09:49:32

Plastik sorunu: kağıt pipetler daha ‘çevre dostu’ olmayabilir – çoğu tehlikeli kimyasallar içeriyor
Araştırmacılar, popüler kağıt pipetlerin plastiğe karşı en ‘çevre dostu’ alternatif olmayabileceğini belirttiler…

Çelik pipetler kağıt pipetlere kıyasla daha güvenli ve çevre dostu olabilir; ancak yeni bir çalışma, pipetlerde bulunan potansiyel olarak tehlikeli kimyasalların plastik versiyonlardan daha iyi olmayabileceği uyarısında bulunuyor…

Belçikalı araştırmacılar tarafından yapılan ve 24 Ağustos Cuma günü Food Additives and Contaminants dergisinde yayımlanan yeni bir çalışmada, test edilen 20 kağıt pipet markasının 18’inde, çevrede binlerce yıl kalabilen ve potansiyel olarak insanlar ve vahşi yaşam için zararlı olan “sonsuza kadar kalıcı kimyasallar” bulundu.

Araştırmacılar, ‘PFAS’ olarak bilinen bir grup sentetik kimyasal için toplam 39 pipet markasını analiz etti. Bunların çoğunda, en yaygın olarak da kağıt ve bambudan yapılanlarda bulundu.

Araştırmacılar, “çevre dostu” olarak adlandırılan kağıt pipetlerin uzun ömürlü ve potansiyel olarak toksik kimyasallar içerdiği ve çevre için plastik versiyonlardan daha iyi olmayabileceği konusunda uyardı.

Antwerp Üniversitesi‘nde çevre bilimci olan Thimo Groffen, basına verdiği demeçte, ekibinin ABD’de satılan pipetlerde PFAS bulunmasının ardından Belçika ve Avrupa’da satılan bitki bazlı pipetlerde PFAS olup olmadığını öğrenmek istediğini söyledi.

Ekip, kağıt, bambu, cam, paslanmaz çelik ve plastik olmak üzere beş malzemeden yapılmış 39 pipet markasını çoğunlukla mağazalardan, süpermarketlerden ve fast-food restoranlarından satın alarak iki tur testten geçirdi.

Markaların çoğunluğu – 39’undan 27’si (%69) – PFAS içermekteydi ve toplamda 18 farklı PFAS tespit edildi; kağıt pipetler, test edilen markaların %90’ında tespit edilen kimyasallarla en kötü suçlular oldu.

PFAS ayrıca beş bambu pipet markasından dördünde, dört plastik pipet markasından üçünde ve beş cam pipet markasından ikisinde tespit edilmiştir. Beş çelik pipet türünün hiçbirinde tespit edilmemiştir.

Araştırmacılar, kimyasalların neredeyse her marka kağıt pipette bulunmasının, bazı durumlarda su itici bir kaplama olarak kullanıldığı anlamına geldiğini söyledi.

Dr. Groffen, “Kağıt ve bambu gibi bitki bazlı malzemelerden yapılan pipetler genellikle plastikten yapılanlara kıyasla daha sürdürülebilir ve çevre dostu olarak tanıtılıyor” dedi. “Ancak bu pipetlerde PFAS bulunması, bunun her zaman doğru olmadığı anlamına geliyor.”

Araştırmacılar, kimyasalların muhtemelen kağıt pipetler için su itici bir kaplama olarak kullanıldığına inanıyorlardı, ancak çalışma PFAS’ın pipetlerden sıvılara sızıp sızmadığına bakmadı – ancak tespit edilen bazı çeşitler bunu yapma riski taşıyordu.

Bilim insanları, PFAS konsantrasyonlarının düşük olmasına ve insan sağlığı için sınırlı bir risk oluşturmasına rağmen, PFAS’ın vücutta uzun yıllar kalabileceği ve zamanla birikebileceği konusunda uyardı.

Bu kimyasallar tiroid hastalığı, yüksek kolesterol seviyeleri, karaciğer hasarı, böbrek kanseri ve testis kanseri gibi bir dizi sağlık sorunuyla ilişkilendirilmiştir.

Dr. Groffen şöyle devam etti: “Küçük miktarlardaki PFAS, kendi başına zararlı olmasa da, vücutta zaten mevcut olan kimyasal yüke katkıda bulunabilir.

“Paslanmaz çelik pipetlerde herhangi bir PFAS tespit etmedik, bu nedenle tüketicilere bu tür pipetleri kullanmalarını ya da hiç pipet kullanmamalarını tavsiye ediyorum.”

