10:01:33

Louisiana’da Vibrio vulnificus Salgını: Ölümcül Bakteri Vakalarında Endişe Verici Artış

Louisiana’da nadir görülen fakat son derece tehlikeli bir et yiyen bakteri olan Vibrio vulnificus nedeniyle beşinci ölüm vakası kaydedildi. Eyalet sağlık yetkilileri, Mayıs ve Ekim ayları arasında sıcak kıyı sularında yoğunlaşan bu bakteriye karşı halkı uyarıyor…

Bu yıl Louisiana’da bildirilen toplam 26 enfeksiyon ve beş ölüm, önceki yıllara kıyasla dramatik bir artışı temsil ediyor. Karşılaştırma yapıldığında, eyalette son on yılda yıllık ortalama yalnızca yedi vaka ve bir ölüm rapor edilmişti.

Ölümlerin ikisinin çiğ istiridye tüketimiyle bağlantılı olduğu doğrulandı. Ancak vakaların büyük çoğunluğu –yaklaşık yüzde 85’i– açık yaraların deniz suyu ile teması sonucu gelişti. Son kaybın kimliği ve enfeksiyonun tam olarak nasıl geliştiği ise henüz bilinmiyor. Uzmanlar, bakterinin özellikle bağışıklık sistemi zayıflamış bireylerde, karaciğer hastalığı, diyabet veya kanser gibi kronik sağlık sorunları olanlarda çok daha ağır seyrettiğini belirtiyor.

Louisiana’daki artış, ABD genelinde görülen daha geniş bir eğilimin parçası. Gulf Coast bölgesi dışında da vakalar giderek daha sık teşhis ediliyor. Florida’da bu yıl sekiz ölüm, Alabama ve Mississippi’de birer ölüm, ayrıca geçtiğimiz yıl New York ve Connecticut’ta üç ölüm rapor edildi. Böylece Vibrio vulnificus, artık sadece güney eyaletlerinin değil, kuzey kıyılarının da bir halk sağlığı tehdidi haline geldi. Bilim insanları bu genişlemenin, iklim değişikliğiyle bağlantılı olarak okyanus sıcaklıklarının yükselmesinden kaynaklandığını vurguluyor. Daha sıcak sular, bakterinin hem çoğalması hem de daha geniş coğrafi alanlara yayılması için elverişli bir ortam oluşturuyor.

Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezi (CDC) verilerine göre, ABD’de her yıl ortalama 80.000 kişi Vibrio türleriyle enfekte oluyor ve yaklaşık 100 kişi hayatını kaybediyor. Bu vakaların küçük bir kısmını oluşturan Vibrio vulnificus, ölüm oranı yüzde 20–30 gibi çok yüksek bir düzeyde olan en tehlikeli türlerden biri olarak biliniyor. Enfeksiyon genellikle birkaç saat içinde hızla ilerleyip septisemiye ve doku nekrozuna yol açabiliyor. Bu nedenle, erken tanı ve agresif antibiyotik tedavisi hayati önem taşıyor; bazı vakalarda uzuv kaybını önlemek için cerrahi müdahale gerekebiliyor.

Sağlık yetkilileri, özellikle risk gruplarına yönelik olarak bir dizi korunma önlemi tavsiye ediyor. Bunlar arasında tuzlu veya acı suda (tatlı su ile tuzlu deniz suyunun karıştığı hal) bulunurken açık yaraların su geçirmez bandajlarla kapatılması, çiğ ya da az pişmiş deniz ürünlerinden –özellikle istiridyelerden– kaçınılması, çiğ deniz ürünlerini elledikten sonra ellerin ve yüzeylerin dikkatle yıkanması öne çıkıyor. Ayrıca suya temas sonrasında kızarıklık, şişlik veya olağan dışı cilt belirtileri gözlemlendiğinde vakit kaybetmeden tıbbi yardım alınması gerektiği vurgulanıyor.

Louisiana’daki mevcut tablo, Vibrio vulnificus’un artık münferit bir tehditten ziyade büyüyen bir halk sağlığı sorunu haline geldiğini ortaya koyuyor. İklim değişikliğinin deniz ekosistemleri üzerindeki etkileri göz önüne alındığında, önümüzdeki yıllarda benzer salgınların yalnızca Louisiana’da değil, ABD’nin farklı bölgelerinde de artarak devam etmesi olası görünüyor. Bu nedenle, hem bireysel düzeyde önlemler hem de kamusal sağlık politikaları, söz konusu bakterinin yayılımını sınırlamak için kritik önem taşıyor.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

00:12:39

Bilinmeyen Bir Mikrop Çin'in Uzay İstasyonuna Sızdı

Araştırmacılar NASA'nın temiz odalarında bile gelişen yeni bakteriler buluyor. İki yeni çalışma mikropların Dünya yörüngesine ve ötesine seyahat etmesini engellemenin ne kadar zor olduğunu gösteriyor. Çinli bilim insanları Tiangong uzay istasyonunda yeni bir bakteri bulduklarını, ancak bu bakterinin istasyonda mı yoksa gökyüzüne çıkmadan önce Dünya'da mı evrimleştiğini doğrulayamadıklarını bildirdiler…

Benzer şekilde, ayrı bir çalışma NASA'nın Phoenix Mars lander için kullanılan temiz odasında da 26 yeni bakteri türü bulunduğunu gösteriyor. Bakteriler her yerde, hatta en az istendikleri yerlerde bile gelişiyor gibi görünüyor. Geçtiğimiz hafta içinde, bu mikropların en beklenmedik yerlerde bile hayatta kalıp gelişebildiklerine dair oldukça çarpıcı bir hatırlatma aldık.

İlk vaka Çin'in Tiangong uzay istasyonuyla ilgili. Uluslararası Uzay İstasyonu'nun (UUİ) yaklaşık yüzde 20'si büyüklüğündeki Tiangong, benzer şekilde fizikten biyoteknolojiye ve ötesine kadar çeşitli alanlarda deneyler yürütmektedir -son sayıma göre istasyon 180 kadar bilimsel araştırmaya olanak sağlamıştır. Yaşam Alanı Mikrobiyom Programı olarak bilinen bu araştırmalardan biri, Çinli astronotların (hángtiān yuán ya da “uzay yolcuları” olarak bilinirler) üç kapsüllü Tiangong'un iç kabininden iki araştırmada örnek toplamalarını gerektiriyordu. Mayıs 2023'te alınan örnekler, ISS gibi benzer uzay araçlarından bile farklı olan uzay istasyonunun yeni mikrobiyom ortamını vurgulayan yeni bir çalışmanın konusunu oluşturuyor. Uluslararası Sistematik ve Evrimsel Mikrobiyoloji Dergisi'nde yayımlanan bir çalışmada tanımlanan bu uzay tabanlı mikrobiyom artık yeni bir bakteri içeriyor.

Niallia tiangongensis olarak bilinen ve keşfedildiği yörünge ortamına bir selam niteliği taşıyan bakteri tamamen yabancı değil. Bunun yerine, tipik olarak Dünya'daki topraklarda bulunan ve bazı yara enfeksiyonlarının nedeni olduğu bilinen Niallia circulans'ın yakın bir akrabası gibi görünüyor (bakteri 2020 yılına kadar Bacillus cinsi altında sınıflandırılıyordu).

