13:10:02

Bilim İnsanları Dünyada Kaç İnsan Olduğunu Ciddi Şekilde Yanlış Hesaplamış Olabilir

Çoğu tahmin mevcut insan nüfusunu 8.2 milyar civarında gösterirken, yeni bir çalışma kırsal alanları büyük ölçüde eksik temsil ediyor olabileceğimizi öne sürüyor. Finlandiya’daki Aalto Üniversitesi’nden araştırmacılar, 35 ülkedeki 300 kırsal baraj projesini analiz ederek, bu bağımsız nüfus sayımları ile 1975 ve 2010 yılları arasında toplanan diğer nüfus verileri arasında tutarsızlıklar buldular…

Tekrar 1’den saymaya başlamalıyız!

Bu tür bir eksik bildirimin bir ülkedeki kaynak tahsisi açısından sonuçları olabilir, ancak diğer uzmanlar onlarca yıllık nüfus sayımının bu kadar büyük bir farkla yanlış olabileceğine şüpheyle yaklaşıyor.

Homo sapiens, Dünya tarihindeki en başarılı memeli türüdür ve buna yaklaşmak bile mümkün değildir. Tür, neredeyse her kıtada, çeşitli olumsuz koşullarda gelişiyor ve ikinci sıradaki rakibi olan fareden en az bir milyar daha fazla. Bununla birlikte, yeni bir çalışma, insanlığın çoğalmasının etkileyici doğasının büyük ölçüde eksik bildirilmiş olabileceğini öne sürüyor.

Çoğu tahmine göre Dünya’daki insan nüfusu yaklaşık 8,2 milyar, ancak Finlandiya’daki Aalto Üniversitesi‘nde doktora sonrası araştırmacı olan ve Nature Communications dergisinde yayımlanan çalışmanın başyazarı Josias Láng-Ritter, bu tahminlerin kırsal alanları önemli bir farkla eksik temsil ediyor olabileceğini iddia ediyor.

Láng-Ritter yaptığı basın açıklamasında şunları söyledi: “Kırsal alanlarda yaşayan gerçek nüfusun küresel nüfus verilerinin gösterdiğinden çok daha yüksek olduğunu görmek bizi şaşırttı; veri setine bağlı olarak, kırsal nüfus incelenen dönem boyunca yüzde 53 ila yüzde 84 arasında eksik tahmin edilmiştir.” “Bu veri setleri binlerce çalışmada kullanıldığı ve karar alma süreçlerini kapsamlı bir şekilde desteklediği halde doğrulukları sistematik olarak değerlendirilmediği için sonuçlar dikkat çekicidir.”

İlk etapta nüfus toplamlarını elde etmek için kullanılan küresel veri setlerinin doğruluğunu tam olarak nasıl test edersiniz? Su kaynakları yönetimi alanında çalışan Láng-Ritter, kırsal baraj projelerinden toplanan farklı türde bir nüfus verisine baktı -tam olarak 35 ülkede bu tür projeler. Bu veriler 1975 ile 2010 yılları arasına odaklanmış ve bu nüfus sayıları WorldPop, GWP, GRUMP, LandScan ve GHS-POP (bu çalışmada da analiz edilmiştir) gibi kuruluşlar tarafından hesaplanan diğer nüfus toplamlarıyla karşılaştırmak için önemli bir veri seti sağlamıştır.

Láng-Ritter bir basın açıklamasında “Barajlar inşa edildiğinde geniş alanlar sular altında kalıyor ve insanların yerlerinin değiştirilmesi gerekiyor” dedi. “Baraj şirketleri etkilenenlere tazminat ödediği için yer değiştiren nüfus genellikle tam olarak sayılır. Küresel nüfus veri setlerinin aksine, bu tür yerel etki beyanları, idari sınırlarla çarpıtılmamış kapsamlı, yerinde nüfus sayımları sağlar. Daha sonra bunları uydu görüntülerinden elde edilen mekânsal bilgilerle birleştirdik.”

