08:50:39

ABD’de Beklenenden 5,7 Milyon Daha Fazla Çocuksuz Kadın Var

New Hampshire Üniversitesi‘nden yapılan yeni bir araştırma, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki aile yapılarının değişiminin çarpıcı bir tablosunu çiziyor ve tarihsel eğilimlerin öngördüğünden milyonlarca daha fazla kadının çocuksuz olduğunu ortaya koyuyor…

Analiz, 2024 yılında, çocuk doğurma çağındaki çocuksuz kadın sayısının tahmin edilenden 5,7 milyon daha fazla olduğunu ve bu farkın son yıllarda önemli ölçüde arttığını gösteriyor. Çocuk doğurma alışkanlıklarındaki bu köklü değişiklik, önceki doğurganlık oranlarının korunması durumunda gerçekleşecek olan doğum sayısından son 17 yılda toplam 11,8 milyon daha az doğum gerçekleşmesine neden oldu.

Bu araştırmanın gerekçesi, demograflar ve sosyologlar arasında, büyük toplumsal çalkantıların kişisel yaşam kararları, özellikle de çocuk sahibi olma kararı üzerindeki kalıcı etkileri konusunda uzun süredir tartışılan bir sorudan kaynaklanmaktadır. 2007’deki Büyük Durgunluk ile başlayan dönem, önemli ekonomik, sosyal ve daha sonra da halk sağlığı alanında çalkantılı bir dönemi başlatmış ve bu durum küresel salgınla daha da yoğunlaşmıştır.

Başlangıçta birçok uzman, bu dönemlerde görülen doğum sayısındaki düşüşün geçici bir gecikme olduğunu ve aile kurmayı erteleyen birçok kişinin koşullar düzeldiğinde sonunda “yetişeceğini” düşünüyordu. Ancak, bu istikrarsızlık döneminin başlamasından neredeyse yirmi yıl sonra, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki doğurganlık oranları önceki seviyelere geri dönmedi. Bunun yerine, tarihi düşük seviyelerde kalmaya devam ederek, araştırmacıları bu değişikliklerin geçici bir duraklama mı yoksa aile ve çocuk sahibi olma konusunda daha kalıcı bir toplumsal yeniden düzenleme mi olduğunu araştırmaya yöneltti.

Bu çalışma, bu değişimin boyutunu ölçmeyi ve buna katkıda bulunan karmaşık faktörler ağını anlamayı amaçlamıştır. Araştırmacılar, büyük ekonomik ve sağlık krizlerinin ötesinde, değişen sosyal normlar ve pratik gerçekliklerin varlığını kabul etmektedir. Bunlar arasında, aile kurma zamanlamasını değiştirebilecek kadınlar için genişleyen eğitim ve kariyer fırsatları da bulunmaktadır.

Aynı zamanda, konut maliyetlerinin artması, çocuk yetiştirmenin önemli masrafları ve uygun fiyatlı çocuk bakımı ve ücretli aile iznine sınırlı erişim gibi pratik hususlar da önemli engeller oluşturmaktadır. Evlilik oranlarının düşmesi ve birlikte yaşama eğilimindeki değişiklikler gibi ilişkilerdeki değişen modeller de bu konuda rol oynamaktadır. Doğurganlık oranları bekar kadınlar arasında her zaman daha düşük olmuştur, ancak araştırma, evli kadınlar arasında da çocuksuzluğun artıp artmadığını görmek ve çocuk sahibi olma konusundaki tutumlarda daha geniş bir kültürel değişim olup olmadığını ortaya koymayı amaçlamıştır.

Analizi gerçekleştirmek için, New Hampshire Üniversitesi Carsey Kamu Politikası Okulu‘nda sosyoloji profesörü ve kıdemli demograf olan Kenneth Johnson, sağlam bir ulusal veri setini inceledi. ABD Nüfus Sayımı Bürosu‘nun Güncel Nüfus Anketi‘nden elde ettiği bilgileri kullanarak, 2006’dan 2024’e kadar olan yıllık verileri analiz etti. Bu anket, Amerikan nüfusunun ayrıntılı bir görüntüsünü sunmaktadır.