Yazarlar, “Uzun süreli uzay görevleri sırasında mikropların özelliklerini anlamak, astronotların sağlığını korumak ve uzay araçlarının işlevselliğini sürdürmek için çok önemlidir” diye yazdı. “Fenotipik, fizyolojik ve kemotaksonomik özelliklerin yanı sıra genom ek açıklamasına dayanarak, [yeni bakteri] Niallia cinsi içinde yeni bir tür olarak kabul edildi.”

Peki uzaydaki bakteri tehdidini gerçekten anlamamız gerekiyor mu? Ne de olsa NASA'da tam da bu nedenle temiz odalar var, değil mi?

Bu ayın başlarında NASA, Suudi Arabistan ve Hindistan'dan bilim insanlarının işbirliğinin bir parçası olarak yayımlanan bir başka çalışma, NASA'nın Phoenix Mars lander görevi sırasında (ilk olarak 2007'de fırlatıldı) kullanılan temiz odalarının doyurucu mikroplarla dolu olduğunu ortaya koydu. Bu mikroplardan 26'sı bilim tarafından tamamen bilinmiyordu.

Microbiome dergisinde yayımlanan çalışmanın başyazarı Alexandre Rosado yaptığı basın açıklamasında, “Çalışmamızın amacı ekstremofillerin uzay görevlerinde transfer edilme riskini anlamak ve hangi mikroorganizmaların uzayın zorlu koşullarında hayatta kalabileceğini tespit etmektir” dedi. “Bu çaba, mikrobiyal kontaminasyon riskinin izlenmesi ve keşfedilen gezegenlerin kasıtsız kolonizasyonuna karşı koruma sağlanması açısından çok önemlidir.”

Mars'a gönderilen iki düzineden fazla keşif ve iniş aracıyla mikroplar neredeyse kesin olarak Kızıl Gezegen'e ulaşmıştır; bu da bir görevin amacı yerel mikrobiyal yaşamı aramak olduğunda işleri karmaşıklaştırabilir. Dünya merkezli organizmaları başka gezegenlere gönderme eylemi, muhtemelen bir tür Star Trek mikrobiyal Ana Direktifini ihlal edecektir.

Tiangong'un durumunda, bilim insanları bu yeni bakterinin uzay istasyonundayken mi evrimleştiğinden yoksa Dünya'ya gelip roketle mi yolculuk ettiğinden emin olamıyorlar. İnsanlar ökaryotlar arasında en becerikli uzay kaşifleri olabilir, ancak saf sayılar söz konusu olduğunda, hiç kimse prokaryotik bakterilerin eline su dökemez.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

13:26:56

Virüsler Diş Fırçanızda, Duş Başlığınızda Kısacası Banyolarımızda Dolaşıyor

Mikrobiyologlar, duş başlıkları ve diş fırçalarının, çoğu daha önce hiç görülmemiş son derece çeşitli virüslerle dolu olduğunu keşfetti. Northwestern Üniversitesi tarafından yürütülen yeni bir çalışmada mikrobiyologlar, duş başlıkları ve diş fırçalarının, çoğu daha önce hiç görülmemiş son derece çeşitli virüslerle dolu olduğunu keşfetti…

Bu durum kulağa uğursuz gelse de iyi haber şu ki bu virüsler insanları hedef almıyor. Bakterileri hedef alıyorlar.

Çalışmada toplanan mikroorganizmalar bakteriyofaj ya da “faj” olarak adlandırılan ve bakterilerin içine girerek çoğalan bir virüs türüdür. Araştırmacılar haklarında çok az şey bilmelerine rağmen, fajlar son zamanlarda antibiyotiğe dirençli bakteriyel enfeksiyonların tedavisinde potansiyel kullanımları nedeniyle dikkat çekmektedir. Ve banyolarımızda gizlenen daha önce bilinmeyen virüsler, bu uygulamaları keşfetmek için bir malzeme hazinesi haline gelebilir.

Çalışma Çarşamba günü 9 Ekim Frontiers in Microbiomes dergisinde yayımlandı.

Çalışmayı yöneten Northwestern‘den Erica M. Hartmann, “Bulduğumuz virüslerin sayısı kesinlikle çılgınca” dedi. “Hakkında çok az şey bildiğimiz ve daha önce hiç görmediğimiz pek çok virüs bulduk. Etrafımızda bu kadar çok kullanılmamış biyoçeşitlilik olması şaşırtıcı. Üstelik bulmak için uzağa gitmeye bile gerek yok; burnumuzun dibinde.”

İç mekân mikrobiyoloğu olan Hartmann, Northwestern McCormick Mühendislik Okulu‘nda inşaat ve çevre mühendisliği doçenti ve Sentetik Biyoloji Merkezi‘nin bir üyesidir.

‘Operation Pottymouth’un dönüşü

Yeni çalışma, Hartmann ve Boulder’daki Colorado Üniversitesi‘ndeki meslektaşlarının diş fırçaları ve duş başlıklarında yaşayan bakterileri karakterize ettiği önceki araştırmanın bir uzantısıdır. Önceki çalışmalar için araştırmacılar, insanlardan kullanılmış diş fırçaları ve duş başlıklarından toplanan örneklerle birlikte çubuklar göndermelerini istedi.

Hartmann, sifonu çeken bir tuvaletin aerosol partikül bulutu oluşturabileceği endişesinden esinlenerek diş fırçası çalışmasına sevgi dolu bir yaklaşımla “Operation Pottymouth” adını verdi.

Hartmann, “Bu proje bir merak olarak başladı” dedi. “Evlerimizde hangi mikropların yaşadığını bilmek istedik. Kapalı ortamları düşünürseniz, masa ve duvar gibi yüzeyler mikropların yaşaması için gerçekten zordur. Mikroplar su bulunan ortamları tercih ederler. Peki su nerede var? Duş başlıklarımızın içinde ve diş fırçalarımızda.”

Çeşitlilik ve fırsatlar

Hartmann bakterileri karakterize ettikten sonra, aynı örneklerde yaşayan virüsleri incelemek için DNA dizilimi kullandı. Ve şaşkınlığa uğradı. Örnekler toplamda 600’den fazla farklı virüs içeriyordu ve hiçbir örnek birbirine benzemiyordu.

Hartmann, “Duş başlıkları ve diş fırçaları arasında virüs türlerinde temelde hiçbir örtüşme görmedik” dedi. “Ayrıca herhangi iki örnek arasında da çok az örtüşme gördük. Her duş başlığı ve her diş fırçası kendi küçük adası gibi. Bu da dışarıdaki virüslerin inanılmaz çeşitliliğinin altını çiziyor.”

Hartmann ve ekibi, tüm örnekler arasında çok az örüntü bulmuş olsalar da, diğer faj türlerinden daha fazla mikobakteriyofaj fark ettiler. Mikobakteriyofaj, cüzzam, tüberküloz ve kronik akciğer enfeksiyonları gibi hastalıklara neden olan patojenik bir tür olan mikobakterileri enfekte eder. Hartmann, araştırmacıların bir gün bu enfeksiyonları ve diğerlerini tedavi etmek için mikobakteriyofajdan yararlanabileceğini hayal ediyor.

“Bu mikobakteriyofajları alıp tesisat sisteminizdeki patojenleri temizlemenin bir yolu olarak kullanmayı düşünebiliriz” dedi. “Bu virüslerin sahip olabileceği tüm işlevlere bakmak ve onları nasıl kullanabileceğimizi bulmak istiyoruz.”

