21:35:04

Binlerce Atın Son Durağı Kapandı

On yıllar boyunca faaliyet gösteren Kanada’nın en büyük at kesimhanesi, sonunda sessizliğe gömüldü. Alberta eyaletinin küçük Fort Macleod kasabasında bulunan Bouvry Exports, resmî olarak kapılarını sonsuza dek kapattı. Dışarıdan bakıldığında sıradan bir endüstriyel tesis gibi görünen bu yer, aslında yıllar boyunca binlerce atın yaşamının sona erdiği bir merkezdi. Şimdi ise ardında tartışmalar, protestolar, öfke, yas ve uzun bir mücadelenin izlerini bırakarak tarihe karışıyor…

Bouvry Exports yalnızca bir kesimhane değildi; uluslararası at eti ticaretinin önemli halkalarından biriydi. Buraya gelen atların hikâyeleri birbirinden farklıydı ama sonları çoğu zaman aynı oluyordu. Eski yarış atları, yıllarca insanlarla çalışan emekli iş atları, ailelerin sevgiyle büyüttüğü ancak ekonomik nedenlerle satmak zorunda kaldığı dostlar, müzayedelerde el değiştiren hayvanlar ve hatta doğadan yakalanan yabani atlar… Birçoğu Amerika Birleşik Devletleri’nden Kanada’ya taşınıyor, aylarca besi çiftliklerinde tutuluyor, ardından Japonya ve Avrupa’daki at eti pazarına gönderilmek üzere kesiliyordu.

Bu süreç yıllardır hayvan hakları savunucularının sert eleştirilerine konu oluyordu. Aktivistler, atların uzun yolculuklar sırasında yaşadığı stresin, kötü taşıma koşullarının ve kesim süreçlerinin etik olmadığını savunuyordu. Özellikle insanlarla güçlü bağ kurabilen, tarih boyunca dostluk, sadakat ve özgürlüğün sembolü hâline gelen atların ticari bir ürün gibi değerlendirilmesi, toplumun geniş bir kesiminde derin bir rahatsızlık yaratıyordu.

Ancak bu kapanış bir gecede gerçekleşmedi. Arkasında yıllar süren yorucu bir mücadele vardı.

Gazeteciler gizli kameralarla tesis çevresinde araştırmalar yaptı. Aktivistler protestolar düzenledi. Hayvan hakları örgütleri raporlar yayımladı, kampanyalar yürüttü, binlerce imza topladı. Soğuk havalarda tesis önünde nöbet tutan gönüllüler, sosyal medyada farkındalık oluşturmaya çalışan gençler, müzayedelerde atları kesim alıcılarından kurtarmaya çalışan kurtarma kuruluşları… Her biri, yıllarca duyulmayan bir ses olmaya çalıştı.

Bazıları için bu mücadele yalnızca hayvan hakları meselesi değildi; aynı zamanda vicdanla ilgiliydi. Çünkü bir atın gözlerinin içine bakıp orada korku, güven, sadakat ya da umut gören insanlar için mesele ekonomik değildi. Atlar, insanlık tarihinde savaşlarda, çiftliklerde, yolculuklarda ve spor alanlarında insanların yanında olmuş canlılardı. Bu nedenle birçok kişi, onların yaşamlarının endüstriyel bir sistem içinde son bulmasını kabul etmek istemedi.

Ve bugün, o uzun mücadelenin önemli bir dönüm noktası yaşandı.

Kanada Atları Koruma Koalisyonu, Bouvry Exports’un faaliyetlerini kalıcı olarak durdurduğunu ve artık kesim amacıyla at kabul etmediğini doğruladı. Bu açıklama, yıllardır mücadele eden gruplar arasında büyük yankı uyandırdı. Pek çok kişi bunu yalnızca bir tesisin kapanışı olarak değil, kamuoyunun değişen vicdanının sembolik bir sonucu olarak değerlendirdi.

Bu haber, özellikle at severler arasında güçlü duygular yarattı. Müzayedelerde son anda kurtarılan atları sahiplenen insanlar için… Günlerce bağış toplayarak bir hayvanın hayatını değiştirmeye çalışan küçük kurtarma merkezleri için… Sessizce ama kararlılıkla mücadele eden gönüllüler için… Bu kapanış, yıllardır verilen emeğin görünür hâle geldiği bir an oldu.

Yine de birçok aktivist, bunun yalnızca bir başlangıç olduğunu vurguluyor.

Çünkü Kanada’da at kesimi tamamen sona ermiş değil. Quebec’te faaliyet gösteren Viande Richelieu tesisinde at kesimi hâlâ devam ediyor. Ayrıca Japonya’ya yönelik canlı at ihracatı da sürüyor. Özellikle uçaklarla gerçekleştirilen uzun mesafeli taşımacılık, hayvan refahı konusunda yeni tartışmaları beraberinde getiriyor. Aktivistler, dar alanlarda yapılan saatler süren yolculukların hayvanlar üzerinde ciddi fiziksel ve psikolojik etkiler yarattığını savunuyor.

Bunun yanında başka bir endişe daha var: Bouvry Exports’un kapanmasının ardından oluşan boşluğun, at kesiminin yeniden Amerika Birleşik Devletleri’ne dönmesine yol açabileceği düşünülüyor. Hayvan hakları savunucuları, sektörün farklı bir coğrafyada yeniden yapılanmasından kaygı duyuyor. Çünkü onlar için mesele yalnızca tek bir tesis değil, sistemin tamamı.

Yine de bugün birçok insan için umut günü olarak görülüyor. Uzun süre imkânsız gibi görünen bir değişim gerçekleşti. Bir zamanlar devasa ve dokunulmaz görünen bir endüstri halk baskısı, gazetecilik, aktivizm ve toplumsal farkındalık sayesinde geri adım atmak zorunda kaldı.

