15:08:58

Bilimsel Sahtekârlık Kuruluşları

Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) dergisinde yayımlanan yeni bir çalışma, bilimsel sahtekârlığı mümkün kılan ağların -sahte makale üretim şirketleri, aracılar ve işbirlikçi editörler gibi- büyük, dirençli ve meşru bilimsel yayınların artış hızını aşan bir hızla büyüdüğünü ortaya koydu…

Reese Richardson ve Luís Nunes Amaral tarafından yönetilen araştırma, sahte faaliyetlerin geniş çapta organize edildiği bir sistemi tanımlıyor. Bu sistemde aracılık yapan kuruluşlar, talebe göre makaleleri dergilere yerleştirebiliyor ve alınan güvenlik önlemlerine hızla uyum sağlayarak aşabiliyor.

Çalışma, hileli yayınların meşru olanlardan daha hızlı arttığını, binlerce makaleyi kapsayan ve aynı zamanda aynı dergilerde yer alan görüntü kopyalama ağları olduğunu göstermektedir.

Bu makaledeki analizler ve görseller, sahte makale üretim atölyelerinin ve onların geniş işbirlikçi ağlarının yapısı ile işleyişine dair bazı net ve potansiyel olarak şaşırtıcı içgörüler sunuyor.

Öne çıkan bulgular arasında, sorunlu makalelerin toplu halde yayımlanması için editoryal yetkinin kötüye kullanılması, gelişmiş aracılık yapan kuruluşların varlığı ve dürüstlüğü sağlamaya yönelik önlemlerin sahtekârlığın boyutu karşısında çok yetersiz kalması yer alıyor.

Araştırma, bazı bilimsel alanların diğerlerinden daha savunmasız olduğunu ve yayıncıların sorunun sistemik doğasının farkında olduğunu vurgulamakta.

Yazarlar, derhal harekete geçilmemesi halinde bilimsel literatürün bütünlüğünün ciddi şekilde tehlikeye girebileceği ve potansiyel olarak “zehirlenmiş" bir bilgi birikimine yol açabileceği konusunda uyarmaktadır.

Çalışmanın kodu ve verileri, şeffaflığı ve daha fazla araştırmayı desteklemek için GitHub‘da kamuya açıktır.

Bu içeriği beğendiyseniz lütfen çevrenizle paylaşınız…