Çoğu mikrop ‘bizi hasta etmez’

Ancak bu arada Hartmann, insanları banyolarımızda yaşayan görünmez vahşi yaşam hakkında endişelenmemeleri konusunda uyarıyor. İnsanlar çamaşır suyuna sarılmak yerine, kalsiyum birikimini gidermek için duş başlıklarını sirkede bekletebilir ya da sadece su ve sabunla yıkayabilirler. Hartmann, insanların diş fırçası başlıklarını düzenli olarak değiştirmeleri gerektiğini söylüyor. Hartmann ayrıca antibiyotiklere dirençli böceklere yol açabileceğini söylediği antimikrobiyal diş fırçalarının da hayranı değil.

“Mikroplar her yerdedir ve büyük çoğunluğu bizi hasta etmez” dedi. “Onlara dezenfektanlarla ne kadar çok saldırırsanız, direnç geliştirmeleri ya da tedavilerinin daha zor hale gelmesi o kadar muhtemeldir. Hepimiz onları kucaklamalıyız.”

“Evle ilgili biyofilmlerdeki faj toplulukları bakteriyel konakçılarla ilişkilidir ancak diğer çevresel faktörlerle ilişkili değildir” başlıklı çalışma Northwestern Üniversitesi tarafından desteklenmiştir.

Tropik yağmur ormanlarını ve mercan resiflerini bir kenara bırakın -hayranlık uyandıran biyoçeşitlilik sunan en son sıcak nokta size banyonuzdan daha uzakta değil.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

11:37:42

İspanyol Anne ve Kızı Kilise Fresklerini Onarmak İçin Bakteri Yetiştiriyor

İspanyol mikrobiyolog Pilar Bosch 2008 yılında doktorası için araştıracak bir konu ararken, kendi alanı olan bakterilerin annesinin uzmanlık alanı olan sanat restorasyonunda kullanılabileceğini öne süren bir makaleye rastladı…

Aynı anda annesi Pilar Roig, İspanya’nın üçüncü şehri Valensiya’daki en eski kiliselerden birinde Antonio Palomino‘nun 18. yüzyıldan kalma tablolarını restore etmekle uğraşıyordu.

Özellikle 1960’lardaki restorasyon çalışmaları sırasında Santos Juanes kilisesinin duvarlarındaki freskleri sökmek için kullanılan yapıştırıcıyı çıkarmakta zorlanıyordu.

42 yaşındaki Bosch, “Annemin çözmesi gereken çok zor bir sorun vardı ve ben de İtalya’da freskleri temizlemek için kullanılan bakterilerle ilgili bir makale buldum” dedi.

Doktorasını bu proje üzerine yaptı. On yıldan uzun bir süre sonra, kızı ve annesi, Valencia’daki sanat eserlerini restore etmek için bazı teknikleri kullanmak üzere yerel vakıflar tarafından finanse edilen 4 milyon avroluk (4,46 milyon dolar) bir projede güçlerini birleştirdi.

Mikrobiyolog, hayvan kolajeninden yapılan tutkal örneklerini bakterilere yedirerek onları eğitiyor. Bakteriler daha sonra tutkalı bozmak için doğal olarak enzimler üretiyor.

Aile ekibi daha sonra bakterileri doğal yosun bazlı bir jelle karıştırıyor ve 1960’larda duvarlardan söküldükten sonra tekrar çivilenen ve hala tutkalla kaplı olan tabloların üzerine yayıyor.

Üç saat sonra jel kaldırılıyor ve ortaya tutkalsız tablolar çıkıyor.

Babası, büyükbabası ve diğer akrabaları da sanat konservasyonu alanında çalışan ve şu anda 75 yaşında olan Roig, “Eskiden, saatlerce süren ve tabloya zarar veren ılık su ve süngerlerle korkunç bir şekilde el yordamıyla çalışırdık,” diyor.

Mikrobiyolog kızı da şimdi ona katılmış. Bosch, her ikisi de laboratuvar önlükleri içinde restorasyonu denetlerken, “Bu kesinlikle aileden gelen bir şey,” dedi.

Bosch ayrıca bakteri kullanımını İtalya’daki Pisa ve Monte Cassino ile İspanya’nın kuzeyindeki Santiago de Compostela’daki restorasyon projelerine de uygulamış. Şimdi de duvarları sprey boyalı grafitilerden temizlemek için farklı bir bakteri türünden kohortlar yetiştiriyor.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

01:16:49

Araştırmada ‘İnsan Kanına Susamış’ Ölümcül Bakteriler Bulundu

Washington Eyalet Üniversitesi liderliğindeki bir araştırma ekibi, dünyanın en ölümcül bakterilerinden bazılarının insan kanıyla beslendiği bir olgu keşfetti. Araştırmacılar, “bakteriyel vampirizm” adını verdikleri olguda bakterilerin, besin olarak kullanabilecekleri besin maddelerine sahip olan kanın sıvı kısmına çekildiklerini tespit etti…

Araştırmacılara göre bu çalışma, kan dolaşımı enfeksiyonu olan kişilerin tedavisine yardımcı olmak için tıpta yeniliklere yol açabilir.

Çalışma sırasında araştırmacılar, bakterilerin özellikle insan kanında bulunan ve protein içeceklerinde de yaygın bir bileşen olan bir amino asit olan serine ilgi duyduğunu tespit etti.

WSU Veterinerlik Fakültesi profesörlerinden ve araştırmanın yazarlarından Arden Baylink, “Kan dolaşımını enfekte eden bakteriler ölümcül olabilir,” dedi. “Kan dolaşımı enfeksiyonlarına en sık neden olan bakterilerden bazılarının aslında insan kanındaki bir kimyasalı algıladığını ve ona doğru yüzdüğünü öğrendik.”

Araştırmacılar en az üç tür bakterinin – Salmonella enterica, Escherichia coli ve Citrobacter koseri – insan kanına çekildiğini tespit etti.

Üniversite, bu bakterilerin aynı zamanda iltihaplı bağırsak hastalıkları olan kişiler için önde gelen bir ölüm nedeni olduğunu ve hastaların sıklıkla bakterilerin kan dolaşımına girmesi için giriş noktaları olarak işlev görebilecek bağırsak kanamaları yaşadığını açıkladı.

Baylink tarafından tasarlanan yüksek güçlü bir mikroskop kullanan ekip, mikroskobik miktarlarda serum enjekte ederek ve bakterilerin kaynağa gitmesini izleyerek bağırsak kanamasını simüle etti.

WSU, “Tepki hızlı – hastalığa neden olan bakterilerin serumu bulması bir dakikadan az sürüyor” dedi.

Araştırmacılar, salmonella’nın Tsr adı verilen ve bakterilerin kanı algılayıp ona doğru yüzmesini sağlayan özel bir protein reseptörüne sahip olduğunu belirledi. Araştırmacılar, serinin, bakterilerin algılayıp tüketebildiği kandaki kimyasallardan biri olduğuna inanıyor.

“Bu bakterilerin kan kaynaklarını nasıl tespit edebildiğini öğrenerek, gelecekte bu yeteneği engelleyen yeni ilaçlar geliştirebiliriz. Bu ilaçlar, kan dolaşımı enfeksiyonları açısından yüksek risk altında olan IBD hastalarının yaşamlarını ve sağlıklarını iyileştirebilir” dedi.