Bu bilgiler, Ulusal Sağlık İstatistikleri Merkezi‘nden alınan kapsamlı doğum ve doğurganlık verileriyle desteklenmiştir. Johnson, Büyük Durgunluk öncesindeki doğurganlık eğilimlerini sonraki yıllarla karşılaştırarak, çocuk sahibi olan kadınların “beklenen” sayısını gözlemlenen gerçek sayılarla karşılaştırmış ve giderek büyüyen farkın boyutunu ortaya koymuştur.

2024 yılında, Amerika Birleşik Devletleri’nde 20 ila 39 yaşları arasında çocuk doğurma yaşında olan 44,2 milyon kadın yaşıyordu. Bu grubun 23,1 milyonu, yani yüzde 52’si çocuk doğurmamıştı. Analiz, bu yaş grubundaki çocuksuz kadın sayısının, 2006 yılındaki doğurganlık eğilimlerinin devam etmesi durumunda olacağı sayıdan 5,7 milyon daha fazla olduğunu gösterdi. Bu, eğilimin hızla arttığını gösteriyor; çocuksuz kadınların fazlası 2016 yılında 2,1 milyondan 2022 yılında 4,7 milyona, şimdi ise 2024 yılında 5,7 milyona çıktı.

Çalışma ayrıca, bu eğilimler ortaya çıkmamış olsaydı Amerikan ailelerinin nasıl görünebileceğini de göstermektedir. Resesyon öncesi doğurganlık eğilimleri sabit kalsaydı, 2024 yılına kadar 20 ila 39 yaşları arasındaki kadınların tahmini 4,4 milyonu iki veya daha fazla çocuk sahibi olurken, 1,3 milyon kadın daha bir çocuk sahibi olurdu. Bu bireysel kararların kümülatif etkisi, ulusal düzeyde önemli bir doğum açığına yol açmıştır.

2007 ile 2024 yılları arasında, ülkede beklenenin 11,8 milyon altında doğum gerçekleşti. Bu durum, potansiyel anne sayısındaki artışa rağmen meydana geldi; 2006 ile 2024 yılları arasında 20 ila 39 yaş arası kadın nüfusu yüzde 10 arttı. Ancak, bu daha büyük grubun hiç çocuk sahibi olmamış olanların oranı yüzde 45 arttı.

Veriler, bu değişikliklerin tüm yaş gruplarında aynı olmadığını ortaya koymaktadır. Johnson, “Çocuksuzluk oranları, doğurganlık oranındaki düşüşün en çok olduğu 30 yaşın altındaki kadınlar arasında en fazla artış gösterdi” diye açıkladı. Buna karşılık, 30’lu yaşlarındaki kadınlar arasında çocuksuzluk oranı sadece hafif bir artış gösterdi. 30’lu yaşların başındaki kadınların doğurganlık oranlarında çok az bir düşüş görülürken, 35 ila 49 yaş arası kadınların oranlarında ise aslında hafif bir artış görüldü.

Ancak, yaşlı kadınlar arasında çocuk doğurma oranındaki bu küçük artışlar, genç kadınlar arasında doğum oranındaki büyük düşüşü telafi etmek için yeterli olmadı. Araştırma ayrıca, evlilik oranlarındaki düşüşün çocuksuzluğun artmasında önemli bir rol oynadığını, ancak çocuksuz evli kadın sayısının da tarihsel eğilimlerin öngördüğünden daha yüksek olduğunu doğruladı.

Araştırma, ileriye dönük olarak önemli bir sınırlamaya dikkat çekiyor: araştırma, belirli bir anı yansıtıyor ve geleceği kesin olarak öngöremez. Şu ana kadar çocuk sahibi olmayı erteleyen bazı kadınların, daha sonraki yaşlarda çocuk sahibi olma ihtimali hâlâ var. Asıl soru, bunun öncelikle çocuk sahibi olmayı erteleme mi, yoksa çocuk sahibi olmayı tamamen reddeden kadın sayısında kalıcı bir artış mı olduğu. Özellikle 30’lu yaşlarını geçen, çocuk sahibi olmayan kadınların sayısının önemli ölçüde artması, bunların önemli bir kısmının kalıcı olarak çocuksuz kalabileceğini düşündürüyor.

Johnson ve diğer demografların “demografik uçurum” olarak adlandırdığı bu eğilimin etkileri çok geniş kapsamlıdır. Johnson, “Kritik soru, bunun toplum üzerinde ne tür bir etkisi olacağıdır” dedi. Uzun süreli düşük doğum oranları, bir ülkenin altyapısı ve ekonomisinin neredeyse her yönünü etkiler. Kısa vadede, bu durum okullar, çocuklarla ilgili işletmeler ve belirli türdeki sağlık hizmetlerine olan talebin azalması anlamına gelir.

