02:04:33

Araştırma: Fazla Kilo Demans Riskini Düşürüyor

5.000'den fazla yaşlı yetişkini kapsayan uzun süreli bir araştırma, fazla kilolu olarak sınıflandırılan bireylerin normal kilolu bireylere kıyasla demans gelişme riskinin %14 daha düşük olduğunu, obez katılımcıların ise %19 daha düşük risk taşıdığını ortaya koydu…

Ancak, daha ayrıntılı analizler, orta yaştan ileri yaşlara kadar kilo veren bireylerin demans riskinin arttığını gösterdi. Kilosu sabit kalanlar ise en düşük risk grubunu oluşturdu. Bu araştırma, Neurology dergisinde yayımlandı.

İleri yaş demansı, genellikle 65 yaşından sonra, yaşlılık döneminde gelişen demansı ifade eder. En sık Alzheimer hastalığı tarafından neden olur, ancak vasküler demans, Lewy cisimciği demansı ve karışık formlar da ileri yaşlarda yaygındır. Risk yaşla birlikte keskin bir şekilde artar ve 65 yaşından sonra yaklaşık her beş yılda bir prevalansı iki katına çıkar.

Semptomlar genellikle hafif hafıza kaybı ve kafa karışıklığı ile başlar ve yavaş yavaş yargı bozukluğu, oryantasyon bozukluğu, dil güçlükleri ve bağımsızlık kaybına ilerler. Kan damarlarında yaşa bağlı değişiklikler, beyinde anormal proteinlerin birikmesi ve diğer kronik durumlar, hastalığın başlangıcına katkıda bulunur. Hipertansiyon, diyabet ve obezite gibi orta yaş risk faktörleri, geç yaşlarda demansın önemli belirleyicileridir. Fiziksel aktivite, bilişsel katılım ve sosyal bağlılık gibi yaşam tarzı faktörleri, riski geciktirebilir veya azaltabilir.

Çalışmanın yazarı Ethan J. Cannon ve meslektaşları, orta yaşta obezitenin demans için bilinen bir risk faktörü olduğunu belirtmiştir. Ancak, çalışmalar geç yaşta obezitenin daha düşük riskle ilişkili olduğunu göstermektedir. Araştırmacılar bu paradoksu daha iyi araştırmak ve bunu açıklayabilecek faktörleri belirlemek istemiştir. Özellikle orta yaş ile geç yaş arasındaki vücut ağırlığındaki değişikliklere odaklanmışlardır. Yazarlar, bu dönemde kilo veren bireylerin, sabit bir kiloyu koruyan normal kilolu bireylere göre daha fazla demans riski altında olacağı hipotezini ortaya attılar.

Araştırmacılar, ABD'nin dört bölgesinde (Minnesota eyaletinin Minneapolis banliyösü, Mississippi eyaletinin Jackson şehri, Kuzey Carolina eyaletinin Forsyth ilçesi ve Maryland eyaletinin Washington ilçesi) yürütülen uzun süreli bir proje olan Toplumlarda Ateroskleroz Riski (ARIC) çalışmasından elde edilen verileri analiz ettiler. 1987'den 1989'a kadar, çalışmaya toplam 15.792 katılımcı kaydoldu. 2020 yılına kadar çok sayıda takip ziyareti gerçekleştirildi. Mevcut analiz için, 5. Ziyaret'te (2011-2013) demans görülmeyen 5.129 katılımcı dahil edildi. Kayıt sırasında katılımcılar 45-64 yaşları arasındaydı. 5. Ziyarette ortalama yaş yaklaşık 75 idi.

Araştırmacılar, katılımcıların orta yaş (1996-1998) ve geç yaş (2011-2013) olmak üzere iki önemli zaman diliminde toplanan vücut ağırlığı ve BMI verilerini kullandılar ve bunları yüz yüze nöropsikolojik testler, yapılandırılmış telefon görüşmeleri, hastane taburcu kayıtları ve ölüm belgeleriyle birleştirerek demans tanıları ile ilişkilendirdiler.

İlk olarak, yaşlılık dönemindeki BMI'nin tek başına gelecekteki demans riskini öngörüp öngörmediğini incelediler. Önceki çalışmalarla tutarlı olarak, 2011–2013 yıllarında aşırı kilolu veya obez olarak sınıflandırılan bireylerin, sonraki yıllarda demans geliştirme olasılığı daha düşüktü. Spesifik olarak, aşırı kilolu olanların riski normal kilolu bireylere göre %14, obez olanların riski ise %19 daha düşüktü.

Ancak, araştırmacılar orta yaştan ileri yaşlara kadar olan kilo değişimini hesaba kattıklarında, bu eğilim değişti. Bu 15 yıllık dönemde normal kilolarını koruyan katılımcılar, demans riskinin en düşük olduğu gruptu. Buna karşılık, bu dönemde BMI'ları en az 2 kg/m² düşen bireyler, ileri yaşlarda BMI kategorileri ne olursa olsun, yüksek risk altındaydı.

Kilosunu sabit tutan normal kilolu bireylere kıyasla, kilo veren ancak yaşlılık döneminde normal kiloda kalanların demans gelişme riski 2,22 kat, kilo veren ve yaşlılık döneminde fazla kilolu olanların riski 1,78 kat, kilo veren ve yaşlılık döneminde obez olanların riski ise 1,80 kat daha yüksekti.