Bu tutarsızlığın bir kısmı muhtemelen birçok ülkenin kesin veri toplama kaynaklarına sahip olmamasından kaynaklanıyor ve uzak kırsal bölgelere seyahat etmenin zorluğu sayım tutarsızlıklarını daha da kötüleştiriyor. Nüfus sayımları kaynakların nasıl paylaştırılacağının belirlenmesinde merkezi bir rol oynadığından, dünya genelinde kırsal nüfusun yaygın bir şekilde eksik temsil edilmesi bu topluluklar üzerinde derin etkiler yaratabilir.

Ancak bu araştırma herkesi ikna etmiş değil. Hong Kong Bilim ve Teknoloji Üniversitesi‘nden Stuart Gietel-Basten New Scientist‘e verdiği demeçte, kırsal nüfus verilerinin toplanmasına daha fazla yatırım yapılmasının faydalı olacağını, ancak Dünya’nın düşündüğümüzden birkaç milyar daha fazla insan nüfusu barındırabileceği fikrinin son derece düşük bir ihtimal olduğunu söyledi. “Eğer gerçekten bu kadar büyük bir miktarda eksik sayım yapıyorsak, bu çok büyük bir haber olur ve binlerce yıllık diğer veri setleriyle çelişir.”

Böylesine büyük bir nüfusu saymaya çalışırken, birkaç yüz ya da belki birkaç bin kişi gözden kaçabilir. Ancak birkaç milyon ya da hatta milyar, bu gezegendeki insan işgaline ilişkin anlayışımızı altüst edecektir. Bilim insanlarının onlarca yıllık veri seti araştırmalarını yeniden düşünmeden önce biraz daha kanıta ihtiyaçları olacaktır.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

23:43:56

Bilim İnsanları Köpekler İçin 'İnsan Ömrünü de Uzatabilecek' Uzun Ömürlü İlaçları Keşfediyor

Araştırmacılar, köpeklerin yaşam sürelerini uzatmak için orijinal olarak köpekler için tasarlanan ve insanların uzun ömürlülüğü için de değerli bilgiler sağlayabilecek ilaçları araştırıyor. Bu ilaçlardan biri olan rapamisin, yaşlı farelerde kalp sağlığını iyileştirme ve hastalık başlangıcını geciktirme konusunda umut vaat ediyor…

Büyük ölçekli bir çalışma olan Köpek Yaşlanma Projesi, köpeklerde düşük doz rapamisini test ediyor ve hücre büyümesi ve metabolizmasını düzenleyerek kalp ve bilişsel işlevlerde iyileşmeler gözlemliyor.

Çalışmanın köpekler açısından 40 yılı kapsayan boylamsal tasarımı, ilacın yaşlanma üzerindeki etkilerinin kapsamlı bir şekilde anlaşılmasına olanak tanıyor.

Araştırmacılar bulgularını cinsiyet, kısırlaştırma durumu ve diğer faktörlere göre ayırarak ilacın etkisinin daha iyi anlaşılmasını sağlamışlardır.

Çalışmanın bulguları, tek tek hastalıklardan ziyade yaşlanmanın biyolojisini hedef alan insan ömrü tedavilerinin geliştirilmesini sağlayabilir.

İlaç insan kullanımı için onaylanmamış olsa da, yaşlanma sürecini yavaşlatma potansiyeli sağlıklı insan ömründe önemli artışlara yol açabilir.

ABD'li biyoteknoloji girişimi Loyal, köpekler için yaşam süresini uzatan LOY-002 adlı bir ilaç geliştiriyor ve ilacı 2024 yılının başlarında piyasaya sürmeyi planlıyor.

Diğer şirketler ve araştırmacılar da köpeklerin uzun ömürlü olmasının sırlarını çözmeyi ve bunları insan sağlığına uygulamayı amaçlayan benzer yaklaşımları araştırıyor.

Köpekler için uzun ömürlü ilaçların geliştirilmesi veterinerlik tıbbında devrim yaratarak evcil hayvanların daha sağlıklı ve daha uzun yaşamalarını sağlayabilir.

Bu atılımlar aynı zamanda insanlarda yaşlanmanın daha iyi anlaşılmasına yol açabilir ve sonuçta hem insanlara hem de hayvanlara fayda sağlayabilir.