Belki de bu hikâyenin en güçlü yanı burada yatıyor: Sessiz olduğunu düşündüğümüz seslerin, bir araya geldiğinde büyük değişimlere yol açabilmesi. Yıllarca küçük görülen çabalar, paylaşılan görüntüler, açılan pankartlar, imzalanan dilekçeler ve vazgeçmeyen insanlar sonunda tarihin akışını değiştirdi.

Bouvry Exports artık kapalı olabilir. Ancak geride bıraktığı tartışma, hayvan hakları konusunda dünya genelinde süren daha büyük bir vicdan muhasebesinin parçası olarak yaşamaya devam edecek.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

14:32:09

Köpek Yavrusu Çiftçiliği Yasaklanıyor, Hayvan Refahı Politikası Genişliyor

İngiltere hükûmeti, 21 Aralık 2025’te kamuoyuna duyurduğu yeni hayvan refahı stratejisiyle köpek yavrusu çiftçiliğini tamamen yasaklamayı taahhüt etti. Hükûmet yetkilileri bu adımı, yalnızca evcil hayvan yetiştiriciliğini değil, hayvancılık ve avcılık dâhil olmak üzere çok daha geniş bir alanı kapsayan, “bir neslin en büyük hayvan refahı reformu” olarak tanımlıyor. Amaç, uzun süredir kamuoyunda ve hayvan hakları savunucuları arasında tepki çeken sistematik istismar biçimlerine yasal olarak son vermek…

Köpek yavrusu çiftçiliği, hayvan refahını tamamen ikinci plana iten, kâr odaklı bir üretim modeli olarak biliniyor. Bu sistemde dişi köpekler, sağlık durumları ve fiziksel sınırları gözetilmeden sürekli üremeye zorlanıyor. Yavrular ise çoğu zaman yetersiz hijyen koşullarında, sosyal temas ve veteriner bakımı olmaksızın büyütülüyor. Bunun sonucu olarak, yavru köpeklerin önemli bir kısmı daha ilk aylarında ciddi genetik hastalıklar geliştiriyor ya da yaşamını yitiriyor.

Yeni strateji, bu uygulamaları mümkün kılan yasal boşlukları ortadan kaldırmayı hedefliyor. Yetiştiricilik faaliyetleri daha sıkı bir lisanslama sistemine bağlanacak ve denetimler hem daha sık hem de daha kapsamlı hâle getirilecek. Lisans koşullarını ihlal eden işletmeler için yalnızca para cezaları değil, kalıcı yetiştiricilik yasakları ve ruhsat iptalleri de gündeme gelecek. Böylece caydırıcılığın sembolik değil, fiilî olması amaçlanıyor.

Bu düzenleme, daha önce atılmış önemli adımların devamı niteliğinde görülüyor. Özellikle 2020 yılında yürürlüğe giren ve yavru köpek ile kedilerin üçüncü şahıslar aracılığıyla satışını yasaklayan Lucy Yasası, İngiltere’de evcil hayvan ticaretine bakışın değiştiğinin ilk güçlü işaretlerinden biri olmuştu. Yeni strateji, bu yaklaşımı genişleterek üretim aşamasındaki ihlalleri de doğrudan hedef alıyor.

Hayvan refahı alanında faaliyet gösteren kuruluşlar, planlara temkinli bir iyimserlikle yaklaşıyor. RSPCA, hükûmetin açıkladığı yol haritasını memnuniyetle karşıladığını duyurdu ve özellikle köpek yavrusu çiftçiliğinin sona erdirilmesini, hayvan refahındaki en kronik ve gizli sorunlardan birine karşı potansiyel bir “oyun değiştirici” olarak değerlendirdi. Ancak kuruluş, uygulama sürecinin kağıt üzerindeki vaatler kadar güçlü olması gerektiğini de vurguluyor.

Strateji yalnızca evcil hayvan yetiştiriciliğiyle sınırlı değil. Tarımsal üretimde yaygın olarak kullanılan bazı hapsetme sistemlerinin aşamalı biçimde kaldırılması da planın önemli başlıkları arasında yer alıyor. Tavuklar için koloni kafesleri ve domuzlar için doğum kafesleri gibi, hayvanların doğal davranışlarını ciddi biçimde kısıtlayan uygulamaların zamanla yasaklanması öngörülüyor. Buna ek olarak, iz sürme avcılığı ve belirli tuzak türlerinin de tamamen yasaklanması gündemde.

Hükûmet, gerekli yasal düzenlemelerin önümüzdeki yıl içinde hazırlanacağını ve stratejinin tüm unsurlarının 2030 yılı sonuna kadar kademeli olarak yürürlüğe gireceğini belirtiyor. Yetkililere göre bu takvim, hem sektörlerin uyum sağlayabilmesi hem de denetim altyapısının güçlendirilmesi açısından gerçekçi bir geçiş süreci sunuyor.

Sonuç olarak, köpek yavrusu çiftçiliğinin yasaklanması, İngiltere’nin hayvan refahı politikasında sembolik olduğu kadar yapısal bir kırılma noktası olarak görülüyor. Reformların başarıya ulaşması ise yalnızca yasal metinlerin içeriğine değil, bunların sahada ne ölçüde ve ne kadar kararlılıkla uygulanacağına bağlı olacak.

ATLARDA DURUM NEDİR

Hayvan refahı politikalarında “sıraya girme” durumu, genellikle kamuoyu hassasiyeti, ekonomik çıkarların ağırlığı ve kültürel kabuller üzerinden belirlenir. Köpekler bu zincirin en başındadır; çünkü evcil hayvan statüsü, duygusal bağ ve medya görünürlüğü çok yüksektir. Atlar ise arada bir yerde durur: ne tamamen çiftlik hayvanı muamelesi görürler ne de köpekler kadar “dokunulmazdırlar”.