Kilo alan ve yaşlılık döneminde obez olarak sınıflandırılan kişilerde bile demans riski biraz artmıştı; referans gruba göre yaklaşık %29 daha yüksekti. Ancak sigara kullanımı, alkol kullanımı, depresif belirtiler, zayıflık, hipertansiyon ve diyabet gibi faktörler düzeltildikten sonra bu ilişki zayıfladı.

Örneğin, tam istatistiksel düzeltmeden sonra, orta yaştan geç yaşlara kadar kilo vermiş fazla kilolu bireylerin demans riski %53 daha yüksekken, kilo vermiş normal kilolu bireylerin riski 2,05 kat artmıştır.

Öte yandan, kilosu sabit kalan veya artan fazla kilolu ve obez bireylerin demans riski, kilosu sabit olan normal kilolu bireylerden oluşan referans grubundan önemli ölçüde farklılık göstermemiştir.

“Yaşlı yetişkinler (ortalama yaş 75) üzerinde yapılan bu çalışmada, yaşlılıkta aşırı kilo veya obezitenin demans riskinin azalmasıyla ilişkili olduğunu, ancak kilo değişim geçmişine göre sınıflandırıldığında, bu sonucun kısmen kilo kaybı yaşayan düşük BMI [vücut kitle indeksi] katılımcılarının orantısız sayısıyla açıklanabileceğini bulduk” diye yazıyor çalışmanın yazarları. “Yaşlılıkta BMI kategorisi ne olursa olsun, orta yaştan yaşlılığa kadar olan dönemde kilo kaybı, yaşlılıkta normal kiloda olmak ve orta yaştan yaşlılığa kadar kilo stabilitesi ile karşılaştırıldığında, demans riskinin artmasıyla ilişkiliydi.”

Bulgular, sözde obezite paradoksunun, en azından kısmen, altta yatan sağlık bozulmasıyla ilişkili kasıtsız kilo kaybıyla açıklanabileceğini göstermektedir. Çalışma, kilo kaybının kasıtlı mı yoksa kasıtsız mı olduğunu belirleyememiştir. Kasıtsız kilo kaybı yaşlılarda yaygındır ve genellikle sağlık bozulmasının bir işaretidir. Bu gibi durumlarda, hem kilo kaybı hem de bilişsel bozulma, fiziksel sağlığın bozulmasının bir sonucu olabilir.

Ayrıca, çalışmanın tasarımının sonuçlardan herhangi bir nedensel çıkarımda bulunulmasına izin vermediğini belirtmek önemlidir. Yani, yaşlılıkta daha yüksek kilo, koruyucu bir faktör olarak yorumlanmamalı ve normal kilo da doğası gereği riskli olarak görülmemelidir. Aksine, kilo değişiminin seyri, demans riskinin değerlendirilmesinde önemli bir gösterge olabilir.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

07:17:40

Buz Banyoları Aslında Sizi Şişmanlatıyor Olabilir

Sevilen wellness trendi sağlık yararları vaat ediyor -ancak bunun yerine kilo alımına neden oluyor ve birçok kişiyi şok ediyor. Yeni araştırmalar, birçok kişinin sevdiği soğuk wellness modasının ters tepebileceğini gösteriyor…

Soğuk suya dalmak -uzun süredir ağrıyan kasları rahatlatmak ve yağ yakmak için övülen- iştahınızı artırabilir ve kilo almanıza neden olabilir.

Bir araştırmada, gönüllüler 95°F, 79°F ve 61°F sıcaklıktaki küvetlerde 30 dakika boyunca daldırıldıktan sonra, sınırsız makarna testi yapıldı.

Su ne kadar soğuksa, açlık seviyesi o kadar arttı -en soğuk havuzda bulunanlar 200 kalori fazla yedi.

Soğuk bir sürprizden bahsedelim.

Araştırmanın başkanı, Coventry Üniversitesi'nde doktora araştırmacısı olan Marie Grigg, buz gibi suya dalmanın neden iştahı artırdığının hâlâ bir gizem olduğunu söyledi.

“Soğuk suya daldıktan sonra vücut ısısının düşmesinin, telafi edici gıda alımından sorumlu potansiyel bir mekanizma olup olmadığını belirlemek için daha fazla araştırma yapılması gerekiyor” dedi.

Soğuk dalışların popüler hale gelmesiyle birlikte, uzmanlar bu buz gibi modanın kilo vermek isteyenler için ters tepebileceği ve kilo verme uzmanlarını stratejilerini yeniden gözden geçirmelerine neden olabileceği konusunda uyarıyor.

New York City'deki antrenör Natalya Alexeyenko'nun bir teorisi var.

O, “Soğuk suya daldırma sırasında vücut, termoregülasyon moduna geçer -kan damarları daralır, kalp atış hızı artar ve metabolizma, vücut ısısını korumak için hızlanır” diyor.

Ancak sudan çıktığınızda vücudunuzun soğumaya devam ettiğini ve “afterdrop” olarak adlandırılan bir durumun ortaya çıktığını açıklıyor. Bu durum, aç olmasanız bile vücudunuza “Şimdi enerjiye ihtiyacımız var” şeklinde güçlü bir sinyal gönderir.

