08:06:04

Yeni Yağ Yakıcı Diyabet İlacı Kasları ve İştahı Koruyor

Araştırmacılar, GLP-1 ilaçları gibi iştahı değiştirmek yerine kaslardaki metabolik aktiviteyi artıran yeni bir oral ilaç geliştirdiler. Tablet şeklinde alınan bu tedavi, enjeksiyonla verilen Ozempic gibi bilinen GLP-1 bazlı ilaçlardan tamamen farklı bir şekilde etki ediyor. GLP-1 ilaçları, bağırsak ve beyin arasındaki iletişimi değiştirerek açlığı etkiler ve iştah kaybı, kas kütlesinde azalma ve gastrointestinal rahatsızlık gibi yan etkilere neden olabilir…

İştah Yerine Kas Metabolizmasını Hedefliyor

Yeni bileşik, açlık yollarına etki etmek yerine, doğrudan iskelet kasındaki metabolik aktiviteyi artırıyor. Hayvanlar üzerinde yapılan çalışmalarda, günümüzün GLP-1 bazlı tedavilerinde sıklıkla görülen dezavantajları ortadan kaldırırken, kan şekeri seviyelerini ve vücut kompozisyonunu iyileştirdi.

48 sağlıklı gönüllü ve 25 tip 2 diyabet hastasının katıldığı bir faz I klinik çalışma, tedavinin insanlarda da iyi tolere edildiğini göstermektedir.

Stockholm Üniversitesi Wenner-Gren Enstitüsü Moleküler Biyobilim Bölümü'nden Profesör Tore Bengtsson, “Sonuçlarımız, kas kütlesini kaybetmeden metabolik sağlığı iyileştirebileceğimiz bir geleceğe işaret ediyor. Kaslar hem tip 2 diyabet hem de obezitede önemlidir ve kas kütlesi de yaşam beklentisiyle doğrudan ilişkilidir” diyor.

Güvenlik için Tasarlanmış Yeni Bir β2 Agonisti

Etkin madde, laboratuvarda geliştirilen bir molekül olan β2 agonisti formuna dayanmaktadır. Bu molekül, kas fonksiyonuna fayda sağlayan ve β2 agonistleriyle tipik olarak ilişkili olan kalbin aşırı uyarılmasını önleyen yeni bir yöntemle önemli sinyal yollarını aktive eder.

“Bu ilaç tamamen yeni bir tedavi türüdür ve tip 2 diyabet ve obezite hastaları için büyük önem taşıyabilir. Maddemiz sağlıklı kilo kaybını teşvik ediyor gibi görünüyor ve ayrıca hastalar enjeksiyon yaptırmak zorunda kalmıyor,” diyor Karolinska Enstitüsü Fizyoloji ve Farmakoloji Bölümü'nde yardımcı doçent olan Shane C. Wright.

Tek Başına veya Kombinasyon Tedavisi Olarak Potansiyel

Bu ilaç, GLP-1 ilaçlarından farklı bir mekanizma ile çalıştığı için, tek başına veya GLP-1 ilaçları ile birlikte etkili olabilir.

Shane C. Wright, “Bu, ilacı hem tek başına hem de GLP-1 ilaçlarıyla birlikte değerli kılıyor” diyor.

Sonraki Adımlar ve Araştırma İşbirliği

Geliştirmenin bir sonraki aşaması, ilacın geliştirilmesine öncülük eden Atrogi AB tarafından planlanan daha büyük bir faz II klinik deneme. Bu çalışma, önceki araştırmalarda gözlemlenen olumlu etkilerin tip 2 diyabet veya obezite ile yaşayan kişilerde de görüldüğünü inceleyecek.

Bu çalışma, Profesör Volker M. Lauschke ve Karolinska Institutet, Stockholm Üniversitesi, Uppsala Üniversitesi, Kopenhag Üniversitesi, Monash Üniversitesi ve Queensland Üniversitesi'nden ekiplerinin işbirliğiyle gerçekleştirilmiştir. Finansman, İsveç Araştırma Konseyi, İsveç Tıbbi Araştırma Derneği, Novo Nordisk Vakfı ve diğer kaynaklardan sağlanmıştır.

Birkaç yazar, klinik denemeyi finanse eden Atrogi AB'de çalışmakta veya bu şirkette hisselere sahiptir. Tore Bengtsson, ilaç adayını geliştirmeye devam eden Atrogi AB'nin kurucusu ve bilimsel direktörüdür. Kendisi ve bir ortak yazar, çalışmada incelenen maddelerle ilgili patent başvurusu yapmıştır. Diğer şirket bağlantıları, yayının tam metninde ayrıntılı olarak belirtilmiştir.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

07:06:58

Diyabetle Bağlantılı Ev Kimyasalları

Araştırmacılar, yaygın olarak kullanılan ev kimyasalları ile diyabet arasında endişe verici bir bağlantı ortaya çıkardı: ‘Birçok kronik hastalığın risk faktörü’. Bu kimyasallar, doğal olarak parçalanmaya dirençli oldukları için çevremizde ve insan dokusunda kalıcıdır…

Mount Sinai araştırmacıları, yaygın ev kimyasallarına maruz kalmanın “sonsuza kadar kalıcı kimyasallar” yoluyla diyabet gelişme riskini artırabileceğini keşfetti.

Neler oluyor?
Yeni bir araştırmada, New York City’de 360 katılımcının kan örnekleri incelendi. Katılımcıların yarısı yakın zamanda diyabet teşhisi almış, diğer yarısı ise almamıştı.

Araştırma ekibi PFAS kirlilik seviyelerini ölçtü. PFAS veya “sonsuza kadar kalıcı kimyasallar”, mutfak gereçlerinin kaplamalarında, mobilya işlemelerinde ve su geçirmez ekipmanlarda bulunan insan yapımı bileşiklerdir.

Araştırmacılar, kimyasal maruziyetin farklı bir aralığa her artışının, diyabet riskinde %31’lik bir artışla ilişkili olduğunu buldu. Çalışmanın özetine göre, bu maddeler amino asitlerin üretimini ve vücudun ilaçları işleme şeklini bozarak kan şekeri yönetimini aksatabilir.

Bu kimyasallar, doğal olarak parçalanmaya dirençli oldukları için çevremizde ve insan dokusunda kalıcıdır.

Bu keşif neden önemlidir?

PFAS kirliliği, yaygın ev eşyaları ve içme suyu yoluyla gerçekleşebilir. Bu bileşikler vücudumuzda on yıllar boyunca birikir ve metabolizmada değişikliklere neden olarak uzun vadeli hastalıklara yol açabilir.

Araştırmaya katkıda bulunan Dr. Damaskini Valvi, “Artan araştırmalar, PFAS’ın obezite, karaciğer hastalığı ve diyabet gibi birçok kronik hastalığın risk faktörü olduğunu göstermektedir” dedi.