Atlarla ilgili sorunlar esas olarak yarış endüstrisi, spor amaçlı kullanım, taşımacılık ve bazı ülkelerde hâlâ süren ağır çalışma koşullarında yoğunlaşır. Bu alanlar ciddi ekonomik hacim barındırdığı için hükûmetler doğrudan ve sert yasaklardan özellikle kaçınır. Bunun yerine, genellikle dolaylı düzenlemeler tercih edilir: taşıma süreleri, kırbaç kullanımı, doping, kesim yaşı, dinlenme aralıkları gibi başlıklarda sınırlamalar getirilir.

İngiltere özelinde, at refahı meselesi “yasak” dilinden ziyade “standart yükseltme” yaklaşımıyla ele alınıyor. Yani köpek yavrusu çiftçiliğinde olduğu gibi topyekûn bir yasak yerine, yarış ve yetiştiricilik sektörüne kademeli baskı uygulanıyor. Bu da atlara ilişkin köklü bir dönüşümün ancak uzun vadede, muhtemelen 2030’ların ortasında gündeme gelebileceğini gösteriyor.

Özetle, atlara “sıra gelmesi” ancak iki koşulda hızlanır: birincisi, büyük ölçekli kamuoyu tepkisi ve görünür skandallar; ikincisi ise ekonomik getirinin siyasal maliyetin altına düşmesi. Şu an için ikisi de yeterince güçlü değil. Bu yüzden atlar, sistemin gri alanında kalmaya devam ediyor.

Bu tür kapsamlı hayvan refahı stratejilerinde uzun vadeli hedef tarihleri resmi politika dokümanlarında gerçekten görmek olağandır ve İngiltere’nin yeni hayvan refahı stratejisinin tamamını kademeli olarak 2030’a kadar yürürlüğe koymayı planladığı kamuoyuna açık kaynaklarda da belirtiliyor. Bu tarih, planlı yasakların ve reformların “hemen yarın değil, kapsamlı bir uygulama süreciyle” hayata geçirilmesi beklentisini yansıtıyor. Örneğin yeni stratejinin hayata geçirilmesinin ve ilgili yasaların tam olarak uygulanmasının 2030 yılı sonuna kadar öngörüldüğü resmi olarak bildirildi. Bu, hükûmetin açıkladığı zaman çizelgesinin parçası olarak ifade ediliyor.

Buna karşılık, 2030 hedefi yalnızca “köpek yavrusu çiftçiliği” gibi spesifik bir yasağın zamanı değil; İngiltere’de hayvan refahı reformlarının tümünü kapsayan geniş bir çerçeve içinde konulmuş genel bir zaman çizelgesidir. Yukarıdaki haberler, stratejinin köpek yetiştiriciliği, tavuk ve domuz kafesleri gibi çok sayıda uygulamayı bir arada hedeflediğini ve bu geniş reform paketinin 2030’a kadar tüm yönleriyle devreye girmesinin planlandığını gösteriyor.

Atlar gibi diğer hayvan türleriyle ilgili özel düzenlemeler konusunda doğrudan 2030’a bağlayan spesifik hükümet taahhütlerine ulaşılmasa da, hayvan refahını genişleten mevcut politikalar genel olarak aşamalı iyileştirme ve denetim süreçleri üzerinden kurgulandığı için, benzer uzun vadeli süreçlerin bu alanlarda da işletilmesi beklenebilir. Öte yandan sivil toplum örgütleri de 2030 hedefli stratejiler belirliyor; örneğin RSPCA’nın stratejisinde hayvan refahının geniş kapsamlı yükseltilmesi hedeflerini 2030’a kadar sürdürmek istedikleri belirtiliyor, ki bu da kamuoyu ve sivil aktörlerin “uzun vadeli hedef” algısını güçlendiriyor.

2030 tarihi, İngiltere hükümetinin yeni hayvan refahı stratejisi paketini kademeli olarak tamamlamayı planladığı resmi hedef tarihidir ve bu yüzden “öylesine bir tarih” olmaktan çok, politikanın zaman çizelgesine dayanıyor. Ancak bu tarih, tüm hayvan türleri özelinde bağlayıcı bir yasak takvimi değil, geniş kapsamlı reformların uygulanması için konan bir hedef dönemdir.

“Atlara ilişkin köklü bir dönüşüm” denildiğinde kastedilen şey, tek bir yasak ya da ani bir kırılma değildir. Daha çok, atların kullanım biçimini baştan aşağı yeniden tanımlayan, ekonomik ve kültürel sonuçları olan yapısal değişikliklerdir. Bu dönüşüm birkaç ana eksende gerçekleşebilir.

İlk eksen, yarış ve spor endüstrisidir. Köklü bir dönüşüm, yarış takvimlerinin azaltılması, çok genç yaşta yarışa sokulmanın yasaklanması ve performans odaklı yetiştiriciliğin sınırlandırılması anlamına gelir. Bugün birçok ülkede atlar henüz fiziksel gelişimlerini tamamlamadan yarış sistemine sokuluyor. Buna son verilmesi, sektörün kârlılık modelini doğrudan etkiler ve bu nedenle “köklü” kabul edilir.

İkinci eksen, ekipman ve yöntemlerdir. Kırbaç kullanımı, sert ağızlıklar, aşırı sıkı dizgin sistemleri ve zorlayıcı antrenman teknikleri, uzun süredir hayvan refahı tartışmalarının merkezinde yer alıyor. Bunların yasaklanması ya da çok ciddi biçimde sınırlandırılması, at sporlarının doğasını değiştirir. Bu tür düzenlemeler, “spor” tanımının yeniden yapılması anlamına gelir.

Üçüncü eksen, yaşam döngüsüne bakıştır. Atların yalnızca “aktif oldukları sürece” değerli görülmesi anlayışının terk edilmesi, köklü bir zihniyet değişimini ifade eder. Yarış veya çalışma hayatı biten atlar için zorunlu emeklilik, yeniden sahiplendirme ya da kamu destekli bakım sistemlerinin kurulması, bugünkü piyasa mantığıyla çelişir. Bu yüzden ciddi bir dönüşüm sayılır.