Uzun vadede ise işgücünün azalmasına yol açar ve bu da ekonomik verimlilik, inovasyon ve artan yaşlı nüfusu desteklemek için gerekli olan vergi tabanı üzerinde derin etkiler yaratır. Aile yapısında yaşanan bu sürekli değişimler, Amerikan demografik yapısında köklü bir değişimin habercisi olup, sonuçları önümüzdeki on yıllar boyunca ortaya çıkmaya devam edecektir.

“Demografik Uçuruma Katkıda Bulunan Faktörler: Doğurganlık Çağındaki ABD’li Kadınların Sayısı Artıyor, Ancak Doğum Yapanların Sayısı Azalıyor” başlıklı çalışma 3 Eylül 2025 tarihinde yayımlandı.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

Yüzyıllardır ilk kez, dünya nüfusu birkaç on yıl içinde azalmaya hazırlanıyor. Şu anda dünyada yaklaşık 7,8 milyar insan var ve bu sayının 2064'te zirve yapması bekleniyor. Yayımlanan yeni bir araştırmaya göre, zirve kabaca 9,7 milyarda olacak ve ardından 2100'de 8,8 milyara düşecek…

Stein Emil Vollset, Sağlık Metrikleri ve Değerlendirme Enstitüsü'nde (IHME) baş araştırma yazarı ve Küresel Sağlık Profesörüdür – ve 'çığır açan' çalışmanın daha fazla ayrıntısına girdi.

Vollset, şunları söyledi: “Küresel nüfusun en son azaldığı zaman, Kara Veba nedeniyle 14. yüzyılın ortalarındaydı.

“Tahminimiz doğruysa, bir salgın veya kıtlık gibi olayların aksine, ilk kez nüfus düşüşü doğurganlık düşüşünden kaynaklanacak”

Daha da önemlisi, 23 kadar ülkenin nüfusu yüzde 50'den fazla küçülebilir.

Bu ülkeler arasında Japonya, Tayland, İtalya, İspanya, Portekiz, Güney Kore yer alıyor.

Büyük bir nüfus yoğunluğuna sahip bir yer olan Çin bile, 2017'deki 1,4 milyar kişiden 2100'de 732 milyona düşebilir.

Vollset, “İki kilit faktör var: modern doğum kontrolüne erişimde iyileştirmeler ve kız çocukları ile kadınların eğitimi” dedi.

“Bu faktörler doğurganlık oranını yönlendirir – bir kadının yaşamı boyunca doğurduğu ortalama çocuk sayısı, nüfusun en büyük belirleyicisidir.

“Küresel toplam doğurganlık hızının, nüfus sayılarını korumak için gerekli olduğu düşünülen asgari oranın – kadın başına 2,1 canlı doğum – çok altında, 2017'de 2,37'den 2100'de 1,66'ya istikrarlı bir şekilde düşmesi bekleniyor.”

Lancet'in genel yayın yönetmeni Dr Richard Horton ise yaptığı açıklamada şunları söyledi: “21. yüzyıl, insan uygarlığımızın hikayesinde bir devrim görülecek.

“Afrika ve Arap Dünyası geleceğimizi şekillendirecek, Avrupa ve Asya ise etkilerini kaybedecek.

“Yüzyılın sonunda dünya çok kutuplu olacak; Hindistan, Nijerya, Çin ve ABD egemen güçler olacak.

“Bu gerçekten yeni bir dünya olacak, bugün için hazırlanmamız gereken bir dünya.”

University College London'dan (UCL) Profesör İbrahim Abubakar şunları ekledi: “Sonuçta, eğer – yeni – tahminler yarı yarıya doğruysa, göç bir seçenek değil, tüm uluslar için bir zorunluluk haline gelecektir.

“Göçün sağlık ve ekonomiler üzerindeki olumlu etkileri tüm dünyada biliniyor.

“Karşı karşıya olduğumuz seçim, planlı nüfus hareketine izin vererek sağlığı ve refahı iyileştirip iyileştirmememiz ya da ithal işgücü ve istikrarsız toplumlardan oluşan bir alt sınıfla karşı karşıya kalmamızdır.”

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…