ABD'li biyoteknoloji girişimi Loyal, 2025'in başlarında köpekler için yaşam süresini uzatan bir ilacı piyasaya sürmeyi planlıyor ve potansiyel olarak insan uzun ömürlülüğüne dair içgörüler sunuyor.

San Francisco merkezli şirket, köpeklerin yaşam sürelerini en az bir yıl uzatmak üzere tasarlanmış sığır eti aromalı günlük bir hap olan LOY-002 için 125 milyon dolar fon sağladı. Loyal CEO'su Celine Halioua'ya göre ilaç, yaşa bağlı metabolik değişiklikleri ve insülin regülasyonunu hedef alarak çalışıyor.

Araştırmacılar bu köpek çalışmalarının insanlarda uzun ömür araştırmalarını hızlandırabileceğine inanıyor, ancak uzmanlar standartlaştırılmış yaşlanma biyobelirteçlerinin eksikliğinin insan denemeleri için önemli bir engel olmaya devam ettiğini belirtiyor.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

19:56:24

Araştırmaya Göre Şempanzeler İnsanlarla Benzer Şekilde Hızlı İletişim Kuruyor

Doğu Afrika’daki binlerce vahşi şempanze hareketinin analizi, insan konuşmalarıyla çarpıcı benzerlikler buldu. İnsanlar hızlı şakalaşmanın ustaları olabilirler, ancak görünüşe göre şempanzelerin el işaretleri şeklinde de olsa kendi hızlı ileri geri konuşmaları var…

Araştırmacılar Afrika’nın doğusundaki vahşi şempanzeler tarafından yapılan binlerce hareketi analiz etti ve insan konuşmalarında görülen sıra alma ile çarpıcı benzerlikler buldu, özellikle de maymunların birbirlerine ne kadar hızlı yanıt verdiklerini.

Çalışma, insanlar ve maymunların ya eski atalarına kadar uzanan ya da davranışın getirdiği faydalar nedeniyle türlerde paralel olarak gelişen temel iletişim özelliklerini paylaştıklarını göstermektedir.

St Andrews Üniversitesi‘nde hayvan davranışları uzmanı olan Dr. Gal Badihi, “İnsan konuşmaları, kültürler ve diller arasında tutarlı olan çok katı sıra alma kurallarını takip eder” dedi. “Şempanze iletişiminin kendi kuralları tarafından yönetilip yönetilmediğini ya da kuralların insan konuşmasına benzer olup olmadığını merak etmeye başladık.”

Şempanzelerin zengin bir el hareketi repertuarı vardır ve bunların çoğu “dur”, “beni takip et” ya da “beni kaşı” gibi basit isteklerden oluşur. Araştırmacılar, bu el hareketlerinin kullanımını çevreleyen kurallar hakkında daha fazla bilgi edinmek için, Afrika’nın doğusundaki beş vahşi toplulukta 252 vahşi şempanzeden kaydedilen 8.500’den fazla el hareketini inceledi.

Etkileşimlerin çoğu kısaydı. Uganda’daki Budongo Koruma Saha İstasyonu’nda kaydedilen bir tanesinde, Monica adlı bir şempanze, fiziksel bir tartışmanın ardından elini Ursus adlı bir diğerine doğru uzatmış ve Ursus’un güven verici bir dokunuşla karşılık vermesine neden olmuştur.

Ancak diğer durumlarda, şempanzeler arka arkaya yedi jeste kadar değiş tokuş yaptı. Bu alışverişlerde, maymunların birbirlerine yanıt vermeleri tipik olarak 120 milisaniye sürdü, bu da ortalama 200 milisaniyelik insan konuşma yanıt süresine benzer.

Badihi, “Şempanzeler jestleri hayatlarının neredeyse her alanında kullanırlar” dedi. Bir kavgadan sonra uzlaşmanın yanı sıra, şempanzelerin yüzleşmekten kaçınmak, birbirlerini sarılmak veya öpmekle selamlamak, yiyecek paylaşmak istemek ve birlikte seyahat etmek veya ayrı yollara gitmek istediklerini belirtmek için jestler kullandıklarını gözlemledi. En çok jestin yapıldığı zaman kaşıma seanslarıydı.