Soğuk suya dalma internette popüler hale geliyor, ancak uzmanlar bu moda akımın kilo verme hedeflerinizi sabote edebileceğini ve kilo verme uzmanlarını yeni bir strateji geliştirmeye zorlayabileceğini söylüyor.

Peki sorun ne? Çoğumuz bu çağrıya kalori bombalarıyla cevap vererek kilo alıyoruz.

Onun tavsiyesi ne? Atıştırmalıkları atlayın ve yağsız proteinler, kompleks karbonhidratlar, yeşil yapraklı sebzelerle “akıllı bir şekilde enerji depolayın” ve bu dürtüyü bastırmak için “sıcak bir içecek” içmeyi unutmayın.

Buz banyoları ve soğuk dalışlar ayrıca kas büyümesini yavaşlatabilir ve vücut buz şokuyla mücadele ederken hiperventilasyon, hipotermi, boğulma ve hatta kalp durması gibi ciddi riskler taşıyabilir.

Soğuk su kan damarlarınızı sıkıştırır, ardından açarak kan dolaşımını artırır.

Ancak sağlık uzmanı François Haman, basına verdiği demeçte, “Herkesin soğuğa aynı şekilde tepki verdiğini varsaymak son derece tehlikelidir” dedi.

“Bazı insanlar soğukta çok zorluk çekiyor, diğerleri ise hiçbir sorun yaşamıyor” diye ekledi.

“Soğuk dalışlar, kazandıklarınızı ve kalbinizi soğutabilir. Uzmanlar, bu buz gibi trendin kas büyümesini durdurabileceği ve hipotermi veya hatta kalp yetmezliği gibi tehlikeli yan etkilere neden olabileceği konusunda uyarıyor.”

Yine de, birçok buz banyosu hayranı bu uygulamanın faydalarını savunuyor. Hollandalı ekstrem sporcu Wim Hof, soğuk terapisi ve nefes tekniklerinin beden ve zihni güçlendirdiğini savunuyor, ancak araştırmalar iltihaplanma üzerindeki faydalarının “umut verici” olduğunu ancak kesin olmadığını belirtiyor.

Rehabilitasyon uzmanı Dr. Craig Van Dien, soğuk suya dalmanın depresyon veya iyileşmeye yardımcı olduğuna dair sadece “düşük kaliteli kanıtlar” olduğunu, ancak kas ağrısını hafifletebileceğini söyledi.

Sonuç olarak? Van Dien, “Soğuk suya dalmadan önce, tıbbi komorbiditelerinizi ve bunların oluşturduğu riskleri anlamak son derece önemlidir” tavsiyesinde bulundu.

Ayrıca, kalp veya akciğer sorunları, diyabet, astım veya kronik rahatsızlıkları olan kişilerin önce bir doktora danışması gerektiğini vurguladı.

Bu yüzden, başınızı öne eğip dalmadan önce şunu unutmayın: O buz gibi dalış veya banyo, umduğunuz mucizevi zayıflama yöntemi olmayabilir, aksine sizi soğuktan dondurabilir.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

08:44:08

Sakız Çiğnemek Sağlıklı Diyetin Olumlu Bir Tamamlayıcısı Olabilir, Ancak Hiçbir Şekilde Her Derde Deva Değildir

Sakız çiğneme – hem şekerli hem de şekersiz – ile sakız çiğnemenin diş eti hastalığı, diş çevresinde kemik kaybı ve çürük gibi durumları önleyip önleyemeyeceği arasındaki ilişki, 2024 yılının başlarında Journal of the American Nutrition Association‘da yayımlanan araştırmada incelendi…

Araştırmacılar, 2013 ve 2019 yılları arasında geniş bir popülasyona dayalı çalışmaya kaydolan kişilerden elde edilen verileri kullandı. Katılımcılara ağız sağlıkları hakkında bilgi vermenin yanı sıra diyetleri, kiloları ve bel çevreleri (bellerinin ölçüsü) hakkında da sorular soruldu.

Verilerin analizi sakız çiğneme ile ağız sağlığı arasında bir ilişki olmadığını gösterdi.

Bununla birlikte, araştırmaya katılan 15.178 kişiden %2,4’ü düzenli olarak sakız çiğnediğini bildirmiştir. Sakız çiğneyenlerin, sakız çiğnemeyenlere kıyasla daha az ilave şeker alımı da dahil olmak üzere daha sağlıklı bir diyete sahip oldukları görülmüştür.

Peki, hepimiz kendimizi daha sağlıklı hale getirmek için sakız almaya koşmalı mıyız?

Cevap hayır ve işte nedeni:
Çalışma aslında sakız çiğnemenin daha iyi beslenme tercihlerine yol açtığını söylemiyor. Verilerin bize söylediği tek şey, sakız çiğneyen bazı katılımcıların aynı zamanda daha az rafine şeker tükettiği ve daha sağlıklı bir diyete sahip olduğudur. Araştırma, sakız çiğneme ile sağlığın iyileşmesi arasında herhangi bir nedensellik bulmamaktadır.

