hâlâ düzenli olarak yeni türler tanımlıyoruz ve bazen bu keşifler bunca zamandır burnumuzun dibindeydi” dedi.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

13:55:59

Köpekbalığı Biyologları Derin Denizlerdeki Bir Cinayet Gizemine Rastladı

Porbeagle köpekbalıklarının yırtıcıları olduğu bilinmez, ancak yeni bir çalışma türün başka bir büyük köpekbalığı tarafından avlandığının ilk örneğini kaydettiğini söylüyor. Massachusetts’teki biyologlar porbeagle köpekbalıklarına izleme etiketleri yerleştirdiklerinde, bu devasa avcıların yaşam alanları hakkında daha fazla bilgi edinmeyi umuyorlardı…

Elde ettikleri şey ise bir cinayet gizemiydi. Kurban, Penelope lakaplı gebe bir köpekbalığıydı.

Ve katil, onları şaşırtacak şekilde, başka bir köpekbalığı türü olabilirdi – her ne kadar porbeagle’ların bilinen bir avcısı olmasa da.

Ekim 2020’de Penelope ve yaklaşık bir düzine diğer porbeagle’ı Cape Cod, Mass. yakınlarında yakaladıktan sonra, deniz biyologları boylarını kaydetti ve dişilerin gebe olup olmadığını kontrol etmek için bir ultrason kullandı. Daha sonra her hayvana konumunu takip etmek için bir izleyici ve yüzdüğü suyun derinliği ve sıcaklığı hakkında bilgi toplamak için bir etiket taktılar.

Derinlik ve sıcaklık etiketlerindeki pille çalışan kayışlar, bir yıl sonra otomatik olarak bağlantıyı kesecek şekilde programlanarak sensörlerin yüzeye çıkmasına ve verilerini bekleyen uydulara iletmesine olanak sağladı. Ancak etiketler aynı zamanda üç gün boyunca aynı su basıncını kaydettiklerinde otomatik olarak bağlantıyı kesecek şekilde ayarlandı, bu da bir köpekbalığının öldüğünün ve okyanus tabanına battığının işareti olabilir.

Araştırmacılar bu durumda bir köpekbalığı ölürse, bunun yamyamlık nedeniyle olmayacağını düşündüler. Yaklaşık 4 metre uzunluğunda ve 500 kilodan daha ağır olabilen Porbeagle’ların 40 yıldan fazla yaşayabilen apeks yırtıcılar olduğuna inanılıyordu. Uluslararası Doğayı Koruma Birliği, balıkçılık ve hasadı porbeagle’ların en büyük tehditleri olarak listeliyor.

Araştırmacılar Penelope‘nin uzunluğunu 1,5 metreden fazla olarak ölçtükten ve künyesini taktıktan sonra onu Atlantik Okyanusu’na bıraktılar. Penelope‘nin etiket verilerinin, bir seferde ortalama dört yavru taşıyan porbeagle annelerinin yeni doğan yavrularıyla birlikte nereye yerleştiklerine ışık tutacağını umuyorlardı.

Araştırmacılar, köpekbalıkları deniz yüzeyinin üzerine çıktığında veri ileten konum izleyicileri kullanarak köpekbalıklarının yolculuklarını takip ettiler. Penelope, Kasım 2020’de Cape Cod ile Nova Scotia arasındaki deniz tabanının yüksek bir bölgesi olan Georges Bank’ta görüldü. Ancak Penelope zamanının çoğunu su altında geçirdiği için araştırmacılar sonraki aylarda nerede olduğunu bilmiyordu.

Ardından Nisan 2021’de Penelope‘nin derinlik ve sıcaklık etiketi Bermuda’nın güneybatısında su yüzüne çıktı. Baş araştırmacı Brooke Anderson, Penelope‘nin etiketinin düştüğünü düşündüğünü, ancak topladığı verileri incelediğinde hipotezinin değiştiğini söyledi.

Anderson, “Daha önce hiç görmediğimiz tuhaf bir şey olduğunu hemen anladım” dedi.

Anderson, Penelope‘nin yaklaşık beş ay boyunca gündüzleri 580 ila 823 metre, geceleri ise 90 ila 210 metre derinliklerde yüzdüğünü söyledi. Penelope 6 ila 24 derece arasındaki sularda yüzüyordu.