Dördüncü eksen, taşımacılık ve ticarettir. Uzun mesafeli canlı at taşımacılığının sınırlandırılması, mezbaha ihracatının yasaklanması veya kesim yaşının yükseltilmesi gibi adımlar, özellikle uluslararası ticarette büyük etkiler yaratır. Bu tür kararlar, yalnızca etik değil, diplomatik ve ekonomik sonuçlar da doğurur.

Son olarak, hukuki statü meselesi gelir. Atların, klasik “çiftlik hayvanı” kategorisinden çıkarılıp, köpek ve kedilere daha yakın bir özel statüye alınması gerçek bir paradigma değişimi olur. Bu, cezai yaptırımların ağırlaşması ve ihlallerin “idari hata” değil, ciddi suç olarak değerlendirilmesi anlamına gelir.

Özetle, atlara ilişkin köklü bir dönüşüm; daha sınırlı kullanım, biyolojik gelişimleri tamamlandıktan sonra kullanıma başlanması ve hayvan refahı ilkelerine uygun, türüne saygılı bir yaşam döngüsü üzerine kurulu bir sistem demektir.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

03:37:26

Yem Tedarikçisi Oklahoma’daki Düzinelerce At Ölümünden Sorumlu Tutuldu

Tedarikçinin yaptığı açıklamaya göre, Beutler and Son Rodeo Company‘ye teslim edilen yemlere atlar için zehirli olan bir antibiyotik bulaştığı tespit edildi. Nesiller boyu ödüllü rodeo hayvanları yetiştirmesiyle tanınan Oklahoma’daki bir çiftlikte düzinelerce atın ölümünden kirlenmiş yem sorumlu tutuluyor…

Yem üreticisi Livestock Nutrition Center Cumartesi günü ölümlerin sorumluluğunu üstlenerek, Elk City’deki Beutler and Son Rodeo Company‘ye teslim edilen yemde “başarısız bir temizleme prosedürü ve bir sensör arızasının” muhtemelen atlar için toksik bir antibiyotik olan monensin kontaminasyonuna neden olduğunu söyledi.

Yem şirketinin başkanı Ronnie Castlebury bunu münferit bir olay olarak nitelendirdi ve “başka hiçbir yem etkilenmedi” dedi.

Antibiyotik monensin atlar için toksiktir, ancak sığır, koyun, keçi ve tavuklar da dahil olmak üzere diğer çiftlik hayvanları için yem bileşeni olarak kullanılmaktadır.

Castlebury, “Sözler ucuz ama biz Beutler ailesine yardımcı olmaya, destek olmaya ve bu durumu düzeltmeye kararlıyız çünkü müşterilerimiz ve çalışanlarımız bunu bekliyor ve hak ediyor” dedi.

Oklahoma Tarım, Gıda ve Ormancılık Bakanlığı Çarşamba günü yaptığı açıklamada, Kansas Tarım Bakanlığı ve ABD Gıda ve İlaç İdaresi‘nin de dahil olduğu konuyla ilgili soruşturmanın devam ettiğini doğruladı.

Bir sözcü ODAFF‘ın geçen hafta çiftlikten alınan yem numuneleri üzerinde yapılan testlerin sonuçlarını beklediğini söyledi. Soruşturma başladığından bu yana diğer müşterilerden yemle ilgili herhangi bir çağrı, şikayet ya da mesaj alınmadı.

Bakanlık daha önce, 23 Ağustos’ta bir veterinerin hastalıklarla ilgili olarak kendisiyle temasa geçmesinin ardından ölümleri araştırdığını ve devlet onaylı iki laboratuvar kullanarak bir yem örneğini analiz ettiğini söylemişti.

Kansas Tarım Bakanlığı geçen hafta yaptığı açıklamada, “yemle ilgili uygun protokollerin takip edildiğinden emin olmak için” yem şirketinin kayıtlarının yanı sıra etiketleme prosedürlerini ve işletme prosedürlerini de incelediğini söyledi.

İlk raporlar, Rumensin markasıyla da bilinen monensinin suçlu olabileceğini öne sürdü. İlaç sığır, koyun, keçi ve tavuk gibi çiftlik hayvanları için yem maddesi olarak kullanılıyor ancak atlar ve evcil hayvanlar için zehirli.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

23:57:38

Bilim İnsanları Modern Atın Kökenini 4.200 Yıl Önce Ortaya Çıkan Bir Soya Kadar Takip Etti

At, insanlık tarihini dönüştürdü – ve şimdi bilim insanları, insanların atları ne zaman dönüştürmeye başladığını daha net bir şekilde biliyorlar. Yaklaşık 4.200 yıl önce, belirli bir at soyu hızla Avrasya genelinde baskın hale geldi ve bu da insanların evcilleştirilmiş atları dünya genelinde yaymaya başladığını düşündürmektedir…

Bu bulgular, Perşembe günü Nature dergisinde yayımlanan bir araştırmaya dayanmaktadır.

Bu atın özel bir yanı vardı: Sırtının şeklini değiştiren genetik bir mutasyon taşıyordu, bu da muhtemelen binmeyi daha kolay hale getiriyordu.

“Geçmişte, birçok farklı at soyunuz vardı,” dedi Barcelona’daki İspanyol Ulusal Araştırma Konseyi‘nden evrimsel biyolog ve yeni çalışmanın ortak yazarı Pablo Librado. Araştırmacılar, Avrasya genelindeki arkeolojik alanlardan 50.000 yıl öncesine kadar uzanan eski DNA örneklerini analiz ettiklerinde bu genetik çeşitlilik açıktı.

Ancak 475 eski at genomunu analiz ettiklerinde, yaklaşık 4.200 yıl önce dikkate değer bir değişiklik fark ettiler.

Bu, şu anda kuzeydoğu Bulgaristan’dan Ukrayna’ya ve güney Rusya’ya kadar uzanan Pontik-Hazar Bozkırları olarak bilinen düzlüklü bir bölgede ilk kez ortaya çıkan belirli bir soyun tüm Avrasya’da ortaya çıkmaya başladığı ve hızla diğer soyların yerini aldığı zamandı. Üç yüz yıl içinde İspanya’daki atlar, Rusya’dakilere benzer hale geldi.