Öte yandan kimi uzmanlarda şunu soruyor; daha ağır çelik pipetlerin üretimi ve nakliyesi sera gazı emisyonlarını kesinlikle artıracaktır. Daha az plastik ve daha az kalıcı kimyasal, atmosferde daha fazla karbona değer mi?

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

15:22:15
Çeliğin Kitlesel Ölçekte Temizlenmesi Yıllar Alacak…

Massachusetts merkezli Boston Metal’in dünyanın ikinci büyük çelik üreticisi ArcelorMittal’den 120 milyon dolar yatırım aldığını duyurmasıyla “yeşil çelik” üretimi Cuma günü gerçeğe bir adım daha yaklaştı. Boston Metal bu yatırımı Boston yakınlarındaki Woburn’da bulunan bir pilot tesiste üretimi genişletmek ve Brezilya’da ticari üretimin başlatılmasına yardımcı olmak için kullanacak. Şirket demir cevherini çeliğe dönüştürmek için yenilenebilir elektrik kullanıyor.

Çelik, dünyanın en kirli ağır sanayilerinden biridir. Dünya üretiminin dörtte üçü, fırınları ısıtmak ve cevherden saf demir açığa çıkaran reaksiyonu yürütmek için tren dolusu kömür yakan geleneksel bir yöntem kullanıyor.

Uluslararası Enerji Ajansı‘na göre çelik üretimi diğer tüm sektörlerden daha fazla iklimi ısıtan karbondioksit salınımına neden oluyor – dünya çapındaki emisyonların yaklaşık %8’i. Birçok şirket alternatifler üzerinde çalışıyor.

Küresel çelik devi ArcelorMittal‘in mali paketi, firmanın karbon inovasyon fonu tarafından bugüne kadar yapılan en büyük tek yatırım. Microsoft da bir başka yatırımcı.

Boston Metal‘in CEO’su Tadeu Carneiro, teknolojisinin “çelik üretimini büyük ölçekte karbonsuzlaştırmak için tasarlandığını” ve “sektörü altüst edeceğini” söyledi.

Şirketin teknolojisi Massachusetts Institute of Technology‘de geliştirildi. Sırasıyla enerji depolama ve metalurji alanlarında uzman olan profesörler Donald Sadoway ve Antoine Allanore şirketin kurucularıdır.

Süreçleri kömür yakmak yerine, demiri oksitten ayırmak için okul otobüsü büyüklüğünde metal bir kutu ya da “hücre” içinde demir cevherinden elektrik geçiriyor. Carneiro, operatörlerin daha sonra sıvı demiri alttan topladığını söyledi. Boston Metal, çelik üretimindeki tüm karbondioksiti ortadan kaldırabileceğini ve 2026 yılına kadar üretimi milyonlarca tona çıkarmayı umduğunu söyledi. Bonus olarak, normalde atık olarak kabul edilen cüruftan metalleri çıkarabildiğini aktardı.

Çelik, iklim üzerinde daha az etkisi olan daha temiz süreçlere geçişin ilk aşamalarında. Birçok büyük Avrupalı çelik üreticisi geleneksel kömür yakıtlı çelik üretimine alternatiflerini açıkladı ve bazı otomobil üreticileri hissedarlarına ve müşterilerine verdikleri sözleri yerine getirmek için daha temiz çelik satın alıyor.

Açık ara en çok çelik Asya’da üretiliyor. Hem Çin hem de Japonya daha temiz çelik yönünde adımlar atmıştır.

Amerika Birleşik Devletleri’nde çoğu çelik zaten daha temiz, çünkü eski çeliğin, örneğin hurdaya çıkmış arabaların eritilmesiyle elde ediliyor. Bu işlem elektrikli fırınlarda yapılabiliyor ve işlenmemiş çelik üretimine kıyasla iklimi değiştiren gazların çok daha azını salıyor.

Carneiro, çeliğin kitlesel ölçekte temizlenmesinin yıllar alacağını söyledi. “Geleneksel ve muhafazakar endüstrilerin bir şeyleri değiştirmesini sağlamak, geliştirmek ve ölçeklendirmek zaman alıyor.”

Çeşitli endüstri birlikleri işleri hızlandırmak için çalışıyor. Örneğin, ResponsibleSteel adlı kâr amacı gütmeyen bir kuruluş, çeliğin temizlenmesi konusunda işbirliği yapmak üzere madencilikten nihai çelik ürünlerine kadar tedarik zincirindeki paydaşları bir araya getiriyor.