Ancak etiket verileri, Mart 2021’in sonlarında sıcaklıkların aniden değişmeyi bıraktığını gösterdi. Yaklaşık dört gün boyunca Penelope‘yi çevreleyen su 23 derece civarında kaldı – etiket okyanusun derinliklerinde soğuk suya doğru hareket ediyor gibi görünse bile.

Anderson, tüm verilerin Penelope‘nin yenildiğine ve etiketinin daha sonra atıldığına işaret ettiğini söyledi. Anderson, bu son dört günde kaydedilen sıcaklığın diğer büyük balıkların bağırsak sıcaklıklarına benzer olduğunu söyledi. Bermuda yakınlarında yaşayan büyük deniz memelilerini incelediğini ve “gizemli cinayet” şapkasını taktığını söyledi.

Anderson, “Sadece bir avuç şüpheli vardı” dedi.

Anderson, dişli balinalar da dahil olmak üzere bazılarının iç sıcaklıkları çok yüksek olduğu için (36-37°C) elendiğini söyledi. Araştırmacılar şüphelileri, genellikle küçük köpekbalıklarını, kılıç balıklarını, ton balıklarını ve deniz kaplumbağalarını yiyen bir tür olan kısa yüzgeçli mako köpekbalığı ve genellikle küçük köpekbalıkları, balinalar, vatozlar, foklar ve deniz aslanlarıyla beslenen bir yırtıcı olan beyaz köpekbalığı olarak daralttı.

Anderson, büyük köpekbalıkları genellikle küçük köpekbalıklarını yerken, büyük köpekbalıklarının nadiren diğer büyük köpekbalıklarını avladığını söyledi.

Kuzey Carolina Deniz Balıkçılığı Bölümü‘nde çalışan Anderson, “Buna inanamadım,” dedi. “Alternatif açıklamalar düşünmeye çalışıyordum, çünkü kafamda, bu 8 metrelik iri annenin yenmiş olmasına imkan yoktu.”

29 yaşındaki Anderson ve araştırma ekibi bulgularını Salı günü Frontiers in Marine Science adlı hakemli dergide yayımladı.

Çalışmada yer almayan Merced’deki California Üniversitesi‘nde yaşam ve çevre bilimleri doçenti olan Sora Kim, köpekbalıklarının su altında derinlerde yaşadıkları için avlanma alışkanlıklarına dair kanıt bulmanın zor olduğunu söyledi.

Kim, porbeagle’ları avlayan büyük köpekbalıkları için “Bunun doğada her zaman olduğuna eminim” dedi. “Ama insanlar olarak bunun kanıtına sahip olmamız ve bunun belgelenmiş olması bence çok güzel bir şey.”

Anderson, porbeagle’lar üzerinde daha fazla çalışmayı umduğunu ve savunmasız türler hakkında bilinmeyen başka neler olduğunu merak ettiğini söyledi.

“Neler keşfedebileceğimizi düşünmek beni heyecanlandırıyor,” dedi.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

21:49:10

Ölümler Genellikle Köpekbalığının Birini Yemesinin Bir Sonucu Değildir

Köpekbalıkları 2023’te 100’den az insanı ısırdı. Florida Doğa Tarihi Müzesi‘nin yeni raporuna göre, bir köpekbalığı tarafından ısırılma ihtimali hâlâ son derece düşük. Jaws gibi filmlerde köpekbalıklarının sansasyonel bir şekilde tasvir edilmesine rağmen, okyanusun en büyük yırtıcıları insanlardan daha çok korkmaktadır…

Gainesville’deki Florida Doğa Tarihi Müzesi’nin yeni raporuna göre, her yıl dünya çapında milyonlarca insan okyanusta yüzse de, 2023 yılında sadece 91 kişi köpekbalıkları tarafından ısırıldı ve bu ısırıkların sadece 10’u ölümcül oldu. Tüm ısırıkların 69’u kışkırtılmamışken, 22’si kışkırtılmış, yani bir köpekbalığına dokunmaya çalışmak veya onu beslemek gibi insan tarafından başlatılan bir etkileşim olarak tanımlanmıştır. Sahil güvenlik görevlileri, hastane personeli ve diğer acil müdahale ekipleri tarafından bildirilen bu rakamlar beş yıllık küresel ortalamayla tutarlıdır.