Çalışmanın ortak yazarı, Fransa’daki Toulouse Antropobiyoloji ve Genomik Merkezi‘nden moleküler arkeolog Ludovic Orlando, “Bu genetik tipin neredeyse tüm Avrasya’da yayıldığını gördük – açıkça yerel olan bu at tipi çok hızlı bir şekilde küresel hale geldi,” dedi.

Araştırmacılar, bu değişikliğin, Bronz Çağı’nda Sintashta olarak bilinen bir halkın yerel atlarını evcilleştirip bu hayvanları kullanarak topraklarını dramatik bir şekilde genişletmeleri nedeniyle olduğunu düşünüyorlar.

Bilim insanları, Avrasya bozkırlarında vahşi atları evcilleştirmenin tek bir olay değil, bir süreç olduğunu belirtiyorlar.

Arkeologlar daha önce, yaklaşık 5.500 yıl öncesine ait diş kalıntılarında at sütü tüketildiğine dair kanıtlar bulmuşlardı ve at biniciliğinin en erken kanıtları yaklaşık 5.000 yıl öncesine tarihlenmektedir. Ancak yeni çalışma, Sintashta halkının evcilleştirdikleri özel atları Avrasya’ya yaydığını öne sürüyor.

Araştırmacılar, en erken at atalarının Kuzey Amerika’da ortaya çıktığını, ardından yaklaşık bir milyon yıl önce Bering Boğazı üzerinden Asya’ya geçtiklerini düşünüyorlar. Atlar Asya’da gelişti, ancak Amerika’da nesli tükendi.

İnsanlar, atlardan birkaç bin yıl önce köpekler, domuzlar, sığırlar, keçiler ve koyunlar gibi diğer hayvanları evcilleştirmişti. Ancak yeni araştırma, evcilleştirilmeyle ilişkilendirilen genetik çeşitlilikteki azalmanın atlarda çok daha hızlı gerçekleştiğini gösteriyor.

“Müthiş bir hızla insan genomunu değiştirdik, belki de zaten hayvanlarla uğraşma deneyimimiz olduğu için,” diyor Münih Ludwig Maximilian Üniversitesi‘nde eski yaratıkların genetiğini inceleyen ve çalışmaya dahil olmayan Laurent Frantz.

“Bu, atların insan toplumlarındaki özel yerini gösteriyor.”

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

03:00:34

At Havada Serbest Kaldı, Kargo Uçağı New York'a Geri Dönmek Zorunda Kaldı

Boeing 747 kargo uçağı, atın uçuş sırasında bağlarından kurtulması ve pilotun 'Atı tekrar bağlayamayız' demesi üzerine geri döndü. Belçika'ya gitmekte olan bir kargo uçağı, bir atın uçaktaki bölmesinden kaçması üzerine New York'a geri dönmek zorunda kaldı…

ABC News'in haberine göre, YouTube'da yeniden yapılandırılan hava trafik kontrolünden alınan ses kayıtlarına göre at, uçağın ilk kalkışından sonraki 30 dakika içinde Boeing 747 kargo uçağında serbest kaldı.

Uçağın pilotu hava trafik kontrolüne “Uçakta canlı bir hayvan var… at…” dedi.

“New York'a geri dönmemiz gerekiyor. Atı emniyete alamayız” diyen pilot, uçağı uçurmanın bir sorun olmadığını da sözlerine ekledi.

Pilot ayrıca uçağın Queens'teki John F Kennedy Havaalanı'na dönmesi üzerine at için bir veteriner talep etti, ancak pilot atın olası yaralanmaları hakkında ayrıntılı bilgi vermedi.

Uçak ayrıca ağırlığı nedeniyle 20 ton yakıtı “Martha's Vineyard'ın yaklaşık 10 mil batısında” Atlantik Okyanusu'na boşaltmak zorunda kaldı.

Uçak iniş yaptıktan sonra pilot, uçağın rampasındaki at için yardım istedi.

Pilot, “Bir atımız var… zor durumda” dedi.

Uçağın işletmecisi Air Atlanta Icelandic, yorum taleplerine yanıt vermedi.

Bu son olay, bir hayvanın uçaktayken kargo bölümünden kaçtığı ilk olay değil.

Associated Press'in haberine göre, Ağustos ayında Irak Havayolları tarafından işletilen ve Dubai'den Bağdat'a giden bir uçakta bir ayı kafesinden kaçmıştı.

Ayının uçağın kargo bölümünde dolaştığını gösteren video görüntüleri viral oldu.

Videoda uçak personelinin ayıyı sakinleştirmek amacıyla sevdiği görülüyor. Ayı daha sonra sakinleştirildi ve uçaktan indirildi, ancak müşteriler internette ayıyla ilgili sorunun büyük seyahat gecikmelerine neden olduğundan şikayet etti.

İsmi açıklanmayan bir Irak Havayolları yetkilisi daha sonra AP'ye ayının sonunda Bağdat'a nakledildiğini doğruladı.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

21:09:32
Konuşan bir at bir bara girer ve görevliye “Eleman arıyor musunuz?” diye sorar. İşletmeci, “Üzgünüm, neden sirki denemiyorsun?” der. At cevap verir, “Sirk neden bir barmene ihtiyaç duysun ki?”

—————————————————————

Bir desperado küçük bir kasabaya at sürer ve kasabaya vardığında atının çalındığını fark eder. Bunun üzerine sinirlenerek bardaki piyanonun içine bir el ateş eder ve şöyle der:
“Bir bira daha içeceğim ve işim bittiğinde atım bıraktığım yerde olmazsa, Houston’da yapmak zorunda kaldığım şeyi burada tekrar yapacağım.” Hepsinin şansına, tekrar dışarı çıktığında atı geri getirilmiştir.