Araştırmacıların bu ilişkiyi bulmasının birkaç nedeni olabilir. Örneğin, sağlıklı beslenmeye çalışan insanlar aynı zamanda dişlerini de sağlıklı tutmak istiyor ve şekersiz sakız çiğnemenin dişler için iyi olduğu yönündeki yaygın tavsiyeye uyuyor olabilirler. Ya da sadece taze bir nefese sahip olmayı seviyor olabilirler.

Ancak araştırmada sakız çiğneyenlerin daha az yemek yemediği, aşırı kilolu olma ihtimallerinin daha düşük olmadığı ya da daha ince bir bel çizgisine sahip olmadıkları görülmüştür. Yani, tüketilen gıda miktarı, kilo ve insanların sakız çiğneyip çiğnememesi arasında bir ilişki bulunamamıştır.

Uzun vadeli sağlık için düzeltmeler
Şekerle tatlandırılmış meşrubatların, yiyeceklerin ve işlenmiş gıdaların aşırı tüketimi ne yazık ki çok yaygındır.

Artan şeker tüketimi, aşırı kilolu veya obez olan ve tip 2 diyabet hastası olan kişilerin sayısında keskin bir artışa neden olmuştur.

Bu rahatsızlıklarla ilişkili sağlık risklerine – ve tedavi maliyetlerine – ek olarak, yaşam kalitesi üzerinde de önemli bir etkiye sahip olabilirler.

Obezite için standart tıbbi tavsiye, bol miktarda egzersiz yapmak ve sağlıklı bir diyet sürdürmektir – özellikle doymuş yağ, rafine karbonhidrat ve şeker oranı düşük bir diyet.

Obezite tedavisine yönelik bu “daha az ye, daha çok hareket et” yaklaşımı, kilo sorunlarına katkıda bulunabilecek sosyal ve biyolojik faktörleri göz ardı ettiği ve basit olduğu için eleştirilmektedir. Yine de, bu en temel tavsiye bile – sağlıklı beslenmek ve egzersizi artırmak – birçok kişi için zor olmaktadır.

Bir alışkanlıktan kurtulmaya ya da her yeni yılın Ocak ayından sonra yeni yıl kararlarına sadık kalmaya çalışan herkesin bileceği gibi, diyet de dahil olmak üzere yaşam tarzımızdaki değişiklikleri uygulamak genellikle zordur ve sürdürmek daha da zordur.

Sakız çiğnemek ya da elma sirkesi veya zeytinyağı içmek gibi diğer sosyal medya hevesleri gibi kilo kontrolü için görünüşte kolay, erişilebilir seçenekler her zaman hoş karşılanır ve haber değeri taşır.

Kolay, erişilebilir kilo verme ‘çözümleri’ her zaman haber değeri taşır.

Sakız çiğnemenin yeme şeklimizi – daha sağlıklı gıda seçimleri ve daha az şekerli gıda tüketimi – etkilediğini iddia etmek için, bir grup katılımcıya sakız çiğnemeleri talimatı verildiği ve sakız çiğnemeyen başka bir grupla gıda seçimlerinin ve alımlarının karşılaştırıldığı bir deneme yapılması gerekir.

Bu çalışmalar aslında yapılmıştır, ancak sakız çiğnemenin herhangi bir sağlık ve beslenme tavsiyesine dahil edilmemesinin nedeni, bu çalışmaların sonuçlarının sakız çiğnemenin neyi ne kadar yediğimizi etkilediğine dair güçlü kanıtlar sunmamasıdır.

Sakız çiğnemenin kilo vermeye yardımcı olduğu ilk kez rapor edilmiyor.

Dolayısıyla, sakız çiğnemek yemek konusunda doğru seçimler yapmanıza yardımcı olmayacaktır. Zor kararları vermek bize, sağlıklı gıda seçimlerini teşvik eden hükûmetlere ve gıda endüstrisine ve sağlıklı gıdaların hepimiz için uygun fiyatlı olmasını sağlamaktan geçiyor.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

23:41:30

%100 Meyve Suyu Tüketimi ve Vücut Kitle İndeksi İlişkisi: Sistematik İnceleme ve Meta-Analiz Bulguları

Araştırmacılar, çocuklarda ve yetişkinlerde %100 meyve suyu tüketiminin vücut kitle indeksi (VKİ) ve vücut ağırlığı üzerindeki etkisini değerlendiren bir çalışma gerçekleştirdi. Bu çalışmanın sonuçları, JAMA Pediatrics dergisinde yayımlandı…

Meyve suyu tüketimi, günlük meyve önerilerini karşılamak ve temel besinleri sağlamak adına uygun bir yol sunmaktadır. Ancak, yüksek serbest şeker ve enerji içeriği, potansiyel kilo artışı endişelerine yol açmaktadır. Ayrıca, meyve suyundaki sınırlı lif miktarı, tokluk hissinin azalmasına ve enerji alımının artmasına neden olabilir.

Çalışmanın amacı, çocuk ve yetişkin popülasyonlarında %100 meyve suyu tüketimi ile kilo artışı arasındaki ilişkiyi değerlendirmek ve bu konuda bilgi sağlayarak kamu politikalarına ve klinik kılavuzlara katkıda bulunmaktı.