Çalışma eLife dergisinde yayımlandı ve WSU ile Ulusal Alerji ve Bulaşıcı Hastalıklar Enstitüsü tarafından finanse edildi.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

22:59:56

Bakteri mi Zehir mi? Komodo Ejderhasının Ölümcül Isırığının Ardındaki Şaşırtıcı Sır…

Bir su bufalosu Rinca Adası'ndaki gölgeli bir ormanlık alanda yavaşça ilerliyor. Mevsim kurak, bu yüzden her adımda otlar hışırdıyor ve hava bunaltıcı derecede sıcak. Hiç beklenmedik bir anda, yetişkin bir insan büyüklüğünde devasa bir sürüngen çalılıkların arasından fırlıyor. Bu bir Komodo ejderidir ve bufalo tepki veremeden memelinin kalçasına derin, oyucu bir ısırık atar…

Bufalo saldırgandan kurtulur ve kaçar, ancak 36 saat sonra vücudu, saurian saldırganının getirdiği septisemik bakteriler tarafından harap edilmiş bir şekilde yere yığılır. Ejderha disiplinli bir sabırla bir saat içinde ödülünü alır.

Silah haline getirilmiş bakterilerin kullanımı inanılmaz ve benzersiz bir avlanma stratejisi gibi görünüyor ve öyle de olacaktı – ancak yukarıdaki senaryo Komodo ejderhası ısırıklarının nasıl işlediğiyle hiç ilgili değil.

Komodo ejderleri, Endonezya'daki küçük adalarında maymunlardan çiftlik hayvanlarına kadar her şeye dehşet saçan etkili ve acımasız yırtıcılar olarak haklı bir ün kazanmışlardır. Bu ünün bir parçası da, ejderhaların ele geçirilmesi zor büyük avları bir tür “ölüm kemirmesi” yoluyla enfekte ettiği patojenik bakterilerle dolu olduğu iddia edilen ağızlarıdır.

Gerçekte ise ejderhaların ağızlarında bu mikroskobik ısırık güçlendirici madde bulunmuyor ve son yıllarda yapılan araştırmalar bu dev kertenkelelerin bakterilerin yerine ne kullanabileceğini ortaya çıkardı: zehir.

Bir Efsanenin Oluşumu
Adil olmak gerekirse, Komodo ejderlerinin öldürücü derecede pis dişlere sahip olduğu fikri bir şehir efsanesine dayanmıyor; yakın zamana kadar bilim insanları tarafından gerçekten savunulan tek açıklama buydu.

Bu hipotez 70'li ve 80'li yıllarda, herpetolog Walter Auffenberg'in Komodo adasında bir yıl boyunca yaşayıp ejderhaların nasıl yaşadığını ve avlandığını incelediği dönemde ortaya atılmıştır. O zamana kadar ejderhalar, gezegendeki en büyük kertenkeleler olmaları ve insanlar ve çiftlik hayvanları için bariz bir tehlike oluşturmalarıyla tanınıyordu ancak biyolojileri ya da davranışları hakkında çok az şey biliniyordu.

Auffenberg, ejderhaların, kertenkeleler kadar büyük olan sürüngenlerden çok daha ağır olan su bufalolarına saldırdığını gördüğünü anlattı. Çoğu zaman ejderhalar hedeflerini öldüremiyor, kaçmadan önce hayvanı ısırıp yaralıyorlardı. Ama bufalolar uzun süre dayanamazdı. Günler içinde kötü, sistemik bir enfeksiyona yenik düşerek adanın ejderhaları için kolayca yok edilebilen bir besin haline geliyorlardı. Auffenberg hastalığın ejderhanın ısırığından kaynaklanmış olabileceğini öne sürdüğünde, kendinden çok daha büyük ve güçlü bir avı öldürmenin benzersiz bir yolu olarak silah haline getirilmiş bir enfeksiyon kavramı, gerçek bir olasılık olarak değerlendirilemeyecek kadar cazip hale geldi.

Zehir Tartışması
Bakteriyel ısırık fikri onlarca yıl devam etti ve Komodo ejderlerinin ağızlarında “potansiyel olarak patojenik” olduğu düşünülen bakterileri tespit eden araştırmalarla desteklendi. Ancak 2013 yılında Queensland Üniversitesi'nden araştırmacı Bryan Fry ve meslektaşları bu fikre son noktayı koydu.

Fry ve ekibi ejderha ağızlarından alınan bakteri örneklerini analiz etti ve diğer etoburlarda bulunanlardan önemli ölçüde farklı herhangi bir ağız florası türü bulamadı. Ayrıca önceki çalışmalarda tespit edilen bakterilerin çoğunlukla yaygın, zararsız türler olduğunu ve septisemik olduğu düşünülen tek türün ejderha ağızlarında görülmediğini belirlediler. Sonuç olarak, ejderha ağızlarındaki bakteriler, son zamanlarda yenen yemeklerin içinde ve üzerinde ya da sürüngenlerin çevrelerinde yaşayan bakterilere oldukça yakın.

Bakteriyel ısırık efsanesinin bir kısmı, Komodo ejderlerinin zehirli savaşçılarını, bol tükürükle ıslanmış ağızlarında ve çevresinde önceki yemeklerden çürüyen et parçaları bulundurarak büyüttüğüdür. Gerçekte, ejderhalar başlangıçta dağınık beslenirler, ancak ziyafetten sonra kendilerini hemen temizlerler. Titiz bir ağız hijyeni ile, “zehirli ceset ağzı” olayını hayal etmek zordur.

Ancak ejderhaların dişlerinin hastalıkla kaplı olmaması, özellikle başka bir şekilde ölümcül olmadıkları anlamına gelmiyor.

Fry ve ekibi, ağız florasının keşfinden önceki yıllarda ejderhalarla ilgili olağandışı bir şeye dikkat çekmişti. Birincisi, 2006 yılında araştırmacılar, Komodo ejderhaları ve yakın akrabaları arasında paylaşılan, gömülü zehir genlerine dayanarak, monitör kertenkelelerinin – ejderhalar gibi – ve yılanların ortak atasının hayatta zehirli olabileceğini öne süren bulgular yayımladılar. Üç yıl sonra ekip, Komodo ejderlerinin çenelerinde zehir bezlerine dair fiziksel kanıtlar bulduklarını ve bu bezlerin ısırılan kurbanlarda kan basıncında büyük düşüşlere neden olan proteinler ürettiğini ileri sürdü.

Bu zehrin, ejderhaların eti ve atardamarları eşsiz bir kolaylıkla parçalayabilen keskin, kıvrık dişleriyle birlikte çalışabileceği düşünülüyor. Aşırı fiziksel travma ve zehrin etkilerinin birleşimi feci ve hızlı kan kaybına neden olabilir – ejderhanın ısırığı, uzun süren bir hastalığa neden olmak yerine avın kanını hızla akıtmak için evrimleşmiş olabilir.

Su Bufalosunu Gerçekten Ne Yiyor?
Ancak bu açıklama bile septik mandaların ölümünün ardında yatan neden değil. Bu fenomende bakteriler kesinlikle merkezi bir rol oynuyor, ancak bilim insanlarının ilk başta düşündüğü şekilde değil.