Desperado atını eyerlerken, yerel halktan biri “Efendim, Houston’da tam olarak ne yapmak zorunda kalmıştınız?” diye sormadan edemez.

Desperado gözlerini kısar ve adama adeta tıslayarak, “Eve yürüyerek gitmek zorunda kalmıştım.”

—————————————————————

Bir at sinemada izleyici koltuğuna oturunca yanındaki kadın, “Affedersiniz… siz bir at mısınız?” diye sorar.
At, “Evet, öyleyim” diye cevap verir.
“Peki bu filmde ne işiniz var?” der kadın
At cevap verir, “Romanını gerçekten sevmiştim.”

—————————————————————

Adamın biri “Satılık Konuşan At” yazan bir tabela görür. Merak eder ve bunun doğru olup olmadığını kontrol etmek için ahıra girer. Ata hayatı boyunca neler yaptığını sorar ve at inanılmaz şeyler yaptığını anlatmaya başlar. Atın sahibi anlatılanlara dayanamayıp şöyle der: “O bir yalancı! Bunların hiçbirini yapmadı!”

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

22:56:07

Araştırmaya göre, 1600'lerin başında Amerika'nın batısındaki yerli gruplar atlarla birlikte yaşıyordu…

At, Amerikan Batı'sının sembolüdür, ancak evcilleştirilmiş atların bölgeye ilk ne zaman ve nasıl ulaştığı uzun zamandır tarihi bir tartışma konusudur. Great Plains ve Kuzey Rockies'teki müzelerden toplanan at kemiklerinin yeni bir analizi, atların 1600'lerin başında, birçok yazılı tarihin önerdiğinden daha önce otlaklarda bulunduğunu ortaya koydu…

Zamanlama önemlidir çünkü Avrupalılar fiziksel olarak anavatanlarına gelmeden önce, belki de ticaret ağları aracılığıyla, halklarının İspanyol kökenli atlara sahip olduğunu anlatan çok sayıda Yerli grubun sözlü tarihleriyle eşleşmektedir.

Perşembe günü Science dergisinde yayımlanan çalışmada, Lakota, Comanche ve Pawnee uluslarından tarihçiler ve bilim insanlarının yanı sıra arkeologlar ve genetikçiler de dahil olmak üzere 80'den fazla ortak yazar yer aldı.

Önceki genetik araştırmalar, atların atalarının milyonlarca yıl önce Kuzey Amerika'da evrimleştiğini, daha sonra Avrupa ve Asya'nın orta düzlüklerine giderek burada evcilleştirildiğini göstermiştir. Ancak bu ilk atalar yaklaşık 6.000 yıl önce Amerikan arkeolojik kayıtlarından kayboldu.

Yeni çalışmada, bilim insanları New Mexico'dan Idaho'ya ve Kansas'a kadar uzanan bölgelerde bulunan yaklaşık iki düzine at kalıntısını inceleyerek 1600'lerin başlarında atların yerli gruplar tarafından binildiğini ve yetiştirildiğini ortaya koydu.

Çalışmanın yazarlarından Boulder'daki Colorado Üniversitesi'nden arkeolog William Taylor, “İnsan-at ilişkisinin neredeyse her yönü bir şekilde iskelette kendini gösteriyor” dedi.

Çalışma, atların, müttefik yerli grupların İspanyol sömürgecileri New Mexico'dan kovduğu 1680 Pueblo İsyanı'ndan birkaç on yıl önce Amerika'nın batısında ve güneybatısında bulunduğunu ortaya koydu.

Geri çekilen ordular arkalarında binlerce at ve çiftlik hayvanı bıraktı ve birçok tarihi anlatı bu anı, atın Kuzey Amerika'daki Yerli grupların kültürlerine girişi olarak yanlış bir şekilde belirlemişti.

Araştırmada yer almayan Oxford Üniversitesi arkeoloğu Peter Mitchell, “Artık atın Amerika'nın batısına yayılmasının bir açıklaması olarak Pueblo İsyanı'na veda edebiliriz” dedi.

Ancak yerli gruplar bu kronolojiye uzun süredir itiraz ediyor, zira pek çok grubun sözlü tarihinde Avrupalılarla tanışmadan önce atlarla karşılaştıkları anlatılıyor.

Çalışmanın yazarlarından ve Oklahoma Medicine Park'ta yaşayan Comanche kabilesi üyesi ve tarihçi Jimmy Arterberry, atları doğrudan geri çekilen İspanyol ordularından almak yerine, çok sayıda sözlü tarihin Yerli grupların ilk olarak İspanyol kamplarından kaçan ya da kabile ağları aracılığıyla takas edilen atlarla karşılaştığını gösterdiğini söyledi.

“İspanyollarla karşılaşmadan önce atlarla karşılaştığımızı her zaman biliyor ve söylüyorduk” dedi.

Fransa'daki Toulouse Antropobiyoloji ve Genomik Merkezi'nde evrimsel genetikçi ve Oglala Lakota Ulusunun bir üyesi olan çalışmanın yazarlarından Yvette Running Horse Collin, bulguların, dış tarihçiler tarafından genellikle ihmal edilen Yerli halkların sözlü geleneklerinin geçmişi anlamak için benzersiz bir değere sahip olduğunu gösterdiğini söyledi.

“Kültürlerimiz çok uzun zamandır yanlış tanıtılıyor” dedi. “Tarih çoğu zaman bizim etrafımızda, biz olmadan anlatıldı.”

Lakota akademisyenleri tarafından başlatılan bu iddialı araştırma işbirliği, 20. yüzyılın başlarında ve ortalarında kültürel eserler için mezarlara ve tören alanlarına izinsiz baskınlar düzenleyen yerli gruplar ile arkeologlar arasında uzun süredir devam eden güvensizliği onarmak için atılmış bir adımdır.

