Yarım Asırlık Birliktelik…

E Street Band gitaristi Nils Lofgren, son Crazy Horse albümü için Neil Young‘ın en ünlü grubuna yeniden katıldı. E Street Band gitaristi Nils Lofgren, daha önce 1970’lerde “After the Gold Rush” ve 1971’de “Crazy Horse”da Neil Young‘ın Crazy Horse isimli grubunda çalmıştı. 2018’de “Colorado” albümü için gruba yeniden katıldı ve bu hafta vizyona girecek olan “Barn” albümü için tekrar geri döndü.

O zamanlar Lofgren ve grubu Grin ile çalışan Neil Young‘ın yapımcısı David Briggs, gitarist ve piyanisti, 1970’lerde Lofgren henüz 19 yaşındayken “After the Gold Rush” ile başlayarak Young‘ın en ünlü grubuna dahil etti. Crazy Horse‘un kendi adını taşıyan 1971 albümününde ve 2018’de “Colorado” albümü ve ardından bu haftanın devamı “Barn” için tekrar gruba katıldı.

Pandemi sırasında Horse‘u dışarı çıkaramayan Young, bunun yerine grubu bu yazın başlarında Colorado’nun Rocky Dağları’ndaki Studio in the Clouds adlı 19. yüzyıldan kalma bir ahıra getirdi. Young’ın eşi Daryl Hannah samimi bir arkadaş belgeseli çekerken, dörtlü (Lofgren, Young, basçı Billy Talbot ve davulcu Frank Molina),  soft rock ve daha serte kadar farklı yelpazede 10 şarkı oluştu.

70 yaşındaki Lofgren şu anda Arizona’daki evine döndü, ancak “Barn” ve Springsteen‘in “Letter To You” ve 2020 canlı gösteri “Weathered” arasında müzikle zor bir zaman geçirmeyi başardığı için mutlu…

Yeni bir Neil Young ve Crazy Horse albümü bu yıl beklediğiniz bir şey değildi, değil mi?

Lofgren: Bu gerçekten bir sürprizdi çünkü hepimiz pandemi ile uğraşıyoruz – bunun ortasında büyük bir hediye. Nisan ya da Mayıs’da Neil aradı ve “Bak, en erken gelecek yaza (2022) kadar çalamayacağız. Bir buçuk yıl boyunca grup olarak hiçbir şey yapmamak çok garip. Yazdığım dört şarkım var. Neden Rocky Dağları’nda sağ salim bir araya gelip enstrümanlarla eski dostlar olmuyoruz ve belki birkaç şarkı kaydetmiyoruz?” Belki bunu farklı yerlerde birkaç kez yapacağımızı, birkaç ayda bir güvenli bir yerde bir araya geleceğimizi-testler, maskeler ve tüm bu şeyler, aşılar ile-ve belki de üç yolculuktan sonra bir albümümüz olacağını düşünüyordu.

Ve bir kez olmasının dahi yeterli olduğu ortaya çıktı.

Lofgren: Neil yazmaya devam etti ve bir hafta sonra aniden dokuz parçamız oldu. Ve dedi ki, “Tanrım, bir şarkı daha yazarsam belki bunu iki ya da üç kez yapmamıza gerek kalmaz ve bir albümümüz olur.” Farklı bir zamanda olsak, çok üretken olduğu için, “Evet, 50 şarkı kaydedeceğiz ve bir kaydımız olup olmadığına karar vereceğim” diyebilirdi. Ama bu sefer öyle değildi. Hepimiz, yarım asırlık birlikteliğin ve rahat olmanın her şeyin oluşmaya başlatabileceğini fark ettik.

Crazy Horse en iyi bu şekilde çalışır, değil mi?

Lofgren: Evet, sanırım. Her zamanki gibi, şarkıları öğrenirken kaydediyorduk. Ama o gün, “Bak, bu (10.) şarkıyı bu gece bitireceğim ve bitireceğiz” dedi, ertesi gün “Human Race” ile geldi. bir düzenlemesi bile yoktu. Bunu öğrenmeye başladık ve farklı düzenlemeler hakkında konuşuyorduk ve sonunda “Emin değilim bile. Sadece beni takip et” ve sanırım bunu ilk defa elde ettik, bu bir lütuf.” Ve (Young) dedi ki, “Sanırım bir albümümüz var. Mix’lemeye başlayalım.” Birkaç hafta sonra (yönetimden ) bir telefon aldım, “Hey, albüm bitti. Bir mastering randevumuz var ve ardından 1973’te çalan ilk grup olduğumuz Roxy’de (Los Angeles’ta) bir dinleme partisi vereceğiz.”

Barn”da yapılan ayarın ne gibi bir etkisi olduğunu düşünüyorsunuz?