Komodo ejderleri aslında manda avlamak ve yemek için evrimleşmemiştir ve her iki tür de tamamen adalara özgü değildir. Ejderhaların kendileri de bir zamanlar Avustralasya'nın tamamında yaşamış olan dev kertenkelelerin artık birkaç küçük, tozlu adayla sınırlı olan kalıntı popülasyonu olarak kabul ediliyor. Su bufalosu, Komodo ve Rinca gibi küçük adalara birkaç bin yıl önce insanlar tarafından getirilmiştir.

Ejderhalar neredeyse kesinlikle çok daha idare edilebilir büyüklükteki avları, daha çok bir köpek veya küçük bir domuz büyüklüğündeki şeyleri yemek için evrimleşmiştir; belki de kısa bir zaman diliminde alt edilmesi ve kanının akıtılması çok daha kolay olan hayvanlar.

Modern Komodo ejderleri, genç bir geyik ya da maymunu yakalayamadıklarında bufalolara saldırarak idare ederler. Bufalolar en fazla derin yaralar alır ama ölümcül bir yara almazlar. Sonra da çamur yuvarlağında somurtmaya giderler. Asya anakarasında, mandaların bol miktarda bataklık ve bataklığa erişimi vardır, ancak Ejderhalar Diyarı'nda, genellikle kendi dışkılarıyla kirlenmiş çamurlu çukurlarla sınırlıdırlar.

Elbette bu, açık yaralar söz konusu olduğunda enfeksiyon için olgunlaşmış bir ortamdır.

KOMODO EJDERHASI SALDIRISINDAN NASIL KURTULURSUNUZ

Komodo ejderlerinin varsayılan zehri üzerinde daha yapılacak pek çok araştırma var, çünkü bu noktada keşfedilen bileşiklerin ne işe yaradığı ya da zehrin nasıl çalışacağı hâlâ tam olarak belli değil. Bununla birlikte, bir şey oldukça açık, ejderhanın ağzı kötü, güçlü bir yırtıcı araç olsa da, kirli bir araç değil.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

14:58:10

Neden Yüzünüzü Asla El Havlusuyla Kurulamamalısınız?

Çoğu insanın sabahları yaptığı ilk şeylerden biri, uyanmak için yüzünü temizlemek ve gece boyunca oluşan tüm ter ve kiri yıkamaktır. Neyin işe yaradığını öğrenmek için yeni ürünler denemek ve en son güzellik trendlerini takip etmek için para harcamak genellikle caziptir…

Ancak süslü yeni ürünlere ne kadar para harcanırsa harcansın, banyoda bakterilerle dolu olabilecek ve bu yepyeni yüz ürünlerinin tüm iyi etkilerini geriye döndürecek bir öğe vardır.

Danışman dermatolog Dr. Jinah Yoo‘ya göre, banyodaki el havluları “kir ve doğal cilt bakterilerini barındırabilir.” İnsanlar genellikle yüzlerini yıkadıktan sonra banyoda asılı olan aynı havluyla kuruluyor, ancak Yoo insanlara sadece yüzleri için ayrı bir havlu kullanmalarını öneriyor.

Yoo, “Çoğu zaman havlularımızı karanlık banyolarda bırakıyoruz ve bu da hastalığa neden olan bakterileri daha da kötüleştirebiliyor” dedi. “Kimyasal içermedikleri ve liflerin geçmesine izin verdikleri için pamuklu bir el havlusu kullanmanızı tavsiye ederim.”

Havluların çok sayıda mikrop ve bakteri içerdiği bir sır değil, ancak çoğu kişi banyo veya mutfak havlularının ne kadar kirli olduğunun farkında olmayabilir. 2014 yılında yapılan bir araştırma, havluların yüzde 89’unda koliform bakteri bulunduğunu ve havluların yüzde 25’inden biraz fazlasında E.coli izine rastlandığını ortaya koymuştur.

Havlularda ne kadar bakteri biriktiğini düşündüğünüzde, yüzünüzü aynı bezle kurulamadan önce iki kez düşünebilirsiniz.

Bir dahaki sefere yüzünüzü banyo havlusuyla kurulamaya gittiğinizde, belki de ellerinizle dokunmuş olabileceğiniz her şeyi ve onları bu havluyla ne sıklıkla kuruladığınızı düşünün.

Maylin x Jinah Yoo Dermatology‘nin kurucusu: “Yüzünüz ve vücudunuz için aynı havlu ya da bezi kullanmak sadece bakteri ve mantarların taşınmasıyla ilgili değildir. Ancak, kullandığınız kokular, nemlendiriciler ve saç ürünleri yüzünüze bulaşırsa, çatlakları artırabilir, gözenekleri tıkayabilir ve tahrişe neden olabilir.”

Yoo, “Ölü deri hücreleri ve doğal yağlarla birleştiğinde, akne alevlenmeleri ve enfeksiyonlar için de bir karışımınız olur” dedi.

Bu nedenle Yoo, insanların ideal olarak her kullanımdan sonra havlularını yıkamaları gerektiğini, ancak en fazla üç kullanımın kabul edilebilir olduğunu söyledi.

2019’da YouGov tarafından yapılan bir ankete göre, katılımcıların çoğunluğu havlularını iki ya da üç kullanımdan sonra yıkadıklarını söylerken, yüzde 32’si bu iyi hijyen uygulamasını sürdürüyor. Havlularını sadece dört ya da beş kullanımdan sonra yıkadığını söyleyenlerin oranı ise yüzde 23’tür.

Ve 2.900 katılımcının yüzde 16’sı havlularını her kullanımdan sonra yıkadı ve belki de endişe verici bir şekilde, yüzde 6’sı havlularını yıkamadan önce kaç kez kullandıklarını bilmiyordu.

Yoo banyo havlularının “bakteriler için mükemmel bir üreme alanı” olduğunu düşünmekle kalmıyor, aynı zamanda cildin bariyerine zarar vererek akne gibi sorunları daha da kötüleştirebileceğini belirtiyor.

“Havlular ıslakken mantar ve bakterileri cilde bulaştırarak sivilcelere neden olabilir. Ayrıca, yüzünüzü bir havluyla agresif bir şekilde kurutmanın cildi alevlendirerek akne mekanika adı verilen bir duruma neden olabileceğini de belirtmek gerekir.

“Akne mekanika, cilt üzerindeki sürekli basınç ve sürtünme nedeniyle oluşur, bu da cildin lipid bariyerini kaldırabilir ve epidermisi kurutabilir. Akneye eğilimli bir cildiniz varsa, havlunuzu her kullanımdan sonra iyice yıkamanızı veya her üç kullanımdan sonra değiştirmenizi tavsiye ederim” dedi.

Bunun Yerine Bırakın Havada Kurusun
Havlularımızın ne kadar bakteri ile dolu olduğunu keşfetmek biraz rahatsız edici olabilir ve bazıları için bu tamamen havluları atmak için yeterli bir neden olabilir. Laguna Beach Aesthetics‘in tıbbi direktörü ve başkanı Dr. Adrienne O’Connell havlu kullanımından vazgeçilmesi ve bunun yerine cildin kurumaya bırakılması gerektiğine inanıyor.

O’Connell şunları söylüyor: “Kurutmak ya da kurutmamak, işte asıl soru bu. Yüzünüzü yıkarken, hastalarıma birkaç nedenden ötürü yüzlerinin kurumasına izin vermelerini öneriyorum.