Çalışmada, MEDLINE, Embase ve Cochrane veri tabanları tarandı. Toplamda 17 çocuk kohort çalışması ve 6 yetişkin kohort çalışması analize dahil edildi. Analizler, enerji alımına göre ayarlanmamış tahminler kullanılarak gerçekleştirildi.

Çocuklarda yapılan kohort çalışmalarında yayın yanlılığı gözlemlenmesine rağmen, risk analizi dahil edilen çalışmaların genellikle yüksek kalitede olduğunu gösterdi. Çocuklarda %100 meyve suyu tüketimi ile kilo artışı arasında pozitif bir ilişki tespit edilirken, yetişkinlerde enerji alımını ayarlamayan çalışmalar %100 meyve suyu tüketimi ile vücut ağırlığı artışı arasında pozitif bir ilişki gösterirken, enerji alımını ayarlayan çalışmalar ters ilişki buldu.

Çalışma, %100 meyve suyu tüketimi ile çocuklarda hafif BMI artışı ve yetişkinlerde hafif kilo artışı arasında pozitif bir ilişki olduğunu göstermektedir. Bulgular, kalorilerin bu ilişkiye aracılık edebileceğini düşündürmektedir. Bu sonuçlar, obeziteyi önlemek ve halk sağlığını iyileştirmek için %100 meyve suyu tüketiminin sınırlı olması gerektiğini desteklemektedir.

Çalışmanın güçlü yönleri arasında, çeşitli analiz yöntemleri ve kalite değerlendirmelerinin kullanılması bulunmaktadır. Ancak, gözlemsel tasarımlardaki potansiyel karıştırma ve diğer kısıtlamalar da belirtilmiştir, bu nedenle bu alanda gelecekteki araştırmalara olan ihtiyaç vurgulanmaktadır.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

17:10:28

Araştırmaya Göre Tek Bir Zaman Aralığında Egzersiz Yapmak Kilo Kaybı İçin En İyisi
Yeni bir çalışma, kilo vermek için egzersiz yapmayı hedefliyorsanız, tek bir zaman aralığının en uygun olabileceğini öne sürüyor. Geçmiş veriler karışıktı, ancak son araştırma yeni ipuçları içeriyor.

Ana fitness hedefiniz kilo vermekse, egzersiz yaptığınız günün saatini göz önünde bulundurmak isteyebilirsiniz. Yeni bir çalışma, çabalarınızı en üst düzeye çıkarmanıza yardımcı olabilecek ipuçları sunuyor.

Salı günü Obesity dergisinde yayımlanan bir çalışmaya göre, sabah 7 ile 9 arasında egzersiz yapmak, öğle veya akşam saatlerinde egzersiz yapan kişilere göre daha düşük bel çevresi ve vücut kitle indeksine sahip olmakla ilişkilendirilmiştir.

Çalışmada yer almayan, davranışsal kilo yönetimi konusunda uzman bir klinik psikolog olan Rebecca Krukowski bir haber bülteninde, “Bu, egzersiz hedeflerine ulaşmak için yaygın bir ipucu ile tutarlı olan heyecan verici yeni bir araştırmadır – yani, dikkatinizi dağıtabilecek e-postalar, telefon görüşmeleri veya toplantılardan önce sabah egzersizi planlayın” dedi.

Orta ila kuvvetli fiziksel aktivite ile kilo kaybı arasındaki olumlu bağlantılar daha önce başka araştırmacılar tarafından da rapor edilmiştir. Ancak, kilo vermek için en uygun egzersiz zamanına ilişkin bulgular karışık olduğundan, son çalışmanın yazarları farklı saatlerde aktivite yapmanın egzersiz ve obezite arasındaki ilişki üzerinde ne gibi bir etkisi olabileceğini araştırmıştır.

Yazarlar, ABD Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezi’nin Ulusal Sağlık ve Beslenme İnceleme Araştırması‘nın 2003-2006 dönemlerine katılan 5.285 kişinin sağlık ve aktivite verilerini incelemiştir. (Araştırmacılar bu yılları seçmiştir çünkü ivmeölçerler ya da aktivite takip cihazları ankette ilk kez o yıllarda kullanılmıştır).

Katılımcılar BMI ve bel çevrelerini kaydettirdikten sonra, dört ila yedi gün boyunca her gün 10 saat veya daha fazla süreyle uyanık oldukları saatlerde sağ kalçalarına aktivite takip cihazı taktılar.

Sabah 7 ile 9 arasında egzersiz yapanların ortalama VKİ’si 27,5 iken, öğlen ve akşam egzersiz yapanların ortalama VKİ’si 28,3’tür. Diyet kalitesi ve kalori alımına göre ayarlanan ortalama bel çevresi sırasıyla 96 santimetre, 97,8 santimetre ve 97,5 santimetre idi.

Bu bulgular cinsiyet, etnik köken, eğitim, tütün kullanımı, alkol tüketimi veya hareketsizlik davranışından bağımsız olarak geçerli olmuştur. Ayrıca, haftada en az 150 dakika olmak üzere fiziksel aktivite yönergelerini karşılayan kişiler arasında bile, sabahları bu hedefe ulaşmak en düşük BMI ve bel ölçüsü ile ilişkilendirilmiştir.