Artan diyabet oranları, sağlık sistemlerini ve aileleri zorlamaktadır. Kirlilik kaynaklarını anlamak, doktorların özellikle daha yüksek maruz kalma oranlarıyla karşı karşıya olan savunmasız topluluklar için daha iyi önleme stratejileri geliştirmelerine yardımcı olur.

Bu araştırma, kirliliği halk sağlığı sonuçlarıyla ilişkilendirerek, kimyasal kirliliğin gerçek tıbbi sonuçlara nasıl dönüştüğünü göstermektedir.

PFAS maruziyeti konusunda ne yapılıyor?

Bilim insanları, kimyasal maruziyetlerin farklı yaşam aşamalarında metabolizma ile nasıl etkileşime girdiğini anlamak için kirlilik ve genetik verileri birleştiren genişletilmiş araştırmalar yapılmasını talep ediyor. Bu bilgi, risk altındaki nüfuslar için hedefe yönelik müdahalelere yol açabilir.

Mutfak eşyaları, halılar ve giysiler satın alırken PFAS içermeyen ürünleri tercih ederek maruziyetinizi azaltabilirsiniz. Suya veya lekeye dayanıklı olmadığı belirtilen ürünleri tercih edin.

Tüketici temsilcilerinize başvurarak tüketim mallarında PFAS kullanımını sınırlayan yasalara destek verin. Birçok ülke, gıda ambalajlarında ve yangın söndürme köpüklerinde bu kimyasallara kısıtlamalar getirmiştir.

Birçok sistem PFAS kirliliği içerdiğinden, içme suyunuzu filtrelemeyi düşünebilirsiniz. Ters ozmoz ve aktif karbon filtreler bu bileşiklerin giderilmesine yardımcı olur.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

04:04:33

Kök Hücreler, Kadının Diyabetini Tersine Çevirdi

Kendisi, bu tür bir nakil alan tip 1 diyabetli ilk kişi oldu. 25 yaşındaki tip 1 diyabet hastası bir kadın, yeniden programlanmış kök hücre naklinden üç ay sonra kendi insülinini üretmeye başladı. Hastanın tedavisinde kullanılan hücreler, kendi vücudundan elde edildi…

Tianjing’de yaşayan kadın, Nature ile yaptığı bir telefon görüşmesinde, “Artık şeker yiyebiliyorum” dedi. Naklin üzerinden bir yıldan fazla zaman geçti ve kadın, “Her şeyin tadını çıkarıyorum — özellikle hotpotu” diye ekledi. Gizliliğini korumak için kimliğinin açıklanmamasını istedi.

Edmonton, Kanada’daki Alberta Üniversitesi‘nden nakil cerrahı ve araştırmacı James Shapiro, ameliyatın sonuçlarının çarpıcı olduğunu belirtti. “Hastanın diyabeti tamamen tersine çevrildi; önceden ciddi miktarlarda insülin alıyordu.”

Çalışma, Cell dergisinde bugün yayımlandı ve Şanghay, Çin’den ayrı bir grup tarafından yürütülen bir çalışmayı takip ediyor. Nisan ayında bu ekip, tip 2 diyabetli 59 yaşındaki bir adamın karaciğerine insülin üreten adacık hücreleri başarılı bir şekilde naklettiklerini bildirdi.

Bu çalışmada, tip 2 diyabetli 59 yaşındaki bir adamın karaciğerine insülin üreten adacık hücreleri başarıyla nakledildi. Hücreler de adamın kendi vücudundan alınan yeniden programlanmış kök hücrelerden elde edildi ve adam o zamandan beri insülin almayı bıraktı.

Bu çalışmalar, diyabet tedavisinde kök hücreleri kullanan öncü denemelerden sadece birkaçını temsil ediyor. Dünya genelinde yaklaşık yarım milyar insan diyabetten etkileniyor ve çoğu tip 2 diyabet hastası. Tip 2 diyabette vücut yeterince insülin üretmez veya insülini kullanma yeteneği azalır. Tip 1 diyabette ise bağışıklık sistemi, pankreastaki adacık hücrelerine saldırır.

Adacık hücre nakilleri hastalığı tedavi edebilir, ancak artan talebi karşılamak için yeterli bağışçı yoktur ve alıcılar, bağışlanan dokuyu reddetmemek için bağışıklık baskılayıcı ilaçlar kullanmak zorundadır.

Kök hücreler, vücuttaki herhangi bir dokuyu üretmek için kullanılabilir ve laboratuvarda süresiz olarak kültürlenebilir. Bu, potansiyel olarak sınırsız bir pankreas dokusu kaynağı sağlar. Ayrıca, araştırmacılar, kişinin kendi hücrelerinden yapılan dokuyu kullanarak bağışıklık baskılayıcı ilaçlara olan ihtiyacı ortadan kaldırmayı umuyorlar.

Yeniden Programlanmış Hücreler

Bu tür ilk denemede, Pekin Üniversitesi‘nden hücre biyoloğu Deng Hongkui ve ekibi, tip 1 diyabetli üç kişiden hücreler aldı ve bu hücreleri vücuttaki herhangi bir hücre tipine dönüşebilen pluripotent bir duruma getirdi. Bu yeniden programlama tekniği, yaklaşık yirmi yıl önce Kyoto Üniversitesi‘nden Shinya Yamanaka tarafından geliştirildi. Ancak Deng ve ekibi, Yamanaka’nın yaptığı gibi proteinler kullanmak yerine, hücreleri küçük moleküllere maruz bırakarak bu süreci kontrol altına aldı.

Araştırmacılar daha sonra bu kimyasal olarak indüklenmiş pluripotent kök (iPS) hücrelerini kullanarak 3D adacık hücreleri kümeleri üretti. Hücrelerin güvenliği ve etkinliği fareler ve insan dışı primatlar üzerinde test edildi.

Haziran 2023’te, yaklaşık yarım saat süren bir operasyonla, araştırmacılar kadının karın kaslarına yaklaşık 1,5 milyon adacık hücresini enjekte etti. Adacık nakilleri genellikle karaciğere enjekte edilir, ancak bu hücreler gözlemlenemediğinden, karında hücrelerin manyetik rezonans görüntüleme ile izlenmesi ve gerekirse çıkarılması mümkün oldu.

İnsülinsiz Yaşam

İki buçuk ay sonra, kadın insülin üretebilecek duruma geldi ve o zamandan beri insülin takviyesine ihtiyaç duymuyor. Bir yıldan fazla bir süredir bu seviyede insülin üretimini sürdürüyor. Kan şekeri seviyeleri 24 saat boyunca hedef aralıkta kaldı ve tehlikeli dalgalanmalar yaşamadı. Kyoto Üniversitesi‘nden Daisuke Yabe, “Bu başka hastalara da uygulanabilirse harika olur” diyor.