“Bazı gruplar büyük, yüksek sesli, tırmalama hareketi yapıyor ve ardından birlikte tımar etmeye başlıyor. Tımar etkileşimlerinin ortasında, pozisyon değiştirmek veya yeni bir yerde tımar etmeye başlamak için birbirlerine işaret edebilirler” dedi.

Current Biology‘de yazan araştırmacılar, farklı yaşlardaki şempanzeler arasında zamanlamanın pek değişmediğini, ancak insanlarda görülen ince kültürel farklılıklara benzer şekilde farklı topluluklar arasında bazı farklılıklar olduğunu anlatıyor. Örneğin, Uganda’daki Sonso şempanze topluluğunda jestler daha yavaş değiş tokuş ediliyordu. Araştırmanın kıdemli yazarlarından Dr. Catherine Hobaiter, “İnsanlarda daha yavaş tepki verenler Danimarkalılardır” dedi.

‘Araştırmacılara göre’ insanlar ve şempanzelerin her ikisi de büyük maymun olduğundan, hızlı iletişim ortak evrimsel mirasımızın bir ürünü olabilir. Araştırmacılar, alternatif olarak, hızlı sıra almanın sosyal iletişimin daha geniş bir özelliği olabileceğini ve balinalar, yunuslar, yarasalar ve sırtlanlar gibi diğer türlerde de var olabileceğini ekliyor.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

* Bilim İnsanları Uygarlığın Sonunu Kaydetmek İçin Bir “KARA KUTU” İnşa Ediyor
* Kara Kutu Hepimizden Daha Uzun Yaşaması İçin İnşa Edilmiş

İnsan uygarlığı çöktüğünde – ya da ne zaman çökerse -, geriye ne kalacak? Belki bazı şehirlerin bazı kısımları. Ya da Özgürlük Anıtı, “Maymunlar Gezegeni”. Genel olarak, insanlığın neleri başardığı veya çöküşüyle sonuçlanan şey hakkında geride çok fazla kanıt kalmayabilir.

Bir araştırma ekibi bunu değiştirmek istiyor. Peki, onların çözümü ne? Gelecekteki uygarlıklara insanlığın tam olarak nasıl çöktüğüne dair fikir vermek için bilimsel verileri kaydedecek devasa, yok edilemez bir kutu.

Dünyanın Kara Kutusu olarak adlandırılan proje, Tazmanya’da uzak bir yere kurulan devasa bir çelik monolit olacak. Uçak kazalarından sağ çıkmak ve araştırmacılara felakete neyin yol açtığı konusunda gezegen ölçeği dışında değerli veriler sağlamak için tasarlanmış kara kutulara benziyor.

Yok Edilemez Kaydedici
Proje, Tazmanya Üniversitesi‘ndeki araştırmacılar, pazarlama ajansı Clemenger BBDO ve yaratıcı ajans The Glue Society arasındaki bir işbirliğine dayanıyor.

Ekip, kutuyu atmosferik CO2 seviyeleri, deniz sıcaklıkları ve enerji tüketim seviyeleri gibi iklim verilerini kaydetmek için tasarlıyor. Ayrıca haber başlıkları ve sosyal medya gönderileri gibi bağlamsal bilgileri de toplayarak depolayacak.

Clemenger BBDO‘nun yaratıcı direktörü Jim Curtis, Australian Broadcasting Corporation‘a (ABC ) verdiği demeçte, “Fikir şu ki, Dünya iklim değişikliğinin bir sonucu olarak çökerse, bu yok edilemez kayıt cihazı geriye kalanların bundan ders çıkarması için orada olacak” dedi.

İnsanlıktan Çok Yaşayacak
Kutunun kendisi üç inç kalınlığında çelikten yapılacak ve granitten dirsekli olacak. İçeride, kutunun çatısında güneş panelleri tarafından desteklenen İnternet bağlantılı bir depolama sürücüsü sistemi olacak.