Hong Kong Polytechnic Üniversitesi‘nde rehabilitasyon bilimleri alanında araştırma görevlisi olan çalışmanın başyazarı Dr. Tongyu Ma, e-posta yoluyla yaptığı açıklamada, “Bu araştırma, egzersiz zamanlaması ve kilo verme konusunda daha önce yapılmamış olan, ABD’li – katılımcılardan – oluşan ulusal bir örnekleme dayanan değerli kanıtlar ekledi” dedi.

Bununla birlikte, katılımcıların BMI ve bel ölçüsü aktivite izleme döneminden önce ölçüldü ve sonrasında tekrar ölçülmedi – bu nedenle yazarlar sabah egzersiz yapmanın her iki ölçümü de doğrudan etkilediğini kanıtlayamadılar.

Dr. Tongyu Ma, bulguları doğrulamak ve sabahları egzersiz yapmak ile daha küçük bir BMI ve bel ölçüsüne sahip olmak arasında nedensel bir ilişki olup olmadığını doğrulamak için daha fazla çalışma yapmayı planladığını söyledi.

Zaman neden önemli olabilir
Uzmanlar, bulguların arkasındaki nedenlerin hem fizyoloji hem de yaşam tarzı alışkanlıklarıyla ilgili olabileceğini söyledi.

Virginia Üniversitesi Tıp Fakültesi‘nde halk sağlığı bilimleri profesörü ve Toplum Temelli Sağlık Eşitliği Merkezi‘nin eş direktörü olan Krukowski, çalışma tasarımı nedeniyle, “sabahları sürekli egzersiz yapan kişilerin, bu çalışmada ölçülmeyen şekillerde, diğer zamanlarda egzersiz yapanlardan sistematik olarak farklı olup olmadıkları bilinmemektedir” dedi.

“Düzenli olarak sabahları egzersiz yapan kişilerin programları daha öngörülebilir olabilir; örneğin vardiyalı çalışan olma ihtimalleri ya da sabah egzersizini engelleyen bakım sorumlulukları olma ihtimalleri daha düşük olabilir” diye ekledi. “Öngörülebilir programların kilo üzerinde, uyku süresi – veya – kalitesi ve stres seviyeleri gibi bu çalışmada ölçülmeyen başka avantajlı etkileri de olabilir.”

Uzmanlar ayrıca, sabahçıların gece kuşlarından biyolojik olarak farklı olabileceğini söyledi.

Yazarlar, önceki çalışmalara dayanarak, sabah egzersiz yapanların günlük kalori alımının daha düşük olduğunu ve egzersiz yapmadıkları zamanlarda pasif olarak daha fazla enerji harcadıklarını belirtmiştir. Bu kulağa çelişkili gelebilir, ancak bu eğilim muhtemelen sabahları açlık durumunda egzersiz yapmak, vücudunuzun enerji için yiyeceklerden depolanan glikoz yerine depolanmış yağa güvenmesi anlamına geldiği için ortaya çıkar. Bu durum, erken kalkanların vücutlarının, egzersiz sonrası hareketsiz olsalar bile, hem egzersiz sırasında hem de ertesi gün boyunca yağ oksidasyonunu veya yakımını artırmak için daha donanımlı olduğu anlamına gelebilir.

Son çalışmada, sabah egzersiz yapanlar en düşük BMI ve bel çevresine sahip olmalarına rağmen en hareketsiz kişilerdi.

Dr. Tongyu Ma, e-posta yoluyla yaptığı açıklamada, “Ben şahsen bunu seviyorum çünkü bana sabah egzersiz yaptığım sürece, kilo alma endişesi duymadan günün geri kalanında ofisimde oturup işe odaklanmamın sorun olmayacağını söylüyor” dedi.

Yazarlar, daha konsantre veya yapılandırılmış egzersiz yapmanın da daha fazla kilo kaybına neden olabileceğini belirtiyor – sabah grubunda buldukları bir başka model.

Dr. Tongyu Ma, eğer uygunsa, “bisiklete binmek, koşmak ve hatta başlangıç olarak tempolu yürüyüş yapmak gibi sabah erken saatlerde yapılan aerobik egzersizin kilo kaybı için umut verici bir araç olduğunu” söyledi. “Çoğu insanın sabah egzersiz rutinine sadık kalma olasılığı, öğlen veya akşam egzersiz rutinine göre daha yüksektir.”

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

19:47:47

Fiziksel Aktivite Olmadan Olmaz…

Sağlıklı kilo, bir diyet veya programı takip etmekle ilgili değildir. Bunun yerine, sağlıklı beslenme alışkanlıkları, düzenli fiziksel aktivite ve stres yönetimi içeren bir yaşam tarzını içerir…

Kademeli, istikrarlı kilo kaybı yaşayan kişilerin – haftada yaklaşık 1 ila 2 kilo – kilolarını korumaları, hızlı kilo veren kişilere göre daha olasıdır.

Uyku, yaş, genetik, hastalıklar, ilaçlar ve çevre de kilo yönetimine katkıda bulunabilir. Kilonuzla ilgili endişeleriniz veya ilaçlarınızla ilgili sorularınız varsa, sağlık uzmanınızla konuşun.