Rapor için verileri derleyen Gainesville’deki Florida Üniversitesi‘nden deniz ekoloğu Joe Miguez, her yıl bu kadar az ısırığın meydana gelmesi “bize köpekbalıklarının bizden kaçınmaya çalıştığına dair oldukça güçlü bir gösterge veriyor” diyor. Eğer köpekbalıkları insanların av olduğunu düşünseydi, “her gün binlerce köpekbalığı saldırısı” olabilirdi, diyor.

2023 yılında, kışkırtılmamış köpekbalığı ısırıklarının yarısından fazlası, toplam 36 ile Amerika Birleşik Devletleri’nde meydana geldi. Bu sayı bir önceki yıl 41’di. Uzun vadeli eğilimleri takiben, küresel olarak tüm kışkırtılmamış ısırıkların yaklaşık dörtte biri Florida’da meydana geldi. Bunun nedeni eyaletin geniş kıyı şeridi, bol miktarda av balığı ve yıl boyunca yüzen insanlardır.

2023’teki tek artış, 2022’deki miktarın iki katı olan 10 ölüm vakasıydı. Ancak Nova Scotia, Boutiliers Point’teki Atlantic Shark Expeditions‘ın kurucusu köpekbalığı biyoloğu Neil Hammerschlag, tarihsel perspektiften bakıldığında, insanlar ısırık yaralarını tedavi etmek için daha hızlı ve etkili bir şekilde müdahale ettikçe, köpekbalığı ısırığı ölümlerinin aslında ortalama olarak azaldığını söylüyor.

“Bu ölümler genellikle köpekbalığının birini yemesinin bir sonucu değildir. Kan kaybının bir sonucudur,” diyor raporla bağlantısı olmayan Hammerschlag. Hammerschlag, köpekbalıklarının dişlerini tıpkı insanların ellerini kullandıkları gibi, çevrelerini test etmek için duyusal yapılar olarak kullandıklarını söylüyor.

Bilinen yaklaşık 550 köpekbalığı türünden sadece üçü 2023 yılında ölümlere neden olmuştur: büyük beyaz köpekbalıkları (Carcharodon carcharias), boğa köpekbalıkları (Carcharhinus leucas) ve kaplan köpekbalıkları (Galeocerdo cuvier).

Geçen yıl meydana gelen 10 ölümden dördüne büyük beyazlar neden olmuştur: üçü güney Avustralya’da ve biri Kaliforniya’da. Florida Üniversitesi‘nden Gavin Naylor bunun nedeninin, özellikle köpekbalıkları için ana besin kaynağı olan fokların yok olma tehlikesinden kurtulduğu bölgelerde “beyaz köpekbalığı nüfusunun artması” olduğunu söylüyor.

Fok kolonileri genellikle sörfçüleri de çeken sörf molalarının yakınında bulunur. Köpekbalığı popülasyonu genetikçisi ve üniversitenin Uluslararası Köpekbalığı Saldırısı Dosyası program direktörü Naylor, “İleride, daha fazla insan sörf yaptıkça ve köpekbalığı popülasyonu artmaya devam ettikçe, beyaz köpekbalıklarından kaynaklanan bu ısırıkların biraz daha yaygın olması muhtemeldir” diyor.

Naylor, köpekbalığı ısırığı verilerini derlemenin iki amacı olduğunu söylüyor: insanları köpekbalıklarından korumak ve bu kilit taşı yırtıcıların gelişmesine yardımcı olmak. Köpekbalığı popülasyonları son yarım yüzyılda küresel olarak yüzde 70’ten fazla azaldı, bunun başlıca nedeni besin kaynaklarını tüketen artan balıkçılık baskısı.

Naylor, “Bu kadim yaratıklar insanlardan 100 kat daha uzun süredir gezegendeler” diyor ve birçok köpekbalığı türünün tuzlu sudan tatlı suya geçebilme yeteneği gibi, diğer canlıların nasıl hayatta kaldığı konusunda bize çok şey öğretebilecek “sihirli numaraları” olduğunu söylüyor.

Bir köpekbalığı tarafından ısırılma ihtimali son derece düşük olsa da, Naylor köpekbalığı ısırıklarından kaçınmak için basit tavsiyelerde bulunuyor: “Yalnız yüzmeyin. Kıyıdan çok uzakta yüzmeyin. Şafakta ya da alacakaranlıkta yüzmeyin.”

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…