Sonuçlar ilgi çekici, ancak daha fazla insan üzerinde tekrarlanması gerektiğini belirtiyor Miami Üniversitesi’nden endokrinolog Jay Skyler. Skyler, ayrıca kadının hücrelerinin beş yıl boyunca insülin üretmeye devam etmesi gerektiğini ve o zaman tamamen ‘iyileşmiş’ sayılabileceğini ekliyor.

Deng, diğer iki katılımcının sonuçlarının da “çok olumlu” olduğunu ve Kasım ayında bir yıllık süreyi dolduracaklarını belirtiyor. Daha sonra bu denemeyi 10-20 kişiye genişletmeyi planlıyor.

Kadının daha önce karaciğer nakli aldığı için bağışıklık baskılayıcı ilaçlar kullanıyor olması, iPS hücrelerinin doku reddini azaltıp azaltmadığının değerlendirilememesine neden oldu.

Bağışıklık sistemi hücreleri “yabancı” olarak algılamadığı için, vücut bu nakli reddetmeyebilir, ancak tip 1 diyabetli kişilerde otoimmün bir durum olduğu için, vücut adacık hücrelerine saldırabilir. Deng, kadında bu duruma rastlanmadığını, çünkü bağışıklık baskılayıcı ilaçlar kullanıldığını, ancak bu otoimmün tepkiden kaçınabilecek hücreler geliştirmeye çalıştıklarını belirtiyor.

Bağışçı Hücreleri

Alıcının kendi hücrelerini kullanmak avantaj sağlasa da, bu işlemlerin ölçeklenmesi ve ticari hale getirilmesi zor. Birkaç grup, bağışçı kök hücrelerinden üretilen adacık hücreleri ile denemelere başladı.

Haziran ayında, Boston, Massachusetts’teki Vertex Pharmaceuticals tarafından yürütülen bir denemenin ilk sonuçları rapor edildi. Tip 1 diyabetli bir düzine katılımcıya bağışlanan embriyonik kök hücrelerden türetilen adacıklar karaciğere enjekte edildi ve hepsi bağışıklık baskılayıcı ilaçlar aldı. Nakilden üç ay sonra, tüm katılımcılar kanlarında glikoz bulunduğunda insülin üretmeye başladı. Bazı katılımcılar insülin bağımsız hale geldi.

Geçen yıl, Vertex, bağışlanan kök hücrelerden elde edilen adacık hücrelerinin bağışıklık sistemi saldırılarından korunmaları için tasarlanmış bir cihaza yerleştirildiği başka bir deneme başlattı. Bu, bağışıklık baskılayıcı ilaç almayan bir tip 1 diyabet hastasına nakledildi. “Bu deneme devam ediyor,” diyor çalışmaya dahil olan Shapiro; bu çalışma, 17 bireyi kayıt altına almayı hedefliyor.

Yabe, ayrıca bağışçı iPS hücrelerini kullanarak üretilen adacık hücreleri ile bir denemeye başlamak üzere. Üç tip 1 diyabet hastasının karın dokusuna cerrahi olarak yerleştirilecek adacık tabakaları geliştirmeyi planlıyor; bu hastalar bağışıklık baskılayıcı tedavi alacak. İlk katılımcının naklini gelecek yılın başlarında alması bekleniyor.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

18:36:43

Tip 1 Diyabetin Kökeni Hâlâ Bilinmemekte

Diyabet küresel bir sağlık sorunudur. Bu hastalıktan muzdarip olanlar çok az insülin üretir veya hiç üretmez ya da insüline karşı etkisiz bir yanıt verir ve bu da kan şekeri seviyelerinin anormal derecede yüksek olmasına neden olur…

Farklı diyabet türleri arasında tip 1 çocukluk ve ergenlik döneminde en yaygın olanıdır – 2019 yılında dünya çapında 20 yaşın altında yaklaşık 1,5 milyon kişi etkilenmiştir ve 25 yaşın altındaki kişilerde diyabete atfedilen 16.300 ölümün %73,7’si tip 1 diyabetten kaynaklanmıştır.

Son yıllarda kaydedilen ilerlemelere rağmen, bu hastalığın yönetimi dünya genelindeki sağlık sistemleri için hâlâ zorlu bir görevdir.

Büyük bir çocuk sağlığı sorunu

Tip 1 diyabet, bağışıklık sisteminin pankreasta insülin üreten hücrelere saldırdığı ve onları yok ettiği kronik bir otoimmün hastalıktır. Eksikliği telafi etmek için hastalara enjeksiyonlar veya insülin pompaları gibi dağıtım cihazları yoluyla insülin sağlanması gerekir.

Buna ek olarak, diyabetli kişilerin kan şekerlerini izlemeleri ve besin alımını (özellikle karbonhidratlar), fiziksel aktiviteyi ve kan şekeri seviyelerini değiştirebilecek diğer faktörleri yönetmeleri gerekir.

Hastalığın kötü yönetimi kan şekerini yükseltir. Bu durum zamanla kalp, kan damarları, sinirler, gözler ve böbrekler de dahil olmak üzere vücudun ana organlarını etkileyebilir veya bunlara zarar verebilir.

Bu nedenle, bu hastalığın nedenlerini tespit etmek ve sağlık yetkililerine yeni vakaların mümkün olduğunca erken tespit edilmesine yardımcı olacak verileri sağlamak için bu hastalıktan muzdarip gençlerin sayısının gelişimini anlamak çok önemlidir.

Vaka sayıları neredeyse iki katına çıktı

Bu çok ihtiyaç duyulan bilgiyi sağlamak için, 1994’ten 2021’e kadar 32 Avrupa ülkesinde tip 1 diyabetin görülme sıklığını – yani bir hastalıktan muzdarip olması muhtemel nüfusla ilişkili olarak belirli bir süre boyunca yeni vakaların oranını – incelendi. Bunu yapmak için, 0-14 yaş arası 219.331 bireyi kapsayan toplam 75 çalışma analiz edildi.

Tip 1 diyabet insidansının önemli ölçüde arttığı tespit edildi: 1994-2003 yılları arasında 100.000 kişi-yılında 11 vakadan, 2013-2021 yılları arasında 100.000 kişi-yılında yaklaşık 21 vakaya yükselmiştir.

Ülkeler arasındaki farklılıklar

Buna ek olarak, Avrupa bölgeleri arasında önemli farklılıklar tespit edildi. Çoğu Avrupa ülkesinde – özellikle Finlandiya, İsveç ve Norveç gibi Kuzey Avrupa ülkelerinde – belirgin bir artış eğilimi görülürken, Birleşik Krallık ve İspanya da dahil olmak üzere bazı ülkelerde sayılar sabitlenmiş görünmektedir.