Konuyla ilgili olarak Perşembe günü ABD’li çelik üreticisi Nucor, Kentucky Brandenburg’da 1.7 milyar dolarlık yeni bir fabrikada hurdadan yeni çelik üretmek için elektrikli fırınlar kullanarak ağır kalite çelik üretmeye başlayacağını duyurdu. Şirket bu ürünün açık deniz rüzgâr endüstrisine yönelik olduğunu söylüyor.

Açık deniz rüzgarı, kısmen fosil yakıt yakan elektriğin yerini aldığı için iklim değişikliğiyle mücadeleye yönelik birçok plan için kilit önem taşıyor. Türbinler ABD kıyılarından kilometrelerce açıkta inşa edildiği için büyük miktarlarda çelik gerektirecektir. Sektör grubu American Clean Power‘a göre, bir açık deniz türbininin ağırlığının yaklaşık %90’ı çelikten oluşuyor ve temel dahil her bir türbin için megawatt başına yaklaşık 180 ton çelik gerekiyor.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

21:34:00

Bitcoin ve diğer kripto para birimlerinin yükselişinin çevreye ve iklim değişikliğiyle mücadele çabalarına zarar verdiği, Bitcoin savunucuları aksini ne kadar söylerse söylesin, çok açık…

Perşembe günü yayımlanan yeni bir araştırmaya göre, Bitcoin’in çevreye verdiği zararın maliyeti sığır eti endüstrisininkiyle eşit. New Mexico Üniversitesi’nden ekonomistler olan yazarlar, iklim perspektifi söz konusu olduğunda Bitcoin’in yeni bir tür “dijital altını” temsil etmekten ziyade “dijital bir hammadde” olarak ortaya çıktığını söylüyorlar.

Geçen yılın sonunda, en popüler kripto para birimi olan Bitcoin‘in piyasa değerinin yaklaşık 960 milyar dolar olduğu tahmin ediliyordu. Bitcoin savunucuları, Bitcoin‘i sürdürülebilir ürün ve hizmetlerin değişimini ve büyümesini teşvik etmek için kullanılabilecek potansiyel bir araç olarak sürekli olarak tanıttılar.

Ancak bunun gelişimi, bilgisayarların bir işlemin gerçekleştiğine dair “kanıt” sağlamak amacıyla karmaşık matematiksel problemleri çözmek için birbirleriyle yarıştığı bir süreç olan kripto para madenciliğine dayanmaktadır. Bu sürecin nasıl işlediği hakkında daha fazla bilgiyi buradan edinebilirsiniz, ancak işin özü, genellikle büyük tesislerde bulunan bu bilgisayarları çalıştırmanın muazzam miktarda elektrik tüketmesidir. Eğer bu güç kaynağı yeşil değilse, madencilik operasyonları karbon emisyonlarında büyük bir artışa yol açıyor demektir.

Çin’in kısa süre önce Bitcoin madenciliğinin kendi topraklarında yapılmasını yasaklaması da bu duruma yardımcı olmuyor. Bu operasyonların çoğu hidroelektrik santralleri tarafından üretilen elektrikle çalışıyordu. Bu operasyonlar Batı’ya taşındıkça, kendilerini fosil yakıt yakan tesislere bağlı şebekeler üzerinde konumlandırdılar.

Yeni çalışma, Ocak 2016 ile Aralık 2021 arasında Bitcoin madenciliğinin yılda 75,4 terawatt saat kullandığını ortaya koyuyor. Bu, Avusturya veya Portekiz’in tamamında yıllık olarak kullanılandan daha fazla enerji anlamına geliyor.

Araştırmacılar, bu süre zarfında Bitcoin‘in neden olduğu iklim zararlarının ne olduğunu değerlendirmeye devam etti. Analiz, karbon emisyonlarının 126 kat arttığını gösteriyor. Aralık 2021 itibariyle, her bir coin yaklaşık 113 ton karbon emisyonundan ve coin başına yaklaşık 11.314 $ zarardan sorumluydu.

Aslında, iklim zararları genellikle Bitcoin piyasasının gerçek değerini aştı – Mayıs 2020’de, her 1 dolarlık Bitcoin‘in küresel iklim zararlarında 1,56 dolara yol açtığı düşünüldüğünde.

Bitcoin, iklim üzerinde aşırı büyük etkisi olan ilk endüstri olmayacaktır. Ancak bu kadar kısa sürede diğer birçok sektörü geride bırakmış olması dikkat çekici. Yazarlar tarafından Bitcoin‘in iklime verdiği zararın piyasa değerinin yaklaşık yüzde 35’i olduğu tahmin ediliyor. Bu oran küresel sığır eti üretiminden (yüzde 33) daha yüksek ve ham petrolden elde edilen benzin üretiminden (yüzde 41) çok daha düşük değil.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…