1000 Yılı Civarında Birlikte Çocuk Sahibi Olmaya Başladılar…

03:09:57

Antik DNA, Doğu Afrika'nın Swahili kıyılarında Afrika ve Asya kökenlerinin iç içe geçtiğini ortaya koyuyor…

Svahili sahili, Afrika'nın doğu kıyısı boyunca uzanan ve tarihsel olarak Arap, İranlı ve Hintli tüccarların ticaret faaliyetlerinin yanı sıra Bantu dili konuşan halkların etkisiyle karakterize olmuş bir bölgedir. Swahili kıyılarının ortaçağ halkları kültürel ve dilsel olarak çeşitlilik gösteriyordu ve son genetik çalışmalar bu popülasyonların genetik kökenlerine ışık tuttu…

Science Advances dergisinde 2018 yılında yayımlanan bir çalışmada, Tanzanya kıyılarındaki Pemba adasından bireylerin genomları analiz edildi. Çalışma, Pemba Adalılarının genetik soyunun, güneydoğu Afrika'dan Bantu dili konuşan popülasyonlar ile Arap Yarımadası ve İran'dan gelen bireylerin bir karışımı olduğunu ortaya koydu. Araştırmacılar bu genetik karışımın, Svahili kıyılarının Doğu Afrika, Orta Doğu ve Güney Asya arasında önemli bir ticaret ve kültür alışverişi merkezi olduğu ortaçağ döneminde meydana gelmiş olabileceği sonucuna varmışlardır.

2019'da American Journal of Human Genetics'te yayımlanan bir başka çalışmada ise Kenya kıyılarından bireylerin genomları analiz edilmiş ve Bantu dili konuşan popülasyonlar ile Orta Doğu ve Güney Asya'dan bireyler arasında benzer genetik karışım modelleri bulunmuştur.

Bu çalışmalar, Afrika, Asya ve Orta Doğu'dan gelen çok sayıda kültürel ve genetik etkiyle şekillenen Svahili sahilinin ortaçağ halklarının karmaşık ve iç içe geçmiş tarihine dair kanıtlar sunmaktadır.

Afrika'nın doğusundaki Hint Okyanusu kıyısında – dili ve kültürü nedeniyle genellikle “Svahili sahili” olarak adlandırılan bir bölge – yaşayan ortaçağ insanları üzerinde yapılan yeni bir genetik çalışma, bu insanların hem Afrika hem de İran kökenli olduklarını ortaya koydu.

Sonuçlar, ithal mallar ve mimari etkilere dayanarak arkeologlar tarafından uzun zamandır tanınan deniz ticareti bağlantılarının Asyalı tüccarlar ile Afrikalı tüccarlar ve aileleri arasındaki ilişkileri teşvik ettiğini göstermektedir.

“Svahili kıyılarının ortaçağ halklarının iç içe geçmiş Afrika ve Asya genetik kökleri” başlıklı makale Nature dergisinde yayımlandı. Kenya ve Tanzanya'da 1250-1800 yıllarına tarihlenen altı ortaçağ ve erken modern kıyı kasabasında ve Kenya'da 1650 sonrasına tarihlenen bir iç kasabada gömülü 80 bireyin iskelet kalıntılarından elde edilen DNA kullanılarak Doğu Afrika'daki genetik soy ve kültürel etkiler incelenmiştir.

Genetik verilerin analizi, bilim insanlarının Afrika ve İran kökenli insanların gömülmelerinden yüzyıllar önce, 1000 yılı civarında birlikte çocuk sahibi olmaya başladıklarını tahmin etmelerini sağladı.

Araştırmanın kıdemli yazarlarından Rice Üniversitesi antropoloji profesörü Jeffrey Fleisher, “İşte o zaman İslam'ın benimsenmesiyle bağlantılı büyük kültürel değişimlere dair arkeolojik kanıtlar görmeye başlıyoruz” dedi.

Fleisher, “Bulgular, Afrikalı tüccarların ikinci binyılın başlarında, muhtemelen kızlarını evlendirerek ve aile bağlantılarını kurarak Pers tüccarlarla farklı ittifak türlerini nasıl geliştirdiklerine dair çok ufuk açıcı ve düşündürücüydü” dedi. “İncelediğimiz insanlar da onların torunlarıydı.”

Araştırmacılar, Afrika ve Asya kökenli bireylerin 1000 yılı civarında birlikte çocuk sahibi olmaya başladıklarını, ancak Asya kökenlilerin kaynaklarının 1500 yılı civarında İran'dan Arabistan'a kaydığını tahmin ediyor. Bu da kıyıdaki ekonomik ve siyasi etkilerin değişimini yansıtıyordu.

Fleisher, bulguların daha önce Pers kolonisi olduğu anlaşılan bir bölge hakkında yeni bir anlayış sunduğunu söyledi.

“Son 30 yılda yapılan arkeolojik kazılar, Svahili toplumunun Afrikalı temellerini ortaya çıkarmış, kıyı mimarisi ve maddi kültürün Pers esintisinden ziyade derin tarihi kökleri ve Afrika kökenleri olduğunu göstermiştir” dedi. “Ve burada yaşayan bireyler yerel bir Bantu dili olan Svahili dilini konuşuyor ve günlük yaşamlarında yerel gelenekleri sürdürüyorlardı.”

Fleisher, bulguların aynı zamanda şu anda Doğu Afrika'da yaşayan ve uzun zamandır atalarının İran'dan geldiğini söyleyen Svahili halkının sözlü tarihlerini de desteklediğini söyledi.

“Tarihçiler ve arkeologlar uzun bir süre boyunca Svahili halklarının Pers ve diğer yabancı tüccarlarla olan bağlantılarını yerel olarak kendilerini güçlendirmek için kullandıklarını düşündüler, verilerimiz bu sözlü kayıtların doğru olduğunu ortaya koyuyor” dedi. “Makalede, bu sözlü gelenekleri ciddiye almanın ve onları sadece siyasi ifadeler ya da manevralar olarak görmemenin önemini vurguluyoruz.”

Prendergast, çalışmanın genç Afrika arkeogenetiği alanına nasıl katkıda bulunduğunu vurguladı.

“Afrika popülasyonları dünyadaki genetik çeşitliliği en fazla olan popülasyonlar olmasına rağmen, kıta yeterince araştırılmamıştır ve uzun zamandır antik DNA'nın korunamayacağını düşünüyorduk” dedi. “Bu çalışma sadece antik DNA'nın mükemmel bir şekilde korunduğunu göstermekle kalmıyor, aynı zamanda genetik analizlerin arkeologların Afrika şehirlerinin temellerini anlamalarına yardımcı olmak için kullanılabileceğini gösteriyor; bu, bugüne kadarki çalışmalarda gözden kaçan ve insan kökenlerine odaklanma eğiliminde olan bir konu.”

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…