“İlk olarak, bakteri ve mikrop taşıyabilecek bir havlu kullanmaktan kaçınmış olursunuz, bu da yüzünüzü ovaladığınızda tahrişe neden olur. Yüzünüzün havayla kurumasına izin verirseniz, yüzünüz hâlâ hafif nemli olduğu için cildiniz yıkama sonrası ürünleri daha etkili bir şekilde emer.”

O’Connell, yüzünüzü zaten bakteri yüklü bir havluyla ovmaktan kaçınmak için “havayla kurutmanın en iyi seçenek olduğunu” söylüyor.

“Ancak havlu kullanmanız gerekiyorsa, sadece yüzünüzde kullanacağınız bir havlu kullanmanızı ve her gün değiştirmenizi tavsiye ederim. Havlularınızı yıkarken, bakterileri öldürmek için en az 60 derece su sıcaklığında yıkamanız gerekir.”

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

14:31:32

Et Yiyen Bakteriler İklim Değişikliği Nedeniyle Gelişiyor…

Yeni araştırma, Vibrio vulnificus’un neden olduğu enfeksiyonların son 30 yılda arttığını ve yeni coğrafi alanlara yayıldığını ortaya koyuyor. Bir tür ölümcül, et yiyen bakterinin neden olduğu enfeksiyonlar, iklim değişikliği nedeniyle okyanus sıcaklıkları arttıkça daha yaygın ve yaygın hale geliyor. Scientific Reports dergisinde Perşembe günü yayımlanan bir makaleye göre, küresel ısınmayı durdurmak için müdahale edilmezse, bu tür vakaların artmaya ve yayılmaya devam etmesi muhtemel.

Çalışma, Amerika Birleşik Devletleri’nin Doğu Kıyısı da dahil olmak üzere ılık, sığ ve hafif tuzlu sularda gelişen bir mikroorganizma olan Vibrio vulnificus‘a odaklanıyor. İnsanlar yüzmeye ya da suya girmeye gittiklerinde, bakteriler yaralara, kesiklere ve hatta böcek ısırıklarına bulaşabilir; insanlar ayrıca istiridye gibi çiğ ya da az pişmiş deniz ürünlerini yerken yanlışlıkla V. vulnificus ve diğer Vibrio türlerini yutabilir.

V. vulnificus sayıları yaz mevsiminde zirve yapma eğilimindedir. Ayrıca kanalizasyon suları kıyı sularına karıştığında da bu sayılar artabilir; yetkililer geçen yıl Ian Kasırgası’nın Florida’yı vurmasının ardından V. vulnificus enfeksiyonlarının arttığını belirtmektedir.

Sağlıklı insanların bağışıklık sistemleri genellikle bu bakteriyel enfeksiyonlardan biriyle savaşabilir, ancak yaşlılar ve hastalığa daha yatkın olan diğer kişiler ciddi şekilde hastalanabilir. V. vulnificus sulu ishal, ateş, titreme, düşük tansiyon, kabarcıklı cilt lezyonları, bulantı ve kusmaya neden olabilir. Bakteri açık bir yaraya girdiğinde, nekrotizan fasiit olarak bilinen bir fenomen yoluyla sağlıklı dokuları öldürebilir.

Bakterinin yaygınlığını ve erişimini anlamak için araştırmacılar, 1988-2018 yılları arasında Doğu Kıyısı boyunca bildirilen V. vulnificus enfeksiyonlarına ilişkin ABD Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri istatistiklerini analiz etti.

Geçmişte, V. vulnificus vakaları tipik olarak Meksika Körfezi ve Atlantik Okyanusu’nun güney kıyısı boyunca görülürken, Georgia’nın kuzeyindeki sularda nadirdi. Ancak, son 30 yılda bu enfeksiyonlar gittikçe daha kuzeye doğru genişlemekte, Philadelphia’ya kadar enlemlere ulaşırken, Teksas gibi güney eyaletlerinde de görülmeye devam etmektedir. Bilim insanları, vaka sayısının da 1980’lerin sonunda yılda on iken 2018’de yılda yaklaşık 80’e yükseldiğini bildiriyor.

İngiltere’deki East Anglia Üniversitesi‘nden çevre bilimci Iain Lake yaptığı açıklamada, bulguların “iklim değişikliğinin insan sağlığı ve kıyı şeridi üzerindeki etkisini” ortaya koyduğunu söyledi.

Araştırmacılar ayrıca bakterinin kaderini farklı iklim senaryoları altında modelledi. Gelecekteki orta ila yüksek sera gazı emisyonları altında, V. vulnificus enfeksiyonlarının 2081 ve 2100 yılları arasında Doğu Kıyısı boyunca her eyalette mevcut olacağını tahmin ediyorlar. Ancak emisyonların daha düşük olması durumunda, bakteri daha az yaygın olabilir ve makaleye göre sadece Boston’a kadar kuzeye ulaşabilir.

Genel enfeksiyon sayıları düşük kalsa da, V. vulnificus‘un ölüm oranı yüksek olduğu için bilim insanları endişeli: Enfekte olan insanların yaklaşık yüzde 20’si ölmektedir. Bunun ötesinde, enfekte olan bazı kişilerin uzuvlarının kesilmesi gerekiyor.

Enfeksiyon inanılmaz derecede hızlı ilerleyebiliyor: USA Today‘den Elizabeth Weise‘e konuşan Vanderbilt Üniversitesi‘nde enfeksiyon hastalıkları uzmanı olan ve araştırmada yer almayan William Schaffner, “Kocası enfekte olan bir kadınla çalıştım ve enfeksiyon örümcek ısırığı gibi görünürken dört saat içinde nekrotizan fasiite dönüştü” diyor.

Çalışmaya göre, ABD’de zararlı patojene karşı daha savunmasız olabilecek yaşlı bireylerin nüfusu giderek artıyor. Ayrıca V. vulnificus enfeksiyonlarının tedavisi oldukça pahalı olup, ülke genelinde yılda yaklaşık 320 milyon dolara mal olmaktadır.

Bilim insanları, genel olarak bulguların, özellikle okyanus sıcaklıklarının gelecekte artmaya devam etmesi halinde, V. vulnificus hakkında daha proaktif bir kamuoyu desteğine ihtiyaç duyulduğunu gösterdiğini söylüyor.

Çalışmada yer almayan Maryland Üniversitesi‘nden çevre sağlığı bilimcisi Amy Sapkota, NBC News‘ten Denise Chow‘a yaptığı açıklamada, “Ne zaman yüzmenin tavsiye edilmediği veya açık bir yaranız varsa bu sulardan ne zaman kaçınmanız gerektiği gibi halk sağlığı mesajlarının verilmesi kritik önem taşıyor” dedi. “Bu tür mesajları hem eğlence amaçlı denize girenlere hem de geçim kaynağı suda olmak olan insanlara ulaştırmamız gerekiyor.”