Çalışmanın yazarlarından Pawnee Ulusu vatandaşı ve Indiana Üniversitesi arkeologlarından Carlton Shield Chief Gover, çalınan kutsal eserlerin iadesi konusunda kabilelerle işbirliği yapmak üzere federal fonlardan yararlanan müzeler ve diğer kurumlar için bir süreç oluşturan 1990 tarihli Amerikan Yerli Mezarlarını Koruma ve Geri Getirme Yasası'nın güven ve iletişimin bir ölçüde tesis edilmesinde önemli bir adım olduğunu söyledi.

“Umarım bunun gibi yeni araştırmaları görmek daha fazla Yerli halkı kendi arkeolojik ve antropolojik uzmanlıklarını geliştirmeye itecektir” dedi.

Çalışma ayrıca Kuzey Amerika'daki atların genetiğinin zaman içinde İspanyol kökenliden İngiliz ve İspanyol karışımına dönüştüğünü ve bunun da farklı imparatorlukların yükselişini yansıttığını gösterdi.

Toulouse Antropobiyoloji ve Genomik Merkezi'nde evrimsel genetikçi olarak görev yapan çalışmanın yazarlarından Ludovic Orlando, “Bu, İspanyol sömürge gücünden İngiliz sömürge gücüne geçişin at genomunun kendisinde bile görülebileceği anlamına geliyor” dedi.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

21:10:07
Parazit İlacına İnananlar Ivermectinin Ivermectin hayranını öldürdüğünü inkâr ediyor…

Ivermectinin faydalarını her derde deva olarak lanse eden bir kişi, görünüşe göre aldığı Ivermectinin bir sonucu olarak hayatını kaybetti. Danny Lemoi, Lyme hastalığını iyileştirmek için 2012 yılında Ivermectin kullanmaya başladı. Pandemi boyunca Lemoi, ivermektinin faydalarını bir COVID tedavisi olarak satmak için çok çalıştı, ancak işin aslı öyle değildi. Takipçilerinden bazıları hâlâ, günlük multivitamin olarak bir at paraziti ilacını kullanmanın tehlikeli olabileceğine inanmayı reddediyor…

Ancak günün sonunda bilim sizin neye inandığınızı umursamıyor…

Telegram kanalında, yöneticiler ölüm haberini takipçilerine verdi. Yöneticiler, “Danny’nin en büyük kalbe sahip olduğu açık olsa da, kalbinin tam anlamıyla kapasitesinin ötesinde aşırı çalıştığını ve aşırı büyüdüğünü, olması gerekenin neredeyse iki katına çıktığını bilmiyordu” diye yazdı ve ekledi: “Bunun onu takip edenler için soru işaretleri yaratacağının farkındayız.”

Grubun bazı üyeleri Lemoi‘nin ölümünden Ivermectini sorumlu tutunca Telegram kanalında eleştirildiler; grup üyeleri yanlış bilgi yaydıklarını iddia etti.

Bir üye bu hafta “Kimse beni onun ivermektin yüzünden öldüğüne ikna edemez,” diye yazdı. “Nihayetinde, tedaviyi değil yalnızca kârı önemseyen başarısız batı tıbbımız yüzünden öldü.”

Lemoi‘nin ölümüne rağmen, yöneticiler bu hafta Telegram kanalının yaşamaya devam edeceğini ve grubun ciddi yan etkilere maruz kalmalarına rağmen ivermektin almaya devam eden yeni üyeler çektiğini söyledi.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

01:26:15
Yeni Kanıtlara Göre İnsanlar 5.000 Yıl Önce Ata Binmeye Başladı…

Scientific American, bilim ve teknolojideki en hayranlık uyandırıcı gelişmelerin temel rehberidir ve bu gelişmelerin dünyayı kavrayışımızı nasıl değiştirdiğini ve hayatlarımızı nasıl şekillendirdiğini açıklar…

Bir insanın ilk kez ne zaman ata binip gün batımına doğru yola çıktığını asla bilemeyebiliriz, ancak arkeologlar atların vahşi doğayı terk edip küresel egemenlik yolunda insanlara nasıl katıldığını anlamak için yoğun bir şekilde çalışıyorlar. Yeni araştırma, ata binmenin en eski kanıtlarını bulduğunu iddia ediyor.

Bilim insanlarından oluşan bir ekip, insanların M.Ö. 3000 gibi erken bir tarihte ata binmiş olabileceğini bildiriyor – ata binen bir insanın bilinen en eski sanatsal temsilinden yaklaşık 1.000 yıl önce. Science Advances dergisinde 3 Mart'ta yayımlanan bir çalışmada açıklanan keşif, Doğu Avrupa'da bulunan insan kalıntılarının iskelet analizine dayanıyor.

University College Dublin'de arkeolog olan ve yeni araştırmada yer almayan Katherine Kanne, insanların daha önceki kanıtların gösterdiğinden daha önce ata bindiklerine dair işaretler hakkında “Her zaman bir noktada bunu bulacağımızı varsayıyordum” diyor. “Birçoğumuz uzun zamandır bundan şüpheleniyorduk ve bunun gerçekleştiğini görmek gerçekten heyecan verici ve kesinlikle memnuniyet verici.”

Araştırmacılar bugüne kadar insanların atları nasıl kullandıklarına dair yalnızca düzensiz bir zaman çizelgesi oluşturabilmişlerdi. M.Ö. 3500'lere gelindiğinde, insanların ilk evcil atları sağdıkları görülüyor ki bu, hayvanların zaten oldukça uysal olduklarının kanıtı olan hassas bir süreç. Ancak yakın zamanda yapılan bir genetik analiz, modern evcil atların soyunun M.Ö. 2000'lere kadar ortaya çıkmadığını göstermektedir. Bu, savaş arabası tekerleklerinin ve ata binmenin sanatsal tasvirlerinin ortaya çıkmaya başladığı zamana denk gelmektedir. Her ikisi de tamamen evcilleştirilmiş hayvanları gerektirecek kullanımlara işaret ediyor.