Başlarken
Kilo vermek iyi düşünülmüş bir plan gerektirir. İşte nasıl başlayacağınız.

Adım 1: Bir taahhütte bulunun
İster ailenizde kalp hastalığı geçmişi olsun, ister çocuklarınızın evlendiğini görmek isteyin ya da kıyafetlerinizin içinde kendinizi daha iyi hissetmek isteyin, neden kilo vermek istediğinizi yazın. Bunları yazmak kararlılığınızı teyit edebilir. Bu nedenleri, neden bu değişikliği yapmak istediğinizi günlük olarak hatırlatacakları bir yere asın.

Adım 2: Nerede olduğunuzu değerlendirin
Birkaç gün boyunca yediğiniz ve içtiğiniz her şeyi bir yiyecek ve içecek günlüğüne yazın. Yediklerinizin ve içtiklerinizin daha fazla farkında olmak, akılsızca tüketimden kaçınmanıza yardımcı olacaktır. Fiziksel aktivite, uyku ve duyguları takip etmek de mevcut alışkanlıkları ve stres faktörlerini anlamanıza yardımcı olabilir. Bu, değişiklik yapmaya başlayabileceğiniz alanları belirlemenize de yardımcı olabilir.

Ardından, yaşam tarzınızı inceleyin. Kilo verme çabalarınız için zorluk teşkil edebilecek şeyleri belirleyin. Örneğin, iş veya seyahat programınız yeterince fiziksel aktivite yapmanızı zorlaştırıyor mu? Çocuklarınıza aldığınız şekerli yiyecekler yüzünden kendinizi şekerli yiyecekler yerken mi buluyorsunuz? İş arkadaşlarınız işyerine sık sık çörek gibi yüksek kalorili yiyecekler mi getiriyor? Bu zorlukların üstesinden gelmeye yardımcı olmak için yapabileceğiniz şeyleri düşünün.

Kronik bir rahatsızlığınız veya engellilik durumunuz varsa, sağlık uzmanınızdan sağlıklı kiloyu destekleyecek kaynaklar isteyin. Bu, kayıtlı bir diyetisyene ve diğer klinik veya toplum programlarına, federal olarak onaylanmış ilaçlara veya cihazlara veya ameliyata yönlendirmeyi içerebilir. Kilonuzdaki veya ilgili sağlık koşullarınızdaki değişiklikleri izlemek için bir takip randevusu isteyin.

Adım 3: Gerçekçi hedefler belirleyin
Kısa vadeli hedefler belirleyin ve yol boyunca çabalarınızı ödüllendirin. Belki de uzun vadeli hedefiniz 40 kilo vermek ve yüksek tansiyonunuzu kontrol altına almaktır. Kısa vadeli hedefler şekerli içecekler yerine su içmek, 15 dakikalık bir akşam yürüyüşü yapmak veya akşam yemeğinde sebze yemek olabilir.

Her seferinde iki ya da üç hedefe odaklanın. Etkili hedefler şunlardır

 * Spesifik
 * Gerçekçi
 * Bağışlayıcı – mükemmelden daha az
Örneğin, “daha fazla egzersiz yapmak” spesifik değildir. Ancak “İlk hafta haftada 3 gün 15 dakika yürüyeceğim” belirli ve gerçekçidir.

İki haftada 20 kilo vermek gibi gerçekçi olmayan hedefler belirlemek, kendinizi yenilmiş ve hayal kırıklığına uğramış hissetmenize neden olabilir.

Gerçekçi olmak aynı zamanda ara sıra aksilikler beklemek anlamına da gelir. Aksilikler yaşandığında, mümkün olduğunca hızlı bir şekilde yolunuza devam edin. Ayrıca gelecekteki benzer durumlarda aksilikleri nasıl önleyebileceğinizi düşünün.

Herkesin farklı olduğunu unutmayın; bir başkası için işe yarayan şey sizin için doğru olmayabilir. Yürüyüş, yüzme, tenis veya grup egzersiz dersleri gibi çeşitli aktiviteler deneyin. En çok neyi sevdiğinizi ve hayatınıza neyi sığdırabileceğinizi görün. Bu aktivitelere uzun vadede bağlı kalmak daha kolay olacaktır.

Mütevazı Kilo Kaybı Bile Yardımcı Olur
Mütevazı kilo kaybı bile kan basıncı, kan kolesterolü ve kan şekerinde iyileşme gibi büyük faydalar sağlayabilir.

Örneğin, 200 kilo ağırlığındaysanız, %5'lik bir kayıp 10 kilo eder ve kilonuzu 190 kiloya düşürür. Bu mütevazı kilo kaybı, obeziteye bağlı kronik hastalık riskinizi azaltabilir.

Adım 4: Bilgi ve destek için kaynakları belirleyin
Kilo verme çabalarınızı destekleyecek aile üyeleri veya arkadaşlar bulun. Benzer hedefleri olan iş arkadaşları veya komşular sağlıklı yemek tarifleri paylaşabilir ve grup fiziksel aktiviteleri planlayabilir. Bir kilo verme grubuna katılmak veya kayıtlı bir diyetisyen gibi bir sağlık uzmanını ziyaret etmek de yardımcı olabilir.