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

17:50:23
Yeni keşfedilen şaşırtıcı okyanus bakterileri uzaylı yaşamı arayışına yardımcı olabilir…

Bilim insanları, Dünya okyanuslarının derin sularında, denizaltı sıcak su kaynaklarından çıkan dumanlarda gelişen yeni bir bakteri türü keşfettiler. Gökbilimciler, bu tür sıcak su kaynaklarının Jüpiter'in uydusu Europa ve Satürn'ün uydusu Enceladus gibi okyanus dünyalarında da bulunabileceğini, dolayısıyla bu gözlemlerin söz konusu uydularda yabancı yaşamın alabileceği biçimler hakkındaki anlayışımızı keskinleştirdiğini söylüyor…

Yeni keşfedilen Sulfurimonas pluma adlı bakteri, başka yerlerde sudaki yüksek oksijen seviyelerine tahammül edemediği için bugüne kadar sadece Dünya'nın deniz tabanlarındaki volkanik bacalardan bilinen bir organizma ailesine aittir. Bu nedenle bilim insanları, akrabalarından daha küçük olan yeni bir üyenin kendilerinden yüzlerce metre uzaktaki oksijen bakımından zengin su birikintilerinde filizlendiğini görünce şaşırdılar.

Almanya'daki Max Planck Deniz Mikrobiyolojisi Enstitüsü'nden bilim insanı Massimiliano basında paylaşılan bir e-postada, “Bu mikroorganizmaların sadece bol miktarda değil, aynı zamanda su birikintisinde oldukça aktif olduğunu görmek heyecan verici bir kreşendo oldu” dedi. Molari, S. pluma'nın Dünya okyanuslarındaki çok çeşitli ortamlara yalnızca uyum sağlamasına değil, aynı zamanda gelişmesine de olanak tanıyan benzersiz genetik değişikliklerden geçtiğini ortaya koyan son çalışmanın baş yazarıydı.

Bilim insanları, bu genetik değişikliklerden birinin bakteriyi birçok kaynaktan enerji alabilecek hale getirdiğini, bu nedenle deniz tabanındaki hidrojen bakımından zengin bacaların yanı sıra binlerce kilometre ötedeki oksijen bakımından zengin bacaların yakınında bol miktarda görüldüğünü söylüyor.

Araştırmacılar, organizmanın her yerde çoğalmak ve büyümek için esas olarak hidrojen kullandığını buldular. Molari, “Bu daha önce bu tür bir ortamda hiç gözlemlenmemişti” dedi.

Woods Hole Oşinografi Enstitüsü'nde kıdemli bir bilim insanı olan Chris German ise gönderdiği bir e-postada, bu esnek organizmanın Dünya okyanuslarındaki küresel varlığının “güneş sisteminin başka bir yerinde benzer bir şeyin ortaya çıkabileceğini düşünme yeteneğimizin önündeki entelektüel bir engeli ortadan kaldırdığını” söyledi. German çalışmaya dahil edilmemiştir.

Bu heyecan verici bir bulgu, çünkü 2004-2017 yılları arasında Satürn ve uydularını inceleyen NASA'nın Cassini misyonu, Enceladus'un güney kutbundan uçarken püsküren jetlerde hidrojen buldu ve bu da ayın okyanusunun dibinde, Dünya'dakiler gibi aktif hidrojen bakımından zengin hidrotermal havalandırma olduğunu gösteriyor.

Hidrotermal bacalar, soğuk, oksijen bakımından zengin deniz suyunun yerkabuğundaki çatlaklara sızması ve alttaki sıcak magma ile buluşur buluşmaz tıslayarak geri çıkmasıyla oluşur. Isı, sudaki oksijeni uzaklaştıran kimyasal reaksiyonları tetikler, böylece su okyanusa oksijen kaybederek ancak mikropların büyümesi için gerekli diğer mineralleri kazanarak geri döner.

Bilim insanları bundan sonra olanları iki aşamaya ayırıyor: Ortaya çıkan sıcak duman, buharı bitene kadar deniz tabanından yüzlerce metre yukarı doğru yükseliyor. Daha sonra buhar binlerce kilometre boyunca yatay olarak yayılıyor ve bu sırada çevresindeki oksijen bakımından zengin deniz suyuyla karışarak oksijenli hale geliyor.

Mikrobiyal büyümenin çoğu ikinci aşamada gerçekleşir ve çalışma ekibi de hem Arktik hem de Antarktika okyanuslarından toplanan su örneklerinde bol miktarda S. pluma bulmuştur. NASA'nın Kaliforniya'daki Jet İtiş Gücü Laboratuvarı'nda araştırmacı bilim insanı olan ve çalışmaya dahil olmayan Morgan Cable'a göre, son çalışmadan elde edilen sonuçlar mikrobun Dünya'nın küresel okyanusundaki hidrotermal bir tüyün tüm bölümlerinde hayatta kalabileceğini gösteriyor.

Gökbilimciler Europa ve Enceladus'un deniz tabanlarındaki derin deniz volkanlarından kaynaklanan benzer iki aşamalı bir süreç bekliyorlar, ancak boyutlar ve zaman ölçekleri cisimlerin yerçekimi çekimine ve okyanus sularının nasıl dolaştığına bağlı olarak farklı olabilir.

Dolayısıyla, bu uyduların okyanuslarında S. pluma gibi organizmalar varsa, bu çalışmadan elde edilen bulgular “bu organizmaların kanıtlarını tespit etme olasılığının daha önce düşünülenden daha yüksek olduğu anlamına gelebilir” dedi Cable. “Beklediğimiz bir şey var ki, eğer Europa veya Enceladus'ta yaşam varsa, bu muhtemelen bir biyosferde yaşayan birçok farklı organizma olacaktır.”

Bilim insanları bu organizmaların, Europa'nın yaşanabilirliğini incelemek üzere 2024 yılında fırlatılacak olan NASA'nın Europa Clipper'ı ve bu uydunun yüzeyinde yaşam belirtileri arayacak olan Enceladus Orbilander'ı da dahil olmak üzere, Dünya dışında yaşam arayacak olan gelecekteki görevler tarafından tespit edileceğini umuyor.

Bu gezegenlerdeki herhangi bir yaşam muhtemelen buzlu yüzeylerinin altında gizlidir. German, bu nedenle yaşam izlerinin uzay araçlarının bulabilmesi için nerede fark edilebilir bir duruma gelebileceğini düşünmenin önemli olduğunu söyledi. Son çalışmadan elde edilen bulgular, S. pluma'nın deniz tabanı bacalarının yakınındaki muhtemel kökeninden Dünya okyanuslarındaki açık sulara kadar hayatta kalabileceğini ve yükselen ve yayılan bulutun bir parçası olarak farklı kimyasal ortamlara karışabileceğini göstermektedir.

German, eğer güneş sistemimizin okyanus barındıran uydularında da benzer bir yaşam formu mevcutsa, çalışmanın sonuçlarının “bu tür deniz tabanı bacaları yakıtının, okyanusun tepesine ve onu bulmayı umabileceğimiz yüzeye çıkmak için yeterince bozulmadan korunabileceğine dair herhangi bir yaşam kanıtının olasılığını lehimize çevirdiğini” söyledi.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

14:49:21
Antibiyotiğe dirençli patojenler sentetik bir antibiyotik yardımıyla yenilebilir…

Rockefeller Üniversitesi'nde bakteriyel gen ürünlerinin hesaplamalı modelleri kullanılarak geliştirilen yepyeni bir antibiyotiğin, diğer antibiyotiklere dirençli bakterileri bile öldürdüğü görülüyor. Science dergisinde yayımlanan bir çalışmaya göre, silagisin olarak bilinen ilaç farelerde etkili ve MRSA, C. diff ve diğer birçok tehlikeli enfeksiyonla mücadele etmek için yeni bir mekanizma kullanıyor.