Yeni çalışma, insan iskeletlerine odaklanarak bu zorluğun üstesinden geliyor. İncelenen kalıntıların çoğu, arkeologlar tarafından uzun süredir atlarla ilişkilendirilen ve M.Ö. 3000 ila 2500 yılları arasında günümüz batı Rusya'sındaki kökenlerinden Avrasya'nın büyük bir bölümüne yayılan Yamnaya halkına ait. Helsinki Üniversitesi'nde arkeolog olan çalışmanın eş yazarı Volker Heyd, “Yamnaya olağanüstü” diyor. Grubun Avrupa'daki etkisinin, örneğin kıtada konuşulan Hint-Avrupa dillerinde bugüne kadar devam ettiğini belirtiyor.

Heyd ve meslektaşlarından oluşan kalabalık bir grup, Doğu Avrupa'daki Yamnaya kurganlarını ya da mezar höyüklerini araştırmak üzere yola çıkmıştı. Bu yapılar ve içerdikleri eşyalar, kültürden geriye kalan tek izler. Helsinki Üniversitesi'nden antropolog Martin Trautmann, 30'lu yaşlarında bir adamın iskeletinde sık sık ata binmekle ilişkilendirilen tanıdık bir iz kalıbı karşısında şaşkına döndü. “Süvari sendromu” olarak adlandırılan bu izler, kemiklerin tekrarlanan hareketlerin neden olduğu biyomekanik strese uyum sağlamasıyla ortaya çıkıyor. Trautmann, “Kemikler canlıların yaşayan dokularıdır” diyor. “Kemiklerden yaşam öykülerini okuyabilirsiniz.”

Horseman sendromu uyluk kemikleri, leğen kemiği ve alt omurgada değişiklikler içerir. Trautmann bu değişiklikleri çok daha sonraki zamanlara ait sayısız iskelette görmüştü. “Ata binmek çok özel bir biyomekanik stres modelidir” diyor. “Kas gruplarını günlük hareket sırasında genellikle yapmadığınız şekilde kullanıyorsunuz.”

Trautmann başlangıçta bu işaretleri ata binmeyle ilişkilendirmekte tereddüt etse de kısa süre sonra aynı döneme ait başka iskeletlerde de benzer desenler buldu. Yeni makale, kurgan araştırmasına dahil edilen toplam 217 iskeletten beş Yamnaya iskeletinin bu tür altı özellikten en az dördünü sergilediğini bildiriyor.

Ancak tüm iskeletler, araştırmacıların atlı sendromunun her bileşenini değerlendirmesine olanak tanıyacak kadar iyi korunmamış, bu da değerlendirmelerinde bazı boşluklara yol açmıştır. “Bu büyüleyici bir makale. Kesinlikle çok beğendim,” diyor Viyana Üniversitesi'nde arkeolog olan ve yeni araştırmada yer almayan Birgit Bühler. “Ancak bu eksik kriterler nedeniyle temkinli olurdum.”

Ve araştırma sadece insan kalıntılarına odaklandığı için, Yamnaya'nın atlarla uzun süredir devam eden akademik ilişkisine rağmen, analizin insanların özellikle ata bindiğini gösterdiğine herkes ikna olmuş değil. Yeni araştırmada yer almayan Colorado Boulder Üniversitesi'nden arkeolog William Taylor, “Bu patolojiler tamamen hayvan taşımacılığıyla ilgili olabilir, ancak burada onları gerçekten atlara bağlayacak gerçek bir kanıt görmüyorum” diyor. Taylor, ata binmenin aksine, bilim insanlarının diğer hayvan türlerine binmenin bir insanın iskeletinde bırakabileceği izler hakkında bir fikirleri olmadığını ve araştırmacıların bu boşluğu gidermeye başlamasını umduğunu söylüyor.

Trautmann, katır gibi atlara yeterince benzeyen hayvanlara binmenin atlı sendromunun izlerini bırakacağından şüphelendiğini söylüyor. Yamnaya yerleşimlerinde bulunan dağınık at kemiklerinden memnun olsa da, bir gün bilim insanlarının bu kalıntıları bir atın düzenli olarak bir biniciyi taşıdığına dair iskelet işaretleri için analiz etmelerini umuyor.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…

06:00:00
Victoria's Secret, Sütyen Giyen Atın Gösterildiği Kötü Reklamlı Vücut Pozitifliği Kampanyası İçin Özür Diledi…

İç çamaşırı perakendecisi Victoria's Secret, müşterilerine istediklerini vermek için iyi niyetli ancak sonuçta yanlış yönlendirilmiş bir girişim olarak tanımladığı, bir atın sütyen giyerken görüldüğü görüntüleri içeren kötü tavsiye edilen bir vücut pozitifliği kampanyası için Perşembe günü özür diledi.

“Lütfen dantelli push-up sütyen giyen bir kısrağın yer aldığı reklamlarda elimizden gelenin en iyisini yapmaya çalıştığımızı ve her beden ve tipteki vücudu en iyi şekilde nasıl tasvir edeceğimizi hala öğrenmekte olduğumuzu bilin,” diyen CEO Martin Waters, kendisinin ve şirketin diğer üst düzey yöneticilerinin atın seksi ve güçlendirici bir şekilde tasvir edildiğine inandıklarını ancak yine de reklamın müşterilerin beklentilerinin altında kaldığını kabul etti.

“Dürüst olmak gerekirse, neyi yanlış yaptığımızdan tam olarak emin değiliz, ancak bu at konusunda neyi farklı yapabileceğimizi değerlendiriyor ve düşünüyoruz. Eğer mesele bir tür hayvan hakları kaygısıysa, lütfen atın en yeni işlemeli, orta kaldırmalı sütyen serimizi giyerken hiç olmadığı kadar rahat ve desteklenmiş hissettiğinden emin olun.

” Waters, şirketin bir sonraki vücut pozitifliği kampanyasında daha büyük beden atlar kullanarak bunu telafi etmeyi planladığını da sözlerine ekledi.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…