İncelenen en son dönem olan 2013 ve 2021 yılları arasında, en düşük insidans oranları Romanya ve Türkiye’de (100.000 kişi-yıl başına sırasıyla 11 ve 12 vaka), en yüksek oranlar ise Finlandiya ve İrlanda’da (56 ve 33 vaka) görülmüştür.

İspanya’da rakamlar daha az keskin bir şekilde artmıştır. İspanya’da 1994-2003 yılları arasında her 100.000 kişi-yılında 16 vaka görülürken, bu rakam 2013-2022 yılları arasında çok az bir artışla 17,5’e yükselmiştir.

Avrupa genelinde, erkekler kızlardan biraz daha yüksek rakamlar göstermiştir. Ayrıca insidans oranlarının yaşla birlikte, özellikle 10-14 yaş grubunda arttığını gözlemlenmiş.

Yükselen rakamların arkasında ne var?

Tip 1 diyabetin kökeni hâlâ bilinmemekle birlikte, bazı araştırmalar genetik bir yatkınlık olduğunu göstermektedir. Otoimmün süreçler, virüsler ve diyet gibi yaşam tarzı veya çevresel faktörler de dahil olmak üzere başka tetikleyiciler de öne sürülmüştür.

Kişi başına düşen gelirin daha yüksek olmasının ya da Finlandiya, İsveç veya Norveç gibi daha kuzeydeki bir ülkede yaşamanın tip 1 diyabet görülme sıklığını etkileyebileceğini de gözlemlenmiş.

Kuzey ülkelerinin daha az ultraviyole radyasyon (yani güneş ışığı) alması da dahil olmak üzere bunun birkaç olası açıklaması vardır – çeşitli çalışmalar, vücudun bağışıklık reaksiyonlarını yavaşlattığı görüldüğü için ultraviyole radyasyona maruz kalmanın diyabete karşı koruma sağlayabileceğini bulmuştur.

Pandemi etkisi

Dikkat çeken bir diğer nokta da covid-19 pandemisinden bu yana çocuklarda yeni tip 1 diyabet vakalarında dünya çapında görülen artıştır.

Bu durum, enfeksiyonun hastalığa karşı savunmasız kişilerin bağışıklığını etkilemesinden ya da sağlık sistemlerinin sorunu erken tespit etme ve kontrol altında tutma kapasitesinin azalmasından kaynaklanıyor olabilir.

Halihazırda, sağlıklı yaşam tarzlarını teşvik eden ve bu büyük halk sağlığı sorunuyla bağlantılı bağışıklık sorunlarının temelinde yatan çevresel risk faktörlerini kontrol altına alan sağlık politikaları üzerinde daha fazla çalışılması gerekmektedir.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

21:50:37

Doktorlar jambonlu sandviç diyabet uyarısına şüpheyle yaklaşıyor

Yaklaşık iki milyon kişi üzerinde yapılan bir araştırma, işlenmiş etlerle bir bağlantı olduğunu ortaya koyuyor; ancak uzmanlar bunun paniğe yol açmaması gerektiğini söylüyor. Gazete manşetleri “günde bir jambonlu sandviç” yemenin tip 2 diyabet riskini arttırdığı uyarısında bulunuyor – ancak uzmanlar bunun o kadar basit olmadığını söylüyor…

Yirmi farklı ülkeden yaklaşık iki milyon kişi üzerinde yapılan bir araştırma, biftek, pastırma ve sosis gibi hem kırmızı hem de işlenmiş etlerle ilgili bir bağlantı buldu.

Ancak doktorlar, araştırma iyi yapılmış olsa da bulguların nüanslı olduğunu ve korku ya da paniğe neden olmaması gerektiğini söylüyor.

Sağlıklı beslenme kılavuzları doğrultusunda et alımını sınırlandırmanın mantıklı olduğunu, ancak bu çalışmanın eti menüden çıkarmaması gerektiğini söylüyorlar.

Eksik veriler

The Lancet Diabetes and Endocrinology dergisinde yer alan araştırmanın inkâr edilemeyecek bir sınırlaması var: etin diyabete neden olduğunu kanıtlayamıyor, çünkü araştırmaya katılan kişilerin yedikleri diğer gıdalar ve sürdürdükleri yaşam tarzı gibi diğer olası risk faktörlerini göz ardı etmek mümkün değil.

İngiliz Diyetetik Derneği‘nden Dr. Duane Mellor şunları söyledi: “Yazarlar, yüksek vücut ağırlığı, sigara, alkol ve düşük sebze alımı gibi tip 2 diyabet gelişme riskinin artmasıyla ilişkili diğer risk faktörlerini kontrol etmeye çalışmışlardır.”

Ancak eksik veriler, diyabetle daha güçlü bir şekilde ilişkili olan aile öyküsü, insülin direnci veya bel çevresinin etkisini hesaba katamadıkları anlamına geliyordu.

Dr. Mellor, “Dolayısıyla, işlenmiş ve kırmızı et alımıyla ilişkili risk artışının bu diğer karıştırıcı faktörlerin bir sonucu olması mümkündür” dedi.

Bu gibi çalışmalar, katılımcıların doğruyu söylemesine ve ne yediklerini doğru bir şekilde hatırlamasına da dayanmaktadır.

Bağırsak kanseri

Çalışmada, günde iki kalın dilim jambon (50 g) veya küçük bir biftek (100 g) risk oluşturuyor gibi görünmektedir.

Tavuk ve diğer beyaz etlerle ilgili bulgular daha az netti.

NHS halihazırda günde 90 g’dan (pişmiş ağırlık) fazla kırmızı veya işlenmiş et yiyen kişilere 70 g’a düşmelerini tavsiye etmektedir, çünkü uzmanlar çok fazla işlenmiş et yemenin bağırsak kanserine neden olabileceğine inanmaktadır.

Uluslararası Kanser Araştırmaları Ajansı bu durumu tütün kullanımı ve asbest ile aynı risk kategorisine koymaktadır.

İşlenmiş et, tat vermek ya da raf ömrünü uzatmak için modifiye edilmiştir.

Tütsüleme, kürleme veya tuz ya da koruyucu ekleme gibi kullanılan kimyasallar ve yöntemler bir faktör olabilir.

Et iyi bir protein, vitamin ve mineral kaynağı olsa da, bazen koroner kalp hastalığı için bir risk faktörü olan yüksek kan-kolesterol seviyeleriyle bağlantılı olan çok fazla doymuş yağ da içerir.

Kan şekeri seviyeleri

Cambridge Üniversitesi‘nden baş araştırmacı Prof Nita Forouhi şunları söyledi: “Araştırmamız, işlenmiş et ve işlenmemiş kırmızı et tüketimi ile gelecekte daha yüksek tip 2 diyabet riski arasında bir ilişki olduğuna dair bugüne kadarki en kapsamlı kanıtı sunmaktadır.