Lofgren: 53 yıldır çok fazla kayıt yaptım – bu, bu şekilde yaptığım ilk kayıttı, baştan sona, ve bir kere bile kulaklık takmadım. Kulüp gibi bir ahıra kurulduk, P. A. ahırda yarı yolda, bizi hedef aldı ve sahneden canlı çaldık. Birlikte şarkı söylerken bile kulaklık takmazdık. Neil biraz armoni isteseydi, mikrofonunun etrafından dolaşır ve sadece bir çalardık, hoparlörlerden çok sessiz ve bir perde alırdık ve seslerimizi o mikrofonun etrafına karıştırırdık. Çok dünyevi, doğal, organik, çabuk ve çiğdi.

Bu, onları nasıl saydığınıza bağlı olarak, Crazy Horse’daki ikinci veya üçüncü görev süreniz. Grubun süreci zaman içinde çok değişti mi?

Lofgren: Pek sayılmaz. 18 yaşındayken bile “After the Goldrush”ı yaparken bile hepimiz stüdyoda canlı çalıyorduk – tabii ki, çok fazla piyano çalıyordum ve o zaman öncesinde hayatımda hiç profesyonel bir piyano seansı yapmamıştım. Kasıtlı olarak üretimin antitezi gibi bir şey. Ve hâlâ böyle.

Neil Young ve Crazy Horse’un “Ragged Glory” gibi albümlerle karşılaştırıldığında, parçası olduğunuzda daha çeşitli ve belki biraz daha soft olduğuna katılıyor musunuz?

Lofgren: Evet… Bilmiyorum. Elbette bariz nüanslar, farklı enstrümanlar ve akordeon ve ona eklediğim herhangi bir klavye. Ayrıca, sadece şarkı söylememin tonalitesi. Bilirsiniz, grubun harika bir geçmişi var ve Danny (Whitten) ve Frank (“Pancho” Sampedro) gibi. Pancho 37 yıl boyunca, özellikle heavy rock ve grunge sound’da harika bir iş çıkardı. Ama ben gruptayken etrafta zıplayabiliyor, daha fazla sese sahip olabiliyor ve daha nüanslı olabiliyoruz. Ama sert şey, oraya buraya gizlice giriyor. “Human Race” ile biraz hızlandırdık (“Barn”da) ve “Welcome Back,” için daha sert bir yaklaşım sergiledik, “birkaç çekimde biraz daha farklıydık. Şu ana kadar sadece yedi şov yapabildiğimiz için üzgünüm – bu kadroyla, çünkü sanırım biraz daha dışarıda olabilseydik biraz daha zorlaşırdı ve bu tür bir yönü biraz daha keşfederdik ve umarım bunu yakında yapabiliriz.

Şu an başka bir şey peşinde misin?

Lofgren: Bir müddet önce başka bir solo kayıt yapmaya başladım, çok yavaş ama emin adımlarla, zaman çizelgesi yok, turneye çıkamadığım için profesyonelce bir şeyler yapmak için – ki bunu umduğum kadar iyi idare edemedim. Bu yüzden yeni bir plak üzerinde çalışmaya başlıyorum ve “Barn’s”ın çıkması da beni heyecanlandırıyor.

Bruce ve E Street’in gelecek yıl sahneye çıkacağına dair bir haber var mı?

Hayır, herkesin önünde söyledikleri dışında. Bizi çıkarmak istiyor ve bunun üzerinde çalışıyor, ama tüm Bu Covid sorunlarına rağmen henüz bilet satıp bizi işe alamıyorlar. Şimdi Avrupa’da da sorunlar var, yüksek aşılı ülkeler arasında bile. Umuyoruz, ama şu anda yapabileceğimizin en iyisi bu.

Steve’in (Van Zandt) yeni anısını (“Karşılıksız Sevişmeler”) okudunuz mu?

Lofgren: Evet. Harika bir okuma ve 30 yıldır onunla yolda olsam bile okumaktan zevk alıyorum. Harika bir iş çıkardı ve bu gerçekten başarılı ve ona şapka çıkartılıyor. Asla kitap yazamazdım.

Ama bir tane yazmak için kesinlikle sermayeniz var.

Lofgren: Harika bir kitap olması için hayatımın paylaşmak istemediğim bazı karanlık bölümlerine girmemi gerektiriyor. Hikayelerim var, bu yüzden 30 dakika boyunca bir hikaye anlatacağım ve sonra sizin için bir şarkı yapacağım ve gelecek yılın başlarında web sitemde yayınlayacağım şekilde bir şey yapıyorum. İşte kitabın benim versiyonum, size videoda anlatacağım bu kısa hikayeleri ve ardından sizin için bir şarkı söyleyeceğim. Sanırım bu şekilde yapacağım. Bana göre tüm kişisel şeyler o kadar da ilginç değil ve bazen paylaşmak istemem için biraz fazla karanlık. Ancak, yıllar boyunca onları dinlemiş olanlar dışında, insanların duyması için bazı hikayeler anlatmaktan heyecan duyuyorum.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…