Glue Society‘nin kurucu ortağı Jonathan Kneebone, ABC‘ye “Hepimizden daha uzun yaşamak için inşa edildi” dedi. “En kötü senaryoda dahi – mesela elektrik şebekelerinin kapanması – bu şey hâlâ orada olacak.”

Şu anda ekip için en büyük sorun, gelecekteki medeniyetlerin içerdiği bilgilere erişmesine nasıl yardımcı olacağıdır. Ne de olsa, hiçbir yerin ortasında gizemli bir monolit bulacaklar – ve biz bunun nasıl çalıştığını zaten biliyoruz.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

Yüzyıllardır ilk kez, dünya nüfusu birkaç on yıl içinde azalmaya hazırlanıyor. Şu anda dünyada yaklaşık 7,8 milyar insan var ve bu sayının 2064'te zirve yapması bekleniyor. Yayımlanan yeni bir araştırmaya göre, zirve kabaca 9,7 milyarda olacak ve ardından 2100'de 8,8 milyara düşecek…

Stein Emil Vollset, Sağlık Metrikleri ve Değerlendirme Enstitüsü'nde (IHME) baş araştırma yazarı ve Küresel Sağlık Profesörüdür – ve 'çığır açan' çalışmanın daha fazla ayrıntısına girdi.

Vollset, şunları söyledi: “Küresel nüfusun en son azaldığı zaman, Kara Veba nedeniyle 14. yüzyılın ortalarındaydı.

“Tahminimiz doğruysa, bir salgın veya kıtlık gibi olayların aksine, ilk kez nüfus düşüşü doğurganlık düşüşünden kaynaklanacak”

Daha da önemlisi, 23 kadar ülkenin nüfusu yüzde 50'den fazla küçülebilir.

Bu ülkeler arasında Japonya, Tayland, İtalya, İspanya, Portekiz, Güney Kore yer alıyor.

Büyük bir nüfus yoğunluğuna sahip bir yer olan Çin bile, 2017'deki 1,4 milyar kişiden 2100'de 732 milyona düşebilir.

Vollset, “İki kilit faktör var: modern doğum kontrolüne erişimde iyileştirmeler ve kız çocukları ile kadınların eğitimi” dedi.

“Bu faktörler doğurganlık oranını yönlendirir – bir kadının yaşamı boyunca doğurduğu ortalama çocuk sayısı, nüfusun en büyük belirleyicisidir.

“Küresel toplam doğurganlık hızının, nüfus sayılarını korumak için gerekli olduğu düşünülen asgari oranın – kadın başına 2,1 canlı doğum – çok altında, 2017'de 2,37'den 2100'de 1,66'ya istikrarlı bir şekilde düşmesi bekleniyor.”

Lancet'in genel yayın yönetmeni Dr Richard Horton ise yaptığı açıklamada şunları söyledi: “21. yüzyıl, insan uygarlığımızın hikayesinde bir devrim görülecek.

“Afrika ve Arap Dünyası geleceğimizi şekillendirecek, Avrupa ve Asya ise etkilerini kaybedecek.

“Yüzyılın sonunda dünya çok kutuplu olacak; Hindistan, Nijerya, Çin ve ABD egemen güçler olacak.

“Bu gerçekten yeni bir dünya olacak, bugün için hazırlanmamız gereken bir dünya.”

University College London'dan (UCL) Profesör İbrahim Abubakar şunları ekledi: “Sonuçta, eğer – yeni – tahminler yarı yarıya doğruysa, göç bir seçenek değil, tüm uluslar için bir zorunluluk haline gelecektir.

“Göçün sağlık ve ekonomiler üzerindeki olumlu etkileri tüm dünyada biliniyor.

“Karşı karşıya olduğumuz seçim, planlı nüfus hareketine izin vererek sağlığı ve refahı iyileştirip iyileştirmememiz ya da ithal işgücü ve istikrarsız toplumlardan oluşan bir alt sınıfla karşı karşıya kalmamızdır.”