“Toplumda tip 2 diyabet vakalarını azaltmak için işlenmiş et ve işlenmemiş kırmızı et tüketiminin sınırlandırılmasına yönelik tavsiyeleri desteklemektedir.”

Tip 2 diyabet, vücudun insülin adı verilen bir hormonu çok az üretmesi veya ürettiği insülinin düzgün çalışmaması nedeniyle kan şekeri seviyelerinin yüksek olmasıdır.

Risk faktörleri şunları içerir:

Obezite veya aşırı kilolu olmak
Yüksek tansiyon
Etnik köken
Aile tarihi

Dr. Mellor, et tüketimini azaltmayı düşünen kişileri, demir ve B12 vitamini gibi hayati besin maddelerini yeterince aldıklarından emin olmaları konusunda uyarıyor.

“Bir gıdayı azaltmayı ya da diyetten çıkarmayı düşünürken, genel olarak sağlıklı bir beslenmeyi sürdürmek için yerine geçecek gıdaların aynı besin maddelerini sağlaması önemlidir” diyor.

İyi B12 vitamini kaynakları şunlardır:

Süt
Peynir
Yumurta
Marmite gibi güçlendirilmiş maya özleri
Güçlendirilmiş kahvaltılık gevrekler
Güçlendirilmiş soya ürünleri

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

01:48:12

Şangaylı Doktorların Çığır Açan Buluşu Diyabeti Tedavi Etmek İçin Kök Hücreleri Kullanıyor

Şanghay’daki doktorlar, dünyada ilk kez kök hücrelerden elde edilen pankreas hücrelerinin nakli yoluyla bir hastanın diyabetini tedavi etti. Shanghai Changzheng Hastanesi Salı günü yaptığı açıklamada, 25 yıldır Tip 2 diyabet hastası olan 59 yaşındaki adamın 33 aydır insülinden tamamen kesildiğini duyurdu…

Hastanedeki doktorlardan oluşan bir ekibin on yıldan fazla süren çabalarının ardından elde edilen tıbbi atılımla ilgili bir makale 30 Nisan’da Cell Discovery dergisinin web sitesinde yayımlandı.

Hastaneden yapılan açıklamada, bunun dünyada kök hücre kaynaklı otolog, rejeneratif adacık nakli yoluyla tedavi edilen ciddi derecede bozulmuş pankreas adacık fonksiyonuna sahip bir diyabet vakasının bildirilen ilk örneği olduğu belirtildi. En yaygın pankreatik adacık hücreleri insülin üretir.

Diyabet insan sağlığı için ciddi bir tehdit oluşturmaktadır. Tıp uzmanları, uzun bir süre boyunca zayıf kan şekeri kontrolünün körlük, böbrek yetmezliği, kardiyovasküler ve serebrovasküler komplikasyonlar ve ampütasyon dahil olmak üzere ciddi komplikasyonlara yol açabileceğini söyledi. Hipoglisemik koma ve vücudun çok hızlı yağ parçalamaya başlamasıyla ortaya çıkan ketoasidoz nedeniyle de yaşamı tehdit eden durumlar ortaya çıkabilir.

Çin, en büyük diyabetik hasta nüfusuna sahip ülkedir. Uluslararası Diyabet Federasyonu‘na göre ülkede 140 milyon diyabet hastası var ve bunların yaklaşık 40 milyonu ömür boyu insülin enjeksiyonuna bağımlı.

Uzmanlar, kan şekeri kontrolü ile mücadele eden ağır diyabet hastalarının ancak bir donörün pankreasından alınan adacık dokusunun enjekte edildiği minimal invaziv transplantasyon ile etkili bir şekilde tedavi edilebileceğini söyledi.

Bununla birlikte, ciddi donör sıkıntısı ve adacık izolasyon teknolojisinin karmaşıklığı gibi faktörler nedeniyle, bu tür bir naklin mevcut klinik ihtiyaçları karşılaması zordur. Şangay’daki ekip, bu durumun insan pankreas adacık dokusunun in vitro ortamda büyük ölçekte nasıl yeniden üretileceğini dünya çapında akademik bir odak noktası haline getirdiğini söyledi.

Ekibin önde gelen araştırmacılarından ve hastanenin Organ Nakli Merkezi‘nin direktörü Yin Hao, hastanın kendi periferik kan mononükleer hücrelerini kullandıklarını ve bunları otolog indüklenmiş pluripotent kök hücrelere yeniden programladıklarını söyledi. Bunları “tohum hücrelere” dönüştürmek için geliştirdikleri teknolojiyi kullandılar ve yapay bir ortamda pankreas adacık dokusunu yeniden oluşturdular.

“Teknolojimiz olgunlaştı ve diyabet tedavisi için rejeneratif tıp alanında sınırları zorladı” diyen Yin‘in ekibi, araştırmayı Çin Bilimler Akademisi Moleküler Hücre Bilimi Mükemmeliyet Merkezi‘nden bilim insanlarıyla birlikte yürüttü.

Diyabet komplikasyonları açısından ciddi risk altında olan hastaya Haziran 2017’de böbrek nakli yapıldığını ancak pankreas adacık fonksiyonlarının çoğunu kaybettiğini ve her gün birden fazla insülin enjeksiyonuna ihtiyaç duyduğunu söyledi.

Hastaya Temmuz 2021’de nakil yapıldı. Ameliyattan on bir hafta sonra harici insülinden kesildi ve şeker seviyesini kontrol etmek için kullandığı oral ilaçların dozu kademeli olarak azaltıldı ve bir yıl sonra tamamen kesildi. Yin, “Takip muayeneleri hastanın pankreas adacık fonksiyonunun etkili bir şekilde restore edildiğini ve böbrek fonksiyonunun normal aralıkta olduğunu gösterdi” dedi. “Bu sonuçlar, tedavinin diyabetik komplikasyonların ilerlemesini önleyebileceğini düşündürmektedir.”

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

13:13:12

Araştırma: Ozempic ve Wegovy Beyni Hedef Alarak Enflamasyonu Azaltabilir

Bulgu, Ozempic, Wegovy ve Zepbound gibi kilo verme ve diyabet enjeksiyonlarının ilk düşünülenden daha geniş tıbbi faydalara sahip olabileceğini gösteriyor. Wegovy ve Ozempic (her ikisi de semaglutid) gibi kilo verme ve diyabet enjeksiyonlarının, farelerde yapılan çalışmaların ardından, vücut genelindeki iltihaplanmayı azaltmak için beyin üzerinde etkili olduklarını göstermesinin ardından, ilk düşündüğümüzden daha geniş tıbbi faydaları olabilir…

Bu bulgu, bu ilaç sınıfının kalp krizlerini neden sadece kilo verme etkilerinden beklenenden daha fazla azalttığını açıklayabilir.