Bulgular, bilgisayar modellerinin yeni bir antibiyotik sınıfı geliştirmek için kullanılabileceği anlamına geliyor. Rockefeller'dan Sean F. Brady, “Bu sadece havalı yeni bir molekül değil, ilaç keşfine yönelik yeni bir yaklaşımın doğrulanmasıdır” diyor. “Bu çalışma, bakteriyel evrimin sırlarını çözmek için bir araya gelen hesaplamalı biyoloji, genetik dizileme ve sentetik kimyanın bir örneğidir.”

Çağlar boyu süren bakteriyel savaşta harekete geçmek
Bakteriler milyarlarca yıl boyunca birbirlerini öldürmek için yeni yöntemler icat etmişlerdir, bu nedenle en güçlü antibiyotiklerimizin çoğunun bakteri kaynaklı olması şaşırtıcı değildir. Penisilin ve mantar kaynaklı diğer birkaç önemli antibiyotik dışında, antibiyotiklerin çoğu ilk olarak bakteriler tarafından diğer bakterilerle savaşmak için silah olarak kullanılmıştır.

Evnin Profesörü ve Genetik Olarak Kodlanmış Küçük Moleküller Laboratuvarı Başkanı Brady, “Evrim çağları bakterilere, düşmanlarının direnç geliştirmesine gerek kalmadan diğer bakterilerle savaşmanın ve onları öldürmenin benzersiz yollarını verdi” diyor. Antibiyotik ilaç keşfi bir zamanlar büyük ölçüde bilim insanlarının laboratuvarda streptomyces veya bacillus yetiştirmesi ve insan hastalıklarını tedavi etmek için sırlarını şişelemesinden ibaretti.

Ancak antibiyotiklere dirençli bakterilerin artmasıyla birlikte, yeni aktif bileşiklere acil ihtiyaç duyuluyor ve yararlanılması kolay bakteriler tükeniyor olabilir. Bununla birlikte, laboratuvarda incelenmesi zor ya da imkansız olan inatçı bakterilerin genomlarında sayısız antibiyotik saklı olabilir. Brady, “Birçok antibiyotik bakterilerden geliyor, ancak çoğu bakteri laboratuvarda yetiştirilemiyor” diyor. “Bu da muhtemelen çoğu antibiyotiği kaçırdığımız anlamına geliyor.”

Toprakta antibakteriyel genler bulmak ve bunları daha laboratuvar dostu bakteriler içinde yetiştirmek, Brady laboratuvarı tarafından son on beş yıldır savunulan alternatif bir stratejidir. Ancak bu yaklaşımın bile bazı dezavantajları var. Antibiyotiklerin çoğu, “biyosentetik gen kümeleri” olarak adlandırılan ve bir dizi proteini birlikte kodlamak için birlikte çalışan bakteriyel gen kümeleri içinde kilitli olan genetik dizilerden gelir. Ancak mevcut teknoloji ile bu tür kümelere genellikle erişilemez.

Brady, “Bakteriler karmaşıktır ve bir geni sıralayabilmemiz, bakterinin protein üretmek için onu nasıl çalıştıracağını bildiğimiz anlamına gelmez” diyor. “Binlerce ve binlerce karakterize edilmemiş gen kümesi var ve bunların sadece bir kısmını nasıl aktive edeceğimizi bulabildik.”

Yeni bir antibiyotik havuzu
Birçok bakteriyel gen kümesinin kilidini açamadıkları için hayal kırıklığına uğrayan Brady ve meslektaşları algoritmalara yöneldi. Modern algoritmalar, bir DNA dizisi içindeki genetik talimatları birbirinden ayırarak, bu dizilere sahip bir bakterinin üreteceği antibiyotik benzeri bileşiklerin yapısını tahmin edebilir. Organik kimyacılar daha sonra bu verileri alabilir ve öngörülen yapıyı laboratuvarda sentezleyebilirler.

Bu her zaman mükemmel bir tahmin olmayabilir. Brady, “Elde ettiğimiz molekül muhtemelen bu genlerin doğada üreteceği şeydir, ancak zorunlu değildir” diyor. “Tam olarak doğru olmaması bizi endişelendirmiyor, sadece sentetik molekülün doğada evrimleşen bileşiğe benzer şekilde davranacak kadar yakın olması gerekiyor.”

Brady laboratuvarından doktora sonrası araştırmacılar Zonggiang Wang ve Bimal Koirala, diğer bakterilerin öldürülmesinde rol oynadığı tahmin edilen ve daha önce incelenmemiş umut verici bakteri genleri için muazzam bir genetik dizi veritabanında arama yaparak işe başladılar. Bu bağlamda henüz araştırılmamış olan “cil” gen kümesi, antibiyotik yapımında rol oynayan diğer genlere yakınlığıyla öne çıktı. Araştırmacılar, ilgili dizileri, cil'in muhtemelen ürettiği bir avuç bileşiği öneren bir algoritmaya usulüne uygun olarak beslediler. Uygun bir şekilde cilagicin olarak adlandırılan bir bileşiğin aktif bir antibiyotik olduğu ortaya çıktı.

Cilagicin laboratuarda Gram-pozitif bakterileri güvenilir bir şekilde öldürdü, insan hücrelerine zarar vermedi ve – hayvanlarda kullanım için kimyasal olarak optimize edildikten sonra – farelerdeki bakteriyel enfeksiyonları başarıyla tedavi etti. Özellikle ilgi çekici olan cilagicin, ilaca dirençli birkaç bakteriye karşı güçlüydü ve cilagicine direnmek için özel olarak yetiştirilen bakterilerle karşılaştırıldığında bile sentetik bileşik üstün geldi.

Brady, Wang, Koirala ve meslektaşları, silajisinin, her ikisi de bakteri hücre duvarlarının korunmasına yardımcı olan C55-P ve C55-PP adlı iki molekülü bağlayarak çalıştığını belirledi. Basitrasin gibi mevcut antibiyotikler bu iki molekülden birini bağlar, ancak ikisini birden asla bağlamaz ve bakteriler genellikle kalan molekülle bir hücre duvarı oluşturarak bu tür ilaçlara karşı koyabilir. Ekip, cilagicin'in her iki molekülü de çevrimdışı hale getirme yeteneğinin, direnci önleyen aşılmaz bir engel oluşturabileceğinden şüpheleniyor.

Cilagicin hâlâ insan deneylerinden uzak. Takip çalışmalarında Brady laboratuvarı, bileşiği optimize etmek için daha fazla sentez gerçekleştirecek ve hangi hastalıkların tedavisinde en etkili olabileceğini belirlemek için daha çeşitli patojenlere karşı hayvan modellerinde test edecek.

Ancak çalışma, silajisinin klinik etkilerinin ötesinde, araştırmacıların yeni antibiyotikler keşfetmek ve geliştirmek için kullanabilecekleri ölçeklenebilir bir yöntem ortaya koyuyor. Brady, “Bu çalışma, bir gen kümesi içinde nelerin saklı bulunabileceğinin en iyi örneğidir” diyor. “Artık bu stratejiyle çok sayıda yeni doğal bileşiğin kilidini açabileceğimizi düşünüyoruz ve bunun heyecan verici yeni bir ilaç adayı havuzu sağlayacağını umuyoruz.”

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

Sample Text