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

İnsanlar binlerce yıldır tarlaları sürmek, savaşa girmek ve uzun mesafeler kat etmek için modern atlara güvendiler. Atlar her adımda insan toplumlarını değiştirdiler. Ancak bilim insanları bu hayvanların ne zaman ve nerede evcilleştirildiği gibi görünüşte basit bir soruya cevap vermekte zorlandılar.

Modern atın evcilleştirilmesinin kökenlerini saptamak için 160'tan fazla bilim insanından oluşan uluslararası bir ekip gerekti – 4200 ila 4700 yıl önce Rusya'nın güneybatısındaki Volga ve Don Nehirleri yakınında. Ekip bulgularını bu hafta Nature dergisinde açıkladı.

Araştırmacılar, bir zamanlar Avrupa ve Asya'da MÖ 50.000 ile 200 yılları arasında yaşamış olan 273 antik attan örnekler topladılar. Avustralya ABC'den Genelle Weule'ye göre, dört ayrı soy buldular, ancak modern atlarla en yakından ilişkili olanı Volga-Don bölgesinden geldi.

Genetik haritaları, M. Ö.2000 yılına kadar Avrupa ve Asya'daki at popülasyonlarının genetik olarak farklı olduğunu da ortaya koydu. Ancak bundan sadece birkaç yüzyıl sonra çeşitlilik seviyesi düştü ve tüm yerli atlar Volga-Don bölgesindeki nüfusa kadar izlenebildi.

Bu büyük olasılıkla Volga-Don bölgesinde yaşayan insanlar evcilleştirmek için vahşi atlar yetiştirmeye başladıklarında ve onlarla birlikte uzak yerlere seyahat ettiğinde meydana geldi. Çok geçmeden, bu soy Avrupa ve Asya'yı ele geçirdi. Fransa'daki Toulouse Antropobiyoloji ve Genomik Merkezi'nde moleküler arkeolog olan araştırmacı Ludovic Orlando, National Geographic'ten Rebecca Dzombak'a “Neredeyse bir gecede” oldu. “Bu, binlerce yılda oluşan bir şey değildi.”

“Genişledikçe, Avrasya'da dolaşan önceki tüm soyların yerini aldılar” diyor. Bugün bildiğimiz at “kazanandır, her yerde gördüğümüz attır ve diğer türler bir nevi kaybedenlerdir.”

New York Times'tan Sabrina Imbler'in haberine göre, genetik dizileme, modern atın atalarında daha fazla uysallık ve gelişmiş bir ağırlık taşıma yeteneğiyle bağlantılı iki anahtar gen tanımladı ve bu da neden bu kadar üretken olduklarını açıklayabilir.

Orlando, Science News'e verdiği demeçte, yetiştiricilerin büyük olasılıkla “hiçbir atta bulunmayan – önceden -gerçekten iyi iki faktör” için seçim yaptığını söyledi. “Bu, hem etkileşime girmesi hem de hareket etmesi daha kolay bir hayvan yarattı.”

Bu çalışma aynı zamanda önceki öncü teorilere de bir anahtar sağlıyor. Örneğin, Yamnaya halkının yaklaşık 5000 yıl önce at sırtında batıya doğru Avrupa'ya göç ettiği düşünülüyordu. Ann Gibbons, 2017'de Science için bildirdiğine göre bu, Avrupa soyunu dönüştüren anıtsal bir göçtü. Ancak bu çalışma aksini söylüyor – Yamnaya hallkı, atlar yerine öküzler üzerinde göç etmiş olmalı, çünkü atlar yaklaşık 4.000 yıl öncesine kadar evcilleştirilmemişti.

Araştırmacılar alternatif bir teori öneriyorlar: yerli atlar, Sintashta kültürünün genişlemesi sırasında Avrupa'ya doğru yol aldılar ve diğer soyların yerini almaya başladılar. Times'ın bildirdiğine göre, bu, yaklaşık 3.800 yıl önce, Tunç Çağı'nda, atlı savaş arabalarının insan orduları içine dahil olduğu zamanda oldu.

İngiltere'deki Exeter Üniversitesi'nde arkeolog olan Kate Kanne, National Geographic'e “İnsanların tarihi at DNA'sında saklıdır” diyor. “Her iki türün de hikayesini anlatıyor.”

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…