Ayrıca, denemelerde araştırılan Alzheimer hastalığı ve Parkinson hastalığı da dahil olmak üzere iltihaplanmayı içeren daha geniş bir sağlık durumu yelpazesiyle mücadelede kullanımlarına destek vermektedir.

Semaglutid, GLP-1 adı verilen bir bağırsak hormonunu taklit ederek çalışır. Normalde yemekten sonra salgılanan GLP-1 iştahı azaltır, insanların tok hissetmesini sağlar ve kan şekerinin düzenlenmesinde rol oynayan bir hormon olan insülin salınımını tetikler.

Çeşitli çalışmalar, semaglutidin insanların kilo vermesine neden olmasının yanı sıra, belirli türdeki bağışıklık sistemi faaliyetlerinde hafif bir artış olan iltihabı azalttığını ileri sürmüştür. Örneğin, Kanada'daki Toronto Üniversitesi'nden Daniel Drucker, semaglutidin kandaki C-reaktif protein (CRP) adı verilen ve iltihaplanmanın bilinen bir işareti olan bir bileşiğin seviyesini düşürdüğünü söylüyor.

Giderek artan sayıda çalışma, enflamasyonun kalp hastalığı ve Alzheimer hastalığı da dahil olmak üzere daha önce bağışıklık sistemiyle ilişkilendirilmemiş birçok durumda rol oynadığını öne sürmektedir, ancak bu henüz klinik kullanım için yeni tedavilere dönüştürülmemiştir.

Obezite de enflamasyonla bağlantılıdır, bu nedenle semaglutidin CRP üzerindeki etkisi, ilacın kendisinin enflamasyonu azaltmasından ziyade, insanların kilo vermesinin bir yan etkisi olabilir.

Bunu öğrenmek için Drucker ve meslektaşları, birkaç GLP-1 taklidinin farelerde enflamasyonu nasıl etkilediğini araştırdı. İlk olarak, farelerin bağırsaklarındaki bakterileri karınlarındaki başka bir yere enjekte ederek kanda bakteriyel bir enfeksiyona neden oldular. Bu da güçlü bir bağışıklık tepkisine yol açarak enflamasyonu artırdı.

Bazı farelere ayrıca semaglutid veya exenatide adı verilen bu ilaç sınıfının başka bir üyesi olan bir GLP-1 taklidi enjekte ettiler.

GLP-1 taklitleri hayvanların enfeksiyona karşı enflamatuar tepkisini azalttı, ancak araştırmacılar genetik olarak değiştirilmiş fareleri kullandıklarında bu gerçekleşmedi, böylece beyin hücrelerinde GLP-1 için reseptör yoktu.

Enflamasyonun azalması, deney beyinlerine GLP-1 reseptörünü bloke eden bir bileşik enjekte edilen genetik olarak normal fareler kullanılarak yapıldığında da gerçekleşmedi.

Bu sonuçlar birlikte, Ozempic gibi GLP-1 taklitlerinin beyin hücrelerine etki ederek enflamasyonu azalttığını ve bunun sadece kilo kaybının bir yan etkisi olmadığını göstermektedir.

Drucker, “Kilo vermek iyidir, ancak faydalarından yararlanmak için kilo vermeniz gerekmez” diyor. Örneğin, Wegovy'nin yakın zamanda yapılan randomize bir denemesinde, ilacın ilk birkaç ay içinde, insanlar daha fazla kilo vermeden kalp krizlerini önlemeye başladığını söylüyor.

Oxford Üniversitesi'nden Ivan Koychev, “Bu ilaçların enflamasyon üzerinde etkili olduğu bilinen bir etkiydi” diyor. “Bu makale yararlı çünkü altta yatan mekanizmayı açıklığa kavuşturuyor.”

Koychev, teorik olarak, iltihaplanmayı azaltan ilaçların insanların daha fazla enfeksiyon kapmasına neden olabileceğini, ancak bu durumun şimdiye kadar kilo kaybı veya diyabet için enjeksiyon yaptıran kişilerde gözlenmediğini söylüyor.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

13:53:02

Yüksek kan kafein düzeyleri vücut ağırlığını ve tip 2 diyabet riskini azaltabilir…

Araştırmaya göre, kandaki yüksek kafein seviyesi, kişinin taşıdığı vücut ağırlığını ve tip 2 diyabet riskini azaltabilir. BMJ Medicine dergisinde yayımlanan yeni bir çalışmada, kandaki yüksek kafein seviyesinin vücut ağırlığı ve uzun vadede tip 2 diyabet ve koroner arter hastalığı, felç, kalp yetmezliği ve düzensiz kalp ritmi (atriyal fibrilasyon) gibi önemli kardiyovasküler hastalık riskleri üzerindeki etkisi incelendi.

Araştırmacılar, bir özellik ile bir sonuç arasındaki nedensel ilişkiyi araştırmak için genetik varyantları bir araç olarak kullanan Mendelian randomizasyon adı verilen istatistiksel bir teknik kullandılar.

Analiz sonuçları, genetik olarak tahmin edilen daha yüksek kan kafein seviyelerinin daha düşük vücut ağırlığı (BMI) ile ilişkili olduğunu göstermiştir. Genetik olarak tahmin edilen daha yüksek kan kafein seviyeleri de daha düşük tip 2 diyabet riski ile ilişkilendirilmiştir.

Bulgular, kalorisiz kafeinli içeceklerin obezite ve tip 2 diyabet riskini azaltmada rol oynama potansiyelinin araştırılmaya değer olabileceğini düşündürmektedir.

Imperial College London Halk Sağlığı Okulu'ndan çalışmanın kıdemli yazarı Dr. Dipender Gill şunları söyledi: “Bu bulgular, kafeinin adipozite – obezite – ve diyabet riski üzerindeki potansiyel nedensel etkisine ilişkin önemli bilgiler sunmaktadır. Bununla birlikte, bireylerin bu sonuçları diyet tercihlerine rehberlik etmesi için kullanmadan önce daha fazla klinik çalışma yapılması gerekmektedir.”

Çalışma Imperial College London, Bristol Üniversitesi, London School of Hygiene and Tropical Medicine ve İsveç'teki Uppsala Üniversitesi'nden araştırmacıların işbirliğiyle gerçekleştirilmiştir.

Önceki araştırmalar, günde 3-5 fincan kahve içmenin daha düşük tip 2 diyabet ve kardiyovasküler hastalık riski ile ilişkili olduğunu göstermiştir. Ortalama bir fincan kahve yaklaşık 70-150 mg kafein içerir.