Adım 5: İlerlemenizi sürekli izleyin
Adım 3'te belirlediğiniz hedefleri tekrar gözden geçirin ve ilerlemenizi düzenli olarak değerlendirin. Planınızın hangi bölümlerinin iyi işlediğini ve hangilerinin değiştirilmesi gerektiğini değerlendirin. Ardından hedeflerinizi ve planınızı buna göre yeniden yazın.

Belirli bir hedefe sürekli olarak ulaşıyorsanız, başarıya giden yolda ilerlemenize yardımcı olacak yeni bir hedef ekleyin.

Başarılarınız için kendinizi ödüllendirin! Hedeflerinize ulaştığınızı fark edin ve ilerlemenizle gurur duyun. Bir buket taze çiçek, arkadaşlarınızla spor gezisi veya rahatlatıcı bir banyo gibi gıda dışı ödüller kullanın. Ödüller, daha iyi bir sağlığa giden yolda motivasyonunuzu korumanıza yardımcı olur.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

13:30:34

Bilim insanları, erken yemek yemenin sağlığınız için neden daha iyi olduğunu açıklayan birkaç mekanizmayı ortaya çıkardı…

Vücudumuz, kan şekeri seviyelerini kontrol eden bir hormon olan insülini sabahları daha iyi salgılayabilmektedir. İspanya’daki Murcia Üniversitesi’nde fizyoloji ve beslenme profesörü olan ve öğün zamanlaması ile bunun obezite ve metabolizma üzerindeki etkilerini inceleyen Marta Garaulet, “Bu, yakın zamana kadar beslenme alanında kimsenin bakmadığı bir şeydi – her zaman ne yediğiniz ve yemeğinizin enerji içeriği ya da karbonhidrat, protein ve yağın ne olduğuydu” dedi.

Günümüzün yoğun dünyasında, insanların kahvaltıyı atlaması ve uzun bir iş gününün ardından gece tıkınması yaygındır. Araştırmacılar, mümkün olduğunda bunun tersini yapmanın ya da en azından akşam yemeğinizi yatma saatinizden birkaç saat önceye koymanın daha iyi olacağını söylüyor.

Ancak Garaulet, gece geç saatlerde yemek yemenin bu enzimi baskıladığını ve vücudunuzun yağ yakmasını engellediğini tespit etti. “Örneğin yatmadan dört saat önce akşam yemeği yiyenler ile yatmadan yaklaşık bir saat önce akşam yemeği yiyenler arasında büyük bir fark görüyoruz” dedi.

Yeni araştırma, kilo vermek istiyorsanız sadece ne yediğinize değil, ne zaman yediğinize de odaklanmanız gerektiğini gösteriyor – özellikle de günün en büyük öğünlerinde. International Journal of Obesity‘de yayımlanan çalışma, Brigham and Women’s Hospital, Tufts Üniversitesi ve İspanya’daki Murcia Üniversitesi‘nden araştırmacılar tarafından yürütüldü. İspanya’da 420 aşırı kilolu gönüllü 20 haftalık bir kilo verme programına alınmış ve öğle yemeğini – İspanya’da tipik olarak en büyük ve ana öğün – ne zaman yiyeceklerine dair kendi tercihlerine göre erken yiyenler ya da geç yiyenler grubuna ayrılmıştır.

Araştırmacılar, geç yiyenlerin – öğle yemeğini öğleden sonra 3’ten sonra yiyenler – erken yiyenlere göre daha az kilo verdiğini, çok daha yavaş kilo verme oranına sahip olduğunu ve ayrıca insülin duyarlılığının – diyabet için bir risk faktörü – daha düşük olduğunu tespit etti. Diğer küçük öğünlerin zamanlaması kilo verme başarısını etkilemedi ve araştırmacılar uyku süresi ve toplam kalori alımı ve harcaması gibi geleneksel kilo verme faktörlerinde iki grup arasında hiçbir fark bulamadı.

Ancak öğle yemeğini daha geç yiyenlerin kahvaltı sırasında daha az kalori aldıkları ve kahvaltıyı atlama olasılıklarının daha yüksek olduğu görülmüştür, dolayısıyla bu da başka bir faktör olabilir.

En büyük öğününüzü günün erken saatlerinde yemek, bu kalorileri yakmak için size daha iyi bir şans verebilir. Kısacası, sağlıklı bir kiloyu korumak veya kilo vermek istiyorsanız, zamanlamanız büyük bir fark yaratabilir.

Ayrıca günün erken saatlerinde insüline daha duyarlı olma eğilimindeyizdir, yani kaslarımız kan dolaşımımızdaki glikozu daha iyi emebilir ve kullanabilir. Ancak gün ilerledikçe insüline daha az duyarlı hale geliriz. Gece olduğunda, pankreastaki insülin üreten beta hücreleri halsizleşir ve kan şekeri yükselmelerine karşı daha az duyarlı hale gelir.

Bir diğer önemli faktör de yağ hücrelerimizden yağ salgılayan bir enzim olan hormona duyarlı lipazdır. Bu enzim tipik olarak en çok geceleri aktiftir, böylece biz uyurken organlarımızın çalışmasını sağlamak için vücudumuza enerji sağlayabilir.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…