Bununla birlikte, araştırmacılar bugüne kadar yayımlanan araştırmaların çoğunun gözlemsel çalışmalardan geldiğini ve potansiyel olarak etkili olan diğer faktörler nedeniyle nedensel etkileri güvenilir bir şekilde belirleyemediğini belirtmektedir. Ayrıca kafeinin belirli etkilerini kafeinli içecek ve yiyeceklerde bulunan diğer bileşiklerden ayırmak da zordur.

Araştırmacılar, Mendel randomizasyonunu kullanarak, altı uzun vadeli çalışmaya katılan, ağırlıklı olarak Avrupa kökenli yaklaşık 10.000 kişide CYP1A2 ve AHR genlerinin iki yaygın genetik varyantının rolünü inceledi. CYP1A2 ve AHR genleri vücuttaki kafein metabolizmasının hızı ile ilişkilidir.

Daha yavaş kafein metabolizmasıyla ilişkili genetik varyantları taşıyan kişiler ortalama olarak daha az kahve içmekte, ancak uyarıcı etkileri için gereken seviyelere ulaşmak veya bu seviyeleri korumak için hızlı bir şekilde metabolize eden kişilere kıyasla kanlarında daha yüksek kafein seviyelerine sahip olmaktadır.

Araştırmacılar ayrıca kafeinin tip 2 diyabet riski üzerindeki herhangi bir etkisinin esas olarak eş zamanlı kilo kaybından kaynaklanıp kaynaklanmadığını da incelemişlerdir. Sonuçlar, kafeinin tip 2 diyabet riski üzerindeki etkisinin neredeyse yarısını – %43 – kilo kaybının oluşturduğunu göstermiştir.

Genetik olarak öngörülen kan kafein düzeyleri ile incelenen kardiyovasküler hastalık sonuçlarından herhangi birinin riski arasında güçlü bir ilişki ortaya çıkmamıştır.

Araştırmacılar, çalışmada sadece iki genetik varyantın kullanılması ve sadece Avrupa kökenli kişilerin dahil edilmesi gibi kısıtlamalar olduğunu kabul etmektedir.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

00:10:13
Cihaz yapay zeka kullanarak Tip 2 diyabet kullanıcılarına otomatik olarak insülin veriyor…

Dünyada Tip 2 diyabetle yaşayan milyonlarca insan için her gün hap almak, kan şekerini test etmek ve insülin enjekte etmek gibi bir dizi iş gerekiyor. Bazen hayat araya girebilir ve bir dozu kaçırabilirsiniz; bu da en iyi ihtimalle kan şekeri seviyenizi daha da yakından takip ederken stres yaşamanıza, en kötü ihtimalle de hastaneye gitmenize neden olur.

Bu nedenle Cambridge Üniversitesi'ndeki araştırmacılar, doğru zamanda doğru dozda insülini otomatik olarak enjekte etmek için yapay zekâ kullanan yapay bir pankreas tasarladılar. Cihaz, glikoz monitörü ve insülin pompası gibi reçetesiz satın alınabilen araçları bile kullanıyor. Bu, hastalara hassas dozlarda ve zamanlarda insülin vermede etkili olmasının yanı sıra oldukça erişilebilir olabileceği anlamına da geliyor.

Bu sistem, hastanın ne zaman yemek yiyeceğini ve dolayısıyla ne zaman insülin enjekte edeceğini cihaza söylemesini gerektirmediği için “kapalı döngü” olarak tanımlanıyor. Cambridge ekibinin bulgularını içeren bir makale 11 Ocak'ta Nature Medicine dergisinde yayımlandı.

Cambridge Üniversitesi'nde diyabet araştırmacısı olan ve çalışmanın yürütülmesine yardımcı olan Charlotte Boughton, basına verdiği demeçte, “Bu tam otomatik, kapalı devre sistem, tip 2 diyabetle yaşayan insanların glikoz seviyelerini yönetmeleri için insülinle mevcut standart tedaviden daha güvenli ve çok daha etkili bir yoldur” dedi.

Cihaz reçetesiz satılan araçları kullanırken, araştırmacılar tarafından geliştirilen CamAPS HX adlı bir uygulama ile eşleştirilmiştir. Bu yazılım, hastanın glikoz seviyelerini hedef aralıkta tutmak için gereken insülin miktarını doğru bir şekilde tahmin eden bir algoritma kullanıyor.

Ekip, cihazı test etmek için 26 hastayı çalışmaya dahil etti. Hastaların yarısı, günde birden fazla insülin enjeksiyonu ile standart tedaviye geçmeden önce sekiz hafta boyunca yapay pankreas kullandı. Diğer yarısı ise yapay pankreasa geçmeden önce standart tedaviyi uyguladı.

Araştırmacılar, gönüllülerin yapay pankreası her kullandıklarında, zamanlarının yüzde 66'sını hedef glikoz aralığında geçirdiklerini, geleneksel diyabet tedavisi kullananların ise zamanın sadece yüzde 32'sinde aralıkta olduklarını tespit etti. Boughton, “Bu, her gün ilave 8 saate eşdeğerdir ve tehlikeli derecede düşük glikoz seviyeleri riskini artırmadan elde edilmiştir” dedi.

Sistem tamamen otomatik olduğundan, her gün doğru zamanda insülin enjekte ettiğinizden emin olma endişesini ortadan kaldırıyor. Ayrıca hastaların kan şekeri seviyelerini test etmek ve insülini fiziksel olarak enjekte etmekle uğraşmalarına gerek kalmadan zaman kazandırıyor. Çalışmanın ardından yapılan bir takip anketinde, hastaların yaklaşık yüzde 90'ı gün içinde diyabetlerini yönetmek için çok daha az zaman harcadıklarını bildirdi.

Araştırmacılar şimdi cihazlarını geliştirmeyi umuyor ve hatta düzenleyici onay için sundular. Boughton, “Tip 2 diyabetli kişilerin sistemi daha uzun süre kullanacağı çok daha büyük ve çok uluslu bir çalışma planlıyoruz” dedi. Boughton, cihazın “göz hastalığı, böbrek hastalığı ve ampütasyon gibi diyabet komplikasyonları riskinde” azalmaya bile yol açabileceğini, ancak bunun için ayrı bir dizi çalışma yapılması gerektiğini de sözlerine ekledi.

Eğer piyasaya sürülürse ve sürüldüğünde, dünyadaki en yaygın tip olan tip 2 diyabetli on milyonlarca yetişkin için daha konforlu bir yaşam sağlayabilecektir.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

00:53:04

Çocukluk çağı diyabetinin 40 yıldan kısa bir süre içinde %60’tan fazla artması bekleniyor…
CDC tarafından hazırlanan üzücü bir istatistiksel model, halk sağlığı “salgınının” gelecekteki boyutunu ortaya koyuyor…

Halk sağlığı sorunları arasında diyabet, sağlık sistemleri için hem en yaygın hem de en maliyetli olanlardan biridir: Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezlerine (CDC) göre Amerikalıların yüzde 11,3’ü diyabet hastasıdır. Düzenleyiciler ve büyük ölçüde özel olan Amerikan sağlık sistemi, özellikle 65 yaş altı insanlar için insülin maliyetlerini kontrol etmekte yetersiz kalmış durumda. Diyabetin Amerikan yaşam süresine ve yaşam kalitesine verdiği zarar şaşırtıcıdır ve krizin tedavi edilebilir olduğuna dair umutlara rağmen, veriler durumun tam tersi yönde seyrettiğini göstermektedir. Aslında, CDC’nin yakın tarihli bir raporu, çocukluk çağı diyabet oranlarının o kadar hızlı arttığını ortaya koymaktadır ki, 2060 yılına kadar %60 oranında artması beklenmektedir.

CDC tarafından oluşturulan matematiksel bir modele göre, mevcut eğilimler devam ettiği sürece 2017 yılında 213.000 olan diyabetli genç sayısı 2060 yılında 239.000’e yükselecektir. Görülme sıklığı 2017’de gözlemlendiği gibi sabit kalacaktır. Bu, tip 1 diyabet için yüzde 3’lük ve tip 2 diyabet için yüzde 69’luk bir artışı içermektedir. Ayrıca, 2002’den 2017’ye kadar olan dönemde gözlemlenen eğilimlerin devam etmesi halinde büyümenin daha da büyük olacağı öngörülmektedir: 306.000’i tip 1 diyabet ve 220.000’i tip 2 diyabet olmak üzere 526.000 genç diyabet hastası olacaktır.

Yazarlar, “Her iki senaryoda da, tip 2 diyabet prevalansındaki ırksal ve etnik eşitsizliklerin önemli ölçüde artması ve en yüksek prevalansın İspanyol olmayan Siyah gençler arasında görülmesi beklenmektedir” diye eklemektedir.

Dünya Sağlık Örgütü‘ne (WHO) göre, 2014 yılında 422 milyon diyabet hastası vardı ve bu sayı 1980 yılında teşhis edilen 108 milyon kişinin neredeyse dört katıydı. Pankreas yeterli insülin üretmediğinde veya kan insülini düzgün bir şekilde kullanamadığında, insanlarda hiperglisemi olarak bilinen bir hastalıkla birlikte yüksek kan şekeri seviyesi gelişir. Günümüzde kalp krizi, böbrek yetmezliği, felç, körlük ve alt ekstremite ampütasyonunun başlıca nedenlerinden biri olmaya devam etmektedir.

San Diego’dan beslenme psikiyatristi Dr. Sheldon Zablow, bu durumun ciddi bir endişe kaynağı olduğunu çünkü gençlerin gelecekteki fiziksel ve ruhsal sağlıkları üzerinde ek stres yarattığını, ayrıca ailelerine ve topluma ek sağlık maliyetleri getirdiğini söyledi.

Zablow bir e-postada, “Ebeveynlerin, kendileri ve çocukları için mevcut olan sınırlı seçeneklerin suçlusu olmadıklarını anlamak önemlidir” dedi. “Tüm ebeveynler için, bir yandan çalışırken bir yandan da bir ya da daha fazla çocuğa bakmak ve diğer tüm günlük kişisel ve duygusal gereklilikleri yerine getirmek bir mücadeledir.”

Zablow, uygun fiyatlı kreşlerin aileler için büyük bir fark yaratabileceğini de sözlerine ekledi.

Zablow, “Sadece birkaç saat, haftada en az bir gün, gıda alışverişi ve hazırlığına izin vermek için,” dedi. “Ebeveyn – ve büyükanne-büyükbaba – kooperatifleri, diğer ebeveynler çocuklara bakarken daha sağlıklı gıda satın alma ve hazırlama konusunda karşılıklı işbirliği için minimum mali destekle başlatılabilir.”

“Diyabezite’ salgını (obezite ve tip 2 diyabet) muhtemelen insanlık tarihindeki en büyük salgın olacaktır.”

Zablow, “Ebeveynlere öğretilmesi gereken önemli bir teknik, kan şekeri seviyelerinin normale dönmesini sağlamak için gıda alım saatlerinin nasıl sınırlandırılacağıdır” diye ekledi. “Kan şekerini hızla yükselten yüksek glisemik gıdalarla atıştırma sınırlandırılmalı ve ebeveynlere gıdaların glisemik yük skalasında nereye düştüğü öğretilmelidir.”

Zablow, elbette tüm bunlarda sosyo-ekonomik faktörlerin büyük rol oynadığını belirtti.

Zablow, “Kilo alımını ve diyabetin komplikasyonlarını azaltmak için en iyi müdahaleler, sağlık hizmetlerine erişimi iyileştiren programların geliştirilmesi, ruh sağlığı tedavisi, daha çeşitli gıda seçenekleri ve B vitamini takviyesidir” dedi. “İşlenmiş gıdalar, doğal besin maddelerini ortadan kaldıran ve bunların yerine verimli bir şekilde kullanılamayan yapay besin maddelerini koyan seri üretim ile ucuza mal olmaktadır. Kilo alma ve diyabet tehlikelerini azaltmak için düşük maliyetli özel bir müdahale, işlenmiş gıda diyetlerindeki besin eksikliğini telafi etmek için günlük minimum B12 ve folat gereksinimi olan her çocuğa sunulmalıdır.”

2017 yılında Clinical Diabetes and Endocrinology dergisinde yayımlanan bir makalede “‘Diyabezite’ salgınının – obezite ve tip 2 diyabet – insanlık tarihindeki en büyük salgın olma ihtimali yüksektir” denilmektedir. “Diyabetin küresel bir halk sağlığı sorunu olarak ciddi şekilde küçümsendiğini ve dünyanın artık tip 2 diyabetin ‘yükselişini ve artışını’ görmezden gelemeyeceğini” ekleyen yazarlar, diyabetteki yükselişe neden olan faktörlerin daha iyi anlaşılması gerektiğini savundu. Bilim insanları, sağlıklı yaşam tarzı seçimlerini teşvik etmenin yanı sıra genetik yatkınlıkları, rahim içi çevrenin oynadığı rolü ve diyabet salgınını körükleyen nesiller arası döngüleri kırmayı inceliyor.

Yazarlar, “Tarih önemli dersler veriyor ve Hollanda Kış Açlığı ve Çin kıtlıkları gibi büyük felaket olaylarından alınacak dersler var” diye yazıyor. “Çin kıtlığı, onlarca yıl sonra diyabet ‘çığı’ olarak görülebilecek olayın tetikleyicisi olmuş olabilir. Salgının itici güçleri gerçekten de genler ve çevredir, ancak şimdi bunlara zararlı erken yaşam olayları da eklenmiştir.”

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…